ତ୍ଵଯା ତୁ ପାଣ୍ଡଵେଯେଷୁ ନିହତେଷୁ ମହାମୃଧେ। ଦୁର୍ଯୋଧନମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଵନଂ ଯାସ୍ଯାମି କୌରଵ
'ତୁମେ ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହେଉଛ, ତେବେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ମୁଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବି, ହେ କୌରବ।'
ହତେ ଵା ତ୍ଵଯି ପାର୍ଥୈସ୍ତୁ ଯୁଧି ସ୍ଵର୍ଗମୁପେଯୁଷି। ହନ୍ତାସ୍ମ୍ଯେକରଥେନୈଵ କୃତ୍ସ୍ନାନ୍ ଯାନ୍ମନ୍ଯସେ ରଥାନ୍
'କିମ୍ବା, ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ତେବେ ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ରଥ ନେଇ, ତୁମେ ଯେଉଁମାନେକୁ ରଥୀ ବୋଲି ଭାବୁଛ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି।'
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାବାହୁର୍ଦଶାହାନ୍ଯେକ ଏଵ ସ। ନାଯୁଧ୍ଯତ ତତଃ କର୍ଣଃ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ତଵ ସଂଯତେ
ଏପରି କହି, ମହାବଳଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପୁଅଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାକି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ।
ଭୀଷ୍ମଃ ସମରଵିକ୍ରାନ୍ତଃ ପାଣ୍ଡଵେଯସ୍ଯ ଭାରତ। ଜଘାନ ସମରେ ଯୋଧାନସଙ୍ଖ୍ଯେଯପରାକ୍ରମଃ
ଭୀଷ୍ମ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ, ହେ ଭାରତ, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସେନାର ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅପାର ପ୍ରଭାବରେ ବଧ କଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ନିହତେ ଶୂରେ ସତ୍ଯସନ୍ଧେ ମହୌଜସି। ତ୍ଵତ୍ସୁତାଃ କର୍ଣମସ୍ମାର୍ଷୁସ୍ତର୍ତୁକାମା ଇଵ ପ୍ଲଵମ୍
କିନ୍ତୁ, ସେ ଶୂରବୀର, ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀଷ୍ମ ହତ ହେବା ପରେ, ତୁମ ପୁଅମାନେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଯେପରି ଜଣେ ଡୁବୁଥିବା ମଣିଷ ତାରି ପାଇଁ ଆଶା କରେ।
ତାଵକାସ୍ତଵ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସହିତାଃ ସର୍ଵରାଜଭିଃ। ହା କର୍ଣ ଇତି ଚାକ୍ରନ୍ଦନ୍କାଲୋଽଯମିତି ଅବ୍ରୁଵନ୍
ତୁମ ପୁଅମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, 'ହା କର୍ଣ୍ଣ!' ବୋଲି କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ 'ଏହି ସମୟ!' ବୋଲି କହିଲେ।
ଏଵଂ ତେ ସ୍ମ ହି ରାଧେଯଂ ସୂତପୁତ୍ରଂ ତନୁତ୍ଯଜମ୍ ଚୁକ୍ରୁଶୁଃ ସହିତା ଯୋଧାସ୍ତତ୍ର ତତ୍ର ମହାବଲାଃ
ଏଭଳି ତାଙ୍କମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଜୀବନ ଦେଇଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରାଧାର ପୁଅ ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଡାକି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତମସ୍ତ୍ରେ ଦୁର୍ଵାରପୌରୁଷମ୍। ଅଗମନ୍ନୋ ମନଃ କର୍ଣଂ ବନ୍ଧୁମାତ୍ଯଯିକେଷ୍ଵିଵ
ଯେଉଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ସେଠି ତାଙ୍କର ମନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଗଲା, ଯେପରି ଆପତ୍କାଳରେ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ପାଖକୁ ଯିବା।
ସ ହି ଶକ୍ତୋ ରଣେ ରାଜଞ୍ସ୍ତ୍ରାତୁମସ୍ମାନ୍ମହାଭଯାତ୍।। ତ୍ରିଦଶାନିଵ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ସତତଂ ସୁମହାଭଯାତ୍
କାରଣ, ହେ ରାଜା, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଆପଦରୁ ବଞ୍ଚାଇପାରିବାକୁ ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ଯେପରି ଗୋବିନ୍ଦ ସଦା ଦେବତାମାନେକୁ ବଡ଼ ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତଥା ତୁ ସଞ୍ଜଯଂ କର୍ଣଂ କୀର୍ତଯନ୍ତଂ ପୁନଃ ପୁନଃ। ଆଶୀଵିଷଵଦୁଚ୍ଛ୍ଵସ୍ଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ଏଭଳି, ସଞ୍ଜୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାବେଳେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସାପ ଭଳି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଇ କହିଲେ—
ଯତ୍ତଦ୍ଵୈକର୍ତନଂ କର୍ଣମଗମଦ୍ଵୋ ମନସ୍ତଦା। ଉପ୍ଯରକ୍ଷତ୍ସ ରାଧେଯଃ ସୂତପୁତ୍ରସ୍ତନୁତ୍ଯଜଃ
ସେ ସମୟରେ, ତୁମର ମନ କି କର୍ଣ୍ଣ, ରାଧାର ପୁଅ, ସୂତପୁତ୍ର, ଜୀବନ ଦେଇଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଗଲା? ସେ କି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ?
ଅପି ତନ୍ନ ମୃଷାକାର୍ଷୀତ୍କଚ୍ଚିତ୍ସତ୍ଯପରାକ୍ରମଃ। ସମ୍ଭାନ୍ତାନାଂ ତଦାର୍ତାନାଂ ତ୍ରସ୍ତାନାଂ ତ୍ରାଣମିଚ୍ଛତାଂ
ସେ କି ମିଥ୍ୟା କାମ କଲେ ନାହିଁ? ସେ କି ସତ୍ୟବାନ୍ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ, ଭୟଭିତ, ଦୁଃଖିତ ଓ ରକ୍ଷା ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସତ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ?
ଅପି ତତ୍ପୂରଯାଂଚକ୍ରେ ଧନୁର୍ଧରଵରୋ ଯୁଧି। ଯତ୍ତଦ୍ଵିନିହତେ ଭୀଷ୍ମେ କୌରଵାଣାମପାକୃତମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବିଧ୍ୱଂସ ହେବା ପରେ, କୌରବମାନେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ। ସେତେବେଳେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର ଯେଉଁ କାମ ଅଧୂରା ଥିଲା, ସେଥିରେ ସଫଳତା ଆଣିଦେଲେ।
ତତ୍ଖଣ୍ଡଂ ପୂରଯନ୍କର୍ଣଃ ପରେଷାମାଦଧଦ୍ଭଯମ୍। ସ ହି ଵୈ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଲୋକେ ସଞ୍ଜଯ କଥ୍ଯତେ
କର୍ଣ୍ଣ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମାନ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ଭରିଦେଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଧୂରା କାମ ପୂରଣ କଲେ। ସଞ୍ଜୟ, ସେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଆର୍ତାନାଂ ବାନ୍ଧଵାନାଂ ଚ କ୍ରନ୍ଦତାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ। ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରଣେ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତତ୍ତ୍ରାଣାର୍ଥଂ ଚ ଶର୍ମ ଚ। କୃତଵାନ୍ମମ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଜଯାଶାଂ ସଫଲାମପି
ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଆତୁର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଓ ଅଧିକ ଭାବେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ଵ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କର ଜୟ ଆଶାକୁ ସଫଳ କଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଧୃତିମତିସତ୍ଯସତ୍ଵଵାନ୍ ଵୃକୋଦରୋ ଗଜଶତତୁଲ୍ଯଵିକ୍ରମଃ। ତଥାର୍ଜୁନସ୍ତ୍ରିଦଶଵରାତ୍ମଜୋ ଯୁଵା ନ ତଦ୍ବଲଂ ସୁଜଯମିହାମରୈରପି
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧୃଢ଼ ଓ ସତ୍ୟବାନ, ଭୀମ ଶତ ହାତୀ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଓ ଯୁବକ। ଏମିତି ଶକ୍ତିକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯମୌ ରଣେ ଯତ୍ର ଯମୋପମୌ ବଲେ ସସାତ୍ଯକିର୍ଯତ୍ର ଚ ଦେଵକୀସୁତଃ। ନ ତଦ୍ବଲଂ କାପୁରୁଷୋଽଭ୍ଯୁପେଯିଵାନ୍ନିଵର୍ତତେ ଭୃତ୍ଯୁମୁଖାଦିଵାସୁଭୃତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ, ଯମ ସମାନ ଯୋଦ୍ଧା, ସାତ୍ୟକି ଓ ଦେବକୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କୌଣସି କାପୁରୁଷ ଏହି ଶକ୍ତି ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଆସିପାରିବେ ନାହିଁ; ସେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁଖ ଦେଖି ମଣିଷ ଯେପରି ଭାଗିଯାଏ, ସେଭଳି ପଳାଇଯିବ।
ତପୋଽଭ୍ଯୁଦୀର୍ଣଂ ତପସୈଵ ବାଧ୍ଯତେ ବଲଂ ବଲେନୈଵ ତଥା ମନସ୍ଵିଭିଃ। ମନଶ୍ଚ ମେ ଶତ୍ରୁନିଵାରଣେ ଧ୍ରୁଂ ସ୍ଵରକ୍ଷଣେ ଚାଚଲଵଦ୍ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏକ ତପସ୍ଵୀଙ୍କ ତପସ୍ୟାକୁ ଅଧିକ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦମନ କରାଯାଏ, ଶକ୍ତିକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କରନ୍ତି। ମୋର ମନ ଶତାଦ୍ରି ସମାନ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ରୋକିବା ଓ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଛି।
ଏଵଂ ଚୈଷାଂ ବାଧମାନଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଗତ୍ଵୈଵାହଂ ତାଞ୍ଜଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ସୂତ। ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୋ ମର୍ଷଣୀଯୋ ନ ମେଽଯଂ ଭଗ୍ନେ ସୈନ୍ଯେ ଯଃ ସମେଯାତ୍ସ ମିତ୍ରମ୍
ଏମିତି ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ବୁଝି, ମୁଁ ଆଜି ଯିବି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଜିତିବି, ହେ ସୂତ। ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦ୍ରୋହ କରିବାକୁ ମୁଁ କେବେ ମାନିପାରିବି ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ଓ ତାହାପରେ କେହି ମିତ୍ର ଭାବେ ଆସେ, ସେ ମିତ୍ର ନୁହେଁ।
କର୍ତାସ୍ମ୍ଯେତତ୍ସତ୍ପୁରୁଷାର୍ଯକର୍ମ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାଣାନନୁଯାସ୍ଯାମି ଭୀଷ୍ମମ୍। ସର୍ଵାନ୍ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଶତ୍ରୁଶଙ୍ଘାନ୍ହନିଷ୍ଯେ ହତସ୍ତୈର୍ଵା ଵୀରଲୋକଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯେ
ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଆବଶ୍ୟକ ପଡିଲେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପଛରେ ଯିବି। ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେବି, କିମ୍ବା ସେମାନେ ମୋତେ ମାରିଦେଲେ, ବୀରମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବି।
ସଂପ୍ରାକ୍ରୁଷ୍ଟେ ରୁଦିତସ୍ତ୍ରୀକୁମାରେ ପରାହତେ ପୌରୁଷେ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରେ। ମଯା କୃତ୍ଯମିତି ଜାନାମି ସୂତ ତସ୍ମାଦ୍ରାଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ ଶତ୍ରୂନ୍ଵିଜେଷ୍ଯେ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ଓ ଶିଶୁମାନେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁରୁଷତ୍ୱ ହାରିଯାଇଛି, ଏହା ଦେଖି ମୁଁ ଜାଣେ କଣ କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ, ହେ ସୂତ, ଆଜି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଇଦେବି।
କୁରୂନ୍ରକ୍ଷନ୍ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାଞ୍ଜିଘାଂସଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାଣାନ୍ଘୋରରୂପେ ରଣେଽସ୍ମିନ୍। ସର୍ଵାନ୍ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଶତ୍ରୁସଙ୍ଘାନ୍ନିହତ୍ଯ ଦାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଧର୍ମxxxxxxxx
କୁରୁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ପାଣ୍ଡବପୁଅମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବି; ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରି, ଧର୍ମକୁ ଦେବି—
ନିବଧ୍ଯତାଂ ମେ କଵଚଂ ଵିଚିତ୍ରଂ ହୈମଂ ଶୁଭ୍ରଂ ମଣିରତ୍ନାଵଭାସି। ଶିରସ୍ତ୍ରାଣଂ ଚାର୍କସମାନଭାସଂ ଧନୁଃ ଶରାଂଶ୍ଚାଗ୍ନିଵିପାହିକଲ୍ପାନ୍
ମୋତେ ସୁନ୍ଦର, ସୁନାର, ମଣିମାଳା ଲଗାଇଥିବା କବଚ ପିନ୍ଧାଇଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଣ୍ଡର ରକ୍ଷା, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଆଣିଦିଅ।
ଉପାସଙ୍ଗାନ୍ପୋଡଶ ଯୋଜଯନ୍ତୁ ଧନୂମ୍ପି ଦିଵ୍ଯାନି ତଥାଽଽହରନ୍ତୁ। ଅସୀଂଶ୍ଚ ଶକ୍ତୀଶ୍ଚ ଗଦାଶ୍ଚ ଗୁର୍ଵୀଃ ଶଙ୍ଖଂ ଚ ଜାମ୍ବୂନଦଚିତ୍ରନାଲମ୍
ମୋର ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ ତୁରନ୍ତ ଆଣିଦିଅ, ତାର ତଣ୍ଟୁ ଲଗାଇଦିଅ, ତଳୱାର, ଶକ୍ତି, ଭାରୀ ଗଦା ଏବଂ ସୁନାର ଶୋଭା ଥିବା ଶଂଖ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଅ।
ଇମାଂ ରୌକ୍ମୀଂ ନାଗକକ୍ଷ୍ଯାଂ ଵିଚିତ୍ରାଂ ଧ୍ଵଜଂ ଜୈତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯମିନ୍ଦୀଵରାଙ୍କମ୍। ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିପ୍ରମୃଜ୍ଯାନଯନ୍ତୁ ଚିତ୍ରାଂ ମାଲାଂ ଚାରୁବଦ୍ଧାଂ ସଲାଜାମ୍
ଏହି ସୁନାର, ନାଗ ଆକୃତିର ବେଳ୍ଟ, ବିଜୟ ଦେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ଧ୍ୱଜ ଯାହାରେ ନୀଳ କମଳ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଯାହା ମଣି ଦାଣାରେ ଖୁବ ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ମୃଦୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ପୋଛି ଆଣିଦିଅ।
ଅଶ୍ଵାନଗ୍ର୍ଯାନ୍ପାଣ୍ଡୁରାଭ୍ରପ୍ରକାଶାନ୍ ପୁଷ୍ଟାନ୍ସ୍ନାତାନ୍ମନ୍ତ୍ରପୂତାଭିରଦ୍ଭିଃ। ତପ୍ତୈର୍ଭାଣ୍ଡୈଃ କାଞ୍ଚନୈରଭ୍ଯୁପେତାନ୍ ଶୀଘ୍ରାଞ୍ଶୀଘ୍ରଂ ସୂତପୁତ୍ରାନଯସ୍ଵ
ପାଣ୍ଡୁ ମେଘ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁସ୍ଥ ଓ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଥିବା, ତାପିତ ସୁନାର ଜୋତା ଲଗାଯାଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ତୁରନ୍ତ ଆଣିଦିଅ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର।
ରଥଂ ଚାଗ୍ର୍ଯଂ ହେମମାଲାଵନଦ୍ଧଂ ରତ୍ନୈଶ୍ଚିତ୍ରଂ ସୂର୍ଯଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରକାଶୈଃ। ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ସମ୍ପ୍ରହାରୋପପନ୍ନୈର୍ବାହୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ତୂର୍ଣମାଵର୍ତଯସ୍ଵ
ସୁନାର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶକ୍ତି ଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚକ୍ରିତ ରଥ ତୁରନ୍ତ ତିଆରି କର।
ଚିତ୍ରାଣି ଚାପାନି ଚ ଵେଗଵନ୍ତି ଜ୍ଯାଶ୍ଚୋତ୍ତମାଃ ସନ୍ନହନୋପପନ୍ନାଃ। ତୂଣାଂଶ୍ଚ ପୂର୍ଣାନ୍ମହତଃ ଶରାଣାମାସାଦ୍ଯ ଗାତ୍ରାଵରଣାନି ଚୈଵ
ସୁନ୍ଦର, ତେଜସ୍ୱୀ ଧନୁଷ, ଉତ୍ତମ ତଣ୍ଟୁ ଲଗାଇଥିବା, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜା, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁଣୀର ଓ ଶରୀର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ଆଣିଦିଅ।
ପ୍ରାଯାତ୍ରିକଂ ଚାନଯତାଶୁ ସର୍ଵଂ ପୂର୍ଣଂ କାନ୍ତ୍ଯା ଵୀରକାଂସ୍ଯାଂ ଚ ହୈମମ୍। ଆନୀଯ ମାଲାମଵବଧ୍ଯ ଚାଙ୍ଗେ ପ୍ରଵାଦଯନ୍ତ୍ଵାଶୁ ଜଯାଯ ଭେରୀଃ
ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଜିନିଷ ତୁରନ୍ତ ଆଣିଦିଅ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୀରତ୍ୱ ପ୍ରତିକ କାଂସ୍ୟ ଓ ସୁନାର ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ। ମାଳା ଆଣି ମୋ ଶରୀରରେ ବାନ୍ଧିଦିଅ, ଏବଂ ବିଜୟ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଢୋଳ ବଜାଇଦିଅ।
ପ୍ରଯାହି ମୂତାଶୁ ଯତଃ କିରୀଟୀ ଵୃକୋଦରୋ ଧର୍ମସୁତୋ ଯମୌ ଚ। ତାନ୍ଵା ହନିଷ୍ଯାମି ସମେତ୍ଯ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଭୀଷ୍ମୋ ଯଥୈଷ୍ଯାମି ହତୋ ଦ୍ଵିଷଦ୍ଭିଃ
ଅର୍ଜୁନ, ଭୀମ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଦୁଇ ଭାଇଁଠାରେ ତୁରନ୍ତ ଯାଅ। ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ସହିତ ମୁଁ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେବି ଏବଂ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଯେପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ମାରିଥିଲେ, ସେଭଳି ସେମାନେକୁ ମୁଁ ମାରିଦେବି।