ଯଦ୍ଯେଵମହମଜ୍ଞାସ୍ଯମଶକ୍ତାନ୍ରକ୍ଷଣେ ମମ। ସୂନୋଃ ପାଣ୍ଡଵପାଞ୍ଚାଲାନଗୋପ୍ସ୍ଯଂ ତଂ ମହାରଣେ
ମୁଁ ଯଦି ଜାଣିଥାନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ମୋ ପୁଅକୁ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ତେବେ ମୁଁ ଏହି ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖରେ ଦେଇ ନଥାନ୍ତି।
କଥଂ ଚ ଵୋ ରଥସ୍ଯାନାଂ ଶରଵର୍ଷାଣି ମୁଞ୍ଚତାମ୍। ନୀତୋଽଭିମନ୍ଯୁର୍ନିଧନଂ କଦର୍ଥୀକୃତ୍ଯ ଵଃ ପରୈଃ
ତୁମେ ରଥରୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଷ ଶର ଛାଡ଼ୁଥିବାବେଳେ, କିପରି ଅଭିମନ୍ୟୁକୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅପମାନ କରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇଗଲେ?
ଅହୋ ଵଃ ପୌରୁଷଂ ନାସ୍ତି ନ ଚ ଵୋଽସ୍ତି ପରାକ୍ରମଃ। ଯତ୍ରାଭିମନ୍ଯୁଃ ସମରେ ପଶ୍ଯତାଂ ଵୋ ନିପାତିତଃ
ହାୟ, ତୁମେମାନେ ନାହିଁ କି ସାହସ, ନାହିଁ କି ପ୍ରତାପ; ଯେଉଁଠି ତୁମେମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପତିତ ହେଲେ।
ଆତ୍ମାନମେଵ ଗର୍ହେଯଂ ଯଦହଂ ଵୈ ସୁଦୁର୍ବଲାନ୍। ଯୁଷ୍ମାନାଜ୍ଞାଯ ନିର୍ଯାତୋ ଭୀରୂନକୃତନିଶ୍ଚଯାନ୍
ମୁଁ ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦେଉଛି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମେମାନେ ଏତେ ଦୁର୍ବଳ, ଭୟଭୀତ ଓ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିନଥିଲି।
ଆହୋସ୍ଵିଦ୍ଭୂଷଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ମଶସ୍ତ୍ରାଯୁଧାନି ଵଃ। ଵାଚସ୍ତୁ ଵକ୍ତୁଂ ସଂସତ୍ସୁ ମମ ପୁତ୍ରମରକ୍ଷତାମ୍
ହୋଇପାରେ ତୁମେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର, ବର୍ମ ମାନେକୁ କେବଳ ଶୋଭା ପାଇଁ ପିନ୍ଧିଛ, ଏବଂ ସଭାରେ କଥା କହିବାକୁ ମାତ୍ର କଥା କହୁଛ, କାରଣ ତୁମେମାନେ ମୋ ପୁଅକୁ ରକ୍ଷା କରିନଥିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଵାକ୍ଯମତିଷ୍ଠଦ୍ଵୈ ଵରାସିମାନ୍। ନ ସ୍ମାଶକ୍ଯତ ବୀଭତ୍ସୁଃ କେନଚିତ୍ପ୍ରସମୀକ୍ଷିତୁମ୍
ଏଭଳି କଥା କହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚୁପ୍ଚାପ ଦାଡ଼ି ରହିଲେ; କେହି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତମନ୍ତକମିଵ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ନିଃଶ୍ଵସନ୍ତଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ। `ମହେନ୍ଦ୍ରମିଵ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ଵଜ୍ରୋଦ୍ଯତମହାଭୁଜମ୍'। ପୁତ୍ରଶୋକାଭିସନ୍ତପ୍ତମଶ୍ରୁପୂର୍ଣମୁଖଂ ତଦା
ସେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭଳି କ୍ରୋଧିତ ଓ ପୁନପୁନ ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଉଠାଇ ଦାଡ଼ିଥିବା ଭଳି, ପୁଅ ଶୋକରେ ଜଳିଥିବା, ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହଁ ଥିଲେ।
ନ ଭାଷିତୁଂ ଶକ୍ନୁଵନ୍ତି ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵା ସୁହୃଦୋଽର୍ଜୁନମ୍। ଅନ୍ଯତ୍ର ଵାସୁଦେଵାଦ୍ଵା ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଦ୍ଵା ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନାତ୍
ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କଥା କହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ; କେବଳ ବାସୁଦେବ କିମ୍ବା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଛଡ଼ା।
ସର୍ଵାସ୍ଵଵସ୍ଥାସୁ ହିତାଵର୍ଜୁନସ୍ଯ ମନୋନୁଗୌ। ବହୁମାନାତ୍ପ୍ରିଯତ୍ଵାଚ୍ଚ ତାଵେନଂ ଵକ୍ତମର୍ହତଃ
ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ରଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ତତସ୍ତଂ ପୁତ୍ରଶୋକେନ ଭୃଶଂ ପୀଡିତମାନସମ୍। ରାଜୀଵଲୋଚନଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ରାଜା ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ରାଜା, ଯିଏ ପୁଅ ଶୋକରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପୀଡ଼ିତ ମନ ଓ ରାଜୀବ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିଲେ, କ୍ରୋଧିତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଵଦନାଃ ସର୍ଵେ ପରିଵାର୍ଯ ଧନଞ୍ଜଯମ୍। ନେତ୍ରୈରନିମିଷୈର୍ଦୀନାଃ ପ୍ରତ୍ଯଵୈକ୍ଷନ୍ପରସ୍ପରମ୍
ସମସ୍ତେ ମୁଖ ନମାଇ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ, ଦୁଃଖିତ ଅନିମିଷ ଚକ୍ଷୁରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ପ୍ରତିଲଭ୍ଯ ତତଃ ସଂଜ୍ଞାଂ ଵାସଵିଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ। କମ୍ପମାନୋ ଜ୍ଵରେଣେଵ ନିଃଶ୍ଵସଂଶ୍ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତାପରେ ବାସବୀ ଅପସ୍ମାର ଫେରିଲେ, କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଜ୍ୱରରେ କମ୍ପିତ ହେଇ, ପୁନପୁନ ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଇଲେ।
ପାଣିଂ ପାଣୌ ଵିନିଷ୍ପିଷ୍ଯ ଦନ୍ତାନ୍କଟକଟାଯ୍ଯ ଚ। `ତ୍ରିଶିଖାଂ ଭ୍ରୁକୁଟୀଂ କୃତ୍ଵା କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତଲୋଚନଃ'। ଉନ୍ମତ୍ତ ଇଵ ଵିପ୍ରେକ୍ଷନ୍ନିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ହାତକୁ ହାତରେ ଚିପି, ଦାନ୍ତକୁ ଦାନ୍ତରେ ଦବାଇ, ଭୃକୁଟିକୁ ତିନି ଭାଗ କରି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ, ପାଗଳ ଭଳି ଚାରିପାଖ ଦେଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସତ୍ଯଂ ଵଃ ପ୍ରତିଜାନାମି ଶ୍ଵୋଽସ୍ମି ହନ୍ତାଽଜଯଦ୍ରଥମ୍। ନ ଚେଦ୍ଵଧଭଯାଦ୍ଭୀତୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ପ୍ରହାସ୍ଯତି
ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ଦେଉଛି: ଆଗାମିକାଲି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥକୁ ମାରିଦେବି, ଯଦି ସେ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନଯାଏ।
ନ ଚାସ୍ମାଞ୍ଶରଣଂ ଗଚ୍ଛେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ଵା ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍। ଭଵନ୍ତଂ ଵା ମହାରାଜ ଶ୍ଵୋଽସ୍ମି ହନ୍ତା ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ଯଦି ସେ କୃଷ୍ଣ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କିମ୍ବା ଆପଣ, ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇନଥିବେ, ଆଗାମିକାଲି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥକୁ ମାରିଦେବି।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରପ୍ରିଯକରଂ ମଯି ଵିସ୍ମୃତସୌହୃଦମ୍। ପାପଂ ବାଲଵଧେ ହେତୁଂ ଶ୍ଵୋଽସ୍ମି ହନ୍ତା ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ଯିଏ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଛି, ମୋ ସହ ମିତ୍ରତା ଭୁଲିଛି, ଶିଶୁ ହତ୍ୟାର କାରଣ ହେଇଛି—ମୁଁ ଆଗାମିକାଲି ଜୟଦ୍ରଥକୁ ମାରିଦେବି।
ରକ୍ଷମାଣାଶ୍ଚ ତଂ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଯେ ମାଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କେଚନ। ଅପି ଦ୍ରୋଣକୃପୌ ରାଜଞ୍ଛାଦଯିଷ୍ଯାମି ତାଞ୍ଛରୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଡ୍ରୋଣ କିମ୍ବା କୃପା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ଶରରେ ଢାକିଦେବି।
ଯଦ୍ଯେତଦେଵଂ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ନ କୁର୍ଯାଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭାଃ। ମା ସ୍ମ ପୁଣ୍ଯକୃତାଂ ଲୋକାନ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଂ ଶୂରସମ୍ମତାନ୍
ଯଦି ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁରୁଷମାନେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିନପାରନ୍ତି, ମୁଁ ଶୂରମାନେ ଦେଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ନହେଉ।
ଯେ ଲୋକା ମାତୃହନ୍ତୄଣାଂ ଯେ ଚାପି ପିତୃଘାତିନାମ୍। ଗୁରୁଦାରଗତାନାଂ ଯେ ପିଶୁନାନାଂ ଚ ଯେ ସଦା
ମାଆକୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ବାପାକୁ ମାରୁଥିବା, ଗୁରୁଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ସଂସାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି—
ସାଧୂନସୂଯତାଂ ଯେ ଚ ଯେ ଚାପି ପରିଵାଦିନାମ୍। ଯେ ଚ ନିକ୍ଷେପହନ୍ତୄଣାଂ ଯେ ଚ ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନାମ୍
ସଜ୍ଜନମାନେ ଉପରେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା, ସବୁବେଳେ ବିବାଦ କରୁଥିବା, ଅମାନତ ଧନକୁ ଧୋକା ଦେଇ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ସଂସାରକୁ ପାଆନ୍ତି—
ଭୁକ୍ତପୂର୍ଵାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଯେ ଚ ନିନ୍ଦତାମଘଶଂସିନାମ୍। ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନାନାଂ ଚ ଯେ ଲୋକା ଯେ ଚ ଗୋଘାତିନାମପି
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟ କାହାରୋ ସହିତ ଥିବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ଅପବାଦ କରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଗୋହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ସଂସାରକୁ ପାଆନ୍ତି—
ପାଯସଂ ଵା ଯଵାନ୍ନଂ ଵା ଶାକଂ କୃସରମେଵ ଵା। ସଂଯାଵାପୂପମାଂସାନି ଯେ ଚ ଲୋକା ଵୃଥାଶ୍ନତାମ୍। ତାନନ୍ହାଯାଧିଗଚ୍ଛେଯଂ ନ ଚେଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ଯେଉଁମାନେ କାରଣ ଛଡ଼ା ଦୁଧ, ଯବର ଭାତ, ଶାକ, ଖିର, ଚିରା, ପିଠା କିମ୍ବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସଂସାରକୁ ମୁଁ ପାଉଁ, ଯଦି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି ନାହିଁ।
ଵେଦାଧ୍ଯାଯିନମତ୍ଯର୍ଥଂ ସଂଶିତଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍। ଅଵମନ୍ଯମାନୋ ଯାନ୍ଯାତି ଵୃଦ୍ଧାନ୍ସାଧୂନ୍ଗୁରୂଂସ୍ତଥା
ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ପଢ଼ୁଥିବା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ବଡ଼ମାନେ, ସଜ୍ଜନ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି—
ସ୍ପୃଶତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଗାଂ ଚ ପାଦେନାଗ୍ନିଂ ଚ ଯା ଭଵେତ୍। ଯାଽପ୍ସୁ ଶ୍ଲେଷ୍ମ ପୁରୀଷଂ ଚ ମୂତ୍ରଂ ଵା ମୁଞ୍ଚତାଂ ଗତିଃ। ତାଂ ଗଚ୍ଛେଯଂ ଗତିଂ କଷ୍ଟାଂ ନ ଚେଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପାଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଳରେ କଫ, ମଳ କିମ୍ବା ପେଶାବ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖଦ ଭାଗ୍ୟକୁ ମୁଁ ପାଉଁ, ଯଦି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି ନାହିଁ।
ନଗ୍ନସ୍ଯ ସ୍ନାଯମାନସ୍ଯ ଯା ଚ ଵନ୍ଧ୍ଯାଽତିଥେର୍ଗତିଃ। ଉତ୍କୋଚିନାଂ ମୃଷୋକ୍ତୀନାଂ ଵଞ୍ଚକାନାଂ ଚ ଯା ଗତିଃ
ଯେଉଁମାନେ ନଗ୍ନ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ତସ୍ତ୍ୟା ନାରୀ, ଅପମାନିତ ଅତିଥି, ଚୋର, ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଏବଂ ଧୋକାଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଭାଗ୍ୟକୁ ପାଆନ୍ତି—
ଆତ୍ମାପହାରିଣାଂ ଯା ଚ ଯା ଚ ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସିନାମ୍। ଭୃତ୍ଯୈଃ ସନ୍ଦୃଶ୍ଯମାନାନାଂ ପୁତ୍ରଦାରାଶ୍ରିତୈସ୍ତଥା
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିଜ ଦାସ, ପୁଅ, ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ କିମ୍ବା ନିର୍ଭରଶୀଳଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ—
ଅସଂଵିଭଜ୍ଯ କ୍ଷୁଦ୍ରାଣାଂ ଯା ଗତିର୍ମିଷ୍ଟମଶ୍ନତାମ୍। ତାଂ ଗଚ୍ଛେଯଂ ଗତିଂ ଘୋରାଂ ନ ଚେଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖୀମାନେ ସହିତ ଭାଗାବାଣ୍ଟା ନକରି ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଭାଗ୍ୟକୁ ମୁଁ ପାଉଁ, ଯଦି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି ନାହିଁ।
ସଂଶ୍ରିତଂ ଚାପି ଯସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସାଧୁଂ ତଦ୍ଵଚନେ ରତମ୍। ନ ବିଭର୍ତି ନୃସଂସାତ୍ମା ନିନ୍ଦତେ ଚୋପକାରିଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶରଣାଗତ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ କଥାରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ମଧ୍ୟ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କ୍ରୁର ହୃଦୟ ଥାନ୍ତି କିମ୍ବା ଉପକାରୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—
ଅର୍ହତେ ପ୍ରାତିଵେଶ୍ଯାଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯୋ ନ ଦଦାତି ଚ। ଅନର୍ହେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୃଷଲୀପତଯେ ତଥା
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କୁ ପିତୃତର୍ପଣ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ କିମ୍ବା ନିମ୍ନଜାତି ଜନାନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି—
ମଦ୍ଯପୋ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦଃ କୃତଘ୍ନୋ ଭର୍ତୃନିନ୍ଦକଃ। ତେଷାଂ ଗତିମିଯାଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନ ଚେଦ୍ଧାନ୍ଯାଂ ଜଯଦ୍ରଥମ୍
ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା, କୃତଘ୍ନ ଏବଂ ନିଜ ମାଲିକଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଭାଗ୍ୟକୁ ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ସେଇ ଭାଗ୍ୟକୁ ଶୀଘ୍ର ପାଉଁ, ଯଦି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି ନାହିଁ।