ନ ହି ଦାରା ନ ମିତ୍ରାଣି ଜ୍ଞାତଯୋ ନ ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ। କଶ୍ଚିଦନ୍ଯଃ ପ୍ରିଯତରଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରାନ୍ମମାର୍ଜୁନାତ୍
ମୋ ପାଇଁ ନା ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ନା ବନ୍ଧୁ, ନା ଆତ୍ମୀୟ, ନା ଆଉ କେହି—କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହିଁ।
ଅନର୍ଜୁନମିମଂ ଲୋକଂ ମୁହୂର୍ତମପି ଦାରୁକ। ଉଦୀକ୍ଷିତୁଂ ନ ଶକ୍ତୋଽହଂ ଭଵିତା ନ ଚ ତତ୍ତଥା
ଅର୍ଜୁନ ବିନା, ଦାରୁକ, ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବିନି; ଏହା କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଅହଂ ଵିଜିତ୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସହସା ସହଯଦ୍ଵିପାନ୍। ଅର୍ଜୁନାର୍ଥେ ହନିଷ୍ଯାମି ସକର୍ଣାନ୍ସସୁଯୋଧନାନ୍
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହାତୀମାନେ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଜୟ କରି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।
ଶ୍ଵୋ ନିରୀକ୍ଷନ୍ତୁ ମେ ଵୀର୍ଯଂ ତ୍ରଯୋ ଲୋକା ମହାହଵେ। ଧନଞ୍ଜଯାର୍ଥେ ସମରେ ପରାକ୍ରାନ୍ତସ୍ଯ ଦାରୁକ
ଦାରୁକ, ଆସନ୍ତା କାଲି ମୋର ପ୍ରଭାବ ଦେଖିବେ ତିନି ଲୋକ, ଯେପରି ମୁଁ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ପ୍ରୟାସ କରିବି।
ଶ୍ଵୋ ନରେନ୍ଦ୍ରସହସ୍ରାଣି ରାଜପୁତ୍ରଶତାନି ଚ। ସାଶ୍ଵଦ୍ଵିପରଥାନ୍ଯାଜୌ ଵିଦ୍ରଵିଷ୍ଯାମି ଦାରୁକ
ଦାରୁକ, ଆସନ୍ତା କାଲି ହଜାର ହଜାର ରାଜା ଏବଂ ଶତଶଃ ରାଜପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଏବଂ ରଥ ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟରେ ପଳାଇଯିବେ।
ଶ୍ଵସ୍ତାଂ ଚକ୍ରପ୍ରମଥିତାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ନୃପଵାହିନୀମ୍। ମଯା କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ସମରେ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ନିପାତିତାମ୍
ଦାରୁକ, ଆସନ୍ତା କାଲି ତୁମେ ଦେଖିବ, ମୋର କ୍ରୋଧରେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ମୋର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନଙ୍କର ସେନା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ବିଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବ।
ଶ୍ଵଃ ସଦେଵାଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପିଶାଚୋରଗରାକ୍ଷସାଃ। ଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ମାଂ ସୁହୃଦଂ ସଵ୍ଯସାଚିନଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକେ ଆସନ୍ତା କାଲି ଜାଣିଯିବେ, ମୁଁ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କର ସଂଗୀ।
ଯସ୍ତଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ସ ମାଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯସ୍ତଂ ଚାନୁ ସ ମାମନୁ। ଇତି ସଙ୍କଲ୍ପ୍ଯତାଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଶରୀରାର୍ଧଂ ମମାର୍ଜୁନଃ
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ମୋତେ ଘୃଣା କରେ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରେ, ସେ ମୋତେ ଅନୁସରେ। ଏହିପରି ତୁମ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କର, ଅର୍ଜୁନ ମୋ ଦେହର ଅର୍ଧାଂଶ।
ଯଥା ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରଭାତାଯାମସ୍ଯାଂ ନିଶି ରଥୋତ୍ତମମ୍। କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଵ୍ରଜ ସଂଯତଃ
ଏହି ରାତି ଶେଷ ହେଲେ, ପ୍ରଭାତ ହେବା ସହିତ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ତମ ରଥ ତିଆରି କରି, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ନେଇ ଯିଅ।
ଗଦାଂ କୌମୋଦକୀଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଶକ୍ତିଂ ଚକ୍ରଂ ଧନୁଃ ଶରାନ୍। ଆରୋପ୍ଯ ଵୈ ରଥେ ସୂତ ସର୍ଵୋପକରଣାନି ଚ
ଦାରୁକ, ରଥରେ ଦିବ୍ୟ କୌମୋଦକୀ ଗଦା, ଶକ୍ତି, ଚକ୍ର, ଧନୁଷ, ଶର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆଉଜାର ରଖ।
ସ୍ଥାନଂ ଚ କଲ୍ପଯିତ୍ଵାଽଥ ରଥୋପସ୍ଥେ ଧ୍ଵଜସ୍ଯ ମେ। ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ସମରେ ରଥଶୋଭିନଃ
ତାପରେ, ରଥରେ ପତାକା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିବା ବୀର ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ପତାକା ଉଠାଇଦେ।
ଛତ୍ରଂ ଜାମ୍ବୂନଦୈର୍ଜାଲୈରର୍କଜ୍ଵଲନସପ୍ରଭୈଃ।। ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତୈର୍ଦିଵ୍ଯୈରଶ୍ଵାନପି ଵିଭୂଷଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ତାର ଝାଲି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଦିବ୍ୟ ଛତା ରଥରେ ଲଗାଇ ଦେଅ, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଭା କର।
ବଲାହକଂ ମେଘପୁଷ୍ପଂ ଶୈବ୍ଯଂ ସୁଗ୍ରୀଵମେଵ ଚ। ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵାଜିଵରାଂସ୍ତତ୍ର କଵଚୀ ତିଷ୍ଠ ଦାରୁକ
ବଳାହକ, ମେଘପୁଷ୍ପ, ଶୈବ୍ୟ ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବ ନାମକ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି, କବଚ ପିନ୍ଧି ରଥ ପାଖରେ ଦଢ଼ିଅ, ଦାରୁକ।
ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯସ୍ଯ ନିର୍ଘୋଷଂ ପର୍ଜନ୍ଯନିନଦୋପମମ୍। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଭୈରଵଂ ନାଦମୁପେଯାସ୍ତ୍ଵଂ ଜଵେନ ମାମ୍
ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖର ମେଘ ଗର୍ଜନ ସମ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ।
ଏକାହ୍ନାଽହମମର୍ଷଂ ଚ ସର୍ଵଦୁଃଖାନି ଚୈଵ ହ। ଭ୍ରାତୁଃ ପୈତୃଷ୍ଵସେଯସ୍ଯ ଵ୍ଯପନେଷ୍ଯାମି ଦାରୁକ
ଦାରୁକ, ଏକ ଦିନରେ ମୁଁ ମୋ ଭାଇ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀର ପୁଅ ପାଇଁ ଥିବା ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଓ ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼ିଦେବି।
ସର୍ଵୋପାଯୈର୍ଯତିଷ୍ଯାମି ଯଥା ବୀଭତ୍ସୁରାହଵେ। ପଶ୍ଯତାଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଣାଂ ହନିଷ୍ଯତି ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ଯେପରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବୀଭତ୍ସୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ।
ଯସ୍ଯଯସ୍ଯ ଚ ବୀଭତ୍ସୁର୍ଵଧେ ଯତ୍ନଂ କରିଷ୍ଯତି। ଆଶଂସେଽହଂ ରଣେ ତନ୍ତଂ ତତ୍ରତତ୍ର ହନିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ବୀଭତ୍ସୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ସେଠି ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଆଶା କରେ।
ଜଯ ଏଵ ଧ୍ରୁଵସ୍ତସ୍ଯ କୁତ ଏଵ ପରାଜଯଃ। ଯସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ସାରଥ୍ଯମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ସାରଥି ହେବାକୁ ନେଇଛ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ, ପରାଜୟ କେଉଁଠୁ ଆସିପାରିବ?
ଏଵଂ ଚୈତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଯଥା ମାମନୁଭାଷସେ। ସୁପ୍ରଭାତାମିମାଂ ରାତ୍ରିଂ ଜଯାଯ ଵିଜଯସ୍ଯ ହି
ତୁମେ ଯେପରି ମୋତେ କହିଛ, ସେପରି ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି; ଏହି ରାତି ଶୁଭ ଭାବେ କଟୁ, ଯେଉଁଠି ଜୟ ଓ ବିଜୟ ମିଳିବ।
ମଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମହତୀ ଜଯଦ୍ରଥଵଧେ କୃତା। ଶ୍ଵୋଽସ୍ମି ହନ୍ତା ଦୁରାତ୍ମାନଂ ପୁତ୍ରଘ୍ନମିତି କେଶଵ
ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ବଡ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଛି; କେଶବ, ଆସନ୍ତାକାଲି ମୁଁ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ, ମୋ ପୁଅଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।
ମତ୍ପ୍ରତିଜ୍ଞାଵିଘାତାର୍ଥଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୈଃ କିଲାଚ୍ଯୁତ। ପୃଷ୍ଠତଃ ସୈନ୍ଧଵଃ କାର୍ଯଃ ସର୍ଵୈର୍ଗୁପ୍ତୋ ମହାରଥୈଃ
ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଫଳ କରିବାକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ମହାବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଇନ୍ଧବ ରାଜାଙ୍କୁ ପଛରେ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଦଶ ଚୈକା ଚ ତାଃ କୃଷ୍ଣ ଅକ୍ଷୌହିଣ୍ଯଃ ସୁଦୁର୍ଜଯାଃ। ହତାଵଶେଷାସ୍ତତ୍ରେମା ହନ୍ତ ମାଧଵ ସଙ୍ଖ୍ଯଯା
କୃଷ୍ଣ, ଏଠାରେ ଦଶଟି ଓ ଗୋଟିଏ ମିଶି ଏଗାରୋଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଅଛି, ଯାହାକି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ମାଧବ।
ତାଭିଃ ପରିଵୃତଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ସର୍ଵୈଶ୍ଚୈଵ ମହାରଥୈଃ। କଥଂ ଶକ୍ଯେତ ସନ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦୁରାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ସୈନ୍ଧଵଃ
ସେମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ମହାବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଘେରାଯାଇ, କୃଷ୍ଣ, ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ସଇନ୍ଧବ ରାଜାକୁ କିପରି ପହଞ୍ଚିହେବି?
ପ୍ରତିଜ୍ଞାପାରଣଂ ଚାପି ନ ଭଵିଷ୍ଯତି କେଶଵ। ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯାଂ ଚ ହୀନାଯାଂ କଥଂ ଜୀଵତି ମଦ୍ଵିଧଃ
କେଶବ, ଯଦି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେବ ନାହିଁ, ତେବେ ମୋ ପରି ଜଣେ ଲୋକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ ହେଲେ କିପରି ବଞ୍ଚିପାରିବ?
ଦୁଃଖାପାଯସ୍ଯ ମେ ଵୀର ଵିକାଙ୍କ୍ଷା ପରିଵର୍ତତେ। ଦ୍ରୁତଂ ଚ ଯାତି ସଵିତା ତତ ଏତଦ୍ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ବୀର, ମୋ ଦୁଃଖର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଆଶା ମୋ ମନରେ ଘୁରୁଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଉଦୟ ହେଉଛି, ତେଣୁ ଏହି କଥା ମୁଁ କହୁଛି।
ଶୋକସ୍ଥାନଂ ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପାର୍ଥସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜକେତନଃ। ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯାମ୍ଭସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖଃ ସମଵସ୍ଥିତଃ
ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୁଃଖର କାରଣ ଶୁଣି, ଦ୍ୱିଜଧ୍ୱଜୀ କୃଷ୍ଣ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ହେଲେ।
ଇଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ମହାତେଜା ବଭାଷେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ। ହିତାର୍ଥଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ସୈନ୍ଧଵସ୍ଯ ଵଧେ କୃତୀ
ତାପରେ ପଦ୍ମନୟନ, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସଇନ୍ଧବ ବଧ ପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପାର୍ଥ ପାଶୁପତଂ ନାମ ପରମାସ୍ତ୍ରଂ ସନାତନମ୍। ଯେନ ସର୍ଵାନ୍ମୃଧେ ଦେତ୍ଯାଞ୍ଜଘ୍ନେ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପାର୍ଥ, ଏକ ପାଶୁପତ ନାମକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସନାତନ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ୱାନ କରିଥିଲେ।
ଯଦି ତଦ୍ଵିଦିତଂ ତେଽଦ୍ଯ ଶ୍ଵୋ ହନ୍ତାଽସି ଜଯଦ୍ରଥମ୍। ଅଥ ଜ୍ଞାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯସ୍ଯ ମନସା ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଆଜି ଜାଣ, ତେବେ କାଲି ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବ; ଯଦି ଜାଣ ନାହଁ, ତେବେ ମନରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।
ତଂ ଦେଵଂ ମନସା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜୋଷମାସ୍ସ୍ଵ ଧନଞ୍ଜଯ। ତତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତନ୍ମହତ୍
ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ମନରେ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର, ଶାନ୍ତ ହୁଅ; ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ତୁମର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେଇ ମହାସ୍ତ୍ର ପାଇପାରିବ।