ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ଶରଣ୍ଯେଭ୍ଯୋ ନିଧିଂ ନିଦଧତାଂ ଚ ଯା। ଯା ଚାପି ନ୍ଯସ୍ତଦଣ୍ଡାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା ଓ ଦଣ୍ଡ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଯାଂ ଯାନ୍ତି ମୁନଯଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ। ଏକପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ଯାଂ ଯାନ୍ତି ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଧରିଥିବା ଋଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଓ ଏକମାତ୍ର ପତ୍ନୀରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ରାଜ୍ଞା ସୁଚରିତୈର୍ଯା ଚ ଗତିର୍ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ। ଚରମାଶ୍ରମିଣାଂ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସେଵିତାନାଂ ପୁରଃ ସ୍ଥିତୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ରାଜାମାନେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଶେଷ ଆଶ୍ରମରେ ଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଦୀନାନୁକମ୍ପିନାଂ ଯା ଚ ସତତଂ ସଂଵିଭାଗିନାମ୍। ପୈଶୁନ୍ଯାଚ୍ଚ ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅଂଶୀଦାର ହେଉଥିବା ଓ ନିନ୍ଦାରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ଵ୍ରତିନାଂ ଧର୍ମଶୀଲାନାଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷିଣାମପି। ଅମୋଘାତିଥିନାଂ ଯା ଚ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରତ ଧରୁଥିବା, ଧର୍ମପରାୟଣ, ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ଅତିଥିକୁ କେବେ ଖାଲି ହାତେ ଫେରାଇ ଦେଉନଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
କୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ଯା ଧାରଯତାମାତ୍ମାନଂ ଵ୍ଯସନେଷୁ ଚ। ଗତିଃ ଶୋକାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ କଷ୍ଟ ଓ ବିପଦରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଥିବା ଓ ଶୋକର ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ କଲ୍ପଯନ୍ତୀହ ଯେ ସଦା। ସ୍ଵଦାରନିରତାନାଂ ଚ ଯା ଗତିସ୍ତାମଵାପ୍ନୁହି
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଋତୁକାଲେ ସ୍ଵକାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଗଚ୍ଛତାଂ ଯା ମନୀଷିଣାମ୍। ପରସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯୋ ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯଥାସମୟରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ସାମ୍ନା ଯେ ସର୍ଵଭୂତାନି ପଶ୍ଯନ୍ତି ଗତମତ୍ସରାଃ। ନାରୁନ୍ତୁଦାନାଂ କ୍ଷମିଣାଂ ଯା ଗତିସ୍ତାମଵାପ୍ନୁହି
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ମନରୁ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଦୟା ଓ କ୍ଷମାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, କଠୋର କଥା କହନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ତୁମେ ଯାଅ।
ମଧୁମାଂସାନ୍ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ମଦାଦ୍ଦୃମ୍ଭାତ୍ତଥାଽନୃତାତ୍। ପରୋପତାପାଦନ୍ଯାଯାତ୍ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ମୋ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ମଧୁ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନରୁ, ମଦ ପାନ, ଠକେଇ, ମିଥ୍ୟା କଥା, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଅନ୍ୟାୟରୁ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ଯାଅ।
ହୀମନ୍ତଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞା ଜ୍ଞାନତୃପ୍ତା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ। ଯାଂ ଗତିଂ ସାଧଵୋ ଯାନ୍ତି ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ମୋ ପୁଅ, ଯେଉଁ ସଜ୍ଜନମାନେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଜ୍ଞାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ଯାଅ।
ଏଵଂ ଵିଲପତୀଂ ଦୀନାଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଶୋକକର୍ଶିତାମ୍। ଅନ୍ଵପଦ୍ଯତ ପାଞ୍ଚାଲୀ ଵୈରାଟିସହିତାଂ ତଦା
ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା, ଶୋକରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ କାନ୍ଦୁଥିବା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବିରାଟର ଝିଅ ସହିତ ଦ୍ରୌପଦୀ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସା ପ୍ରକାମଂ ରୁଦିତ୍ଵା ଚ ଵିଲପ୍ଯ ଚ ସୁଦୁଃଖିତା। ଉନ୍ମତ୍ତଵତ୍ତଦା ରାଜନ୍ଵିସଂଜ୍ଞା ପତିତା କ୍ଷିତୌ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଭଲଭଳି କାନ୍ଦିଲେ, ବିଳାପ କରିଲେ, ଏବଂ ପାଗଳ ଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ମୃତିହୀନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ରାଜା।
ସୋପଚାରସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ତାଂ ଦୁଃଖିତାଂ ଭୃଶଦୁଃଖିତଃ। ସିକ୍ତ୍ଵାମ୍ଭସା ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ତତ୍ତଦୁକ୍ତ୍ଵା ହିତଂ ଵଚଃ
କୃଷ୍ଣ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଉପଚାର କରି, ପାଣି ଛିଟିଲେ, ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଵିସଂଜ୍ଞକଲ୍ପାଂ ରୁଦତୀମପଵିଦ୍ଧାଂ ପ୍ରଵେପତୀମ୍। ଭଗିନୀଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ପଦ୍ମନୟନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀକୁ କାନ୍ଦୁଥିବା, ମନ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା, କମ୍ପିତ ଓ ସ୍ମୃତିହୀନ ଭଳି ଦେଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁଭଦ୍ରେ ମା ଶୁଚଃ ପୁତ୍ରଂ ପାଞ୍ଚାଲ୍ଯାଶ୍ଵାସଯୋତ୍ତରାମ୍। ଗତୋଽଭିମନ୍ଯୁଃ ପ୍ରଥିତାଂ ଗତିଂ କ୍ଷତ୍ରିଯପୁଙ୍ଗଵଃ
ସୁଭଦ୍ରା, ଦୁଃଖ କରନି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସନ୍ତାନବଧୁ ଉତ୍ତରାକୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ। ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଯୋଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦିଗକୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି।
ଯେ ଚାନ୍ଯେଽପି କୁଲେ ସନ୍ତି ପୁରୁଷା ନୋ ଵରାନନେ। ସର୍ଵେ ନ ତେ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ଯାଽଭିମନ୍ଯୋର୍ଯଶସ୍ଵିନଃ
ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା, ଆମ ବଂଶର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଁଚିପାରିନାହାନ୍ତି।
କୁର୍ଯାମ ତଦ୍ଵଯଂ କର୍ମ କୁର୍ଯୁର୍ଯୁତ୍ସୁହୃଦଶ୍ଚ ନଃ। କୃତଵାନ୍ଯାଦୃଗଦ୍ଯୈକସ୍ତଵ ପୁତ୍ରୋ ମହାରଥଃ
ଆମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଆମ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଥଳର ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନ୍। ତୁମର ପୁଅ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଜି ଏକାକି ଭକ୍ତିରେ କରିଛନ୍ତି।
ଏଵମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଭଗିନୀଂ ଦ୍ରୌପଦୀମପି ଚୋତ୍ତରାମ୍। ପାର୍ଥସ୍ଯୈଵ ମହାବାହୁଃ ପାର୍ଶ୍ଵମାଗାଦରିନ୍ଦମଃ
ଏପରି ଭାବେ ଭଉଣୀ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କୃଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ତତୋଽଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାଯ ନୃପାନ୍କୃଷ୍ଣୋ ବନ୍ଧୂଂସ୍ତଥାଽର୍ଜୁନମ୍। ଵିଵେଶାନ୍ତଃ ପୁରେ ରାଜଂସ୍ତେ ଚ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ, ରାଜାମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ସହରର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ନ ଶକ୍ଯମନୃତାଂ କର୍ତୁଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ଵିଜଯେନ ହି। `ମହଦ୍ଧି ସାହସଂ ପାର୍ଥଃ କୃତଵାଚ୍ଛୋକମୋହିତଃ
ଏକଥା ନିଶ୍ଚିତ, ଏକଥା ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିହେବ ନାହିଁ, ଜିତିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ପାର୍ଥ, ଶୋକ ଓ ମୋହରେ ଡୁବି, ବଡ଼ ଦୁର୍ଧର୍ଷ କାମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଧର୍ମପୁତ୍ରଃ କଥଂ ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ମୃତେଽର୍ଜୁନେ। ତସ୍ମିନ୍ହି ଵିଜଯଃ କୃତ୍ସ୍ନଃ ପାଣ୍ଡଵେନ ସମାହିତଃ
ଯଦି ଅର୍ଜୁନ ନ ରହିଲେ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର କିପରି ରାଜା ହେବେ? କାରଣ, ସମସ୍ତ ଜୟ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛି।
ଯଦି ନୋଽସ୍ତି କୃତଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଯଦି ଦତ୍ତଂ ହୁତଂ ଯଦି। ଫଲେନ ତସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ସଵ୍ଯସାଚୀ ଜଯତ୍ଵରୀନ୍
ଯଦି ଆମେ କିଛି ନିକ କାମ କରିଛୁ, ଦାନ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ କରିଛୁ, ତାହାର ଫଳରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଉନ୍।
ଏଵଂ କଥଯତାଂ ତେଷାଂ ଜଯମାଶଂସତାଂ ପ୍ରଭୋ। କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ମହତା ରାଜନ୍ରଜନୀ ଵ୍ଯତ୍ଯଵର୍ତତ
ଏଭଳି ଜୟର ଆଶା କରି କଥାହେଉଥିବା ବେଳେ, ରାଜା, ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ସେଇ ରାତି କେତେ ଦିନ ଭଳି କଟିଗଲା।
ତସ୍ଯା ରଜନ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ତୁ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧୋ ଜନାର୍ଦନଃ। ସ୍ମୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଦାରୁକଂ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ସେଇ ରାତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଜାଗିଲେ, ଏବଂ ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମନେପକାଇ ଦାରୁକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅର୍ଜୁନେନ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତମାର୍ତେନ ହତବନ୍ଧୁନା। ଜଯଦ୍ରଥଂ ଵଧିଷ୍ଯାମି ଶ୍ଵୋଭୂତ ଇତି ଦାରୁକ
ଦାରୁକ, ଅର୍ଜୁନ ଶୋକରେ ଭାସୁଥିବା, ବନ୍ଧୁହୀନ ହୋଇ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଛନ୍ତି—'ମୁଁ ଆସନ୍ତାକାଲି ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିଦେବି'।
ତତ୍ତୁ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରିଭିର୍ମନ୍ତ୍ରଯିଷ୍ଯତି। ଯଥା ଜଯଦ୍ରଥଂ ପାର୍ଥୋ ନ ହନ୍ଯାଦିତି ସଂଯୁଗେ
ଏହି କଥା ଦୁର୍ୟୋଧନ ଶୁଣିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରିବ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେନି।
ଅକ୍ଷୌହିଣ୍ଯୋ ହି ତାଃ ସର୍ଵା ରକ୍ଷିଷ୍ଯନ୍ତି ଜଯଦ୍ରଥମ୍। ଦ୍ରୋଣଶ୍ଚ ସହପୁତ୍ରେଣ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିଧିପାରଗଃ
ସେଇ ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ। ଏବଂ ଡ୍ରୋଣ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ରହିବେ।
ଏକୋ ଵୀରଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଦୈତ୍ଯଦାନଵଦର୍ପହା। ସୋଽପି ତଂ ନୋତ୍ସହେତାଜୌ ହନ୍ତୁଂ ଦ୍ରୋଣେନ ରକ୍ଷିତମ୍
ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର, ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର ଟିଏ ଆଖି ଥାଏ ଏବଂ ଦାନବ-ଅସୁରଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ରକ୍ଷା ରେହିଥିବା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେନି।
ସୋଽହଂ ଶ୍ଵସ୍ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଯଥା କୁନ୍ତୀସୁତୋଽର୍ଜୁନଃ। ଅପ୍ରାପ୍ତେଽସ୍ତଂ ଦିନକରେ ହନିଷ୍ଯତି ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ତେଣୁ, ଆସନ୍ତା କାଲି ମୁଁ ଏପରି କାମ କରିବି, ଯେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିପାରିବେ।