ସ ତାଡ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଶରୈର୍ଧନଂଜଯଃ ପଦାହତୋ ନାଗ ଇଵ ଶ୍ଵସନ୍ବଲୀ । ବାଣାଂଶ୍ଚ ବାଣେନ ମହାରଥାନାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ଚାପାନି ରଣେ ପ୍ରସହ୍ଯ
ଧନଞ୍ଜୟ ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇ, ପାଦରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ହାତୀ ପରି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ବାଣରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀମାନେଙ୍କର ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସଂଛିଦ୍ଯ ଚାପାନି ଚ ତାନି ରାଜ୍ଞାଂ ତେଷାଂ ରଣେ ଵୀର୍ଯଵତାଂ କ୍ଷଣେନ। ଵିଵ୍ଯାଧ ବାଣୈର୍ଯୁଗପନ୍ମହାତ୍ମା ନିଃଶେଷତାଂ ତେଷ୍ଵଥ ମନ୍ଯମାନଃ
ସେଇ ବଳବାନ ରାଜାମାନେଙ୍କ ଧନୁଷକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାଟିଦେଇ, ମହାତ୍ମା ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାସାଥିରେ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ କାହାକୁ ଛାଡ଼ିବା ଭାବ ରଖିଲେ ନାହିଁ।
ନିପେତୁରାଜୌ ରୁଧିରପ୍ରଦିଗ୍ଧା- ସ୍ତେ ତାଡିତାଃ ଶକ୍ରସୁତେନ ରାଜନ୍। ଵିଭିନ୍ନଗାତ୍ରାଃ ପତିତୋତ୍ତମାଙ୍ଗା ଗତାସଵଶ୍ଛିନ୍ନତନୁକ୍ରକାଯାଃ
ରାଜନ୍, ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ଆଘାତ ପାଇ, ରକ୍ତରେ ଲେପିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଢେଳି ପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କର ଦେହ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ମୁଣ୍ଡ ଛିଣ୍ଡାଯିବା ସହିତ, ଜୀବନ ହରାଇ ଭାଙ୍ଗା ଦେହ ଛିଟିଯାଇ ରହିଲା।
ମହୀଂ ଗତାଃ ପର୍ଥବଲାଭିଭୂତା ଵିଚିତ୍ରରୂପା ଯୁଗପଦ୍ଵିନେଶୁଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହତାଂସ୍ତାନ୍ଯୁଧି ରାଜପୁତ୍ରାଂ- ସ୍ତ୍ରିଗର୍ତରାଜଃ ପ୍ରଯଯୌ ରଥେନ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଭୂମିକୁ ଢେଳି ପଡ଼ିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ଶରୀର ଛିଟିଯାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଦେଖି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ରଥ ଚଳାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ତେଷାଂ ରଥାନାମଥ ପୃଷ୍ଠଗୋପା ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦନ୍ଯେଽଭ୍ଯପତନ୍ତ ପାର୍ଥମ୍। ତଥୈଵ ତେ ତଂ ପରିଵାର୍ଯ ପାର୍ଥଂ ଵିକୃଷ୍ଯ ଚାପାନି ମହାରଵାଣି
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ରଥର ପଛରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକତିସ ଯୋଦ୍ଧା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଟାଣି ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରିଲେ।
ଅଵୀଵୃଷନ୍ବାଣମହୌଘଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଯଥା ଗିରିଂ ତୋଯଧରା ଜଲୌଘୈଃ। ସଂପୀଡ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଶରୌଘଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଧନଂଜଯସ୍ତାନ୍ଯୁଧି ଜାତରୋଷଃ
ସେମାନେ ଘନ ତୀରବୃଷ୍ଟି କରିଲେ, ଯେପରି ମେଘ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଜଳ ବର୍ଷା କରେ। ଏହି ତୀରବୃଷ୍ଟିରେ ଅର୍ଜୁନ ଚାରିପଟେ ଚାପିଯାଇ, କ୍ରୋଧରେ ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଶରୈଃ ସଂଯତି ତୈଲଧୌତୈ- ର୍ଜଘାନ ତାନପ୍ଯଥ ପୃଷ୍ଠଗୋପାନ୍। ରଥାଂଶ୍ଚ ତାଂସ୍ତନଵଜିତ୍ଯ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଧନଞ୍ଜଯଃ ପ୍ରୀତମନା ଯଶସ୍ଵୀ
ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ସାଠି ତୀରରେ ସେଇ ପଛରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ରଥକୁ ଜିତି, ଯଶସ୍ୱୀ ଅର୍ଜୁନ ମନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଥାତ୍ଵରଦ୍ଭୀଷ୍ମଵଧାଯ ଜିଷ୍ଣୁ- ର୍ବଲାନି ରାଜନ୍ସମରେ ନିହତ୍ଯ। ତ୍ରିଗର୍ତରାଜୋ ନିହତାନ୍ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ମହାତ୍ମନା ତାନଥ ବନ୍ଧୁଵର୍ଗାନ୍
ତାପରେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଅର୍ଜୁନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମୃତ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବମାନେ, ସେଇ ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ, ଦେଖୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ରଣେ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ନରାଧିପାଂସ୍ତାନ୍ ଜଗାମ ପାର୍ଥଂ ତ୍ଵରିତୋ ଵଧାଯ ଅଭିଦ୍ରୁତଂ ଚାସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଧନଂଜଯଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶିଖଣ୍ଡିମୁଖ୍ଯାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଇ ରାଜାମାନେକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶିଖଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଅଭ୍ଯଦ୍ଯଯୁସ୍ତେ ଶିତଶସ୍ତ୍ରହସ୍ତା ରିରକ୍ଷିଷନ୍ତୋ ରଥମର୍ଜୁନସ୍ଯ। ପାର୍ଥୋଽପି ତାନାପତତଃ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ତ୍ରିଗର୍ତରାଜ୍ଞା ସହିତାନ୍ନୃଵୀରାନ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି, ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେହି ବୀରମାନେକୁ ଦେଖି, ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ଵିଧ୍ଵଂସଯିତ୍ଵା ସମରେ ଧନୁଷ୍ମାନ୍ ଗାଣ୍ଡୀଵମୁକ୍ତୈର୍ନିଶିତୈଃ ପୃଷତ୍କୈଃ । ଭୀଷ୍ମଂ ଯିଯାସୁର୍ଯୁଧି ସଂଦଦର୍ଶ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସୈନ୍ଧଵାଦୀଂଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ
ଅର୍ଜୁନ ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛାଡ଼ା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧମାଞ୍ଚରେ ଯାଇ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ସିନ୍ଧୁ ଦେଶର ରାଜାମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ଗାଙ୍ଗେଯମାଜୌ ଶରଚାପପାଣିଃ
ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧମାଞ୍ଚରେ ଧନୁଷ ଓ ତୀର ହାତରେ ଧରି ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ିଥିଲେ।
ଭୀଷ୍ମୋଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମରେ କୃତାସ୍ତ୍ରାନ୍ ସ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ରଥିନୋଽଭ୍ଯୁଦାରାନ୍। ଵିହାଯ ସଂଗ୍ରାମମୁଖେ ଧନଂଜଯଂ ଜଵେନ ପାର୍ଥଂ ପୁନରାଜଗାମ
ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ରଥୀମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଚାଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧର ସାମ୍ନାରେ ଅର୍ଜୁନକୁ ଛାଡ଼ି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଫେରିଲେ।
ର୍ଭୀଷ୍ମଂ ଯଯୌ ଶାନ୍ତନଵଂ ରଣାଯ
ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆଗେଇଲେ।
ତୈଃ ସଂପ୍ରଯୁକ୍ତୈଃ ସ ମହାରଥାଗ୍ର୍ଯୈ- ର୍ଗଙ୍ଗାସୁତଃ ସମରେ ଚିତ୍ରଯୋଧୀ। ନ ଵିଵ୍ଯଧେ ଶାନ୍ତନଵୋ ମହାତ୍ମା ସମାଗତୈଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତୈଃ ସମସ୍ତୈଃ
ସେଠାରେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାରଥୀମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧକୌଶଳ ଦେଖାଇଲେ। ତଥାପି, ମହାନ ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମେତ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଘାତ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଅଥୈତ୍ଯ ରାଜା ଯୁଧି ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜଯଦ୍ରଥୋଽତ୍ଯୁଗ୍ରବଲୋ ମନସ୍ଵୀ। ଚିଚ୍ଛେଦ ଚାପାନି ମହାରଥାନାଂ ପ୍ରସହ୍ଯ ତେଷାଂ ଧନୁଷା ଵରେଣ
ତାପରେ, ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଜୟଦ୍ରଥ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ଜୋରକରି କାଟିଦେଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଭୀମସେନଂ ଯମୌ ଚ ପାର୍ଥଂ କୃଷ୍ଣଂ ଯୁଧି ସଂଜାତକୋପଃ । ଦୁର୍ଯୋଦନଃ କ୍ରୋଧଵିଷୋ ମହାତ୍ମା ଜଘାନ ବାଣୈରନଲପ୍ରକାଶୈଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଯମଜୁଡ଼ି, ଅର୍ଜୁନ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
କୃପେଣ ଶଲ୍ଯେନ ଶଲେନ ଚୈଵ ତଥା ଵିଭୋ ଚିତ୍ରସେନେନ ଚୌଜୌ। ଵିଦ୍ଧାଃ ଶରୈସ୍ତେଽତିଵିଵୃଦ୍ଧକୋପୈ- ର୍ଦେଵା ଯଥା ଦୈତ୍ଯଗଣୈଃ ସମେତୈଃ
କୃପ, ଶଲ୍ୟ, ଶଲ ଓ ପ୍ରବଳ ଚିତ୍ରସେନ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ତୀରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ଆଘାତ କଲେ। ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଛିନ୍ନାଯୁଧଂ ଶାନ୍ତନଵେନ ରାଜା ଶିଖଣ୍ଡିନଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ଜାତକୋପଃ। ଅଜାତଶତ୍ରୁଃ ସମରେ ମହାତ୍ମା ଶିଖଣ୍ଡିନଂ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯମ୍
ରାଜା ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି, ଏହା ଦେଖି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ମହାନ ଆତ୍ମା ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉକ୍ତ୍ଵା ତଥା ତ୍ଵଂ ପିତୁରଗ୍ରତୋ ମା- ମହଂ ହନିଷ୍ଯାମି ମହାଵ୍ରତଂ ତମ୍। ଭୀଷ୍ମଂ ଶରୌଘୈର୍ଵିମଲାର୍କଵର୍ଣୈଃ ସତ୍ଯଂ ଵଦାମୀତି କୃତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା
ଏପରି କହି, ତୁମେ ତୁମର ବାପାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ଶପଥ ନେଇଛ, ମୁଁ ଏହି ମହାବ୍ରତୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୀରବୃଷ୍ଟିରେ ବଧ କରିବି। ଏହା ସତ୍ୟ ଶପଥ।
ତ୍ଵଯା ଚ ନୈନାଂ ସଫଲାଂ କରୋଷି ଦେଵଵ୍ରତଂ ଯନ୍ନ ନିହଂସି ଯୁଦ୍ଧେ। ମିଥ୍ଯାପ୍ରତିଜ୍ଞୋ ଭଵ ମାତ୍ର ଵୀର ରକ୍ଷସ୍ଵ ଧର୍ମଂ ସ୍ଵକୁଲଂ ଯଶଶ୍ଚ
ତୁମେ ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ ମାରିପାରୁନାହାଁ, ତେବେ ତୁମର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଫଳବତୀ ହେଉନାହିଁ। ହେ ଶୂରବୀର, ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ତୁମର ଧର୍ମ, ଗୋତିଆ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରେକ୍ଷସ୍ଵ ଭୀଷ୍ମଂ ଯୁଧି ଭୀମଵେଗଂ ସର୍ଵାଂସ୍ତପନ୍ତଂ ମମ ସୈନ୍ଯସଙ୍ଘାନ୍। ଶରୌଘଜାଲୈରତିତିଗ୍ମଵେଗୈଃ କାଲଂ ଯଥା କାଲକୃତଂ କ୍ଷଣେନ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଭୀମଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ସହିତ ଦେଖ, ସେ ମୋ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ତୀବ୍ର ଓ ଧାରାଳ ତୀରବର୍ଷାରେ ଦହି ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ତୁରନ୍ତ ଆସିଛି।
ନିକୃତ୍ତଚାପଃ ସମରେଽନପେକ୍ଷଃ ପରାଜିତଃ ଶାନ୍ତନଵେନ ଚାଜୌ । ଵିହାଯ ବନ୍ଧୂନଥ ସଦରାଂଶ୍ଚ କ୍ଵ ଯାସ୍ଯସେ ନାନୁରୂପଂ ତଵେଦମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଧନୁଷ୍ୟ କଟାଯିବା, ଅବିଚାରରେ ହାରିଯିବା, ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ପରାଜିତ ହେବା, ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ଓ ଜଣେ ଜଣେ ଛାଡ଼ିଦେବା—ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ତୁମେ କେଉଁଠି ଯିବେ?
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହି ଭୀଷ୍ମଂ ତମନନ୍ତଵୀର୍ଯଂ ଭଗ୍ନଂ ଚ ସୈନ୍ଯଂ ଦ୍ରଵମାଣମେଵମ୍ । ଭୀତୋଽସି ନୂନଂ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁତ୍ର ତଥା ହି ତେ ମୁଖଵର୍ଣୋଽପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ
ଅସୀମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଏପରି ଦେଖି, ସେନା ଭାଙ୍ଗି ଭାଗିଯାଉଛି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଡରିଯାଇଛ, ହେ ଦ୍ରୁପଦପୁତ୍ର, କାରଣ ତୁମ ମୁହଁରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ।
ଅଜ୍ଞାଯମାନେ ଚ ଧନଂଜଯେ ତୁ ମହାହାଵେ ସଂପ୍ରସକ୍ତେ ନୃଵୀରେ। କଥଂ ହି ଭୀଷ୍ମାତ୍ପ୍ରଥିତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଭଯଂ ତ୍ଵମଦ୍ଯ ପ୍ରକରୋଷି ଵୀର
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିହେବା ଯାଉନାହିଁ, ଏପରି ସମୟରେ ତୁମେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭୀଷ୍ମଠାରୁ ବଡ଼ ବୋଲି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କିପରି ଏବେ ଭୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଛ?
ସ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ରୂକ୍ଷାକ୍ଷରଂ ଵିପ୍ରଲାପାନୁବଦ୍ଧମ୍ । ପ୍ରତ୍ଯାଦେଶଂ ମନ୍ଯମାନୋ ମହାତ୍ମା ପ୍ରତତ୍ଵରେ ଭୀଷ୍ମଵଧାଯ ରାଜନ୍
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଏହି କଠୋର ଓ ଉପାଳମ୍ବ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାତ୍ମା ଏହାକୁ ଆଜ୍ଞା ଭାବେ ନେଇ, ରାଜା, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ।
ତମାପତନ୍ତଂ ମହତା ଜଵେନ ଶିଖଣ୍ଡିନଂ ଭୀଷ୍ମମଭିଦ୍ରଵନ୍ତମ୍। ନିଵାରଯାମାସ ହି ଶଲ୍ଯ ଏନ- ମସ୍ତ୍ରେଣ ଘୋରେଣ ସୁଦୁର୍ଜଯେନ
ଶିଖଣ୍ଡୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବଡ଼ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ଶଲ୍ୟ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଶରୈସ୍ତଦସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରତିବାଧମାନଃ
ଶିଖଣ୍ଡୀ ତାହା ଅସ୍ତ୍ରକୁ ତୀରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିହତ କଲେ।
ଅଥାଦଦେ ଵାରୁଣମନ୍ଯଦସ୍ତ୍ରଂ ଶିଖଣ୍ଡ୍ଯଥୋଽଗ୍ରଂ ପ୍ରତିଘାତମସ୍ଯ। ତଦସ୍ତ୍ରମସ୍ତ୍ରେଣ ଵିଦାର୍ଯମାଣଂ ଖସ୍ଥାଃ ସୁରା ଦଦୃଶୁଃ ପାର୍ଥିଵାଶ୍ଚ
ତାପରେ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଆଉ ଏକ ବାରୁଣୀ ଅସ୍ତ୍ର ନେଲେ, ମୁହଁମୁହିଁ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ରାଜାମାନେ ଦେଖିଲେ।
ଭୀଷ୍ମସ୍ତୁ ରାଜନ୍ସମରେ ମହାତ୍ମା ଧନୁଶ୍ଚ ଚିତ୍ରଂ ଧ୍ଵଜମେଵ ଚାପି। ଛିତ୍ତ୍ଵାଽନଦତ୍ପାଣ୍ଡୁସୁତସ୍ଯ ଵୀରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯାଜମୀଢସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ
ହେ ରାଜା, ମହାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ଚମତ୍କାର ଧ୍ୱଜକୁ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ରଣଭୂମିରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।