ସତତଂ କୀର୍ତଯନ୍ତୋ ମାଂ ଯତନ୍ତଶ୍ଚ ଦୃଢଵ୍ରତାଃ । ନମସ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତା ଉପାସତେ
ସେମାନେ ସଦା ମୋର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ଏବଂ ସବୁବେଳେ ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଜ୍ଞାନଯଜ୍ଞେନ ଚାପ୍ଯନ୍ତେ ଯଜନ୍ତୋ ମାମୁପାସତେ। ଏକତ୍ଵେନ ପୃଥକ୍ତ୍କଵେନ ବହୁଧା ଵିଶ୍ଵତୋମୁମ୍
ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଯଜ୍ଞ କରି, କେହି ଏକ ଭାବେ, କେହି ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜାଗାରେ ମୋତେ ଦେଖି, ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଅହଂ କ୍ରତୁରହଂ ଯଜ୍ଞଃ ସ୍ଵଧାଽହମହମୌଷଧମ୍। ମନ୍ତ୍ରୋଽହମହମେଵାଜ୍ଯମହମଗ୍ନିରହଂ ହୁତମ୍
ମୁଁ ହେଉଛି କ୍ରତୁ, ମୁଁ ହେଉଛି ଯଜ୍ଞ, ମୁଁ ହେଉଛି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଉପହାର, ଔଷଧି, ମନ୍ତ୍ର, ଘୃତ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ହୋମର ଆହୁତି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ ।
ପିତାଽହମସ୍ଯ ଜଗତୋ ମାତା ଧାତା ପିତାମହଃ । ଵେଦ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମୋଂକାର ଋକ୍ ସାମ ଯଜୁରେଵ ଚ
ମୁଁ ଏହି ସଂସାରର ପିତା, ମାଆ, ପାଳକ ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହ । ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ଓଁକାର ଏବଂ ଋକ୍, ସାମ, ଯଜୁର ବେଦ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ ।
ଗତିର୍ଭର୍ତା ପ୍ରଭୁଃ ସାକ୍ଷୀ ନିଵାସଃ ଶରଣଂ ସୁହୃତ୍। ପ୍ରଭଵଃ ପ୍ରଲଯଃ ସ୍ଥାନଂ ନିଧାନଂ ବୀଜମଵ୍ଯଯମ୍
ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଧାରକ, ସ୍ୱାମୀ, ସାକ୍ଷୀ, ନିବାସ, ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ବନ୍ଧୁ । ମୁଁ ଆରମ୍ଭ, ସମାପ୍ତି, ଆଧାର, ଧନ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବୀଜ ।
ତପାମ୍ଯହମହଂ ଵର୍ଷଂ ନିଗୃହ୍ଣାମ୍ଯୁତ୍ସୃଜାମି ଚ । ଅମୃତଂ ଚୈଵ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ସଦସଚ୍ଚାହମର୍ଜୁନ
ମୁଁ ତାପ ଦେଉଛି, ବର୍ଷାକୁ ରୋକେ ଏବଂ ଦେଇଥାଏ, ମୁଁ ଅମୃତ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ, ହେ ଅର୍ଜୁନ ।
ତ୍ରୈଵିଦ୍ଯା ମାଂ ସୋମପାଃ ପୂତପାପା ଯଜ୍ଞେରିଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ତେ। ତେ ପୁଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଲୋକ- ମଶ୍ରନ୍ତି ଦିଵ୍ଯାନ୍ଦିଵି ଦେଵଭୋଗାନ୍
ଯେମାନେ ତିନି ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସୋମରସ ପାନ କରି ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ତେ ତଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଵିଶାଲଂ କ୍ଷୀଣୋ ପୁଣ୍ଯେ ପର୍ତ୍ଯଲୋକଂ ଵିଶନ୍ତି। ଏଵଂ ତ୍ରଯୀଧର୍ମମନୁପ୍ରପନ୍ନା ଗତାଗତଂ କାମକାମା ଲଭନ୍ତେ
ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ବିଶାଳ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ ପୁନି ମାନବ ଲୋକକୁ ଫେରନ୍ତି । ଏଭଳି ତିନି ବେଦର ମାର୍ଗ ଅନୁସରି, ଇଛା ମାନେ ଲାଗି ଆସିଯିବା ଓ ଯିବା ହୁଏ ।
ଅନନ୍ଯାଶ୍ଚିନ୍ତଯନ୍ତୋ ମାଂ ଯେ ଜନାଃ ପର୍ଯୁପାସତେ। ତେଷାଂ ନିତ୍ଯାଭିଯୁକ୍ତାନାଂ ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ଵହାମ୍ଯହମ୍
ଯେମାନେ ମୋତେ ଏକାନ୍ତ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଏକାଗ୍ର ଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ମୁଁ ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଯେଽପ୍ଯନ୍ଯଦେଵତାଭକ୍ତା ଯଜନ୍ତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ। ତେଽପି ମାମେଵ କୌନ୍ତେଯ ଯଜନ୍ତ୍ଯଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଯେମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ହିଁ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଠିକ୍ ଉପାୟରେ ନୁହେଁ ।
ଅହଂ ହି ସର୍ଵଯଜ୍ଞାନାଂ ଭୋକ୍ତା ଚ ପ୍ରଭୁରେଵ ଚ। ନ ତୁ ମାମଭିଜାନନ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵେନାତଶ୍ଚ୍ଯଵନ୍ତି ତେ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଭୋକ୍ତା ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଚିହ୍ନି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯାନ୍ତି ଦେଵଵ୍ରତା ଦେଵାନ୍ପିତୄନ୍ଯାନ୍ତି ପିତୃଵ୍ରତାଃ। ଭୂତାନି ଯାନ୍ତି ଭୂତେଜ୍ଯା ଯାନ୍ତି ମଦ୍ଯାଜିନୋପି ମାମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ଭଜିଥିବା ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କୁ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କରିଥିବା ଲୋକ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ, ଭୂତମାନେ ପାଇଁ କରିଥିବା ଭୂତମାନେ ପାଖକୁ, ଏବଂ ମୋତେ ଭଜିଥିବା ଲୋକ ମୋ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି ।
ପତ୍ରଂ ପୁଷ୍ପଂ ଫଲଂ ତୋଯଂ ଯୋ ମେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଯଚ୍ଛତି। ତଦହଂ ଭକ୍ତ୍ଯୁପହୃତମଶ୍ନାମି ପ୍ରଯତାତ୍ମନଃ
ଯେ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ପତ୍ର, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦିଏ, ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟର ଏହି ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରେ ।
ଯତ୍କରୋଷି ଯଦଶ୍ରାସି ଯଜ୍ଜୁହୋଷି ଦଦାସି ଯତ୍। ଯତ୍ତପସ୍ଯସି କୌନ୍ତେଯ ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵ ମଦର୍ପଣମ୍
ତୁମେ ଯାହା କର, ଯାହା ଖାଓ, ଯାହା ଦାନ କର, ଯାହା ତପସ୍ୟା କର, ସେସବୁ ମୋ ପାଇଁ ଉପହାର ଭାବେ କର ।
ଶୁଭାଶୁଭଫଲୈରେଵଂ ମୋକ୍ଷ୍ଯସେ କର୍ମବନ୍ଧନୈଃ । ସଂନ୍ଯାସଯୋଗଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଵିମୁକ୍ତୋ ମାମୁପୈଷ୍ଯସି
ଏଭଳି କରି, ଶୁଭ ଅଶୁଭ କର୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ, ତ୍ୟାଗ ଯୋଗରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବ ।
ସମୋଽହଂ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ନ ମେ ଦ୍ଵେଷ୍ଯୋଽସ୍ତି ନ ପ୍ରିଯଃ । ଯେ ଭଜନ୍ତି ତୁ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମଯି ତେ ତେଷୁ ଚାପ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ସମାନ, ମୋ ପାଇଁ କେହି ବି ଦ୍ୱେଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପ୍ରିୟ ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅଛି ।
ଅପି ଚେତ୍ସୁଦୁରାଚାରୋ ଭଜତେ ମାମନନ୍ଯଭାକ୍। ସାଧୁରେଵ ସ ମନ୍ତଵ୍ଯଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵ୍ଯଵସିତୋ ହି ସଃ
ଯଦି କେହି ଅତି ଦୁରାଚାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ମୋତେ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରେ, ତାକୁ ସଦା ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍; କାରଣ ସେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ନିଷ୍ଠା କରିଛି।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ଭଵତି ଧର୍ମାତ୍ମା ଶଶ୍ଵଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ନିଗଚ୍ଛତି। କୌନ୍ତେଯ ପ୍ରତିଜାନୀହି ନ ମେ ଭକ୍ତଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ସେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମପରାୟଣ ହେଇଯାଏ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ପାଇଥାଏ। ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ନିଶ୍ଚିତ ଜାଣ, ମୋର ଭକ୍ତ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନି।
ମାଂ ହି ପାର୍ଥ ଵ୍ଯପାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯେଽପି ସ୍ଯୁଃ ପାପଯୋନଯଃ । ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯାସ୍ତଥା ଶୂଦ୍ରାସ୍ତେଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିଂ
ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁମାନେ ପାପ ଜନ୍ମରୁ ଆସିଛନ୍ତି—ମହିଳା, ବ୍ୟବସାୟୀ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ—ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଥାନ୍ତି।
କିଂ ପୁନର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପୁଣ୍ଯା ଭକ୍ତା ରାଜର୍ଷଯସ୍ତଥା । ଅନିତ୍ଯମସୁଖଂ ଲୋକମିମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭଜସ୍ଵ ମାମ୍
ତେବେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ନିଷ୍ଠା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭକ୍ତ ରାଜା ଋଷିମାନେ, ସେମାନେ ତ କିମ୍ବା ଅଧିକ! ଏହି ଅସ୍ଥିର ଓ ଦୁଃଖମୟ ଜଗତକୁ ପାଇଯାଇ, ତୁମେ ମୋତେ ଭଜନ କର।
ମନ୍ମନା ଭଵ ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ମଦ୍ଯାଜୀ ମାଂ ନମସ୍କୁରୁ । ମାମେଵୈଷ୍ଯସି ଯୁକ୍ତ୍ଵୈଵମାତ୍ମାନଂ ମତ୍ପରାଯଣଃ
ମୋତେ ଚିନ୍ତା କର, ମୋର ଭକ୍ତ ହେଉ, ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର, ମୋତେ ନମସ୍କାର କର। ଏଭଳି ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବ।
ଭୂଯ ଏଵ ମହାବାହୋ ଶ୍ରୃଣୁ ମେ ପରମଂ ଵଚଃ। ଯତ୍ତେଽହଂ ପ୍ରୀଯମାଣାଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ହିତକାମ୍ଯଯା
ହେ ମହାବାହୁ, ପୁନି ଏକଥା ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାକ୍ୟ କହିବି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରେମ କରେ ଏବଂ ତୁମର ଭଲ ଚାହେ।
ନ ମେ ଵିଦୁଃ ସୁରଗଣାଃ ପ୍ରଭଵଂ ନ ମହର୍ଷଯଃ। ଅହମାଦିର୍ହି ଦେଵାନାଂ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଦେବମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ମୋର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; କାରଣ ମୁଁ ଦେବମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ।
ଯୋ ମାମଜମନାଦିଂ ଚ ଵେତ୍ତି ଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ । ଅସଂମୂଢଃ ସ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯିଏ ମୋତେ ଅଜନ୍ମା ଓ ଆଦିହୀନ ଭାବେ, ଜଗତର ମହାଶ୍ୱର ଭାବେ ଜାଣେ, ସେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମ ହିନ ହେଉଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ବୁଦ୍ଧିର୍ଜ୍ଞାନମସଂମୋହଃ କ୍ଷମା ସତ୍ଯଂ ଦମଃ ଶମଃ । ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଵୋ ଭଵୋ ଭଯଂ ଚାଭଯମେଵ ଚ
ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଭ୍ରମ ହିନତା, କ୍ଷମା, ସତ୍ୟ, ଦମ, ଶମ, ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭବ, ଅଭବ, ଭୟ ଓ ଭୟହୀନତା—
ଅହିଂସା ସମତା ତୁଷ୍ଟିସ୍ତପୋ ଦାନଂ ଯଶୋଽଯଶଃ । ଭଵନ୍ତି ଭାଵା ଭୂତାନାଂ ମତ୍ତ ଏଵ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ଅହିଂସା, ସମତା, ସନ୍ତୋଷ, ତପ, ଦାନ, ଯଶ ଓ ଅପଯଶ—ଏହି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ମୋଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହର୍ଷଯଃ ସପ୍ତ ପୂର୍ଵେ ଚତ୍ଵାରୋ ମନଵସ୍ତଥା। ମଦ୍ଭାଵ ମାନସା ଜାତା ଯେଷାଂ ଲୋକ ଇମାଃ ପ୍ରଜାଃ
ପୁର୍ବରୁ ଥିବା ସାତି ମହାଋଷି ଓ ଚାରି ମନୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ମନରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଜନ୍ମିଛି।
ଏତାଂ ଵିଭୂତିଂ ଯୋଗଂ ଚ ମମ ଯୋ ଵେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ । ସୋଽଵିକମ୍ପେନ ଯୋଗେନ ଯୁଜ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ମୋର ଏହି ବିଭୂତି ଓ ଯୋଗକୁ ତଥ୍ୟରେ ଜାଣେ, ସେ ଅଚଳ ଯୋଗରେ ମୋ ସହିତ ଏକତା ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅହଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରଭଵୋ ମତ୍ତଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ। ଇତି ମତ୍ଵା ଭଜନ୍ତେ ମାଂ ବୁଧା ଭାଵସମନ୍ଵିତାଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତି; ସମସ୍ତ କିଛି ମୋଠୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ଜାଣି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ଭଜନ କରନ୍ତି।
ମଚ୍ଚିତ୍ତା ମଦ୍ଗତପ୍ରାଣା ବୋଧଯନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍ । କଥଯନ୍ତଶ୍ଚ ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ରମନ୍ତି ଚ
ମୋପରେ ଚିନ୍ତା ରଖି, ଜୀବନକୁ ମୋପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ପରସ୍ପରକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଏବଂ ସଦା ମୋ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ରମଣ କରନ୍ତି।