ଅନୁଯାତଶ୍ଚ ପିତରଂ ମାତୃପକ୍ଷଂ ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ସହସ୍ରଶୋ ରିପୂନ୍ହତ୍ଵା ହତଃ ଶୂରୋ ମହାରଥଃ
ପିତାଙ୍କୁ ଓ ମାଆଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ହଜାର ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଗଲେ—ଏକ ସାହସୀ ଓ ମହାରଥୀ।
ଆଶ୍ଵାସଯ ସ୍ନୁଷାଂ ରାଜ୍ଞି ମା ଶୁଚଃ କ୍ଷତ୍ରିଯେ ଭୃଶମ୍। ଶ୍ଵଃ ପ୍ରିଯଂ ସୁମହଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଶୋକା ଭଵ ନନ୍ଦିନି
ରାଣୀ, ତୁମ ସ୍ନୁଷାକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦିଅ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଏତେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କାଲି ତୁମେ ଖୁସିର ବଡ଼ ଖବର ଶୁଣିବେ, ସେଇଥିରେ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ପ୍ରିୟ ଝିଅ।
ଯତ୍ପାର୍ଥେନ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ତତ୍ତଥା ନ ତଦନ୍ଯଥା। ଚିକୀର୍ଷିତଂ ହି ତେ ଭର୍ତୁର୍ନ ଭଵେଜ୍ଜାତୁ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଅର୍ଜୁନ ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହିପରି ହେବ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ; କାରଣ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ତାହା କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ ନାହିଁ।
ଯଦି ଚ ମନୁଜପନ୍ନଗାଃ ପିଶାଚା ରଜନିଚଚାରାଃ ପତଗାଃ ସୁରାସୁରାଶ୍ଚ। ରଣଗତମଭିଯାନ୍ତି ସିନ୍ଧୁରାଜଂ ନ ସ ଭଵିତା ସହ ତୈରପି ପ୍ରଭାତେ
ଯଦି ମଣିଷ, ସର୍ପ, ପିଶାଚ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଜନ୍ତୁ, ପକ୍ଷୀ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ସିନ୍ଧୁରାଜାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ତଥାପି ପ୍ରଭାତେ ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅହୋ ହ୍ଯକାଲେ ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କୃତଵାନସି ପୁତ୍ରକ। ଵିହାଯ ଫଲକାଲେ ମାଂ ସୁଗୃଦ୍ଧାଂ ତଵ ଦର୍ଶନେ
ହାୟ, ପୁଅ, ତୁମେ ଅସମୟରେ ଯାଇପଡ଼ିଛ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆଶା କରୁଥିଲି, ଫଳ ପାଇବା ବେଳେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା।
ନୂନଂ ଗତିଃ କୃତାନ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାଜ୍ଞୈରପି ସୁଦୁର୍ଵିଦା। ଯତ୍ର ତ୍ଵଂ କେଶଵେ ନାଥେ ସଙ୍ଗ୍ରାମେଽନାଥଵଦ୍ଧତଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ଭାଗ୍ୟର ଗତି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିଲେ, ତଥାପି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନାଥ ଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲା।
ଯଜ୍ଵନାଂ ଦାନଶୀଲାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ କୃତାତ୍ମନାମ୍। ଚରିତବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଣାଂ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥାଵଗାହିନାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଦାନଶୀଳ, ସଂଯମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରୁଥିବା ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
କୃତଜ୍ଞାନାଂ ଵଦାନ୍ଯାନାଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷିଣାମପି। ସହସ୍ରଦକ୍ଷିଣାନାଂ ଚ ଯା ଗତିସ୍ତାମଵାପ୍ନୁହି
ଯେଉଁଠାରେ କୃତଜ୍ଞ, ଦାନଶୀଳ, ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ହଜାର ଦାନ କରିଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଯା ଗତିର୍ଯୁଧ୍ଯମାନାନାଂ ଶୂରାଣାମନିଵର୍ତିନାମ୍। ହତ୍ଵାରୀନ୍ନିହତାନାଂ ଚ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ତାଂ ଗତି ଵ୍ରଜ
ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିବା, ଶୂରବୀର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇ ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଗୋସହସ୍ରପ୍ରଦାତୄଣାଂ କ୍ରତୁଦାନାଂ ଚ ଯା ଗତିଃ। ନୈଵେଶିକଂ ଚାଭିମତଂ ଦଦତାଂ ଯା ଗତିଃ ଶୁଭା
ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରିୟ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଉଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ଶରଣ୍ଯେଭ୍ଯୋ ନିଧିଂ ନିଦଧତାଂ ଚ ଯା। ଯା ଚାପି ନ୍ଯସ୍ତଦଣ୍ଡାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା ଓ ଦଣ୍ଡ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଯାଂ ଯାନ୍ତି ମୁନଯଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ। ଏକପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ଯାଂ ଯାନ୍ତି ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଧରିଥିବା ଋଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଓ ଏକମାତ୍ର ପତ୍ନୀରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ରାଜ୍ଞା ସୁଚରିତୈର୍ଯା ଚ ଗତିର୍ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ। ଚରମାଶ୍ରମିଣାଂ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସେଵିତାନାଂ ପୁରଃ ସ୍ଥିତୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ରାଜାମାନେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଶେଷ ଆଶ୍ରମରେ ଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଦୀନାନୁକମ୍ପିନାଂ ଯା ଚ ସତତଂ ସଂଵିଭାଗିନାମ୍। ପୈଶୁନ୍ଯାଚ୍ଚ ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅଂଶୀଦାର ହେଉଥିବା ଓ ନିନ୍ଦାରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ଵ୍ରତିନାଂ ଧର୍ମଶୀଲାନାଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷିଣାମପି। ଅମୋଘାତିଥିନାଂ ଯା ଚ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରତ ଧରୁଥିବା, ଧର୍ମପରାୟଣ, ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ଅତିଥିକୁ କେବେ ଖାଲି ହାତେ ଫେରାଇ ଦେଉନଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
କୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ଯା ଧାରଯତାମାତ୍ମାନଂ ଵ୍ଯସନେଷୁ ଚ। ଗତିଃ ଶୋକାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁଠାରେ କଷ୍ଟ ଓ ବିପଦରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଥିବା ଓ ଶୋକର ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ କଲ୍ପଯନ୍ତୀହ ଯେ ସଦା। ସ୍ଵଦାରନିରତାନାଂ ଚ ଯା ଗତିସ୍ତାମଵାପ୍ନୁହି
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ଓ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବାମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଋତୁକାଲେ ସ୍ଵକାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଗଚ୍ଛତାଂ ଯା ମନୀଷିଣାମ୍। ପରସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯୋ ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯଥାସମୟରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚ, ପୁଅ।
ସାମ୍ନା ଯେ ସର୍ଵଭୂତାନି ପଶ୍ଯନ୍ତି ଗତମତ୍ସରାଃ। ନାରୁନ୍ତୁଦାନାଂ କ୍ଷମିଣାଂ ଯା ଗତିସ୍ତାମଵାପ୍ନୁହି
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ମନରୁ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଦୟା ଓ କ୍ଷମାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, କଠୋର କଥା କହନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ତୁମେ ଯାଅ।
ମଧୁମାଂସାନ୍ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ମଦାଦ୍ଦୃମ୍ଭାତ୍ତଥାଽନୃତାତ୍। ପରୋପତାପାଦନ୍ଯାଯାତ୍ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ମୋ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ମଧୁ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନରୁ, ମଦ ପାନ, ଠକେଇ, ମିଥ୍ୟା କଥା, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଅନ୍ୟାୟରୁ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ଯାଅ।
ହୀମନ୍ତଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞା ଜ୍ଞାନତୃପ୍ତା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ। ଯାଂ ଗତିଂ ସାଧଵୋ ଯାନ୍ତି ତାଂ ଗତିଂ ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ
ମୋ ପୁଅ, ଯେଉଁ ସଜ୍ଜନମାନେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଜ୍ଞାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ପହଁଚନ୍ତି, ସେଇ ଦିଗକୁ ଯାଅ।
ଏଵଂ ଵିଲପତୀଂ ଦୀନାଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଶୋକକର୍ଶିତାମ୍। ଅନ୍ଵପଦ୍ଯତ ପାଞ୍ଚାଲୀ ଵୈରାଟିସହିତାଂ ତଦା
ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା, ଶୋକରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ କାନ୍ଦୁଥିବା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବିରାଟର ଝିଅ ସହିତ ଦ୍ରୌପଦୀ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସା ପ୍ରକାମଂ ରୁଦିତ୍ଵା ଚ ଵିଲପ୍ଯ ଚ ସୁଦୁଃଖିତା। ଉନ୍ମତ୍ତଵତ୍ତଦା ରାଜନ୍ଵିସଂଜ୍ଞା ପତିତା କ୍ଷିତୌ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଭଲଭଳି କାନ୍ଦିଲେ, ବିଳାପ କରିଲେ, ଏବଂ ପାଗଳ ଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ମୃତିହୀନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ରାଜା।
ସୋପଚାରସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ତାଂ ଦୁଃଖିତାଂ ଭୃଶଦୁଃଖିତଃ। ସିକ୍ତ୍ଵାମ୍ଭସା ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ତତ୍ତଦୁକ୍ତ୍ଵା ହିତଂ ଵଚଃ
କୃଷ୍ଣ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଉପଚାର କରି, ପାଣି ଛିଟିଲେ, ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଵିସଂଜ୍ଞକଲ୍ପାଂ ରୁଦତୀମପଵିଦ୍ଧାଂ ପ୍ରଵେପତୀମ୍। ଭଗିନୀଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ପଦ୍ମନୟନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀକୁ କାନ୍ଦୁଥିବା, ମନ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା, କମ୍ପିତ ଓ ସ୍ମୃତିହୀନ ଭଳି ଦେଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁଭଦ୍ରେ ମା ଶୁଚଃ ପୁତ୍ରଂ ପାଞ୍ଚାଲ୍ଯାଶ୍ଵାସଯୋତ୍ତରାମ୍। ଗତୋଽଭିମନ୍ଯୁଃ ପ୍ରଥିତାଂ ଗତିଂ କ୍ଷତ୍ରିଯପୁଙ୍ଗଵଃ
ସୁଭଦ୍ରା, ଦୁଃଖ କରନି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସନ୍ତାନବଧୁ ଉତ୍ତରାକୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ। ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଯୋଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦିଗକୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି।
ଯେ ଚାନ୍ଯେଽପି କୁଲେ ସନ୍ତି ପୁରୁଷା ନୋ ଵରାନନେ। ସର୍ଵେ ନ ତେ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ଯାଽଭିମନ୍ଯୋର୍ଯଶସ୍ଵିନଃ
ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା, ଆମ ବଂଶର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଁଚିପାରିନାହାନ୍ତି।
କୁର୍ଯାମ ତଦ୍ଵଯଂ କର୍ମ କୁର୍ଯୁର୍ଯୁତ୍ସୁହୃଦଶ୍ଚ ନଃ। କୃତଵାନ୍ଯାଦୃଗଦ୍ଯୈକସ୍ତଵ ପୁତ୍ରୋ ମହାରଥଃ
ଆମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଆମ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଥଳର ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନ୍। ତୁମର ପୁଅ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଜି ଏକାକି ଭକ୍ତିରେ କରିଛନ୍ତି।
ଏଵମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଭଗିନୀଂ ଦ୍ରୌପଦୀମପି ଚୋତ୍ତରାମ୍। ପାର୍ଥସ୍ଯୈଵ ମହାବାହୁଃ ପାର୍ଶ୍ଵମାଗାଦରିନ୍ଦମଃ
ଏପରି ଭାବେ ଭଉଣୀ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କୃଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ତତୋଽଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାଯ ନୃପାନ୍କୃଷ୍ଣୋ ବନ୍ଧୂଂସ୍ତଥାଽର୍ଜୁନମ୍। ଵିଵେଶାନ୍ତଃ ପୁରେ ରାଜଂସ୍ତେ ଚ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ, ରାଜାମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ସହରର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।