ସ୍ତୂଯମାନଂ ସ୍ତଵୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଋଷିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ। ଗୋପ୍ତାରଂ ସର୍ଵଭୂତାନାମୀଶାନଂ ଵରଦଂ ଶିଵମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିପତି, ଦୟାଳୁ ଓ ଶୁଭ ଦାତା, ସେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗାମ ଶିରସା କ୍ଷିତିମ୍। ପାର୍ଥେନ ସହ ଧର୍ମାତ୍ମା ଗୃଣନ୍ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ବାସୁଦେବ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ, ସେଉଁଠି ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଲେ ଏବଂ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କରିଲେ।
ଲୋକାଦିଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମଜମୀଶାନମଵ୍ଯଯମ୍। ମନସଃ ପରମଂ ଯୋନିଂ ଖଂ ଵାଯୁଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ନିଧିମ୍
ସେଉଁଠି ଥିଲେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆରମ୍ଭ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷର କର୍ତ୍ତା, ଅଜନ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ମନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉତ୍ସ, ଆକାଶ, ବାୟୁ ଓ ଆଲୋକର ଧାମ।
ସ୍ରଷ୍ଟାରଂ ଵାରିଧାରାଣାଂ ଭୁଵଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତିଂ ପରାମ୍। ଦେଵଦାନଵଯକ୍ଷାଣାଂ ମାନଵାନାଂ ଚ ଶାସକମ୍
ସେ ଜଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୃଥିବୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱଭାବ, ଦେବତା, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଶାସକ।
ଯୋଗାନାଂ ଚ ପରଂ ଧାମ ଦୃଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ନିଧିମ୍। ଚାରଚରସ୍ଯ ସ୍ରଷ୍ଟାରଂ ପ୍ରତିହର୍ତାରମେଵ ଚ
ସେ ଯୋଗର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଧନ, ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକ।
କାଲକୋପଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଶକ୍ରସୂର୍ଯଗୁଣୋଦଯମ୍। ଵଵନ୍ଦତୁସ୍ତଦା କୃଷ୍ଣୌ ଵାଙ୍ମନୋବୁଦ୍ଧିକର୍ମଭିଃ
ସେ କାଳର କ୍ରୋଧ, ମହାତ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗୁଣର ଉତ୍ସ। ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ବାଣୀ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ।
ଯଂ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତି ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ସୂକ୍ଷ୍ମାଧ୍ଯାତ୍ମପଦୈଷିଣଃ। ତମଜଂ କାରମାତ୍ମାନଂ ଜଗ୍ମତୁଃ ଶରଣଂ ଭଵମ୍
ଯିଏଠାରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଯାଆନ୍ତି, ସେ ଅଜନ୍ମା, ସମସ୍ତର କାରଣ, ଆତ୍ମା—ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଶରଣ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଭବନ୍ତିର ଉତ୍ସ।
ଅର୍ଜୁନଶ୍ଚାପି ତଂ ଦେଵଂ ଭୂଯୋ ଭୂଯୋଽପ୍ଯଵନ୍ଦତ। ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଂ ସର୍ଵଭୂତାଦିଂ ଭୂତଭଵ୍ଯଭଵୋଦ୍ଭଵମ୍
ଅର୍ଜୁନ ବାରମ୍ବାର ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଦି, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉତ୍ସ।
ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଦେଵମୀଶାନଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍। ଜଗାମ ଜଗତାଂ ନାଥମର୍ଜୁନଃ ସଜନାର୍ଦନଃ
ଯିଏ ଶରଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦେବ, ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ—ଅର୍ଜୁନ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସେଉଁଠି ଯାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତାଵାଗତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରନାରାଯଣାଵୁଭୌ। ସୁପ୍ରସନ୍ନମନାଃ ଶର୍ଵଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ
ତାପରେ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଶର୍ବ ଖୁସି ହୋଇ, ହସିଥିବା ପରି କହିଲେ।
ସ୍ଵାଗତଂ ଵାଂ ନରଶ୍ଚେଷ୍ଠାଵୁତ୍ତିଷ୍ଠେତାଂ ଗତକ୍ଲମୌ। କିଞ୍ଚ ଵାମୀପ୍ସିତଂ ଵୀରୌ ମନସଃ କ୍ଷିପ୍ରମୁଚ୍ଯତାମ୍
ନର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ, ତୁମମାନେ ଦୁହେଁ ଆସିଥିବାରେ ମୋର ସ୍ୱାଗତ। ଦୁଃଖ ହୀନ ହୋଇ ଉଠ, ହେ ଶୂରମାନେ, ମନରେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ସେ ଶୀଘ୍ର କହ।
ଯେନ କାର୍ଯେଣ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୌ ଯୁଵାଂ ତତ୍ସାଧଯାମି କିମ୍। ଵ୍ରିଯତାମାତ୍ମନଃ ଶ୍ରେଯସ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରଦଦାନି ଵାମ୍
ତୁମେ ଯେ କାହିଁକି ଆସିଛ, ସେ କାମ୍ୟ କଥା ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି। ନିଜ ପାଇଁ ଯାହା ଉତ୍ତମ, ତାହା ଚୟନ କର; ସେ ସବୁ ମୁଁ ଦେଇଦେବି।
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥାଯ କୃତାଞ୍ଜଲୀ। ଵାସୁଦେଵାର୍ଜୁନୌ ଶର୍ଵଂ ତୁଷ୍ଟୁଵାତେ ମହାମତୀ। ଭକ୍ତ୍ଯାସ୍ତଵେନ ଦିଵ୍ଯେନ ମହାତ୍ମାନାଵନିନ୍ଦିତୌ
ତାପରେ ସେଇ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ହାତ ଜୋଡି ଉଠି, ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଭକ୍ତି ଓ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସହିତ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ନମୋ ଭଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଵରଦାଯ ଚ। ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନିତ୍ଯମୁଗ୍ରାଯ ଚ କପର୍ଦିନେ
ଭବ, ଶର୍ବ, ରୁଦ୍ର, ଦୟାଳୁ, ସଦା ପଶୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ଉଗ୍ର ଓ ଜଟାଧାରୀ—ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ମହାଦେଵାଯ ଭୀମାଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ଚ ଶାନ୍ତଯେ। ଈଶାନାଯ ମଖଘ୍ନାଯ ନମୋଽସ୍ତ୍ଵନ୍ଧକଘାତିନେ
ମହାଦେବ, ଭୟଙ୍କର, ତ୍ରିନେତ୍ର, ଶାନ୍ତ, ଈଶାନ, ଯଜ୍ଞ ନାଶକ, ଅନ୍ଧକ ନାଶକ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କୁମାରଗୁରଵେ ତୁଭ୍ଯଂ ନୀଲଗ୍ରୀଵାଯ ଵେଧସେ। ପିନାକିନେ ହଵିଷ୍ଯାଯ ସତ୍ଯାଯ ଵିଭଵେ ସଦା
କୁମାରଙ୍କ ଗୁରୁ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପିନାକଧାରୀ, ହବି ଗ୍ରାହକ, ସତ୍ୟ, ସଦା ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵିଲୋହିତାଯ ଧ୍ରୂମ୍ରାଯ ଵ୍ଯାଧାଯାନପରାଜିତେ। ନିତ୍ଯଂ ନୀଲଶିଖଣ୍ଡାଯ ଶୂଲିନେ ଦିଵ୍ଯଚକ୍ଷୁଷେ
ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଶିକାରୀ, ଅଜୟ, ସଦା ନୀଳଶିଖର, ଶୂଳଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ହୋତ୍ରେ ପୋତ୍ରେ ତ୍ରିନେତ୍ରାଯ ଵ୍ଯାଧାଯ ଵସୁରେତସେ। ଅଚିନ୍ତ୍ଯାଯାମ୍ବିକାଭର୍ତ୍ରେ ସର୍ଵଦେଵସ୍ତୁତାଯ ଚ
ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ଶିକାରୀ, ଧନର ମୂଳ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସିତ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵୃଷଧ୍ଵଜାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ ଜଟିନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ। ତପ୍ଯମାନାଯ ସଲିଲେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯାଯାଜିତାଯ ଚ
ବୃଷଭ ଚିହ୍ନ ଧାରିଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇଥିବା, ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଜଳରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଅଜୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ଵିଶ୍ଵସୃଜେ ଵିଶ୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତେ। ନମୋନମସ୍ତେ ସେଵ୍ଯାଯ ଭୂତାନାଂ ପ୍ରଭଵେ ସଦା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ସେଇ ଭଗବାନ, ଯିଏ ସଦା ସେବନୀୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ।
ବ୍ରହ୍ମଵକ୍ତ୍ରାଯ ସର୍ଵାଯ ଶଂକରାଯ ଶିଵାଯ ଚ। ନମୋସ୍ତୁ ଵାଚସ୍ପତଯେ ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ବେଦ ମୁଖ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାତା ଶିବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ବାଣୀର ନାଥ ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅଭିଗମ୍ଯାଯ କାମ୍ଯାଯ ସ୍ତୁତ୍ଯାଯାର୍ଯାଯ ସର୍ଵଦା। ନମୋଽସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵାଯ ମହାଭୂତଧରାଯ ଚ। ନମୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପତଯେ ପତ୍ତୀନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଯିଏ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସଦା ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଓ ଉଚ୍ଚ ଗୁଣୀ, ସେହି ଦେବଦେବ ମହାଭୂତ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପତଯେ ମହତାଂ ପତଯେ ନମଃ। ନମଃ ସହସ୍ରଶିରସେ ସହସ୍ରଭୁଜମୃତ୍ଯଵେ।। ସହସ୍ରନେତ୍ରପାଦାଯ ନମୋଽସଙ୍ଖ୍ଯେଯକର୍ମଣେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମହାନମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ବାହୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରୂପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହଜାର ପାଦ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଯ ହିରଣ୍ଯକଵଚାଯ ଚ। ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନେ ନିତ୍ଯଂ ସିଧ୍ଯତାଂ ନୋ ଵରଃ ପ୍ରଭୋ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସଫଳ ହେଉ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵଃ ସହାର୍ଜୁନଃ। ପ୍ରସାଦଯାମାସ ଭଵଂ ତଦା ହ୍ଯସ୍ତ୍ରୋପଲବ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ସମୟରେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଭବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ସୋଽହଂ ତତ୍ର ଗମିଷ୍ଯାମି ଯତ୍ର ସୈନ୍ଧଵକୋ ନୃପଃ। ଯିଯାସୁର୍ଯମଲୋକାଯ ମମ ଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ
ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି, ଯେଉଁଠି ସିନ୍ଧୁ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯମଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁଛନ୍ତି ଓ ମୋର ଶକ୍ତି ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଯଥା ପରମକଂ କୃତ୍ଯଂ ସୈନ୍ଧଵସ୍ଯ ଵଧୋ ମମ। ତଥୈଵ ସୁମହତ୍କୃତ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ରକ୍ଷଣମ୍
ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଯେପରି ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ସେପରି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ।
ସ ତ୍ଵମଦ୍ଯ ମହାବାହୋ ରାଜାନଂ ପରିପାଲଯ। ଯଥୈଵ ହି ମଯା ଗୁପ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଗୁପ୍ତୋ ଭଵେତ୍ତଥା
ତେଣୁ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଆଜି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଛି, ସେପରି ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ।
ନ ପଶ୍ଯାମି ଚ ତଂ ଲୋକେ ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ଯୁଦ୍ଧେ ପରାଜଯେତ୍। ଵାସୁଦେଵସମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଵଯମପ୍ଯମରେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ଜଗତରେ ମୁଁ ଏମିତି କାହାକୁ ଦେଖୁନି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବ। ବାସୁଦେବ ସମାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ତ୍ଵଯି ଚାହଂ ପରାଶ୍ଵସ୍ତଃ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେ ଵା ମହାରଥେ। ଶକ୍ନୁଯାଂ ସୈନ୍ଧଵଂ ହନ୍ତୁମନପେକ୍ଷୋ ନରର୍ଷଭ
ତୁମ ସହିତ କିମ୍ବା ମହାରଥୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ମୁଁ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବି, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।