ସ୍ଥାନଂ ଚ କଲ୍ପଯିତ୍ଵାଽଥ ରଥୋପସ୍ଥେ ଧ୍ଵଜସ୍ଯ ମେ। ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ସମରେ ରଥଶୋଭିନଃ
ତାପରେ, ରଥରେ ପତାକା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିବା ବୀର ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ପତାକା ଉଠାଇଦେ।
ଛତ୍ରଂ ଜାମ୍ବୂନଦୈର୍ଜାଲୈରର୍କଜ୍ଵଲନସପ୍ରଭୈଃ।। ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତୈର୍ଦିଵ୍ଯୈରଶ୍ଵାନପି ଵିଭୂଷଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ତାର ଝାଲି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଦିବ୍ୟ ଛତା ରଥରେ ଲଗାଇ ଦେଅ, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଭା କର।
ବଲାହକଂ ମେଘପୁଷ୍ପଂ ଶୈବ୍ଯଂ ସୁଗ୍ରୀଵମେଵ ଚ। ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵାଜିଵରାଂସ୍ତତ୍ର କଵଚୀ ତିଷ୍ଠ ଦାରୁକ
ବଳାହକ, ମେଘପୁଷ୍ପ, ଶୈବ୍ୟ ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବ ନାମକ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି, କବଚ ପିନ୍ଧି ରଥ ପାଖରେ ଦଢ଼ିଅ, ଦାରୁକ।
ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯସ୍ଯ ନିର୍ଘୋଷଂ ପର୍ଜନ୍ଯନିନଦୋପମମ୍। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଭୈରଵଂ ନାଦମୁପେଯାସ୍ତ୍ଵଂ ଜଵେନ ମାମ୍
ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖର ମେଘ ଗର୍ଜନ ସମ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ।
ଏକାହ୍ନାଽହମମର୍ଷଂ ଚ ସର୍ଵଦୁଃଖାନି ଚୈଵ ହ। ଭ୍ରାତୁଃ ପୈତୃଷ୍ଵସେଯସ୍ଯ ଵ୍ଯପନେଷ୍ଯାମି ଦାରୁକ
ଦାରୁକ, ଏକ ଦିନରେ ମୁଁ ମୋ ଭାଇ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀର ପୁଅ ପାଇଁ ଥିବା ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଓ ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼ିଦେବି।
ସର୍ଵୋପାଯୈର୍ଯତିଷ୍ଯାମି ଯଥା ବୀଭତ୍ସୁରାହଵେ। ପଶ୍ଯତାଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଣାଂ ହନିଷ୍ଯତି ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ଯେପରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବୀଭତ୍ସୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ।
ଯସ୍ଯଯସ୍ଯ ଚ ବୀଭତ୍ସୁର୍ଵଧେ ଯତ୍ନଂ କରିଷ୍ଯତି। ଆଶଂସେଽହଂ ରଣେ ତନ୍ତଂ ତତ୍ରତତ୍ର ହନିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ବୀଭତ୍ସୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ସେଠି ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଆଶା କରେ।
ଜଯ ଏଵ ଧ୍ରୁଵସ୍ତସ୍ଯ କୁତ ଏଵ ପରାଜଯଃ। ଯସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ସାରଥ୍ଯମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ସାରଥି ହେବାକୁ ନେଇଛ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ, ପରାଜୟ କେଉଁଠୁ ଆସିପାରିବ?
ଏଵଂ ଚୈତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଯଥା ମାମନୁଭାଷସେ। ସୁପ୍ରଭାତାମିମାଂ ରାତ୍ରିଂ ଜଯାଯ ଵିଜଯସ୍ଯ ହି
ତୁମେ ଯେପରି ମୋତେ କହିଛ, ସେପରି ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି; ଏହି ରାତି ଶୁଭ ଭାବେ କଟୁ, ଯେଉଁଠି ଜୟ ଓ ବିଜୟ ମିଳିବ।
ମଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମହତୀ ଜଯଦ୍ରଥଵଧେ କୃତା। ଶ୍ଵୋଽସ୍ମି ହନ୍ତା ଦୁରାତ୍ମାନଂ ପୁତ୍ରଘ୍ନମିତି କେଶଵ
ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ବଡ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଛି; କେଶବ, ଆସନ୍ତାକାଲି ମୁଁ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ, ମୋ ପୁଅଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।
ମତ୍ପ୍ରତିଜ୍ଞାଵିଘାତାର୍ଥଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୈଃ କିଲାଚ୍ଯୁତ। ପୃଷ୍ଠତଃ ସୈନ୍ଧଵଃ କାର୍ଯଃ ସର୍ଵୈର୍ଗୁପ୍ତୋ ମହାରଥୈଃ
ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଫଳ କରିବାକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ମହାବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଇନ୍ଧବ ରାଜାଙ୍କୁ ପଛରେ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଦଶ ଚୈକା ଚ ତାଃ କୃଷ୍ଣ ଅକ୍ଷୌହିଣ୍ଯଃ ସୁଦୁର୍ଜଯାଃ। ହତାଵଶେଷାସ୍ତତ୍ରେମା ହନ୍ତ ମାଧଵ ସଙ୍ଖ୍ଯଯା
କୃଷ୍ଣ, ଏଠାରେ ଦଶଟି ଓ ଗୋଟିଏ ମିଶି ଏଗାରୋଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଅଛି, ଯାହାକି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ମାଧବ।
ତାଭିଃ ପରିଵୃତଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ସର୍ଵୈଶ୍ଚୈଵ ମହାରଥୈଃ। କଥଂ ଶକ୍ଯେତ ସନ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦୁରାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ସୈନ୍ଧଵଃ
ସେମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ମହାବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଘେରାଯାଇ, କୃଷ୍ଣ, ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ସଇନ୍ଧବ ରାଜାକୁ କିପରି ପହଞ୍ଚିହେବି?
ପ୍ରତିଜ୍ଞାପାରଣଂ ଚାପି ନ ଭଵିଷ୍ଯତି କେଶଵ। ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯାଂ ଚ ହୀନାଯାଂ କଥଂ ଜୀଵତି ମଦ୍ଵିଧଃ
କେଶବ, ଯଦି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେବ ନାହିଁ, ତେବେ ମୋ ପରି ଜଣେ ଲୋକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ ହେଲେ କିପରି ବଞ୍ଚିପାରିବ?
ଦୁଃଖାପାଯସ୍ଯ ମେ ଵୀର ଵିକାଙ୍କ୍ଷା ପରିଵର୍ତତେ। ଦ୍ରୁତଂ ଚ ଯାତି ସଵିତା ତତ ଏତଦ୍ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ବୀର, ମୋ ଦୁଃଖର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଆଶା ମୋ ମନରେ ଘୁରୁଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଉଦୟ ହେଉଛି, ତେଣୁ ଏହି କଥା ମୁଁ କହୁଛି।
ଶୋକସ୍ଥାନଂ ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପାର୍ଥସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜକେତନଃ। ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯାମ୍ଭସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖଃ ସମଵସ୍ଥିତଃ
ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୁଃଖର କାରଣ ଶୁଣି, ଦ୍ୱିଜଧ୍ୱଜୀ କୃଷ୍ଣ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ହେଲେ।
ଇଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ମହାତେଜା ବଭାଷେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ। ହିତାର୍ଥଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ସୈନ୍ଧଵସ୍ଯ ଵଧେ କୃତୀ
ତାପରେ ପଦ୍ମନୟନ, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସଇନ୍ଧବ ବଧ ପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପାର୍ଥ ପାଶୁପତଂ ନାମ ପରମାସ୍ତ୍ରଂ ସନାତନମ୍। ଯେନ ସର୍ଵାନ୍ମୃଧେ ଦେତ୍ଯାଞ୍ଜଘ୍ନେ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପାର୍ଥ, ଏକ ପାଶୁପତ ନାମକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସନାତନ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ୱାନ କରିଥିଲେ।
ଯଦି ତଦ୍ଵିଦିତଂ ତେଽଦ୍ଯ ଶ୍ଵୋ ହନ୍ତାଽସି ଜଯଦ୍ରଥମ୍। ଅଥ ଜ୍ଞାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯସ୍ଯ ମନସା ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଆଜି ଜାଣ, ତେବେ କାଲି ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବ; ଯଦି ଜାଣ ନାହଁ, ତେବେ ମନରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।
ତଂ ଦେଵଂ ମନସା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜୋଷମାସ୍ସ୍ଵ ଧନଞ୍ଜଯ। ତତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତନ୍ମହତ୍
ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ମନରେ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର, ଶାନ୍ତ ହୁଅ; ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ତୁମର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେଇ ମହାସ୍ତ୍ର ପାଇପାରିବ।
ତତଃ କୃଷ୍ଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯାମ୍ଭୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଭୂମାଵାସୀନ ଏକାଗ୍ରୋ ଜଗାମ ମନସା ଭଵମ୍
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧନଞ୍ଜୟ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଭୂମିରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ବସିଲେ ଓ ମନରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଣିହିତୋ ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣେ। ଆତ୍ମାନମର୍ଜୁନୋଽପଶ୍ଯଦ୍ଗନେ ସହକେଶଵମ୍
ତାପରେ ଶୁଭ ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅର୍ଜୁନ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ମେଘମାଳା ମଧ୍ୟରେ କେଶବ ସହିତ ନିଜକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୁଣ୍ଯଂ ହିମଵତଃ ପାଦଂ ମଣିମନ୍ତଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍। ଜ୍ଯୋତିର୍ଭିଶ୍ଚ ସମାକୀର୍ଣଂ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତମ୍
ହିମାଳୟ ପାଦରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ମଣିମୟ ପାହାଡ଼, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଆଲୋକ ଚମକୁଛି, ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ସେଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଵାଯୁଵେଗଗତିଃ ପାର୍ଥଃ ଖଂ ଭେଜେ ସହକେଶଵଃ। କେଶଵେନ ଗୃହୀତଃ ସ ଦକ୍ଷିଣେ ଵିଭୁନା ଭୁଜେ
ପାର୍ଥ, ବାୟୁ ସମାନ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ, କେଶବଙ୍କ ସହିତ ଆକାଶକୁ ଯାଇଲେ। ସେ କେଶବଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁରେ ଧରାଯାଇଥିଲେ।
ପ୍ରେକ୍ଷମାଣୋ ବହୂନ୍ଭାଵାଞ୍ଜଗାମାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନାନ୍। ଉଦୀଚ୍ଯାଂ ଦିଶି ଧର୍ମାତ୍ମା ସୋପଶ୍ଯଚ୍ଛ୍ଵେତପର୍ଵତମ୍
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାର୍ଥ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଶ୍ୱେତପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିଲେ।
କୁବେରସ୍ଯ ଵିରାହେ ଚ ନଲିନୀଂ ପଦ୍ମଭୂଷିତାମ୍। ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠାଂ ଚ ତାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ଵୀକ୍ଷମାଣୋ ବହୂଦକାମ୍
କୁବେରଙ୍କ ଅତି ଶୋଭାମୟ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ନଳିନୀ ହ୍ରଦ ଓ ଅଧିକ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ସଦା ପୁଷ୍ପଫଲୈର୍ଵୃକ୍ଷୈରୁପେତାଂ ସ୍ଫଟିକୋପଲାମ୍। ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରସମାକୀର୍ଣାଂ ନାନାମୃଗସମାକୁଲାମ୍
ସେଠାରେ ସଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛ, ସ୍ଫଟିକ ପାଥର, ସିଂହ ଓ ବାଘରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଶୁମାନେ ଥିଲେ।
ପୁଣ୍ଯାଶ୍ରମଵତୀଂ ରମ୍ଯାଂ ମନୋଜ୍ଞାଣ୍ଡଜସେଵିତାମ୍। ମନ୍ଦରସ୍ଯ ପ୍ରଦେଶାଂଶ୍ଚ କିନ୍ନରୋଦ୍ଗୀତନାଦିତାନ୍
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଆନନ୍ଦମୟ ଆଶ୍ରମ, ମନୋହର ପକ୍ଷୀମାନେ ବସୁଥିବା ସ୍ଥାନ, ଏବଂ କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିବା ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିଲେ।
ହେମରୂପ୍ଯମଯୈଃ ଶୃଙ୍ଗୈର୍ନାନୌଷଧିଵିଦୀପିତାନ୍। ତଥା ମନ୍ଦାରଵୃକ୍ଷୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପିତୈରୁପଶୋଭିତାନ୍
ସୁନା ଓ ଚାଁଦିର ଶିଖର, ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧିର ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ମନ୍ଦାର ଗଛରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ନିଗ୍ଧାଞ୍ଜନଚଯାକାରଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ କାଲପର୍ଵତମ୍। ବ୍ରହ୍ମତୁଙ୍ଗଂ ନଦୀଶ୍ଚାନ୍ଯାସ୍ତଥା ଜନପଦାନପି
କଳା ଅଞ୍ଜନ ରଙ୍ଗର କଳା ପାହାଡ଼, ବ୍ରହ୍ମା ପରି ଉଚ୍ଚ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ ଓ ଲୋକବସତି ସହିତ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।