ନାନ୍ତୋଽସ୍ତି ମମ ଦିଵ୍ଯାନାଂ ଵିଭୂତୀନାଂ ପରଂତପ । ଏଷ ତୂଦ୍ଦେଶତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଭୂତେର୍ଵିସ୍ତରୋ ମଯା
ମୋର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ଶେଷ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା। ମୁଁ ଯେତେକି କହିଛି, ସେମାନେ ମୋର ମହିମାର କେବଳ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖ।
ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଭୂତିତତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀମଦୂର୍ଜିତମେଵ ଵା। ତତ୍ତଦେଵାଵଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ମମ ତେଜୋଂଶସଂଭଵମ୍
ଯେଉଁ କିଛି ଜୀବ ମହିମାମୟ, ଶ୍ରୀମୟ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଜାଣିବା ଯେ ସେମାନେ ମୋର ତେଜର ଏକ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଅଥଵା ବହୁନୈତେନ କିଂ ଜ୍ଞାତେନ ତଵାର୍ଜୁନ । ଵିଷ୍ଟଭ୍ଯାହମିଦଂ କୃତ୍ସ୍ନମେକାଂଶେନ ସ୍ଥିତୋ ଜଗତ୍
ଅର୍ଜୁନ, ଏତେ ଜ୍ଞାନ ଜାଣିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ? ମୁଁ ମୋର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛି।
ମଦନୁଗ୍ରହାଯ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯମଧ୍ଯାତ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍। ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଵଚସ୍ତେନ ମୋହୋଽଯଂ ଵିଗତୋ ମମ
ମୋପାଇଁ ତୁମର କୃପାରେ ତୁମେ ଯେ ଉଚ୍ଚତମ ଗୁପ୍ତ ଆତ୍ମା ବିଷୟକ ଉପଦେଶ କହିଛ, ତାହାରେ ମୋର ଭ୍ରମ ଦୂର ହୋଇଗଲା।
ଭଵାପ୍ଯଯୌ ହି ଭୂତାନାଂ ଶ୍ରୁତୌ ଵିସ୍ତରଶୋ ମଯା। ତ୍ଵତ୍ତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷ ମାହାତ୍ମ୍ଯମପି ଚାଵ୍ଯଯମ୍
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣିଛି; ମୁଁ ତୁମର ଅବିନାଶୀ ମହିମା, କମଳପତ୍ର ନୟନୀ, ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି।
ଏଵମେତଦ୍ଯଥାତ୍ଥ ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ପରମେଶ୍ଵର। ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମି ତେ ରୂପମୈଶ୍ଵରଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ସେପରି ଠିକ୍। ତଥାପି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖିବାକୁ।
ମନ୍ଯସେ ଯଦି ତଚ୍ଛକ୍ଯଂ ମଯା ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିତି ପ୍ରଭୋ। ଯୋଗେଶ୍ଵର ତତୋ ମେ ତ୍ଵଂ ଦର୍ଶଯାତ୍ମାନମଵ୍ଯଯମ୍
ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ, ମୁଁ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖିପାରିବି, ତେବେ ଯୋଗମାସ୍ତର, ମୋତେ ତୁମର ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ଦେଖାଇଦିଅ।
ପଶ୍ଯ ମେ ପାର୍ଥ ରୂପାଣି ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ । ନାନାଵିଧାନି ଦିଵ୍ଯାନି ନାନାଵର୍ଣାକୃତୀନି ଚ
ପାର୍ଥ, ମୋର ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଓ ଆକୃତି ଦେଖ।
ପଶ୍ଯାଦିତ୍ଯାନ୍ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାନଶ୍ଵିନୌ ମରୁତସ୍ତଥା। ବହୂନ୍ଯଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଣି ପଶ୍ଯାଽଶ୍ଚର୍ଯାଣି ଭାରତ
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମାରୁତ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଭାରତ।
ଇହୈକସ୍ଥଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ସ୍ନଂ ପଶ୍ଯାଦ୍ଯ ସଚରାଚରମ୍ । ମମ ଦେହେ ଗୁଡାକେଶ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛସି
ଗୁଡାକେଶ, ଆଜି ମୋ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ଜଗତ ଏକଠା ଦେଖ, ଏବଂ ତୁମେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଯାହା କିଛି ଅନ୍ୟ।
ନ ତୁ ମାଂ ଶକ୍ଷ୍ଯସେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମନେନୈଵ ସ୍ଵଚକ୍ଷୁଷା । ଦିଵ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ପଶ୍ଯ ମେ ଯୋଗମୈଶ୍ଵରମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ତୁମର ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି—ମୋ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ ଯୋଗକୁ ଦେଖ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ରାଜନ୍ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରୋ ହରିଃ। ଦର୍ଶଯାମାସ ପାର୍ଥାଯ ମରମଂ ରୂପମୈଶ୍ଵରମ୍
ଏପରି କହି, ରାଜା, ମହାଯୋଗେଶ୍ୱର ହରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ।
ଅନେକଵକ୍ରନଯନମନେକାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍ । ଅନେକଦିଵ୍ଯାଭାରଣଂ ଦିଵ୍ଯାନେକୋଦ୍ଯତାଯୁଧମ୍
ଅନେକ ମୁଁହ ଓ ଚକ୍ଷୁ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଗହଣା ଧରି, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ରହିଛି।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍ । ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ଦେଵମନନ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନନ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁଁହ।
ଦିଵି ସୂର୍ଯସହସ୍ରସ୍ଯ ଭଵେଦ୍ଯୁଗପଦୁତ୍ଥିତା । ଯଦି ଭାଃ ସଦୃଶୀ ସା ସ୍ଯାଦ୍ଭାସସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଯଦି ଆକାଶରେ ଏକ ସମୟରେ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ତାହାର ଚମକ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ତେଜକୁ ସମାନ ହେବ।
ତତ୍ରୈକସ୍ଥଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରଵିଭକ୍ତମନେକଧା । ଅପଶ୍ଯଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶରୀରେ ପାଣ୍ଡଵସ୍ତଦା
ସେଠାରେ, ଦେବଦେବଙ୍କର ଶରୀର ଭିତରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଏକାଠି ଓ ଅନେକ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ହୃଷ୍ଟରୋମା ଧऩଞ୍ଜଯଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵଂ କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ
ତାପରେ, ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି ଗଲା, ତାଙ୍କର କେଶ ଦଣ୍ଡ ହେଲା, ଧନଞ୍ଜୟ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।
ପଶ୍ଯାମି ଦେଵାଂସ୍ତଵ ଦେଵ ଦେହେ ସର୍ଵାଂସ୍ତଥା ଭୂତଵିଶେଷସଙ୍ଘାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣମୀଶଂ କମଲାସନସ୍ଥ- ମୃଷୀଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନୁରଗାଂଶ୍ଚ ଦିଵ୍ଯାନ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମର ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦଳ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଋଷି ଓ ଦିବ୍ୟ ନାଗମାନେ ଦେଖୁଛି।
ଅନେକବାହୂଦରଵକ୍ରନେତ୍ରଂ ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵତୋଽନନ୍ତରୂପମ୍ । ନାନ୍ତଂ ନ ମଧ୍ଯଂ ନ ପୁନସ୍ତଵାଦିଂ ପଶ୍ଯାମି ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵର ଵିଶ୍ଵରୂପ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅନେକ ହାତ, ପେଟ, ମୁଁହ ଓ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ଦେଖୁଛି; ମୁଁ ତୁମର କେଉଁ ଶେଷ, ମଧ୍ୟ, କିମ୍ବା ଆରମ୍ଭ ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ।
କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣଂ ଚ ତେଜୋରାଶିଂ ସର୍ଵତୋ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତମ୍ । ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯଂ ସମନ୍ତା- ଦ୍ଦୀପ୍ତାନଲାର୍କଦ୍ଯୁତିମପ୍ରମେଯଯମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତେଜର ଅନ୍ତରାଳ ଭାବରେ ଦେଖୁଛି; ତୁମେ ଦିପ୍ତ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ପରି ଅପରିମିତ ତେଜରେ ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ।
ତ୍ଵମକ୍ଷରଂ ପରମଂ ଵେଦିତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପରଂ ନିଧାନମ୍ । ତ୍ଵମଵ୍ଯଯଃ ଶାଶ୍ଵତଧର୍ମଗୋପ୍ତା ସନାତନସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋ ମତୋ ମେ
ତୁମେ ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଏହି ବିଶ୍ୱର ଶେଷ ଆଶ୍ରୟ ତୁମେ; ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ; ମୋ ମତରେ ତୁମେ ସନାତନ ପୁରୁଷ।
ଅନାଦିମଧ୍ଯାନ୍ତମନନ୍ତଵୀର୍ଯ- ମନନ୍ତବାହୁଂ ଶଶିସୂର୍ଯନେତ୍ରମ୍ । ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ଦୀପ୍ତହୁତାଶଵକ୍ରଂ ସ୍ଵତେଜସା ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ତପନ୍ତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ନାହିଁ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି, ଅନେକ ହାତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ, ଦିପ୍ତ ମୁଁହ ସହିତ ଦେଖୁଛି; ତୁମର ନିଜ ତେଜରେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଜ୍ୱଳିଉଛ।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵ୍ଯୋରିଦମନ୍ତରଂ ହି ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତ୍ଵଯୈକେନ ଦିଶଶ୍ଚ ସର୍ଵାଃ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦ୍ଭୁତଂ ରୂପମୁଗ୍ରଂ ତଦେଵଂ ଲୋକତ୍ରଯଂ ପ୍ରଵ୍ଯଥିତଂ ମହାତ୍ମନ୍
ଏହି ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର ଅଂଶ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗ ତୁମେ ଏକା ଭରି ରଖିଛ; ତୁମର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି, ତିନି ଲୋକ ଭୟଭିତ ହେଇଯାଇଛନ୍ତି, ହେ ମହାତ୍ମା।
ଅମୀ ହି ତ୍ଵା ସୁରସଙ୍ଘା ଵିଶନ୍ତି କେଚିଦ୍ଭୀତାଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯୋ ଗୃଣାନ୍ତି। ସ୍ଵସ୍ତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମହର୍ଷିସିଦ୍ଧସଙ୍ଘାଃ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୁତିଭିଃ ପୁଷ୍କଲାଭିଃ
ସଂଖ୍ୟା ଦେବତାମାନେ ତୁମେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି; କିଛି ଭୟରେ ହାତ ଜୋଡି ତୁମେ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି; ମହାଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ 'ଶାନ୍ତି' କହି ଅନେକ ଷ୍ଟୁତିରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ଯେ ଚ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେଽଶ୍ଵିନୌ ମରୁତଶ୍ଚୋଷ୍ମପାଶ୍ଚ । ଗନ୍ଧର୍ଵଯକ୍ଷାସୁରସିଦ୍ଧସଙ୍ଘା ଵୀକ୍ଷନ୍ତେ ତ୍ଵାଂ ଵିସ୍ମିତାଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେ
ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମରୁତ, ପିତୃମାନେ; ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଅସୁର, ସିଦ୍ଧମାନେ—ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ରୂପଂ ମହତ୍ତେ ବହୁଵକ୍ରନେତ୍ରଂ ମହାବାହୋ ବହୁବାହୂରୁପାଦମ୍। ବହୂଦରଂ ବହୁଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲୋକାଃ ପ୍ରଵ୍ଯଥିତାସ୍ତଥାହମ୍
ତୁମର ବଡ ରୂପ, ଅନେକ ମୁଁହ ଓ ଚକ୍ଷୁ, ମହାବାହୁ, ଅନେକ ହାତ, ଉରୁ, ପାଦ, ଅନେକ ପେଟ, ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ଭୟଭିତ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ।
ନଭଃସ୍ପୃଶଂ ଦୀପ୍ତମନେକଵର୍ଣଂ ଵ୍ଯାତ୍ତାନନଂ ଦୀପ୍ତଵିଶାଲନେତ୍ରମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହି ତ୍ଵା ପ୍ରଵ୍ଯଥିତାନ୍ତରାତ୍ମା ଧୃତିଂ ନ ଵିନ୍ଦାମି ଶମଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋ
ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିବା, ଦିପ୍ତିମାନ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିତ, ବଡ ମୁଁହ ଓ ଦିପ୍ତ ବଡ ଚକ୍ଷୁ; ତୁମେ ଦେଖି, ମୋ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଭୟରେ ଭରିଯାଉଛି; ମୁଁ ନ ଧୃତି ନ ଶାନ୍ତି ପାଉଛି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲାନି ଚ ତେ ସୁଖାନି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ କାଲାନଲସନ୍ନିଭାନି। ଦିଶୋ ନ ଜାନେ ନ ଲଭେ ଚ ଶର୍ମ ପ୍ରସୀଦ ଦେଵେଶ ଜଗନ୍ନିଵାସ
ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଭରା ମୁଁହ, କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦିପ୍ତିମାନ, ଦେଖି ମୁଁ ଦିଗ ଜାଣିପାରି ନାହିଁ, ନ ଶାନ୍ତି ପାଉଛି; ଦୟା କର, ହେ ଦେବେଶ, ହେ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ।
ଅମୀ ଚ ତ୍ଵାଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ସହୈଵାଵନିପାଲସଙ୍ଘୈଃ । ଭୀଷ୍ମୋ ଦ୍ରୋଣଃ ସୂତପୁତ୍ରସ୍ତଥାସୌ ସହାସ୍ମଦୀଯୈରପି ଯୋଧମୁଖ୍ଯୈଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷର ସେଇ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ—ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଵକ୍ରାଣି ତେ ତ୍ଵରମାଣା ଵିଶନ୍ତି ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲାନି ଭଯାନକାନି। କେଚିଦ୍ଵିଲଗ୍ନା ଦଶନାନ୍ତରେଷୁ ସଂଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚୂର୍ଣିତୈରୁତ୍ତମାଙ୍ଗୈଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଭୟଙ୍କର, ବଡ଼ ଦାଢ଼ିଆ, ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ମୁହଁଭିତରକୁ ତେଜରେ ଧାଇଁଯାଉଛନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ତୁମ ଦାନ୍ତମଧ୍ୟରେ ଅଟକିଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି।