ବ୍ରହ୍ମଵକ୍ତ୍ରାଯ ସର୍ଵାଯ ଶଂକରାଯ ଶିଵାଯ ଚ। ନମୋସ୍ତୁ ଵାଚସ୍ପତଯେ ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ବେଦ ମୁଖ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାତା ଶିବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ବାଣୀର ନାଥ ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅଭିଗମ୍ଯାଯ କାମ୍ଯାଯ ସ୍ତୁତ୍ଯାଯାର୍ଯାଯ ସର୍ଵଦା। ନମୋଽସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵାଯ ମହାଭୂତଧରାଯ ଚ। ନମୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପତଯେ ପତ୍ତୀନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଯିଏ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସଦା ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଓ ଉଚ୍ଚ ଗୁଣୀ, ସେହି ଦେବଦେବ ମହାଭୂତ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପତଯେ ମହତାଂ ପତଯେ ନମଃ। ନମଃ ସହସ୍ରଶିରସେ ସହସ୍ରଭୁଜମୃତ୍ଯଵେ।। ସହସ୍ରନେତ୍ରପାଦାଯ ନମୋଽସଙ୍ଖ୍ଯେଯକର୍ମଣେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମହାନମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ବାହୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରୂପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହଜାର ପାଦ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଯ ହିରଣ୍ଯକଵଚାଯ ଚ। ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନେ ନିତ୍ଯଂ ସିଧ୍ଯତାଂ ନୋ ଵରଃ ପ୍ରଭୋ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସଫଳ ହେଉ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵଃ ସହାର୍ଜୁନଃ। ପ୍ରସାଦଯାମାସ ଭଵଂ ତଦା ହ୍ଯସ୍ତ୍ରୋପଲବ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ସମୟରେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଭବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ସୋଽହଂ ତତ୍ର ଗମିଷ୍ଯାମି ଯତ୍ର ସୈନ୍ଧଵକୋ ନୃପଃ। ଯିଯାସୁର୍ଯମଲୋକାଯ ମମ ଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ
ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି, ଯେଉଁଠି ସିନ୍ଧୁ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯମଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁଛନ୍ତି ଓ ମୋର ଶକ୍ତି ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଯଥା ପରମକଂ କୃତ୍ଯଂ ସୈନ୍ଧଵସ୍ଯ ଵଧୋ ମମ। ତଥୈଵ ସୁମହତ୍କୃତ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ରକ୍ଷଣମ୍
ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଯେପରି ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ସେପରି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ।
ସ ତ୍ଵମଦ୍ଯ ମହାବାହୋ ରାଜାନଂ ପରିପାଲଯ। ଯଥୈଵ ହି ମଯା ଗୁପ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଗୁପ୍ତୋ ଭଵେତ୍ତଥା
ତେଣୁ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଆଜି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଛି, ସେପରି ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ।
ନ ପଶ୍ଯାମି ଚ ତଂ ଲୋକେ ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ଯୁଦ୍ଧେ ପରାଜଯେତ୍। ଵାସୁଦେଵସମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଵଯମପ୍ଯମରେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ଜଗତରେ ମୁଁ ଏମିତି କାହାକୁ ଦେଖୁନି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବ। ବାସୁଦେବ ସମାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ତ୍ଵଯି ଚାହଂ ପରାଶ୍ଵସ୍ତଃ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେ ଵା ମହାରଥେ। ଶକ୍ନୁଯାଂ ସୈନ୍ଧଵଂ ହନ୍ତୁମନପେକ୍ଷୋ ନରର୍ଷଭ
ତୁମ ସହିତ କିମ୍ବା ମହାରଥୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ମୁଁ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବି, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମଯ୍ଯପେକ୍ଷା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ଗୋପ୍ତାଽଯଂ ମମ କେଶଵଃ। ରାଜ୍ଞ ଏଵ ପରା ଗୁପ୍ତିଃ କାର୍ଯା ସର୍ଵାତ୍ମନା ତ୍ଵଯା
ମୋ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; କେଶବ ମୋର ରକ୍ଷକ। ରାଜାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରକ୍ଷା କରିବା ତୁମର ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ନ ହି ଯତ୍ର ମହାବାହୁର୍ଵାସୁଦେଵୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ। କିଞ୍ଚିଦ୍ଵ୍ଯାପଦ୍ଯତେ ତତ୍ର ଯତ୍ରାହମପି ଚ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠି ବଳଶାଳୀ ବାସୁଦେବ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କିଛି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଘଟେନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଛି, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କିଛି ହେବା ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ପାର୍ଥେନ ସାତ୍ଯକିଃ ପରଵୀରହା। ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽଗମତ୍ତତ୍ର ଯତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ପାର୍ଥଙ୍କ ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଶତ୍ରୁବିଧ୍ୱଂସୀ ସାତ୍ୟକି 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଯେଉଁଠି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଜ୍ଯାଘୋଷୋ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷଶ୍ଚ ତୋମରାସିରଥଧ୍ଵନିଃ। ଦ୍ରୋଣସ୍ଯାସୀଦଵିରତୋ ଗୃହେ ତଂ ନ ଶୃଣୋମ୍ଯହମ୍
ଧନୁର ତାର ରବ, ବେଦ ଧ୍ୱନି, ତୋମର, ତଳୱାର ଓ ରଥର ଶବ୍ଦ—ଏହି ସବୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଘରେ ଅବିରତ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏବେ ମୁଁ ସେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣୁନାହିଁ।
ନାନାଦେଶସମୁତ୍ଥାନାଂ ଗୀତାନାଂ ଯୋଽଭଵତ୍ସ୍ଵନଃ। ଵାଦିତ୍ରନାଦିତାନାଂ ଚ ସୋଽଦ୍ଯ ନ ଶ୍ରୂଯତେ ମହାନ୍
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ମହାନ ଧ୍ୱନି ଏବେ ଶୁଣାଯାଉନାହିଁ।
ଯଦାପ୍ରଭୃତ୍ଯୁପପ୍ଲୁଵ୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତିମିଚ୍ଛଞ୍ଜନାର୍ଦନଃ। ଆଗତଃ ସର୍ଵଭୂତାନାମନୁକମ୍ପାର୍ଥମଚ୍ଯୁତଃ
ଯେବେଠାରୁ ବିପ୍ଳବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶାନ୍ତି ଆଶା କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦୟା କରି ଅଚ୍ୟୁତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଆସିଥିଲେ।
ତତୋଽହମବ୍ରୁଵଂ ସୂତ ମନ୍ଦଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ତଦା। ଵାସୁଦେଵେନ ତୀର୍ଥେନ ପୁତ୍ର ସଂଶାମ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵୈଃ
ତେବେ ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲି, 'ମୋ ପୁଅ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ସମ୍ମିଳନ କର। କୃଷ୍ଣ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସମାନ।'
କାଲପ୍ରାପ୍ତମହଂ ମନ୍ଯେ ମା ତ୍ଵଂ ଦୁର୍ଯୋଧନାତିଗାଃ। `ସଂଶାମ୍ଯ ଭ୍ରାତୃଭିସ୍ତୈସ୍ତୁ କ୍ଷତ୍ରିଯାନଭିପାଲଯ
ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହି ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ସୀମା ଛାଡ଼ି ଯିଅନି। ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମ୍ମିଳନ କର ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶମଂ ଚେଦ୍ଯାଚମାନଂ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାସ୍ଯସି କେଶଵମ୍। ହିତାର୍ଥମଭିଜଲ୍ପନ୍ତଂ ନ ତଵାସ୍ତି ରଣେ ଜଯଃ
ଯଦି କୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ ଏବଂ ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ କହିବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଦେଲେ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ବିଜୟ ମିଳିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରତ୍ଯାଚଷ୍ଟ ସ ଦାଶାର୍ହମୃଷଭଂ ସର୍ଵଧନ୍ଵିନାମ୍। ଅନୁନେଯାନି ଜଲ୍ପନ୍ତମନଯାନ୍ନାନ୍ଵପଦ୍ଯତ
ସେ ଦାଶାର୍ହ ଓ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ମିଳନର ଉପଦେଶକୁ ଅଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କଲେ ନାହିଁ।
କର୍ଣଦୁଃଶାସନମତଃ ସୌବଲସ୍ଯ ଚ ଦୁର୍ମତେଃ। ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତୋ ମହାବାହୁଃକୁଲାନ୍ତକରଣେନ ଵୈ
କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଃଶାସନ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ସଉବଳଙ୍କ ମତରେ, ସେ ପ୍ରବଳ ବାହୁବଳୀ ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉପାୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ତତୋ ଦୁଃଶାସନସ୍ଯୈଵ କର୍ଣସ୍ଯ ଚ ମତଂ ଦ୍ଵଯୋଃ। ଅନ୍ଵଵର୍ତତ ମାଂ ହିତ୍ଵା କୃଷ୍ଟଃ କାଲେନ ଦୁର୍ମତିଃ
ତାପରେ, ଦୁଃଶାସନ ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମତକୁ ଅନୁସରି, ସେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି, ଭାଗ୍ୟର ଆକର୍ଷଣରେ, ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
ନ ହ୍ଯହଂ ଯୁଦ୍ଧମିଚ୍ଛାମି ଵିଦୁରୋ ଦ୍ରୋଣ ଏଵ ଵା। ବାହ୍ଲୀକଃ ସୋମଦତ୍ତୋ ଵା ଭୀଷ୍ମୋ ଦ୍ରୌଣାଯନିସ୍ତଥା
ମୁଁ, ବିଦୁର, ଦ୍ରୋଣ, ବାହ୍ଲୀକ, ସୋମଦତ୍ତ, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ— ଆମେ କେହିଁ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହୁଁ ନାହିଁ।
ଶଲୋ ଭୂରିଶ୍ରଵାଶ୍ଚୈଵ ପୁରୁମିତ୍ରୋ ଵିଵିଂଶତିଃ। ଜଯଃ କୃପୋ ଵା ଧର୍ମାତ୍ମା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ମମ ବାନ୍ଧଵାଃ
ଶଲ୍ୟ, ଭୂରିଶ୍ରବା, ପୁରୁମିତ୍ର, ବିବିଂଶତି, ଜୟଦ୍ରଥ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୃପା ଏବଂ ମୋ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ—
ଏତେଷାଂ ମତମାସ୍ଥାଯ ଯଦି ଵତ୍ସ୍ଯତି ପୁତ୍ରକଃ। ଏତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ମଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଅଭୋକ୍ଷ୍ଯଦ୍ଵସୁଧାମିମାମ୍
ଯଦି ମୋ ପୁଅ ଏମାନେ ଓ ମୋର ଉପଦେଶ ଅନୁସରିଥାନ୍ତା, ସେ ଏମାନେ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପଭୋଗ କରିପାରିଥାନ୍ତା ଏବଂ ଏମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ମଧ୍ୟ।
ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣା ମଧୁରସମ୍ଭାଷା ଜ୍ଞାତିମଧ୍ଯେ ପ୍ରିଯଂଵଦାଃ। କୁଲୀନାଃ ସମ୍ମତାଃ ପ୍ରାଜ୍ଞାଃ ସୁଖଂ ଜୀଵନ୍ତି ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ କଥାରେ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ, ଉଚ୍ଚ ବଂଶର, ସମ୍ମାନିତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।
ଧର୍ମାପେକ୍ଷୀ ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵତ୍ର ଲଭତେ ସୁଖମ୍। ପ୍ରେତ୍ଯଭାଵେ ଚ କଲ୍ଯାଣଂ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଯେ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠାରେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ଓ କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅର୍ହାସ୍ତେ ପୃଥିଵୀଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ସମର୍ଥାଃ ସାଧନେଽପି ଚ। ତେଷାମପି ସମୁଦ୍ରାନ୍ତା ପିତୃପୈତାମହୀ ମହୀ
ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ କ୍ଷମତାଶୀଳ; ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁ ଭୂମି, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାପୁରୁଷଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାର।
ନ ଚ ତ୍ଵାଽଭିଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହିତ୍ଵା ଧର୍ମଂ ପୃଥାତ୍ମଜାଃ। ନିଯୁଜ୍ଯମାନାଃ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵା ଧର୍ମଵର୍ତ୍ମନି
ପୃଥାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି ତୁମକୁ ଜିତିବେ ନାହିଁ; ଯଦି ଆଦେଶ ମିଳିବ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିବେ।
ସନ୍ତି ମେ ଜ୍ଞାତଯସ୍ତାତ ଯେଷାଂ ଶ୍ରୋଷ୍ଯନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଶଲ୍ଯସ୍ଯ ସୋମଦତ୍ତସ୍ଯ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ମୋତେ ଏମିତି ଆତ୍ମୀୟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ କଥା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୁଣିବେ—ଶଲ୍ୟ, ସୋମଦତ୍ତ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମ।