ପ୍ରୀତୋଽହଂ ପୁତ୍ର ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଜଯମାପ୍ନୁହି ପାଣ୍ଡଵ । ଯତ୍ତେଽଭିଲଷିତଂ ଚାନ୍ଯତ୍ତଦଵାପ୍ନୁହି ସଂଯୁଗେ
ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ପୁଅ; ଯୁଦ୍ଧ କର, ବିଜୟ ଲାଭ କର। ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାହା ମିଳୁ।
ଵ୍ରିଯତାଂ ଚ ଵରଃ ପାର୍ଥ କିମସ୍ମତ୍ତୋଽଭିକାଙ୍କ୍ଷସି । ଏଵଂ ଗତେ ମହାରାଜ ନ ତଵାସ୍ତି ପରାଜଯଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଏକ ଦାନ ମାଗ; ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ? ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ କେବେ ହାରିବେ ନାହିଁ।
ଅର୍ଥସ୍ଯ ପୁରୁଷୋ ଦାସୋ ଦାସସ୍ତ୍ଵର୍ଥୋ ନ କସ୍ଯଚିତ୍। ଇତି ସତ୍ଯଂ ମହାରାଜ ବଦ୍ଧୋଽସ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵୈଃ
ମନୁଷ୍ୟ ଧନର ଦାସ, ଧନ କାହାର ଦାସ ନୁହେଁ। ଏହିଠାରେ ସତ୍ୟ କଥା, ହେ ମହାରାଜ; ମୁଁ ଧନ ପାଇଁ କୌରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଛି।
ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ କ୍ଲୀବଵଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମି କୁରୁନନ୍ଦନ । ଭୃତୋଽସ୍ତ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି
ଏହି ତେଣୁ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ମୁଁ ତୁମକୁ କ୍ଳିବ ଭଳି କଥା କହୁଛି; ମୁଁ ଧନ ପାଇଁ କୌରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ, ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ଆଉ କଣ ଚାହୁଁଛ?
ମନ୍ତ୍ରଯସ୍ଵ ମହାବାହୋ ହିତୈଷୀ ମମ ନିତ୍ଯଶଃ। ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ କୌରଵସ୍ଯାର୍ଥେ ମମୈଷ ସତତଂ ଵରଃ
ମହାବାହୁ, ତୁମେ ସଦା ମୋର ଭଲ ଚାହୁଁଥାଅ, ତେଣୁ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ। କୌରବଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର, କାରଣ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ମୁଁ ସଦା ଦେଇଛି।
ରାଜନ୍କିମତ୍ର ସାହ୍ଯଂ ତେ କରୋମି କୁରୁନନ୍ଦନ। କାମଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ପରସ୍ଯାର୍ଥେ ବ୍ରୂହି ଯତ୍ତେ ଵିଵକ୍ଷିତମ୍
ରାଜା, କୁରୁବଂଶର ନନ୍ଦନ, ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବି? ମୁଁ ଅନ୍ୟର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେଥିରେ ମତେ କୁହ।
କଥଂ ଜଯେଯଂ ସଂଗ୍ରାମେ ଭଵନ୍ତମପରାଜିତମ୍। ଏତନ୍ମେ ମନ୍ତ୍ରଯ ହିତଂ ଯଦି ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରପଶ୍ଯସି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ ତୁମକୁ କିପରି ମୁଁ ଜିତିପାରିବି? ଯଦି ମୋର ଭଲ ଦେଖୁଛ, ତେବେ ଏଥିରେ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ।
ନୈନଂ ପଶ୍ଯାମି କୌନ୍ତେଯ ଯୋ ମାଂ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତମାହଵେ। ଵିଜଯେତ ପୁମାନ୍କଶ୍ତିତ୍ସାକ୍ଷାଦପି ଶତକ୍ରତୁଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖି, କେହି ମୋତେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ—ଏହି କଥା ମୁଁ ଦେଖୁନି, ଏହି କଥା ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ହନ୍ତ ପୃଚ୍ଛାମି ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ପିତାମହ ନମୋସ୍ତୁ ତେ। ଵଧୋପାଯଂ ବ୍ରଵୀହି ତ୍ଵମାତ୍ମନଃ ସମରେ ପରୈଃ
ତେଣୁ, ପିତାମହ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ କିପରି ତୁମର ବଧ କରିପାରିବେ, ଏହା ମୋତେ କୁହ।
ନ ସ୍ମ ତଂ ତାତ ପଶ୍ଯାମି ସମରେ ଯୋ ଜଯେତ ମାମ୍। ନ ତାଵନ୍ମୃତ୍ଯୁକାଲୋଽପି ପୁନରାଗମନଂ କୁରୁ
ପୁଅ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ କେହି ମୋତେ ଜିତିପାରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖୁନି। ମୃତ୍ୟୁର ସମୟ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବି ନାହିଁ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଵାକ୍ଯଂ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ କୁରୁନନ୍ଦନ। ଶିରସା ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଭୂଯସ୍ତମଭିଵାଦ୍ଯ ଚ
ତାପରେ କୁରୁବଂଶର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭୀଷ୍ମଙ୍କର କଥା ଶିର ନମାଇ ସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଏବଂ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ପ୍ରାଯାତ୍ପୁନର୍ମହାବାହୁରାଚାର୍ଯସ୍ଯ ରଥଂ ପ୍ରତି। ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵସୈନ୍ଯାନାଂ ମଧ୍ଯେନ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
ତାପରେ, ସେ ମହାବାହୁ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ସେନା ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ ଦ୍ରୋଣମଭିଵାଦ୍ଯାଥ କୃତ୍ଵଂ ଚାଭିପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଉଵାଚ ରାଜା ଦୁର୍ଧର୍ଷମାତ୍ମନିଃଶ୍ରେଯସଂ ଵଚଃ
ସେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଅଜୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଯେ ତ୍ଵାଂ ଭଗଵନ୍ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ଵିଗିତକଲ୍ମଷଃ । କଥଂ ଜଯେ ରିପୂନ୍ସର୍ଵାନନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ଵଯା ଦ୍ଵିଜ
ଭଗବନ୍ତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଦାୟ ଦେଉଛି, ପାପ ହରାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି। ଦ୍ୱିଜ, ତୁମେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, କିପରି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି, ଏହା କୁହ।
ଯଦି ମାଂ ନାଭିଗଚ୍ଛେଥା ଯୁଦ୍ଧାଯ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ। ଶପେଯଂ ତ୍ଵାଂ ମହାରାଜ ପରୀଭାଵାଯ ସର୍ଵଶଃ
ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ କରି ମୋ ପାଖକୁ ନ ଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପମାନ ପାଇଁ ଶାପ ଦେବି, ମହାରାଜ।
ତଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ପୂଜିତଶ୍ଚ ତ୍ଵଯାଽନଘ। ଅନୁଜାନାମି ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଵିଜଯଂ ସମଵାପ୍ନୁହି
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତୁମେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛ, ଏଥିରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ। ମୁଁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି—ଯୁଦ୍ଧ କର, ବିଜୟ ଲାଭ କର।
କରଵାଣି ଚ ତେ କାମଂ ବ୍ରୂହି ତ୍ଵମଭିକାଙ୍କ୍ଷିତମ୍ । ଏଵଂ ଗତେ ମହାରାଜ ଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି
ମୁଁ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କିଛି କରିବି, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେଥିରେ କୁହ। ଏପରି ସମୟରେ, ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଆଉ କଣ ଚାହଁଛ?
ଅର୍ଥସ୍ଯ ପୁରୁଷୋ ଦାସୋ ଦାସସ୍ତ୍ଵର୍ଥୋ ନ କସ୍ଯଚିତ୍। ଇତି ସତ୍ଯଂ ମହାରାଜ ବଦ୍ଧୋଽସ୍ମ୍ଯର୍ଥେନ କୌରଵୈଃକ
ମଣିଷ ଧନର ଦାସ, ଧନ କାହାର ଦାସ ନୁହେଁ। ଏହିଠାରେ ଏହା ଏକ ସତ୍ୟ, ମହାରାଜ—ମୁଁ ଧନ ଦ୍ୱାରା କୌରବଙ୍କ ପାଖରେ ବନ୍ଧା।
ବ୍ରଵୀମ୍ଯେତତ୍କ୍ଲୀବଵତ୍ତ୍ଵାଂ ଯୁଦ୍ଧାଦନ୍ଯତ୍କିମିଚ୍ଛସି। ଯୋତ୍ସ୍ଯେଽହଂ କୌରଵସ୍ଯାର୍ଥେ ତଵାଶାସ୍ଯୋ ଜଯୋ ମଯା
ମୁଁ ଏହି କଥା କୁହୁଛି, ଯଦିଓ ଏହା ଦୁର୍ବଳତା ଲାଗିପାରେ—ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଆଉ କଣ ଚାହଁଛ? ମୁଁ କୌରବଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ମୋ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଜୟ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଜଯମାଶାସ୍ସ୍ଵ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ମନ୍ତ୍ରଯସ୍ଵ ଚ ମଦ୍ଧିତମ୍। ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ କୌରଵସ୍ଯାର୍ଥେ ଵର ଏଷ ଵୃତୋ ମଯା
ମୋ ପାଖରୁ ବିଜୟ ଆଶା କର, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ମୋର ଭଲ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଅ। କୌରବଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର, କାରଣ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ମୁଁ ନିଜେ ଚୟନ କରିଛି।
ଧ୍ରୁଵସ୍ତେ ଵିଜଯୋ ରାଜନ୍ଯସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରୀ ହରିସ୍ତଵ । ଅହଂ ତ୍ଵାମଭିଜାନାମି ରଣେ ଶତ୍ରୂନ୍ଵିଜେଷ୍ଯସି
ରାଜା, ତୁମର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ, କାରଣ ତୁମର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି—ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିବ।
ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ। ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଗଚ୍ଛ କୌନ୍ତେଯ ପୃଚ୍ଛ ମାଂ କିଂ ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବିଜୟ ଅଛି। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧ କର, ଯାଅ, ମୋତେ ପଚାର—ମୁଁ କଣ କହିବି?
ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୃଣୁ ଯନ୍ମେଽଭିକାଙ୍କ୍ଷିତମ୍। କଥଂ ଜଯେଯଂ ସଂଗ୍ରାମେ ଭଵନ୍ତମପରାଜିତମ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଇଚ୍ଛା କଣ ତାହା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଅଜୟ, ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି?
ନ ତେଽସ୍ତି ଵିଜଯସ୍ତାଵଦ୍ଯାଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧ୍ଯାମ୍ଯହଂ ରଣେ। ମମାଶୁ ନିଧନେ ରାଜନ୍ଯତସ୍ଵ ସହ ସଦରୈଃ
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଜିତିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ମୋର ଶୀଘ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ରାଜା, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ରାଜ୍ୟ ନେଇପାରିବେ।
ହନ୍ତ ତସ୍ମାନ୍ମହାବାହୋ ଵଧୋପାଯଂ ଵଦାତ୍ମନଃ। ଆଚାର୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈଷ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଏହିପରି ଅତିବଳୀ ଆପଣ, ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର ଉପାୟ କହନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କୁ ଶିଷ୍ୟ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି—ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଆପଣଙ୍କୁ।
ନ ଶତ୍ରୁଂ ତାତ ପଶ୍ଯାମି ଯୋ ମାଂ ହନ୍ଯାଦ୍ରଥେ ସ୍ଥିତମ୍। ଯୁଧ୍ଯମାନଂ ସୁସଂରବ୍ଧଂ ଶରଵର୍ଷୌଘଵର୍ଷିଣମ୍
ପିତା, ମୁଁ ଏମିତି କୌଣସି ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖୁନାହିଁ ଯେ ମୋତେ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ଦ୍ରୁତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା, ଅଗ୍ରହରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବାଣ ବର୍ଷା କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୋତେ ମାରିପାରିବ।
ଋତେ ପ୍ରାଯଗତଂ ରଜନ୍ନ୍ଯସ୍ତଶସ୍ତ୍ରମଚେତନମ୍ । ହନ୍ଯାନ୍ମାଂ ଯୁଧି ଯୋଧାନାଂ ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଏହା ଛଡ଼ି, ରାଜା, ଯଦି ମୁଁ ପ୍ରାୟରେ ଆସି, ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଅଚେତନ ହେଇଯିବି, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମୋତେ ମାରିପାରିବେ। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି।
ଶସ୍ତ୍ରଂ ଚାହଂ ରଣେ ଜହ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମହଦପ୍ରିଯମ୍। ଶ୍ରଦ୍ଧେପଵାକ୍ଯାତ୍ପୁରୁଷାଦେତତ୍ସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀତି ତେ
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବି କେବଳ କିଛି ବଡ଼ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଶୁଣିଲେ। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି, ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିର ମୁଖରୁ ଶୁଣିବା ପରେ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାରାଜ ଭାରଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ଅନୁମାନ୍ଯ ତମାଚାର୍ଯଂ ପ୍ରାଯାଚ୍ଛାରଦ୍ଵତଂ ପ୍ରତି
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାରାଜ, ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ସେ ଶାରଦ୍ୱତଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସୋଽଭିଵାଦ୍ଯ କୃପଂ ରାଜା କୃତ୍ଵା ଚାପି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଉଵାଚ ଦୁର୍ଧର୍ଷତମଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଦାଂ ଵରଃ
ରାଜା କୃପାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପରିକ୍ରମା କରି, ସବୁଠୁ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଉତ୍ତମ ବକ୍ତାଙ୍କୁ ନିଜ କଥା କହିଲେ।