ପ୍ରହ୍ଲାଦଶ୍ଚାସ୍ମି ଦୈତ୍ଯାନାଂ କାଲଃ କଲଯତାମହମ୍। ମୃଗାଣାଂ ଚ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରୋଽହଂ ଵୈନତେଯଶ୍ଚ ପରିଣାମ୍
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଗଣନା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କାଳ, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସିଂହ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଗରୁଡ଼।
ପଵନଃ ପଵତାମସ୍ମି ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାମହମ୍ । ଝଷାଣାଂ ମକରଶ୍ଚାସ୍ମି ସ୍ରୋତସାମସ୍ମି ଜାହ୍ନଵୀ
ଶୁଧ୍ଧିକରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାୟୁ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରାମ, ମାଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମକର, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜାହ୍ନବୀ।
ସର୍ଗାଣାମାଦିରନ୍ତଶ୍ଚ ମଧ୍ଯଂ ଚୈଵାହମର୍ଜୁନ । ଅଧ୍ଯାତ୍ମଵିଦ୍ଯା ଵିଦ୍ଯାନାଂ ଵାଦଃ ପ୍ରଵଦତାମହମ୍
ଅର୍ଜୁନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ ଓ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହେଉଛି। ଅନେକ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ, ଆତ୍ମା ବିଷୟକ ଜ୍ଞାନ ମୁଁ ହେଉଛି; ଯେଉଁମାନେ ତର୍କ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତି।
ଅକ୍ଷରାଣାମକାରୋଽସ୍ମି ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଃ ସାମାସିକସ୍ଯ ଚ । ଅହମେଵାକ୍ଷଯଃ କାଲୋ ଧାତାଽହଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ
ଅକ୍ଷରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ 'ଅ' ଅକ୍ଷର; ସମାସ ଶବ୍ଦରେ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବ ମୁଁ ହେଉଛି। ମୁଁ ଅଶେଷ କାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା ପୋଷକ ମୁଁ ହେଉଛି।
ମୃତ୍ଯୁଃ ସର୍ଵହରଶ୍ଚାହମୁଦ୍ଭଵଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତାମ୍। କୀର୍ତିଃ ଶ୍ରୀର୍ଵାକ୍କ ନାରୀଣାଂ ସ୍ମୃତିର୍ମେଧା ଧୃତିଃ କ୍ଷମା
ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ନିଅନ୍ତା ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଜନମର ଆରମ୍ଭ ମୁଁ ହେଉଛି। ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ କୀର୍ତି, ଶ୍ରୀ, ବାଣୀ, ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ଧୃତି ଓ କ୍ଷମା।
ବୃହତ୍ସାମ କତଥା ସାମ୍ନାଂ ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦସାମହମ୍। ମାସାନାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷୋଽହମୃତୂନାଂ କୁସୁମାକରଃ
ସାମ ଗୀତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ବୃହତ୍ସାମ; ଛନ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଗାୟତ୍ରୀ। ମାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ; ଋତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଫୁଲ ଫୁଟାଇଥିବା ବସନ୍ତ।
ଦ୍ଯୂତଂ ଛଲଯତାମସ୍ମି ତେଜସ୍ତେଜସ୍ଵିନାମହମ୍। ଜଯୋଽସ୍ମି ଵ୍ଯଵସାଯୋଽସ୍ମି ସତ୍ତ୍ଵଂ ସତ୍ତ୍ଵଵତାମହମ୍
ଠକା ଦେଇଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଜୁଆ; ତେଜସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ତେଜ। ମୁଁ ଜିତିବା, ଦୃଢ ନିଷ୍ଠା ଓ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମତା।
ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ ଵାସୁଦେଵୋଽସ୍ମି ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଧନଞ୍ଜଯଃ । ମୁନୀନାମପ୍ଯହଂ ଵ୍ଯାସଃ କଵୀନାମୁଶନା କଵିଃ
ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ବାସୁଦେବ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଧନଞ୍ଜୟ। ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ବ୍ୟାସ; କବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଉଶନା କବି।
ଦଣ୍ଡୋ ଦମଯତାମସ୍ମି ନୀତିରସ୍ମି ଜିଗୀଷତାମ୍ । ମୌନଂ ଚୈଵାସ୍ମି ଗୁହ୍ଯାନାଂ ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞାନଵତାମହମ୍
ଶାସନ କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଦଣ୍ଡ; ଜିତିବା ଇଚ୍ଛା ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନୀତି। ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନିରବତା; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଜ୍ଞାନ।
ଯଚ୍ଚାପି ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ବୀଜଂ ତଦହମର୍ଜୁନ। ନ ତଦସ୍ତି ଵିନା ଯତ୍ସ୍ଯାନ୍ମଯା ଭୂତଂ ଚରାଚରମ୍
ଅର୍ଜୁନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ମୂଳ ଯାହା, ମୁଁ ହେଉଛି। ମୋ ଛଡ଼ା କୌଣସି ଚଳିତ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଜିନିଷ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିପାରିବ ନାହିଁ।
ନାନ୍ତୋଽସ୍ତି ମମ ଦିଵ୍ଯାନାଂ ଵିଭୂତୀନାଂ ପରଂତପ । ଏଷ ତୂଦ୍ଦେଶତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଭୂତେର୍ଵିସ୍ତରୋ ମଯା
ମୋର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ଶେଷ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା। ମୁଁ ଯେତେକି କହିଛି, ସେମାନେ ମୋର ମହିମାର କେବଳ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖ।
ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଭୂତିତତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀମଦୂର୍ଜିତମେଵ ଵା। ତତ୍ତଦେଵାଵଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ମମ ତେଜୋଂଶସଂଭଵମ୍
ଯେଉଁ କିଛି ଜୀବ ମହିମାମୟ, ଶ୍ରୀମୟ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଜାଣିବା ଯେ ସେମାନେ ମୋର ତେଜର ଏକ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଅଥଵା ବହୁନୈତେନ କିଂ ଜ୍ଞାତେନ ତଵାର୍ଜୁନ । ଵିଷ୍ଟଭ୍ଯାହମିଦଂ କୃତ୍ସ୍ନମେକାଂଶେନ ସ୍ଥିତୋ ଜଗତ୍
ଅର୍ଜୁନ, ଏତେ ଜ୍ଞାନ ଜାଣିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ? ମୁଁ ମୋର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛି।
ମଦନୁଗ୍ରହାଯ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯମଧ୍ଯାତ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍। ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଵଚସ୍ତେନ ମୋହୋଽଯଂ ଵିଗତୋ ମମ
ମୋପାଇଁ ତୁମର କୃପାରେ ତୁମେ ଯେ ଉଚ୍ଚତମ ଗୁପ୍ତ ଆତ୍ମା ବିଷୟକ ଉପଦେଶ କହିଛ, ତାହାରେ ମୋର ଭ୍ରମ ଦୂର ହୋଇଗଲା।
ଭଵାପ୍ଯଯୌ ହି ଭୂତାନାଂ ଶ୍ରୁତୌ ଵିସ୍ତରଶୋ ମଯା। ତ୍ଵତ୍ତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷ ମାହାତ୍ମ୍ଯମପି ଚାଵ୍ଯଯମ୍
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣିଛି; ମୁଁ ତୁମର ଅବିନାଶୀ ମହିମା, କମଳପତ୍ର ନୟନୀ, ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି।
ଏଵମେତଦ୍ଯଥାତ୍ଥ ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ପରମେଶ୍ଵର। ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମି ତେ ରୂପମୈଶ୍ଵରଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ସେପରି ଠିକ୍। ତଥାପି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖିବାକୁ।
ମନ୍ଯସେ ଯଦି ତଚ୍ଛକ୍ଯଂ ମଯା ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିତି ପ୍ରଭୋ। ଯୋଗେଶ୍ଵର ତତୋ ମେ ତ୍ଵଂ ଦର୍ଶଯାତ୍ମାନମଵ୍ଯଯମ୍
ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ, ମୁଁ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖିପାରିବି, ତେବେ ଯୋଗମାସ୍ତର, ମୋତେ ତୁମର ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ଦେଖାଇଦିଅ।
ପଶ୍ଯ ମେ ପାର୍ଥ ରୂପାଣି ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ । ନାନାଵିଧାନି ଦିଵ୍ଯାନି ନାନାଵର୍ଣାକୃତୀନି ଚ
ପାର୍ଥ, ମୋର ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଓ ଆକୃତି ଦେଖ।
ପଶ୍ଯାଦିତ୍ଯାନ୍ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାନଶ୍ଵିନୌ ମରୁତସ୍ତଥା। ବହୂନ୍ଯଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଣି ପଶ୍ଯାଽଶ୍ଚର୍ଯାଣି ଭାରତ
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମାରୁତ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଭାରତ।
ଇହୈକସ୍ଥଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ସ୍ନଂ ପଶ୍ଯାଦ୍ଯ ସଚରାଚରମ୍ । ମମ ଦେହେ ଗୁଡାକେଶ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛସି
ଗୁଡାକେଶ, ଆଜି ମୋ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ଜଗତ ଏକଠା ଦେଖ, ଏବଂ ତୁମେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଯାହା କିଛି ଅନ୍ୟ।
ନ ତୁ ମାଂ ଶକ୍ଷ୍ଯସେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମନେନୈଵ ସ୍ଵଚକ୍ଷୁଷା । ଦିଵ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ପଶ୍ଯ ମେ ଯୋଗମୈଶ୍ଵରମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ତୁମର ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି—ମୋ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ ଯୋଗକୁ ଦେଖ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ରାଜନ୍ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରୋ ହରିଃ। ଦର୍ଶଯାମାସ ପାର୍ଥାଯ ମରମଂ ରୂପମୈଶ୍ଵରମ୍
ଏପରି କହି, ରାଜା, ମହାଯୋଗେଶ୍ୱର ହରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ।
ଅନେକଵକ୍ରନଯନମନେକାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍ । ଅନେକଦିଵ୍ଯାଭାରଣଂ ଦିଵ୍ଯାନେକୋଦ୍ଯତାଯୁଧମ୍
ଅନେକ ମୁଁହ ଓ ଚକ୍ଷୁ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଗହଣା ଧରି, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ରହିଛି।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍ । ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ଦେଵମନନ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନନ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁଁହ।
ଦିଵି ସୂର୍ଯସହସ୍ରସ୍ଯ ଭଵେଦ୍ଯୁଗପଦୁତ୍ଥିତା । ଯଦି ଭାଃ ସଦୃଶୀ ସା ସ୍ଯାଦ୍ଭାସସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଯଦି ଆକାଶରେ ଏକ ସମୟରେ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ତାହାର ଚମକ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ତେଜକୁ ସମାନ ହେବ।
ତତ୍ରୈକସ୍ଥଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରଵିଭକ୍ତମନେକଧା । ଅପଶ୍ଯଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶରୀରେ ପାଣ୍ଡଵସ୍ତଦା
ସେଠାରେ, ଦେବଦେବଙ୍କର ଶରୀର ଭିତରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଏକାଠି ଓ ଅନେକ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ହୃଷ୍ଟରୋମା ଧऩଞ୍ଜଯଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵଂ କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ
ତାପରେ, ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି ଗଲା, ତାଙ୍କର କେଶ ଦଣ୍ଡ ହେଲା, ଧନଞ୍ଜୟ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।
ପଶ୍ଯାମି ଦେଵାଂସ୍ତଵ ଦେଵ ଦେହେ ସର୍ଵାଂସ୍ତଥା ଭୂତଵିଶେଷସଙ୍ଘାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣମୀଶଂ କମଲାସନସ୍ଥ- ମୃଷୀଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନୁରଗାଂଶ୍ଚ ଦିଵ୍ଯାନ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମର ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦଳ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଋଷି ଓ ଦିବ୍ୟ ନାଗମାନେ ଦେଖୁଛି।
ଅନେକବାହୂଦରଵକ୍ରନେତ୍ରଂ ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵତୋଽନନ୍ତରୂପମ୍ । ନାନ୍ତଂ ନ ମଧ୍ଯଂ ନ ପୁନସ୍ତଵାଦିଂ ପଶ୍ଯାମି ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵର ଵିଶ୍ଵରୂପ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅନେକ ହାତ, ପେଟ, ମୁଁହ ଓ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ଦେଖୁଛି; ମୁଁ ତୁମର କେଉଁ ଶେଷ, ମଧ୍ୟ, କିମ୍ବା ଆରମ୍ଭ ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ।
କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣଂ ଚ ତେଜୋରାଶିଂ ସର୍ଵତୋ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତମ୍ । ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯଂ ସମନ୍ତା- ଦ୍ଦୀପ୍ତାନଲାର୍କଦ୍ଯୁତିମପ୍ରମେଯଯମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତେଜର ଅନ୍ତରାଳ ଭାବରେ ଦେଖୁଛି; ତୁମେ ଦିପ୍ତ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ପରି ଅପରିମିତ ତେଜରେ ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ।