ମନ୍ମନା ଭଵ ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ମଦ୍ଯାଜୀ ମାଂ ନମସ୍କୁରୁ । ମାମେଵୈଷ୍ଯସି ଯୁକ୍ତ୍ଵୈଵମାତ୍ମାନଂ ମତ୍ପରାଯଣଃ
ମୋତେ ଚିନ୍ତା କର, ମୋର ଭକ୍ତ ହେଉ, ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର, ମୋତେ ନମସ୍କାର କର। ଏଭଳି ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବ।
ଭୂଯ ଏଵ ମହାବାହୋ ଶ୍ରୃଣୁ ମେ ପରମଂ ଵଚଃ। ଯତ୍ତେଽହଂ ପ୍ରୀଯମାଣାଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ହିତକାମ୍ଯଯା
ହେ ମହାବାହୁ, ପୁନି ଏକଥା ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାକ୍ୟ କହିବି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରେମ କରେ ଏବଂ ତୁମର ଭଲ ଚାହେ।
ନ ମେ ଵିଦୁଃ ସୁରଗଣାଃ ପ୍ରଭଵଂ ନ ମହର୍ଷଯଃ। ଅହମାଦିର୍ହି ଦେଵାନାଂ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଦେବମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ମୋର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; କାରଣ ମୁଁ ଦେବମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ।
ଯୋ ମାମଜମନାଦିଂ ଚ ଵେତ୍ତି ଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ । ଅସଂମୂଢଃ ସ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯିଏ ମୋତେ ଅଜନ୍ମା ଓ ଆଦିହୀନ ଭାବେ, ଜଗତର ମହାଶ୍ୱର ଭାବେ ଜାଣେ, ସେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମ ହିନ ହେଉଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ବୁଦ୍ଧିର୍ଜ୍ଞାନମସଂମୋହଃ କ୍ଷମା ସତ୍ଯଂ ଦମଃ ଶମଃ । ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଵୋ ଭଵୋ ଭଯଂ ଚାଭଯମେଵ ଚ
ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଭ୍ରମ ହିନତା, କ୍ଷମା, ସତ୍ୟ, ଦମ, ଶମ, ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭବ, ଅଭବ, ଭୟ ଓ ଭୟହୀନତା—
ଅହିଂସା ସମତା ତୁଷ୍ଟିସ୍ତପୋ ଦାନଂ ଯଶୋଽଯଶଃ । ଭଵନ୍ତି ଭାଵା ଭୂତାନାଂ ମତ୍ତ ଏଵ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ଅହିଂସା, ସମତା, ସନ୍ତୋଷ, ତପ, ଦାନ, ଯଶ ଓ ଅପଯଶ—ଏହି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ମୋଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହର୍ଷଯଃ ସପ୍ତ ପୂର୍ଵେ ଚତ୍ଵାରୋ ମନଵସ୍ତଥା। ମଦ୍ଭାଵ ମାନସା ଜାତା ଯେଷାଂ ଲୋକ ଇମାଃ ପ୍ରଜାଃ
ପୁର୍ବରୁ ଥିବା ସାତି ମହାଋଷି ଓ ଚାରି ମନୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ମନରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଜନ୍ମିଛି।
ଏତାଂ ଵିଭୂତିଂ ଯୋଗଂ ଚ ମମ ଯୋ ଵେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ । ସୋଽଵିକମ୍ପେନ ଯୋଗେନ ଯୁଜ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ମୋର ଏହି ବିଭୂତି ଓ ଯୋଗକୁ ତଥ୍ୟରେ ଜାଣେ, ସେ ଅଚଳ ଯୋଗରେ ମୋ ସହିତ ଏକତା ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅହଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରଭଵୋ ମତ୍ତଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ। ଇତି ମତ୍ଵା ଭଜନ୍ତେ ମାଂ ବୁଧା ଭାଵସମନ୍ଵିତାଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତି; ସମସ୍ତ କିଛି ମୋଠୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ଜାଣି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ଭଜନ କରନ୍ତି।
ମଚ୍ଚିତ୍ତା ମଦ୍ଗତପ୍ରାଣା ବୋଧଯନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍ । କଥଯନ୍ତଶ୍ଚ ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ରମନ୍ତି ଚ
ମୋପରେ ଚିନ୍ତା ରଖି, ଜୀବନକୁ ମୋପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ପରସ୍ପରକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଏବଂ ସଦା ମୋ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ରମଣ କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ସତତଯୁକ୍ତାନାଂ ଭଜତାଂ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵକମ୍ । ଦଦାମି ବୁଦ୍ଧିଯୋଗଂ ତଂ ଯେନ ମାମୁପଯାନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ନିଷ୍ଠା ରହି, ପ୍ରେମ ସହିତ ମୋତେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ଏମିତି ବୁଦ୍ଧି ଯୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ତେଷାମେଵାନୁକମ୍ପାର୍ଥମହମଜ୍ଞାନଜଂ ତମଃ। ନାଶଯାମ୍ଯାତ୍ମଭାଵସ୍ଥୋ ଜ୍ଞାନଦୀପେନ ଭାସ୍ଵତା
ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପାବଶତାରୁ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମାରେ ବସି, ଅଜ୍ଞାନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ କରେ।
ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଧାମ ପଵିତ୍ରଂ ପରମଂ ଭଵାନ୍। ପୁରୁଷଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ଦିଵ୍ଯମାଦିଦେଵମଜଂ ଵିଭୁମ୍
ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ର, ଶାଶ୍ୱତ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ, ଆଦି ଦେବ, ଅଜନ୍ମା ଓ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ଆହୁସ୍ତ୍ଵାମୃଷଯଃ ସର୍ଵେ ଦେଵର୍ଷିର୍ନାରଦସ୍ତଥାକ । ଅସିତୋ ଦେଵଲୋ ଵ୍ଯାସଃ ସ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ବ୍ରଵୀଷି ମେ
ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି; ଦେବଋଷି ନାରଦ, ଅସିତ, ଦେବଳ, ବ୍ୟାସ ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ ମୋତେ କହୁଛ।
ସର୍ଵତେମଦୃତଂ ମନ୍ଯେ ଯନ୍ମାଂ ଵଦସି କେଶଵ । ନ ହି ତେ ଭଗଵନ୍ଵ୍ଯକ୍ତିଂ ଵିଦୁର୍ଦେଵା ନ ଦାନଵାଃ
ହେ କେଶବ, ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ, ସେହି ସବୁକୁ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବେ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମର ସଠିକ୍ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ସ୍ଵଯମେଵାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ଵେତ୍ଥ ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ। ଭୂତଭାଵନ ଭୂତେଶ ଦେଵଦେଵ ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବତା, ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ତୁମେ ନିଜେ ନିଜକୁ ନିଜେ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଛ।
ଵକ୍ତୁମର୍ହସ୍ଯଶେଷେଣ ଦିଵ୍ଯା ହ୍ଯାତ୍ମଵିଭୂତଯଃ । ଯାଭିର୍ଵିଭୂତିଭିର୍ଲୋକାନିମାଂସ୍ତ୍ଵଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ତିଷ୍ଠସି
ତୁମେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛ।
କଥଂ ଵିଦ୍ଯାମହଂ ଯୋଗିଂସ୍ତ୍ଵାଂ ସଦା ପରିଚିନ୍ତଯନ୍। କେଷୁ କେଷୁ ଚ ଭାଵେଷୁ ଚିନ୍ତ୍ଯୋଽସି ଭଗଵନ୍ମଯା
ହେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ ଚିନ୍ତା କରି ତୁମକୁ କିପରି ଜାଣିପାରିବି? ହେ ପ୍ରଭୁ, କେଉଁ କେଉଁ ରୂପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ?
ଵିସ୍ତରେଣାତ୍ମନୋ ଯୋଗଂ ଵିଭୂତିଂ ଚ ଜନାର୍ଦନ । ଭୂଯଃ କଥଯ ତୃପ୍ତିର୍ହି ଶୃଣ୍ଵତୋ ନାସ୍ତି ମେଽମୃତମ୍
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମର ଯୋଗ ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଆଉଥରେ ବିସ୍ତାରରେ କହ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମର ଅମୃତ ସମାନ କଥା ଶୁଣି ତୃପ୍ତ ହେଉନାହିଁ।
ହନ୍ତ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଦିଵ୍ଯା ହ୍ଯାତ୍ମଵିଭୂତଯଃ । ପ୍ରାଧାନ୍ଯତଃ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାସ୍ତ୍ଯନ୍ତୋ ଵିସ୍ତରସ୍ଯ ମେ
ଠିକ୍ ଅଛି, ହେ କୁରୁମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି, କିନ୍ତୁ ମୋର ବିସ୍ତାରର କେବଳ ଶେଷ ନାହିଁ।
ଅହମାତ୍ମା ଗୁଡାକେଶ ସର୍ଵଭୂତାଶଯସ୍ଥିତଃକ । ଅହମାଦିଶ୍ଚ ମଧ୍ଯଂ ଚ ଭୂତାନାମନ୍ତ ଏଵ ଚ
ହେ ଗୁଡାକେଶ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା ଆତ୍ମା ମୁଁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ।
ଆଦିତ୍ଯାନାମହଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ରଵିରଂଶୁମାନ୍। ମରୀଚିର୍ମରୁତାମସ୍ମି ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମହଂ ଶଶୀ
ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମରୀଚି, ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ର।
ଵେଦାନାଂ ସାମଵେଦୋଽସ୍ମି ଦେଵାନାମସ୍ମି ଵାସଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ମନଶ୍ଚାସ୍ମି ଭୂତାନାମସ୍ମି ଚେତନା
ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସାମବେଦ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାସବ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମନ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଚେତନା।
ରୁଦ୍ରାଣାଂ ଶଂକରଶ୍ଚାସ୍ମି ଵିତ୍ତେଶୋ ଯକ୍ଷରକ୍ଷସାମ୍। ଵସୂନାଂ ପାଵକଶ୍ଚାସ୍ମି ମେରୁଃ ଶିଖରିଣାମହମ୍
ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଶଙ୍କର, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନର ମାଲିକ, ଵସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପାଵକ, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମେରୁ।
ପୁରୋଧସାଂ ଚ ମୁଖ୍ଯଂ ମାଂ ଵିଦ୍ଧି ପାର୍ଥ ବୃହସ୍ପତିମ୍। ସେନାନୀନାମହଂ ସ୍କନ୍ଦଃ ସରସାମସ୍ମି ସାଗରଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବୃହସ୍ପତି, ସେନାପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସ୍କନ୍ଦ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସାଗର।
ମହର୍ଷୀଣାଂ ଭୃଗୁରହଂ ଗିରାମସ୍ମ୍ଯେକମକ୍ଷରମ୍। ଯଜ୍ଞାନାଂ ଜପଯଜ୍ଞୋଽସ୍ମି ସ୍ଥାଵରାଣାଂ ହିମାଲଯଃ
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଭୃଗୁ, ଶବ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏକ ଅକ୍ଷର 'ଓଁ', ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜପଯଜ୍ଞ, ଅଚଳ ଜିନିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ହିମାଳୟ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଃ ସର୍ଵଵୃକ୍ଷାଣାଂ ଦେଵର୍ଷୀଣାଂ ଚ ନାରଦଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଚିତ୍ରରଥଃ ସିଦ୍ଧାନାଂ କପିଲୋ ମୁନିଃ
ସମସ୍ତ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଦେବ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ନାରଦ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଚିତ୍ରରଥ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କପିଳ ମୁନି।
ଉଚ୍ଚୈଃ ଶ୍ରଵସମଶ୍ଵାନାଂ ଵିଦ୍ଧି ମାମମୃତୋଦ୍ଭଵମ୍ । ଐରାଵତଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ନରାଣାଂ ଚ ନରାଧିପମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା, ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏୟରାବତ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରାଜା।
ଆଯୁଧାନାମହଂ ଵଜ୍ରଂ ଧେନୂନାମସ୍ମି କାମଧୁକ୍ । ପ୍ରଜନଶ୍ଚାସ୍ମି କନ୍ଦର୍ପଃ ସର୍ପାଣାମସ୍ମି ଵାସୁକିଃ
ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବଜ୍ର, ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କାମଧେନୁ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କାମଦେବ, ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାସୁକି।
ଅନନ୍ତଶ୍ଚାସ୍ମି ନାଗାନାଂ ଵରୁଣୋ ଯାଦସାମହମ୍। ପିତୄଣାମର୍ଯମା ଚାସ୍ମି ଯମଃ ସଂଯମତାମହମ୍
ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅନନ୍ତ, ଜଳଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବରୁଣ, ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅର୍ୟମା, ନିୟନ୍ତ୍ରକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଯମ।