ଏତେ ହି ବହଵଃ ଶୂରାଃ କୃତାସ୍ତ୍ରା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ। ଯଥା ହନ୍ଯୁର୍ନ ନଃ ସେନାଂ ତଥା ମାଧଵ ଚୋଦଯ
'ଏଠାରେ ବହୁତ ଶୂରବୀର, ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଭିମାନୀ ଅଛନ୍ତି। ମାଧବ, ଏମିତି ଚଳାଅ, ଯେଉଁଠି ଏମାନେ ଆମ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।'
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯଃ କୌନ୍ତେଯେନାମିତୌଜସା । ରଥଂ ଶ୍ଵେତହଯୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରେଷଯାମାସ ସଂଯୁଗେ
କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନଙ୍କ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ କଥା ଶୁଣି, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ ବାସୁଦେବ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗିତ ରଥକୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ନେଲେ।
ନିଷ୍ଠାନକୋ ମହାନାସୀତ୍ତଵ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ମାରିଷ । ଯଦର୍ଜୁନୋ ରଣେ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସଂଯାତସ୍ତାଵକାନ୍ପ୍ରତି
ଅର୍ଜୁନ ରଣରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତୁମ ସେନା ଉପରେ ଆଗ୍ରସର ହେବା ସମୟରେ, ତୁମ ସେନାରେ ବଡ଼ ହଲାହଲ ଚାଲିଗଲା।
ସମାସାଦ୍ଯ ତୁ କୌନ୍ତେଯୋ ରାଜ୍ଞସ୍ତାନ୍ଭୀଷ୍ମରକ୍ଷିଣଃ । ସୁଶର୍ମାଣମଥୋ ରାଜନ୍ନିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଅର୍ଜୁନ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଇ ରାଜାମାନେଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ଯୁଧାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମତ୍ଯନ୍ତଂ ପୂର୍ଵଵୈରିଣମ୍ । ଅନଯସ୍ଯାଦ୍ଯ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଫଲଂ ପଶ୍ଯ ସୁଦାରୁଣମ୍
'ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁ ବୋଲି ଜାଣେ। ଆଜି ତୁମ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଦେଖ।'
ଅଦ୍ଯ ତେ ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ପୂର୍ଵପ୍ରେତାନ୍ପିତାମହାନ୍ । ଏଵଂ ସଂଜଲ୍ପତସ୍ତସ୍ଯ ବୀଭତ୍ସୋଃ ଶତ୍ରୁଘାତିନଃ
'ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ପୂର୍ବଜ ପିତାମହମାନେଙ୍କୁ ଦେଖେଇଦେବି,' ଏଭଳି କହିଲେ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଭୀଭତ୍ସୁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାପି ପରୁଷଂ ଵାକ୍ଯଂ ସୁଶର୍ମା ରଥଯୂଥପଃ । ନ ଚୈନମବ୍ରଵୀତ୍କିଂଚିଚ୍ଛୁଭଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଶୁଭମ୍
ଭୀଭତ୍ସୁଙ୍କ ଏମିତି କଠୋର କଥା ଶୁଣି, ରଥୀମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ସୁଶର୍ମା କିଛି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ।
ଅଭିଗମ୍ଯାର୍ଜୁନଂ ଵୀରଂ ରାଜଭିର୍ବହୁଭିର୍ଵୃତଃ। ପୁରସ୍ତାତ୍ପୃଷ୍ଠତଶ୍ଚୈଵ ପାର୍ଶ୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵତଃ
ଅନେକ ରାଜାଙ୍କ ଘେରାଉରେ ସୁଶର୍ମା ଅଗ୍ର, ପଛ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ପରିଵାର୍ଯାର୍ଜୁନଂ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ତଵ ପୁତ୍ରୈର୍ମହାରଥଃ । ଶରୈଃ ସଂଛାଦଯାମାସ ମେଘୈରିଵ ଦିଵାକରମ୍
ତୁମ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ସେ ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ ଓ ବାଣରେ ଏମିତି ଢାକିଦେଲେ, ଯେପରି ମେଘ ଦିନକୁ ଢାକିଦିଏ।
ତତଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ ସୁମହାନ୍ସଂଗ୍ରାମଃ ଶୋଣିତୋଦକଃ। ତାଵକାନାଂ ଚ ସମରେ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଚ ଭାରତ
ତାପରେ ତୁମ ସେନା ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ତ ନଦୀ ପରି ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ହେ ଭାରତ।
ସ ତାଡ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଶରୈର୍ଧନଂଜଯଃ ପଦାହତୋ ନାଗ ଇଵ ଶ୍ଵସନ୍ବଲୀ । ବାଣାଂଶ୍ଚ ବାଣେନ ମହାରଥାନାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ଚାପାନି ରଣେ ପ୍ରସହ୍ଯ
ଧନଞ୍ଜୟ ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇ, ପାଦରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ହାତୀ ପରି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ବାଣରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀମାନେଙ୍କର ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସଂଛିଦ୍ଯ ଚାପାନି ଚ ତାନି ରାଜ୍ଞାଂ ତେଷାଂ ରଣେ ଵୀର୍ଯଵତାଂ କ୍ଷଣେନ। ଵିଵ୍ଯାଧ ବାଣୈର୍ଯୁଗପନ୍ମହାତ୍ମା ନିଃଶେଷତାଂ ତେଷ୍ଵଥ ମନ୍ଯମାନଃ
ସେଇ ବଳବାନ ରାଜାମାନେଙ୍କ ଧନୁଷକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାଟିଦେଇ, ମହାତ୍ମା ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାସାଥିରେ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ କାହାକୁ ଛାଡ଼ିବା ଭାବ ରଖିଲେ ନାହିଁ।
ନିପେତୁରାଜୌ ରୁଧିରପ୍ରଦିଗ୍ଧା- ସ୍ତେ ତାଡିତାଃ ଶକ୍ରସୁତେନ ରାଜନ୍। ଵିଭିନ୍ନଗାତ୍ରାଃ ପତିତୋତ୍ତମାଙ୍ଗା ଗତାସଵଶ୍ଛିନ୍ନତନୁକ୍ରକାଯାଃ
ରାଜନ୍, ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ଆଘାତ ପାଇ, ରକ୍ତରେ ଲେପିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଢେଳି ପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କର ଦେହ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ମୁଣ୍ଡ ଛିଣ୍ଡାଯିବା ସହିତ, ଜୀବନ ହରାଇ ଭାଙ୍ଗା ଦେହ ଛିଟିଯାଇ ରହିଲା।
ମହୀଂ ଗତାଃ ପର୍ଥବଲାଭିଭୂତା ଵିଚିତ୍ରରୂପା ଯୁଗପଦ୍ଵିନେଶୁଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହତାଂସ୍ତାନ୍ଯୁଧି ରାଜପୁତ୍ରାଂ- ସ୍ତ୍ରିଗର୍ତରାଜଃ ପ୍ରଯଯୌ ରଥେନ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଭୂମିକୁ ଢେଳି ପଡ଼ିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ଶରୀର ଛିଟିଯାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଦେଖି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ରଥ ଚଳାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ତେଷାଂ ରଥାନାମଥ ପୃଷ୍ଠଗୋପା ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦନ୍ଯେଽଭ୍ଯପତନ୍ତ ପାର୍ଥମ୍। ତଥୈଵ ତେ ତଂ ପରିଵାର୍ଯ ପାର୍ଥଂ ଵିକୃଷ୍ଯ ଚାପାନି ମହାରଵାଣି
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ରଥର ପଛରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକତିସ ଯୋଦ୍ଧା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଟାଣି ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରିଲେ।
ଅଵୀଵୃଷନ୍ବାଣମହୌଘଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଯଥା ଗିରିଂ ତୋଯଧରା ଜଲୌଘୈଃ। ସଂପୀଡ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଶରୌଘଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଧନଂଜଯସ୍ତାନ୍ଯୁଧି ଜାତରୋଷଃ
ସେମାନେ ଘନ ତୀରବୃଷ୍ଟି କରିଲେ, ଯେପରି ମେଘ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଜଳ ବର୍ଷା କରେ। ଏହି ତୀରବୃଷ୍ଟିରେ ଅର୍ଜୁନ ଚାରିପଟେ ଚାପିଯାଇ, କ୍ରୋଧରେ ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଶରୈଃ ସଂଯତି ତୈଲଧୌତୈ- ର୍ଜଘାନ ତାନପ୍ଯଥ ପୃଷ୍ଠଗୋପାନ୍। ରଥାଂଶ୍ଚ ତାଂସ୍ତନଵଜିତ୍ଯ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଧନଞ୍ଜଯଃ ପ୍ରୀତମନା ଯଶସ୍ଵୀ
ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ସାଠି ତୀରରେ ସେଇ ପଛରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ରଥକୁ ଜିତି, ଯଶସ୍ୱୀ ଅର୍ଜୁନ ମନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଥାତ୍ଵରଦ୍ଭୀଷ୍ମଵଧାଯ ଜିଷ୍ଣୁ- ର୍ବଲାନି ରାଜନ୍ସମରେ ନିହତ୍ଯ। ତ୍ରିଗର୍ତରାଜୋ ନିହତାନ୍ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ମହାତ୍ମନା ତାନଥ ବନ୍ଧୁଵର୍ଗାନ୍
ତାପରେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଅର୍ଜୁନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମୃତ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବମାନେ, ସେଇ ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ, ଦେଖୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ରଣେ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ନରାଧିପାଂସ୍ତାନ୍ ଜଗାମ ପାର୍ଥଂ ତ୍ଵରିତୋ ଵଧାଯ ଅଭିଦ୍ରୁତଂ ଚାସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଧନଂଜଯଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶିଖଣ୍ଡିମୁଖ୍ଯାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଇ ରାଜାମାନେକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶିଖଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଅଭ୍ଯଦ୍ଯଯୁସ୍ତେ ଶିତଶସ୍ତ୍ରହସ୍ତା ରିରକ୍ଷିଷନ୍ତୋ ରଥମର୍ଜୁନସ୍ଯ। ପାର୍ଥୋଽପି ତାନାପତତଃ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ତ୍ରିଗର୍ତରାଜ୍ଞା ସହିତାନ୍ନୃଵୀରାନ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି, ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତରାଜା ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେହି ବୀରମାନେକୁ ଦେଖି, ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ଵିଧ୍ଵଂସଯିତ୍ଵା ସମରେ ଧନୁଷ୍ମାନ୍ ଗାଣ୍ଡୀଵମୁକ୍ତୈର୍ନିଶିତୈଃ ପୃଷତ୍କୈଃ । ଭୀଷ୍ମଂ ଯିଯାସୁର୍ଯୁଧି ସଂଦଦର୍ଶ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସୈନ୍ଧଵାଦୀଂଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ
ଅର୍ଜୁନ ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛାଡ଼ା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧମାଞ୍ଚରେ ଯାଇ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ସିନ୍ଧୁ ଦେଶର ରାଜାମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ଗାଙ୍ଗେଯମାଜୌ ଶରଚାପପାଣିଃ
ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧମାଞ୍ଚରେ ଧନୁଷ ଓ ତୀର ହାତରେ ଧରି ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ିଥିଲେ।
ଭୀଷ୍ମୋଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମରେ କୃତାସ୍ତ୍ରାନ୍ ସ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ରଥିନୋଽଭ୍ଯୁଦାରାନ୍। ଵିହାଯ ସଂଗ୍ରାମମୁଖେ ଧନଂଜଯଂ ଜଵେନ ପାର୍ଥଂ ପୁନରାଜଗାମ
ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ରଥୀମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଚାଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧର ସାମ୍ନାରେ ଅର୍ଜୁନକୁ ଛାଡ଼ି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଫେରିଲେ।
ର୍ଭୀଷ୍ମଂ ଯଯୌ ଶାନ୍ତନଵଂ ରଣାଯ
ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆଗେଇଲେ।
ତୈଃ ସଂପ୍ରଯୁକ୍ତୈଃ ସ ମହାରଥାଗ୍ର୍ଯୈ- ର୍ଗଙ୍ଗାସୁତଃ ସମରେ ଚିତ୍ରଯୋଧୀ। ନ ଵିଵ୍ଯଧେ ଶାନ୍ତନଵୋ ମହାତ୍ମା ସମାଗତୈଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତୈଃ ସମସ୍ତୈଃ
ସେଠାରେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାରଥୀମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧକୌଶଳ ଦେଖାଇଲେ। ତଥାପି, ମହାନ ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମେତ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଘାତ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଅଥୈତ୍ଯ ରାଜା ଯୁଧି ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜଯଦ୍ରଥୋଽତ୍ଯୁଗ୍ରବଲୋ ମନସ୍ଵୀ। ଚିଚ୍ଛେଦ ଚାପାନି ମହାରଥାନାଂ ପ୍ରସହ୍ଯ ତେଷାଂ ଧନୁଷା ଵରେଣ
ତାପରେ, ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଜୟଦ୍ରଥ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ଜୋରକରି କାଟିଦେଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଭୀମସେନଂ ଯମୌ ଚ ପାର୍ଥଂ କୃଷ୍ଣଂ ଯୁଧି ସଂଜାତକୋପଃ । ଦୁର୍ଯୋଦନଃ କ୍ରୋଧଵିଷୋ ମହାତ୍ମା ଜଘାନ ବାଣୈରନଲପ୍ରକାଶୈଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଯମଜୁଡ଼ି, ଅର୍ଜୁନ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
କୃପେଣ ଶଲ୍ଯେନ ଶଲେନ ଚୈଵ ତଥା ଵିଭୋ ଚିତ୍ରସେନେନ ଚୌଜୌ। ଵିଦ୍ଧାଃ ଶରୈସ୍ତେଽତିଵିଵୃଦ୍ଧକୋପୈ- ର୍ଦେଵା ଯଥା ଦୈତ୍ଯଗଣୈଃ ସମେତୈଃ
କୃପ, ଶଲ୍ୟ, ଶଲ ଓ ପ୍ରବଳ ଚିତ୍ରସେନ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ତୀରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ଆଘାତ କଲେ। ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଛିନ୍ନାଯୁଧଂ ଶାନ୍ତନଵେନ ରାଜା ଶିଖଣ୍ଡିନଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ଜାତକୋପଃ। ଅଜାତଶତ୍ରୁଃ ସମରେ ମହାତ୍ମା ଶିଖଣ୍ଡିନଂ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯମ୍
ରାଜା ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି, ଏହା ଦେଖି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ମହାନ ଆତ୍ମା ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉକ୍ତ୍ଵା ତଥା ତ୍ଵଂ ପିତୁରଗ୍ରତୋ ମା- ମହଂ ହନିଷ୍ଯାମି ମହାଵ୍ରତଂ ତମ୍। ଭୀଷ୍ମଂ ଶରୌଘୈର୍ଵିମଲାର୍କଵର୍ଣୈଃ ସତ୍ଯଂ ଵଦାମୀତି କୃତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା
ଏପରି କହି, ତୁମେ ତୁମର ବାପାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ଶପଥ ନେଇଛ, ମୁଁ ଏହି ମହାବ୍ରତୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୀରବୃଷ୍ଟିରେ ବଧ କରିବି। ଏହା ସତ୍ୟ ଶପଥ।