ଏଷା ପୁଷ୍କରିଣୀ ଦିଵ୍ଯା ଯଥାଵତ୍ସମୁପସ୍ଥିତା। ଅମ୍ବେ ତ୍ଵଚ୍ଛୋକଶମନୀ ମାଲା ଭୁଵି ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଦିବ୍ୟ ପଦ୍ମସର ଯଥାଯଥ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି। ଅମ୍ବେ, ଏହି ମାଳା ତୁମର ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ପୃଥିବୀରେ ରହିବ।
ଏତାଂ ଚୈଵ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ମାଲାଂ ଯୋ ଧାରଯିଷ୍ଯତି। ସୋଽସ୍ଯ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ନିଧନେ କାରଣଂ ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଯେଉଁ ମାଳା ଦେଇଛି, ଏହାକୁ ଯିଏ ପିନ୍ଧିବ, ସେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେବ।
ଅନ୍ଯପୂର୍ଵେତି ମାଂ ସାଲ୍ଵୋ ନାଭିନନ୍ଦତି ବାଲିଶଃ। ସାହଂ ଧର୍ମାଚ୍ଚ କାମାଚ୍ଚ ଵିହୀନା ଶୋକଧାରିଣୀ
ସାଲ୍ବ ମୋ ପୂର୍ବ ଆସକ୍ତି ଥିବାରୁ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ଅବୁଝ। ଏବେ ମୁଁ ଧର୍ମ ଓ କାମ ଦୁହିଁରୁ ବଞ୍ଚିତ, ଦୁଃଖ ଭରି ରହିଛି।
ଅପତିଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ସର୍ଵାନାକ୍ରନ୍ଦାମି ସମନ୍ତତଃ। ଇଯଂ ଵଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ମାଲା ଯା ଭୀଷ୍ମଂ ନିହନିଷ୍ଯତି
ମୋତେ କେହି ସ୍ୱାମୀ ମିଳିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଏହି ମାଳା ତୁମମାନଙ୍କର, ଯାହା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
ଅହଂ ଚ ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଂ ଯୋ ଭୀଷ୍ମଂ ଘାତଯିଷ୍ଯତି। ତସ୍ଯାଶ୍ଚଙ୍କ୍ରମ୍ଯମାଣାଯାଃ ସମାଃ ପଞ୍ଚ ଗତାଃ ପରାଃ
ଯିଏ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ମାରିବେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବି। ଏପରି ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ତାଙ୍କର ପଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଅତିତ ହେଲା।
ନାଭଵଚ୍ଛରଣଂ କଶ୍ଚିତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଭୀଷ୍ମଜାଦ୍ଭଯାତ୍। ଅଗଚ୍ଛତ୍ସୋମକଂ ସାଽମ୍ବା ପାଞ୍ଚାଲେଷୁ ଯଶସ୍ଵିନମ୍
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଭୟରୁ କୌଣସି କ୍ଷତ୍ରିୟ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ ନାହିଁ। ଅମ୍ବା ପଞ୍ଚାଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୋମକଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ମହେଷ୍ଵାସଂ ସତ୍ଯଧର୍ମପରାଯଣମ୍। ସା ସଭାଦ୍ଵାରମାଗମ୍ଯ ପାଞ୍ଚାଲୈରଭିରକ୍ଷିତମ୍
ସେ ପଞ୍ଚାଳମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସଭା ଦ୍ୱାରରେ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ନିରତ ଏକ ଭକ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପାଞ୍ଚାଲରାଜମାକ୍ରନ୍ଦତ୍ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ସୁଭୁଜା ଭୁଜୌ। ଭୀଷ୍ମେଣ ହନ୍ଯମାନାଂ ମାଂ ମଜ୍ଜନ୍ତୀମିଵ ଚ ହ୍ରଦେ
ପଞ୍ଚାଳରାଜା ମୋତେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ଧରି ଚିତ୍କାର କଲେ, ଭୀଷ୍ମ ମୋତେ ପ୍ରହାର କରୁଥିଲେ, ମୁଁ ଏକ ଗଭୀର ଜଳାଶୟରେ ଡୁବିଯାଉଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି।
ଯଜ୍ଞସେନାଭିଧାଵେହ ପାଣିମାଲମ୍ବ୍ଯ ଚୋଦ୍ଧର। ତେନ ମେ ସର୍ଵଧର୍ମାଶ୍ଚ ରତିଭୋଗାଶ୍ଚ କେଵଲାଃ
ଯଜ୍ଞସେନ, ଏଠାକୁ ଆସ, ମୋ ହାତ ଧରି ଉଠାଇ ଦେ; ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଏକାକି ରକ୍ଷିତ ହେଉଛି।
ଉଭୌ ଚ ଲୋକୌ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ସମୂଲୌ ସଫଲୌ ହୃତୌ। ***ନ୍ତ୍ଯେଵଂ ନ ଵିନ୍ଦାମି ରାଜନ୍ଯଂ ଶରଣଂ କ୍ଵଚିତ୍
ଦୁଇ ଜଗତ ଓ ମୋର କୀର୍ତି, ମୂଳ ଓ ଫଳ ସହିତ, ହରାଯାଇଛି; ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ କୌଣସି କ୍ଷତ୍ରିୟ ରକ୍ଷକ କେଉଁଠି ମିଳୁନାହିଁ।
କିଂ ନୁ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଲୋକୋ ଯତ୍ରାନାଥୋଽଵସୀଦତି। ସମାଗମ୍ଯ ତୁ ରାଜାନୋ ମଯୋକ୍ତା ରାଜସତ୍ତମାଃ
ଏହି ଜଗତ କି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅନାଥ ଛାଡ଼ି ଦିଯାଉଛନ୍ତି? ତଥାପି, ଏକତ୍ରିତ ରାଜାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ, ମୁଁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲି।
ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ରାଜାନୋ ମଯୋକ୍ତଂ ରାଜସତ୍ତମାଃ। ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ ତୁ ଯେ ଵୃଦ୍ଧାଃ ପାଞ୍ଚାଲାନାଂ ଚ ଯେ ଵରାଃ
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ—ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧ ଓ ପଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵିଵାହେଽସ୍ମିନ୍ମା ଧର୍ମୋ ମା ପରାଜଯେତ୍। ପ୍ରସୀଦ ଯଜ୍ଞସେନେହ ଗତିର୍ମେ ଭଵ ସୋମକ
ତୁମର କୃପାରେ ଏହି ବିବାହରେ ମୋର ଧର୍ମ ହାରିବ ନାହିଁ; ଦୟା କର, ଯଜ୍ଞସେନ, ମୋର ଗତି ତୁମ ସହିତ ହେଉ, ଓ ସୋମକ।
ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ବୋଧଯାମି ରାଜପୁତ୍ରି ଵିଶେଷତଃ। ଯଥାଶକ୍ତି ଯଥାଧର୍ମଂ ବଲଂ ସଂଧାରଯାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣିଛି, ରାଜକୁମାରୀ, ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉପଦେଶ ଦେଉଛି: ମୋର ଶକ୍ତି ଯଥାଶକ୍ତି ଓ ଯଥାଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରୁଛି।
ଅନ୍ଯସ୍ମାତ୍ପାର୍ଥିଵାଦ୍ଯତ୍ତେ ଭଯଂ ସ୍ଯାତ୍ପାର୍ଥିଵାତ୍ମଜେ। ତସ୍ଯାପନଯନେ ହେତୁଂ ସଂଵିଧାତୁମହଂ ପ୍ରଭୁଃ
ଯଦି ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଛ, ରାଜକୁମାରୀ, ମୁଁ ଏହି ଭୟର କାରଣକୁ ଦୂର କରିବାର ଶକ୍ତି ରଖିଛି।
ନହି ଶାନ୍ତନଵସ୍ଯାହଂ ମହାସ୍ତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରହାରିଣଃ। ଈଶ୍ଵରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ହି ବଲଂ ଧର୍ମୋଽନୁଵର୍ତତେ
ମୁଁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାସ୍ତ୍ର ଧାରୀ ଭୀଷ୍ମ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ; କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ସଦା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରେ।
ସା ସାଧୁ ଵ୍ରଜ କଲ୍ଯାଣି ନ ମାଂ ଭୀଷ୍ମୋ ଦହେଦ୍ବଲାତ୍। ନ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣଂସ୍ତେ ସର୍ଵେ କିମିତ୍ଯେଵ ନ ଵେଦ୍ମ୍ଯହମ୍
ତେଣୁ, ଶୁଭେ, ଯାଉ, ଭୀଷ୍ମ ମୋତେ ଜବରଦସ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦହିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି—ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ଏହା ହେଲା ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସ୍ରଜମାସଜ୍ଯ ଦ୍ଵାରି ରାଜ୍ଞୋ ଵ୍ଯପାଦ୍ରଵତ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମାଳା ପିନ୍ଧି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଵ୍ଯୁଦସ୍ତାଂ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ତପସା ସଂଶିତଵ୍ରତାମ୍। ତାମନ୍ଵଗଚ୍ଛଦ୍ଦ୍ରୁପଦଃ ସାନ୍ତ୍ଵଂ ଜଲ୍ପନ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଓ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦ୍ରୁପଦ ତାଙ୍କ ପଛରେ ପଛରେ ଚାଲି, ପୁନଃପୁନଃ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଉପଦେଶ କରୁଥିଲେ।
ସ୍ରଜଂ ଗୃହାଣ କଲ୍ଯାଣି ନ ନୋ ଵୈରଂ ପ୍ରସଞ୍ଜଯ
ମାଳା ନେଇବା, ଶୁଭେ, ଆମ ସହିତ ଶତ୍ରୁତା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ନାହିଁ।
ଏଵମେଵ ତ୍ଵଯା କାର୍ଯମିତି ସ୍ମ ପ୍ରତିକାଙ୍କ୍ଷତେ। ନ ତୁ ତସ୍ଯାନ୍ଯଥା ଭାଵୋ ଦୈଵମେତଦମାନୁଷମ୍
ଏପରି ତୁମେ କରିବା ଉଚିତ—ସେ ଏହା ଆଶା କରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଥିଲା ନାହିଁ—ଏହା ଦୈବ, ମାନବୀୟ ନୁହେଁ।
ଯଶ୍ଚୈନାଂ ସ୍ରଜମାଦାଯ ସ୍ଵଯଂ ଵୈ ପ୍ରତିମୋକ୍ଷତେ। ସ ଭୀଷ୍ମଂ ସମରେ ହନ୍ତା ମମ ଧର୍ମପ୍ରଣାଶନମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମାଳା ନେଇ ନିଜେ ପିନ୍ଧିବେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବେ, ଯେଉଁଠି ମୋର ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ତାଂ ସ୍ରଜଂ ଦ୍ରୁପଦୋ ରାଜା କଂଚିତ୍କାଲଂ ରରକ୍ଷ ସଃ। ତତୋ ଵିସ୍ରମ୍ଭମାସ୍ଥାଯ ତୂଷ୍ଣୀମେତାମୁପୈକ୍ଷତ
ଦ୍ରୁପଦ ରାଜା କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ମାଳାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ପରେ ଅନାସକ୍ତ ହୋଇ, ଚୁପଚାପ ତାହାକୁ ଅନଦେଖା କରିଦେଲେ।
ତାଂ ଶିଖଣ୍ଡିନ୍ଯବଧ୍ନାତ୍ତୁ ବାଲା ପିତୁରଵଜ୍ଞଯା। ତାଂ ପିତା ତ୍ଵତ୍ଯଜଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ତ୍ରସ୍ତୋ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ କିଲ୍ବିଷାତ୍
ପରେ ଶିଖଣ୍ଡିନୀ, ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ, ପିତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି ଏହି ମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ; ତାଙ୍କ ପିତା ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ରୋଷକୁ ଭୟ କରି ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଇଷୀକଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭୀତା ସାଭ୍ଯଗଚ୍ଛତ୍ତପସ୍ଵିନମ୍। ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରି ତପସ୍ଯନ୍ତଂ ତୁଷ୍ଟିହେତୋସ୍ତପସ୍ଵିନୀ
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା, ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ କୂଳରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା।
ଉପଚାରାଭିତୁଷ୍ଟସ୍ତାମବ୍ରଵୀଦୃଷିସତ୍ତମଃ। ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରେ ଵିଭଜନଂ ଭଵିତା ନଚିରାଦିଵ
ତାଙ୍କର ସେବାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ମହାର୍ଷି କହିଲେ: 'ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ବିଭାଜନ ହେବ।'
ତତ୍ର ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜାନଂ ତୁମ୍ବୁରୁଂ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନମ୍। ଆରାଧଯିତୁମୀହସ୍ଵ ସମ୍ଯକ୍ପରିଚରସ୍ଵ ତମ୍
ସେଠାରେ ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ରାଜା ତୁମ୍ବୁରୁଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ଏବଂ ଭଲଭାବରେ ସେବା କର।
ଅହମପ୍ଯତ୍ର ସାଚିଵ୍ଯଂ କର୍ତାସ୍ମି ତଵ ଶୋଭନେ। ତଂ ତଦାଚର ଭଦ୍ରଂ ତେ ସ ତେ ଶ୍ରେଯୋ ଵିଧାସ୍ଯତି
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମରେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋ କଥା ମାନ, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରିବେ।
ତତୋ ଵିଭଜନଂ ତତ୍ର ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାମଵର୍ତତ। ତତ୍ର ଦ୍ଵାଵଵଶିଷ୍ଯେତାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଵମିତୌ ଜସୌ
ତାପରେ ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ ହେଲା, ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲେ।
ତଯୋରେକଃ ସମୀକ୍ଷ୍ଯୈନାଂ ସ୍ତ୍ରୀବୁଭୂଷୁରୁଵାଚ ହ। ଇଦଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ପୁଂଲିଙ୍ଗଂ ଵୃଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗମେଵ ତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଜନାଣୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ: 'ଏହି ପୁରୁଷ ଶରୀର ନିଅ, ମୁଁ ତୁମ ନାରୀ ଶରୀର ନେଉଛି।'