ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କର୍ମଫଲାସଙ୍ଗଂ ନିତ୍ଯତୃପ୍ତୋ ନିରାଶ୍ରଯଃ । କର୍ମଣ୍ଯଭିପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽପି ନୈଵ କିଂଚିତ୍କରୋତି ସଃ
ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ଭରଶୂନ୍ୟ ଅଟେ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରୁନାହିଁ।
ନିରାଶୀର୍ଯତଚିତ୍ତାତ୍ମା ତ୍ଯକ୍ତସର୍ଵପରିଗ୍ରହଃ । ଶାରୀରଂ କେଵଲଂ କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ନାପ୍ନୋତି କିଲ୍ବିଷମ୍
ଯିଏ ଆଶାରହିତ, ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି, ସମସ୍ତ ଜମା ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଶରୀର ଦ୍ୱାରା କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ କୌଣସି ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ।
ଯଦୃଚ୍ଛାଲାଭସଂତୁଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵାତୀତୋ ଵିମତ୍ସରଃ। ସମଃ ସିଦ୍ଧାଵସିଦ୍ଧୌ ଚ କୃତ୍ଵାପି ନ ନିବଧ୍ଯତେ
ଯିଏ ଯାହା ମିଳେ ତାହିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ଉପରେ, ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା, ସଫଳତା ଓ ବିଫଳତାରେ ସମ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ଗତସଙ୍ଗସ୍ଯ ମୁକ୍ତସ୍ଯ ଜ୍ଞାନାଵସ୍ଥିତଚେତସଃ । ଯଜ୍ଞାଯାଚରତଃ କର୍ମ ସମଗ୍ରଂ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ଯିଏ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ମୁକ୍ତ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିଶ୍ଚିତ ମନ ରଖି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲୟ ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ହଵିର୍ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ନୌ ବ୍ରହ୍ମଣା ହୁତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମୈଵ ତେନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମ କର୍ମ ସମାଧିନା
ଅର୍ପଣ ବ୍ରହ୍ମ, ହବିଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ, ବ୍ରହ୍ମର ଅଗ୍ନିରେ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ। ଏଭଳି ଯିଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଦୈଵମେଵାପରେ ଯଜ୍ଞଂ ଯୋଗିନଃ ପର୍ଯୁପାସତେ। ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ନାଵପରେ ଯଜ୍ଞଂ ଯଜ୍ଞେନୈଵୋପଜୁହ୍ଵତି
କେହି କେହି ଯୋଗୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବେ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ବ୍ରହ୍ମର ଅଗ୍ନିରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ଶ୍ରୋତ୍ରାଦୀନୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣ୍ଯନ୍ଯେ ସଂଯମାଗ୍ନିଷୁ ଜୁହ୍ଵତି । ଶବ୍ଦାଦୀନ୍ଵିଷଯାନନ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଗ୍ନିଷୁ ଜୁହ୍ଵତି
କେହି କେହି ଶ୍ରବଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯମର ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପାଦାନକୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵାଣୀନ୍ଦ୍ରିଯକର୍ମାଣି ପ୍ରାଣକର୍ମାଣି ଚାପରେ । ଆତ୍ମସଂଯମଯୋଗାଗ୍ନୌ ଜୁହ୍ଵତି ଜ୍ଞାନଦୀପିତେ
ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଣର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକରେ ଜଳୁଥିବା ଆତ୍ମସଂଯମର ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ଦ୍ରଵ୍ଯଯଜ୍ଞାସ୍ତପୋଯଜ୍ଞା ଯୋଗଯଜ୍ଞାସ୍ତଥାପରେ। ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଜ୍ଞାନଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଯତଯଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, କେହି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, କେହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ଓ କେହି ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି।
ଅପାନେ ଜୁହ୍ଵତି ପ୍ରାଣଂ ପ୍ରାଣେଽପାନଂ ତଥାଽପରେ । ପ୍ରାଣାପାନଗତୀ ରୁଦ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରାଣାଯାମପରାଯଣାଃ
କେହି ବାହାରୁ ବାହାରକୁ ଯାଉଥିବା ପ୍ରାଣକୁ ଭିତରକୁ ଆସୁଥିବା ପ୍ରାଣରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଭିତରକୁ ଆସୁଥିବା ପ୍ରାଣକୁ ବାହାରକୁ ଯାଉଥିବା ପ୍ରାଣରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନର ଗତିକୁ ଅଟକାଇ ସେମାନେ ପ୍ରାଣାୟାମରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି।
ଅପରେ ନିଯତାହାରାଃ ପ୍ରାଣାନ୍ପ୍ରାଣେଷୁ ଜୁହ୍ଵତି । ସର୍ଵେଽପ୍ଯେତେ ଯଜ୍ଞଵିଦୋ ଯଜ୍ଞକ୍ଷପିତକଲ୍ମଷାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ପ୍ରାଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞଶିଷ୍ଟାମୃତଭୁଜୋ ଯାନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍ । ନାଯଂ ଲୋକୋଽସ୍ତ୍ଯଯଜ୍ଞସ୍ଯ କୁତୋଽନ୍ଯଃ କୁରୁସତ୍ତମ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଶେଷ ଅମୃତ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଏହି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ—ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳିବ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ?
ଏଵଂ ବହୁଵିଧା ଯଜ୍ଞା ଵିତତା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମୁଖେ। କର୍ମଜାନ୍ଵିଦ୍ଧି ତାନ୍ସର୍ଵାନେଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମର ମୁଖରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ହେଉଥିବା ସତେ, ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ଶ୍ରେଯାନ୍ଦ୍ରଵ୍ଯମଯାଦ୍ଯଜାଜ୍ଜ୍ଞାନଯଜ୍ଞଃ ପରଂତପ । ସର୍ଵଂ କର୍ମାଖିଲଂ ପାର୍ଥ ଜ୍ଞାନେ ପରିସମାପ୍ଯତେ
ହେ ପାର୍ଥ, ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ତମ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷରେ ଜ୍ଞାନରେ ଲୟ ହୁଏ।
ତଦ୍ଵିଦ୍ଧି ପ୍ରଣିପାତେନ ପରିପ୍ରଶ୍ନେନ ସେଵଯା । ଉପଦେକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ତେ ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞାନିନସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିନଃ
ବିନମ୍ରତା, ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଣ। ଯେଉଁମାନେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଇପାରିବେ।
ଯଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନ ପୁନର୍ମୋହମେଵଂ ଯାସ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵ । ଯେନ ଭୂତାନ୍ଯଶେଷେଣ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯାତ୍ମନ୍ଯଥୋ ମଯି
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜାଣି, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ପୁଣି ଏପରି ମୋହରେ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଓ ମୋରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବ।
ଅପି ଚେଦସି ପାପେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପାପକୃତ୍ତମଃ । ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞାନପ୍ଲଵେନୈଵ ଵୃଜିନଂ ସଂତରିଷ୍ଯସି
ଯଦି ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପାପ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ହେଉ, ତଥାପି ଏହି ଜ୍ଞାନର ନୌକା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବ।
ଯଥୈଧାଂସି ସମିଦ୍ଧୋଽଗ୍ନିର୍ଭସ୍ମାସାତ୍କୁରୁତେଽର୍ଜୁନ । ଜ୍ଞାନାଗ୍ନିଃ ସର୍ଵକର୍ମାଣି ଭସ୍ମସାତ୍କୁରୁତେ ଯଥା
ଯେପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଇନ୍ଦନକୁ ଭସ୍ମ କରିଦିଏ, ହେ ଅର୍ଜୁନ, ସେପରି ଜ୍ଞାନର ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭସ୍ମ କରିଦିଏ।
ନ ହି ଜ୍ଞାନେନ ସଦୃଶଂ ପଵିତ୍ରମିହ ଵିଦ୍ଯତେ। ତତ୍ସ୍ଵଯଂ ଯୋଗସଂସିଦ୍ଧଃ କାଲେନାତ୍ମନି ଵିନ୍ଦତି
ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନ ସମାନ ପବିତ୍ର କିଛି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମୟରେ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଵାଁଲ୍ଲଭତେ ଜ୍ଞାନଂ ତତ୍ପରଃ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପରାଂ ଶାନ୍ତିମଚିରେଣାଧିଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛି, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଛି, ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶାନ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅଜ୍ଞଶ୍ଚାଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଶ୍ଚ ସଂଶଯାତ୍ମା ଵିନଶ୍ଯତି। ନାଯଂ ଲୋକୋଽସ୍ତି ନ ପରୋ ନ ସୁଖଂ ସଂଶଯାତ୍ମନଃ
ଅଜ୍ଞାନୀ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ସନ୍ଦେହପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସନ୍ଦେହପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ, ପରଲୋକ କିମ୍ବା ସୁଖ କିଛି ନାହିଁ।
ଯୋଗସଂନ୍ଯସ୍ତକର୍ମାଣଂ ଜ୍ଞାନସଂଛିନ୍ନସଂଶଯମ୍ । ଆତ୍ମଵନ୍ତଂ ନ କର୍ମାଣି ନିବଧ୍ନନ୍ତି ଧନଂଜଯ
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ଯିଏ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ଦେହକୁ କାଟିଛି, ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି, ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଉ ବାନ୍ଧି ରଖିପାରେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦଜ୍ଞାନସଂଭୂତଂ ହୃତ୍ସ୍ଥଂ ଜ୍ଞାନାସିନାଽଽତ୍ମନଃ । ଛିତ୍ତ୍ଵୈନଂ ସଂଶଯଂ ଯୋଗମାତିଷ୍ଠୋତ୍ତିଷ୍ଠ ଭାରତ
ସେଥିପାଇଁ, ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୃଦୟସ୍ଥ ସନ୍ଦେହକୁ ଜ୍ଞାନର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେ। ଯୋଗରେ ଦୃଢ଼ ହୁଅ ଓ ଉଠ, ହେ ଭାରତ।
ସଂନ୍ଯାସଂ କର୍ମଣାଂ କୃଷ୍ଣ କପୁନର୍ଯୋଗଂ ଚ ଶଂସସି। ଯଚ୍ଛ୍ରେଯ ଏତଯୋରେକଂ ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଆପଣ କାର୍ଯ୍ୟର ସନ୍ନ୍ୟାସର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ପୁଣି ଯୋଗର କଥା ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁଟି ଉତ୍ତମ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ସଂନ୍ଯାସଃ କର୍ମଯୋଗଶ୍ଚ ନିଃଶ୍ରେଯସକରାଵୁଭୌ । ତଯୋସ୍ତୁ କର୍ମସଂନ୍ଯାସାତ୍କର୍ମଯୋଗୋ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
କାର୍ଯ୍ୟର ପରିତ୍ୟାଗ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ — ଏହି ଦୁଇଟି ଉଭୟେ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳକୁ ଦେଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ, ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ କରିବା, କାର୍ଯ୍ୟ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବାଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ।
ଜ୍ଞେଯଃ ସ ନିତ୍ଯସଂନ୍ଯାସୀ ଯୋ ନ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ନ କାଙ୍କ୍ଷତି। ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୋ ହି ମହାବାହୋ ସୁଖଂ ବନ୍ଧାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯିଏ ନ ଘୃଣା କରେ, ନ ଆଶା କରେ, ସେଇ ସଦା ପରିତ୍ୟାଗୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ହେ ମହାବାହୁ, ଯିଏ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ସହଜରେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସାଙ୍ଖ୍ଯଯୋଗୌ ପୃଥଗ୍ବାଲାଃ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ନ ପଣ୍ଡିତାଃ । ଏକମପ୍ଯାସ୍ଥିତଃ ସମ୍ଯଗୁଭଯୋର୍ଵିନ୍ଦତେ ଫଲମ୍
ସାଙ୍ଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗକୁ ଅଲଗା ବୋଲି କେବଳ ଅବୁଜ୍ଜା ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି, ପଣ୍ଡିତମାନେ ନୁହଁନ୍ତି। ଯିଏ ଭଲଭାବରେ ଯେକୌଣସି ଏକଟିରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେ ଉଭୟର ଫଳ ପାଏ।
ଯତ୍ସାଙ୍ଖ୍ଯୈଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଥାନଂ ତଦ୍ଯୋଗୈରପି ଗମ୍ଯତେ । ଏକଂ ସାଙ୍ଖ୍ଯଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ସ ପଶ୍ଯତି
ସାଙ୍ଖ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେହିଠାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଯିଏ ସାଙ୍ଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗକୁ ଏକ ଭାବେ ଦେଖେ, ସେଠିକ୍ ଦେଖେ।
ସଂନ୍ଯାସସ୍ତୁ ମହାବାହୋ ଦୁଃଖମାପ୍ତୁମଯୋଗତଃ । ଯୋଗଯୁକ୍ତୋ ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମ ନଚିରେଣାଧିଗଚ୍ଛତି
ହେ ମହାବାହୁ, ଯୋଗ ବିନା ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ଦୁଃଖଦାୟକ। ଯିଏ ଯୋଗରେ ଲିନ ମୁନି, ସେ ଶୀଘ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯୋଗଯୁକ୍ତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଜିତାତ୍ମା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତାତ୍ମା କୁର୍ଵନ୍ନପି ନ ଲିପ୍ଯତେ
ଯିଏ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ନିଜକୁ ଜିତିଛି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବେ ଦେଖେ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲିପ୍ତ ହୁଏନା।