ଅନୁମାନଯେ ତ୍ଵାଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯେଽହଂ ଗୁରୋ ଵିଗତକଲ୍ମଷଃ । ଜଯେଯଂ ଚ ରିପୂନ୍ସର୍ଵାନନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ଵଯାଽନଘ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଚାହୁଁଛି, ଶୁଧ୍ଧ ଶିକ୍ଷକ, ମୁଁ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି। ଆପଣଙ୍କ ଅନୁମତି ଦେଇଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି।
ଯଦି ମାଂ ନାଭିଗଚ୍ଛେଥା ଯୁଦ୍ଧାଯ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ। ଶପେଯଂ ତ୍ଵାଂ ମହାରାଜ ପରୀଭାଵାଯ ସର୍ଵଶଃ
ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ନିଷ୍ଠା ନେଇ ଆସିବେ ନାହିଁ, ମହାରାଜ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପମାନ ପାଇଁ ଶାପ ଦେଇଦେବି।
ଅର୍ଥସ୍ଯ ପୁରୁଷୋ ଦାସୋ ଦାସସ୍ତ୍ଵର୍ଥୋ ନ କସ୍ଯଚିତ୍ । ଇତି ସତ୍ଯଂ ମହାରାଜ ବଦ୍ଧୋଽସ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵୈଃ
ମନୁଷ୍ୟ ଧନର ଦାସ, ଧନ କାହାରି ଦାସ ନୁହେଁ। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା, ମହାରାଜ, ମୁଁ କୌରବମାନଙ୍କ ଧନରେ ବାନ୍ଧି ରହିଛି।
ତେଷାମର୍ଥେ ମହାରାଜ ଯୋଦ୍ଧଵ୍ଯମିତି ମେ ମତିଃ । ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ କ୍ଲୀବଵଦ୍ବ୍ରୂଯାଂଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ମହାରାଜ, ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା। ତେଣୁ ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏହିପରି କଥା କହିଲେ ଆପଣକୁ ଅପୁରୁଷ ଭାବରେ ଡାକିବି।
ହନ୍ତ ପୃଚ୍ଛାମି ତେ ତସ୍ମାଦାଚାର୍ଯ ଶ୍ରୃଣୁ ମେ ଵଚଃ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵ୍ଯଥିତୋ ରାଜା ନୋଵାଚ ଗତଚେତନଃ
ଏହିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହିପରି କହି, ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ରାଜା, ଚେତନା ହରାଇ, କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ତଂ ଗୌତମଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଜ୍ଞାଯାସ୍ଯ ଵିଵକ୍ଷିତମ୍। ଅଵଧ୍ଯୋଽହଂ ମହୀପାଲ ଯଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଵ ଜଯମାପ୍ନୁହି
ଗୌତମ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଭବ କରି, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: 'ମୁଁ ଅବଧ୍ୟ, ମହୀପତି, ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଜୟ ପାଆନ୍ତୁ।'
ପ୍ରୀତସ୍ତେଽଭିଗମେନାହଂ ଜଯଂ ତଵ ନରାଧିପ । ଆଶାସିଷ୍ଯେ ସଦୋତ୍ଥାଯ ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନରେ ଖୁସି ହୋଇଛି, ନରପତି। ସଦା ଆପଣଙ୍କ ଜୟ ଚାହୁଁଛି—ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାରାଜ ଗୌତମସ୍ଯ ଵିଶାଂପତେ। ଅନୁମାନ୍ଯ କୃପଂ ରାଜା ପ୍ରଯଯୌ ଯେନ ମଦ୍ରରାଟ୍
ଗୌତମଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜନମାନଙ୍କ ରାଜା, କୃପାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ରାଜା ମଦ୍ର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସ ଶଲ୍ଯମଭିଵାଦ୍ଯାଥ କୃତ୍ଵା ଚାଭିପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଉଵାଚ ରାଜା ଦୁର୍ଧର୍ଷମାତ୍ମନିଃଶ୍ରେଯସଂ ଵଚଃ
ସେ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପରିକ୍ରମା କରି, ରାଜା ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷଙ୍କୁ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଲର ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ଅନୁମାନଯେ ତ୍ଵାଂ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ଵିଗତକଲ୍ମଷଃ । ଜଯେଯଂ ନୁ ପରାନ୍ରାଜନ୍ନନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ଵଯା ରିପୂନ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଚାହୁଁଛି, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ମୁଁ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି। ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଅନୁମତି ଦେଇଲେ, ମୁଁ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିପାରିବି।
ଯଦି ମାଂ ନାଧିଗଚ୍ଛେଥା ଯୁଦ୍ଧାଯ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ । ଶପେଯଂ ତ୍ଵାଂ ମହାରାଜ ପରୀଭାଵାଯ ଵୈ ରଣେ
ମହାରାଜ, ଯଦି ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ନେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ପାଇବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେବେ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପମାନ ହେବା ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥାଏ।
ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ପୂଜିତଶ୍ଚାସ୍ମି ଯତ୍କାଙ୍କ୍ଷସି ତଦସ୍ତୁ ତେ । ଅନୁଜାନାମି ଚୈଵ ତ୍ଵାଂ ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଜଯମାପ୍ନୁହି
ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ହେଇଛି; ଆପଣ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ମିଳିଯାଉ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି—ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ।
ବ୍ରୂହି ଚୈଷ ପରଂ ଵୀର କେନାର୍ଥଃ କିଂ ଦଦାମି ତେ। ଏଵଂ ଗତେ ମହାରାଜ ଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି
ବୀର, ଆପଣଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ? ମୁଁ କଣ ଦେଇପାରିବି? ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧ ଛଡ଼ା ଆପଣ କଣ ଚାହାନ୍ତି?
ଅର୍ଥସ୍ଯ ପୁରୁଷୋ ଦାସୋ ଦାସସ୍ତ୍ଵର୍ଥୋ ନ କସ୍ଯଚିତ୍। ଇତି ସତ୍ଯଂ ମହାରାଜ ବଦ୍ଧୋସ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵୈଃ
ମଣିଷ ଧନର ଦାସ ହୁଏ; ଧନ କାହାର ଦାସ ନୁହେଁ। ଏହି ଏକ ସତ୍ୟ, ମହାରାଜ—ମୁଁ ଧନ ଦ୍ୱାରା କୌରବଙ୍କ ପାଖରେ ବାନ୍ଧି ରହିଛି।
କରିଷ୍ଯାମି ହି ତେ କାମଂ ଭାଗିନେଯ ଯଥେପ୍ସିତମ୍। ବ୍ରଵୀମ୍ଯତଃ କ୍ଲୀବଵତ୍ତ୍ଵାଂ ଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି
ଭାଗିନୀପୁତ୍ର, ଆପଣ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଦେବି। ଏହିପରି, କହନ୍ତୁ—ଯୁଦ୍ଧ ଛଡ଼ା ଆପଣ କଣ ଚାହାନ୍ତି, ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ କ୍ଳୀବ ଭାବେ ଦେଖାଏ ନାହିଁ?
ମନ୍ତ୍ରଯସ୍ଵ ମହାରାଜ ନିତ୍ଯଂ ମଦ୍ଧିତମୁତ୍ତମମ୍। କାମଂ ଯୁଦ୍ଧ୍ଯ ପରସ୍ଯାର୍ଥେ ଵରମେତଂ ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍
ମହାରାଜ, ସଦା ମୋର ଉତ୍ତମ ଭଲ ପାଇଁ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତୁ। ଚାହେଁ ଅନ୍ୟର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ଏହି ଦାନ ମୁଁ ଚୟନ କରୁଛି।
କିମତ୍ର ବ୍ରୂହି ସାହ୍ଯଂ ତେ କରୋମି ନୃପସତ୍ତମ। କାମଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ପରସ୍ଯାର୍ଥେ ବଦ୍ଧୋଽସ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵୈଃ
ମହାରାଜ, ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ କଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବି, କହନ୍ତୁ। ଚାହେଁ ମୁଁ ଅନ୍ୟର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି; ମୁଁ କୌରବଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ରହିଛି।
ସ ଏଵ ମେ ଵରଃ ଶଲ୍ଯ ଉଦ୍ଯୋଗେ ଯସ୍ତ୍ଵଯା କୃତଃ। ସୂତପୁତ୍ରସ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ କାର୍ଯସ୍ତେଜୋଵଧସ୍ତ୍ଵଯା
ଶଳ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବରେ ଆପଣ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ଦାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ—ରଥୀପୁତ୍ରଙ୍କର ପ୍ରତାପକୁ ଦମନ କରିବା।
ସଂପତ୍ସ୍ଯତ୍ଯେଷ ତେ କାମଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯଥେପ୍ସିତମ୍ । ଗଚ୍ଛ ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଵିସ୍ରବ୍ଧଃ ପ୍ରତିଜାନେ ଵଚସ୍ତଵ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଇଚ୍ଛା ଆପଣ ଚାହିଥିବା ପରି ପୂରଣ ହେବ। ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶବ୍ଦ ଦେଉଛି।
ଅନୁମାନ୍ଯାଥ କୌନ୍ତେଯୋ ମାତୁଲଂ ମଦ୍ରକେଶ୍ଵରମ୍ । ନିର୍ଜଗାମ ମହାସୈନ୍ଯାଦ୍ଭ୍ରତୃଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ତାପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ମାମା, ମଦ୍ରର ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନେଇ, ମହାସେନାରୁ ଭାଇମାନେ ଘେରି ଚାଲିଗଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ରାଧେଯମାହଵେଽଭିଜଗାମ ଵୈ। ତତ ଏନମୁଵାଚେଦଂ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ଗଦାଗ୍ରଜଃ
ବାସୁଦେବ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାଧେୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ତାପରେ ଗଦାଧାରୀଙ୍କ ଜେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତଂ ମେ କର୍ଣ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ଦ୍ଵୋଷାତ୍କିଲ ନ ଯୋତ୍ସ୍ଯସେ। ଅସ୍ମାନ୍ଵରଯ ରାଧେଯ ଯାଵଦ୍ଭୀଷ୍ମୋ ନ ହନ୍ଯତେ
କର୍ଣ୍ଣ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅପମାନ ଦେଇଥିବାରୁ ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ରାଧାପୁତ୍ର, ଭୀଷ୍ମ ମରିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମଠାରୁ ଏକ ଦାନ ଚୟନ କରନ୍ତୁ।
ହତେ ତୁ ଭୀଷ୍ମେ ରାଧେଯ ପୁନରେଷ୍ଯସି ସଂଯୁଗମ୍ । ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସାହାଯ୍ଯଂ ଯଦି ପଶ୍ଯସି ଚେତ୍ସମମ୍
ଭୀଷ୍ମ ମରିଗଲେ, ରାଧାପୁତ୍ର, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ।
ନ ଵିପ୍ରିଯଂ କରିଷ୍ଯାମି ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ କେଶଵ । ତ୍ଯକ୍ତପ୍ରାଣଂ ହି ମାଂ ଵିଦ୍ଧି ଦୁର୍ଯୋଧନହିତୈଷିଣମ୍
କେଶବ, ମୁଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ କେବେ ଅପ୍ରିୟ କାମ କରିବି ନାହିଁ। ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ମୁଁ ଜୀବନ ଦେଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ କୃଷ୍ଣଃ ସଂନ୍ଯଵର୍ତତ ଭାରତ । ଯୁଧିଷ୍ଠିରପୁରୋଗୈଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ସଂଗତଃ
କୃଷ୍ଣ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭାରତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ଅଥ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ତୁ ପ୍ରାକ୍ରୋଶତ୍ପାଣ୍ଡଵାଗ୍ରଜଃ । ଯୋଽସ୍ମାନ୍ଵୃଣୋତି ତମହଂ ଵରଯେ ସାହ୍ଯକାରଣାତ୍
ତାପରେ, ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଜେଷ୍ଠ ପ୍ରକାଶ କଲେ: 'ଯେଉଁଠି ଆମକୁ ବାଛିବେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାଛିବି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।'
ଅଥ ତାନ୍ସମଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଯୁଯୁତ୍ସୁରିଦମବ୍ରଵୀତ୍ । ପ୍ରୀତାତ୍ମା ଧର୍ମରାଜାନଂ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ଏହାପରେ, ସେମାନେ ଦେଖି, ଯୁୟୁତ୍ସୁ ଖୁସି ହୋଇ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅହଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମି ଭଵତଃ ସଂଯୁଗେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଜାନ୍ । ଯୁଷ୍ମଦର୍ଥଂ ମହାରାଜ ଯଦି ମାଂ ଵୃଣୁଷେଽନଘ
ମହାରାଜ, ଆପଣ ମୋତେ ବାଛିଲେ, ମୁଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ଏହ୍ଯେହି ସର୍ଵେ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମସ୍ତଵ ଭ୍ରାତୄନପଣ୍ଡିତାନ୍। ଯୁଯୁତ୍ସୋ ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ଵଯଂ ଚ ବ୍ରୂମ ସର୍ଵଶଃ
ଆସ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୋର ଭାଇମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅବିବେକୀ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା। ଯୁୟୁତ୍ସୁ, ବାସୁଦେବ ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛୁ।
ଵୃଣୋମି ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୋ ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ମମ କାରଣାତ୍। ତ୍ଵଯି ପିଣ୍ଡଶ୍ଚ ତନ୍ତୁଶ୍ଚ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ
ମହାବାହୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଛିଛି, ମୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର। ତୁମରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଗୋତ୍ର ଓ ବଂଶର ଦ୍ରଷ୍ଟି ପଡ଼ୁଛି।