ଏତାନ୍ଯନୀକାନି ମହାନୁଭାଵଂ ଗୂହନ୍ତି ମେଘା ଇଵ ରଶ୍ମିମନ୍ତମ୍। ଏତାନି ହତ୍ଵା ପୁରୁଷପ୍ରଵୀର କାଙ୍କ୍ଷସ୍ଵ ଯୁଦ୍ଧଂ ଭରତର୍ଷଭେଣ
ଏହି ସେନା ଭାଗଗୁଡିକ ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମାକୁ ମେଘ ଦ୍ୱାରା ରବିକୁ ଢାକିଦେବା ପରି ଢାକିଛି । ଏହିମାନେକୁ ଜୟ କରି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଳିଆ, ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଆଶା କର ।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍। ଅର୍ଜୁନସ୍ଯ ହିତାର୍ଥାଯ କୃଷ୍ଣୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ଦେଖି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣ ଉପଦେଶ କହିଲେ ।
ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ମହାବାହୋ ସଂଗ୍ରାମାଭିମୁଖେ ସ୍ଥିତଃ। ପରାଜଯାଯ ଶ୍ତ୍ରୁଣାଂ ଦୁର୍ଗାସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୀରଯ
ଶୁଦ୍ଧ ହେଇ, ବଳିଆ ହାତ ଥିବା ଅର୍ଜୁନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇ, ଶତ୍ରୁମାନେର ପରାଜୟ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗା ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠ ।
ଏଵମୁକ୍ତୋଽର୍ଜୁନଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଵାସୁଦେଵେନ ଧୀମତା। ଅଵତୀର୍ଯ ରଥାତ୍ପାର୍ଥଃ ସ୍ତୋତ୍ରମାହ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ଏଭଳି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଅର୍ଜୁନ ରଥରୁ ଅବତରି, ହାତ ଜୋଡି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ନମସ୍ତେ ସିଦ୍ଧସେନାନି ଆର୍ଯେ ମନ୍ଦରଵାସିନି । କୁମାରି କାଲି କାପାଲି କପିଲେ କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗଲେ
ସିଦ୍ଧମାନେର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ଆର୍ୟା, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା, କୁମାରୀ, କାଳୀ, କପାଳଧାରିଣୀ, ପିଙ୍ଗଳା, କୃଷ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ଭଦ୍ରକାଲି ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମହାକାଲି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ । ଚଣ୍ଡି ଚଣ୍ଡେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ତାରିଣି ଵରଵର୍ଣିନି
ଭଦ୍ରକାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମହାକାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଚଣ୍ଡି, ଚଣ୍ଡେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ତାରିଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
କାତ୍ଯାଯନି ମହାଭାଗେ କରାଲି ଵିଜଯେ ଜଯେ। ଶିଖିପିଚ୍ଛଧ୍ଵଜଧରେ ନାନାଭରଣଭୂଷିତେ
କାତ୍ୟାୟନୀ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, କରାଳ ରୂପ, ଜୟୀ ଏବଂ ବିଜୟୀ; ମୟୂର ପିଞ୍ଚ ଧ୍ୱଜ ଧାରିଣୀ, ବିଭିନ୍ନ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲପ୍ରହରଣେ ସ୍ଵଙ୍ଗଖେଟକଧାରିଣି । ଗୋପେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାନୁଜେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ନନ୍ଦଗୋପକୁଲୋଦ୍ଭଵେ
ବଡ଼ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରିଣୀ, ନିଜ ଶଙ୍ଖ ଓ ଢାଲ ଧାରିଣୀ; ଗୋପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ରଜା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ନନ୍ଦଗୋପ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା ।
ମହିଷାସୃକ୍ପ୍ରିଯେ ନିତ୍ଯଂ କୌଶିକି ପୀତଵାସିନି । ଅଟ୍ଟହାସେ କୋକମୁଖେ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ରଣପ୍ରିଯେ
ମହିଷାସୁରର ରକ୍ତକୁ ସଦା ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା, କୌଶିକୀ, ପୀତବସନା; ଅଟ୍ଟହାସୀ, ପଦ୍ମମୁଖୀ, ରଣ ପ୍ରିୟା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ଉଭେ ଶାକମ୍ଭରି ଶ୍ଵେତେ କୃଷ୍ଣେ କୈଟଭନାଶିନି । ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଚି ଵିରୂପାକ୍ଷି ସୁଧୂମ୍ରାକ୍ଷି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଶାକମ୍ଭରୀ, ଧଳା ଓ କଳା ଦୁଇ ରୂପରେ, କୈଟଭ ନାଶିନୀ; ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷୀ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଓ ଧୂମ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ଵେଦଶ୍ରୁତି ମହାପୁଣ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯେ ଜାତଵେଦସି । ଜମ୍ବୂକଟକଚୈତ୍ଯେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତାଲଯେ
ବେଦ ଶ୍ରୁତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ମହାପବିତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ; ଜାମ୍ବୁକଟକ ଚୈତ୍ୟମାନେରେ ସଦା ବସିଥିବା ।
ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯା ଵିଦ୍ଯାନାଂ ମହାନିଦ୍ରା ଚ ଦେହିନାମ୍। ସ୍କନ୍ଦମାତର୍ଭଗଵତି ଦୁର୍ଗେ କାନ୍ତାରଵାସିନି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ, ଦେହୀମାନେର ମହାନିଦ୍ରା; ତୁମେ ମହାଦେବୀ, ଦୁର୍ଗା, ଶ୍କନ୍ଦର ମାତା, ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ।
ସ୍ଵାହାକାରଃ ସ୍ଵଧା ଚୈଵ କଲା କାଷ୍ଠା ସରସ୍ଵତୀ। ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତା ଚ ତଥା ଵେଦାନ୍ତ ଉଚ୍ଯତେ
ତୁମେ ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ, ସ୍ୱଧା, କାଳ ଓ କାଷ୍ଠା, ସରସ୍ୱତୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ଏବଂ ବେଦାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ।
ସ୍ତୁତାସି ତ୍ଵଂ ମହାଦେଵି ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାତ୍ମନା । ଜଯୋ ଭଵତୁ ମେ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ରଣାଜିରେ
ମହାଦେବୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଆନ୍ତରିକ ମନ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି । ତୁମର କୃପାରେ ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ସଦା ମୋର ଜୟ ହେଉ ।
କାନ୍ତାରଭଯଦୁର୍ଗେଷୁ ଭକ୍ତାନାଂ ଚାଲଯେଷୁ ଚ । ନିତ୍ଯଂ ଵସସି ପାତାଲେ ଯୁଦ୍ଧେ ଜଯସି ଦାନଵାନ୍
ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟ ଓ ଦୁର୍ଗମ କୋଟରେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଘରେ ତୁମେ ସଦା ବସିଥାଅ। ପାତାଳରେ ତୁମେ ଅଛ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ତୁମେ ସଦା ବିଜୟୀ।
ତ୍ଵଂ ଜମ୍ଭନୀ ମୋହିନୀ ଚ ମାଯା ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସଂଧ୍ଯା ପ୍ରଭାଵତୀ ଚୈଵ ସାଵିତ୍ରୀ ଜନନୀ ତଥା
ତୁମେ ଜମ୍ଭନୀ, ମୋହିନୀ, ମାୟା, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସଂଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାବତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଜନନୀ।
ତୁଷ୍ଟିଃ ପୁଷ୍ଟିର୍ଧୃତିର୍ଦୀପ୍ତିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯଵିଵର୍ଧିନୀ । ଭୂତିର୍ଭୂତିମତାଂ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଵୀକ୍ଷ୍ଯସେ ସିଦ୍ଧଚାରଣୈଃ
ତୁମେ ତୃପ୍ତି, ପୁଷ୍ଟି, ଧୃତି, ଦୀପ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଥିବା। ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଭୂତି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ତତଃ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାଯ ଭକ୍ତିଂ ମାନଵଵତ୍ସଲା। ଅନ୍ତରିକ୍ଷଗତୋଵାଚ ଗୋଵିନ୍ଦସ୍ଯାଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତା
ତାପରେ, ପାର୍ଥଙ୍କର ଭକ୍ତି ଜାଣି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ସେ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆକାଶରୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵଲ୍ପେନୈଵ ତୁ କାଲେନ ଶତ୍ରୂଞ୍ଜେଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵ । ନରସ୍ତ୍ଵମସି ଦୁର୍ଧର୍ଷ ନାରାଯଣସହାଯଵାନ୍
ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟରେ, ତୁମେ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇବ, ହେ ପାଣ୍ଡବ। ତୁମେ ଦୁର୍ଜୟ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହାୟତାରେ।
ଅଜେଯସ୍ତ୍ଵଂ ରଣେଽରୀଣାମପି ଵଜ୍ରଭୃତଃ ସ୍ଵଯମ୍ । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵରଦା କ୍ଷଣେନାନ୍ତରଧୀଯତ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ମଧ୍ୟ ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଭଳି କହି, ଦାତ୍ରୀ ଦେବୀ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରଂ ତୁ କୌନ୍ତେଯୋ ମେନେ ଵିଜଯମାତ୍ମନଃ । ଆରୁରୋହ ତତଃ ପାର୍ଥୋ ରଥଂ ପରମସଂମତମ୍
ବର ପାଇଁ କୌନ୍ତେୟ ନିଜକୁ ବିଜୟୀ ବୋଲି ଭାବିଲେ। ତାପରେ ପାର୍ଥ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନାଵେକରଥୌ ଦିଵ୍ଯୌ ଶଙ୍ଖୌଃ ପ୍ରଦଧ୍ମତୁଃ । ଯ ଇଦଂ ପଠତେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କଲ୍ଯ ଉତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ
କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏକ ରଥରେ ବସି ଦିବ୍ୟ ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗିଲେ। ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼େ,
ଯକ୍ଷରକ୍ଷଃପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ନ ଭଯଂ ଵିଦ୍ଯତେ ସଦା। ନ ଚାପି ରିପଵସ୍ତେଭ୍ଯଃ ସର୍ପାଦ୍ଯା ଯେ ଚ ଦଂଷ୍ଟ୍ରିଣଃ
ସେ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କେବେ ଭୟ ପାଉନାହିଁ। ସାପ ଓ ଦାଁତିଆ ପଶୁମାନେ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କିଛି ହୋଇନାହିଁ।
ନ ଭଯଂ ଵିଦ୍ଯତେ ତସ୍ଯ ସଦା ରାଜକୁଲାଦପି । ଵିଵାଦେକ ଜଯମାପ୍ନୋତି ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯତି ବନ୍ଧନାତ୍
ସେ କେବେ ରାଜସଭାରୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ ପାଉନାହିଁ। ବିବାଦରେ ବିଜୟ ପାଉଥାଏ, ବାନ୍ଧି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଦୁର୍ଗଂ ତରତି ଚାଵଶ୍ଯଂ ତଥା ଚୋରୈର୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ। ସଂଗ୍ରାମେ ଵିଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି କେଵଲାମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁର୍ଗ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଚୋରମାନେ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ବିଜୟ ପାଏ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଧନ ଲାଭ କରେ।
ଆରୋଗ୍ଯବଲସଂପନ୍ନୋ ଜୀଵେଦ୍ଵର୍ଷଶତଂ ତଥା । ଏତଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରସାଦାତ୍ତୁ ମଯା ଵ୍ଯାସସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚେ। ଏହି କଥା ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟାସଙ୍କର କୃପାରେ ଦେଖିଛି।
ମୋହାଦେତୌ ନ ଜାନନ୍ତି ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ । ତଵ ପୁତ୍ରା ଦୁରାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମନ୍ଯୁଵଶାନୁଗାଃ
ମୋହରେ ପଡ଼ି, ତୁମ ପୁଅମାନେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ଚଳିଥିବା, ନର-ନାରାୟଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ତକାଲମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ କାଲପାଶେନ କୁଣ୍ଠିତାଃ । ଦ୍ଵୈପାଯନୋ ନାରଦଶ୍ଚ କଣ୍ଵୋ ରାମସ୍ତଥାନଘଃ । ଅଵାରଯଂସ୍ତଵ ସୁତଂ ନ ଚାସୌ ତଦ୍ଗୃହୀତଵାନ୍
ଏହି କଥା ସମୟରେ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କାଳର ପାଶରେ ବନ୍ଧା। ଦ୍ୱୈପାୟନ, ନାରଦ, କଣ୍ବ ଓ ପାପହୀନ ରାମ ତୁମ ପୁଅକୁ ରୋକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ଧର୍ମୋ ଦ୍ଯୁତିଃ କାନ୍ତିର୍ଯତ୍ର ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀସ୍ତଥା ମତିଃ। ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ, ତେଜ, ଶୋଭା, ଲଜ୍ଜା, ଶ୍ରୀ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି, ସେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ, ସେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ, ସେଉଁଠାରେ ବିଜୟ।
କେଷାଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ତତ୍ରାଗ୍ରେ ଯୋଧା ଯୁଧ୍ଯନ୍ତି ସଞ୍ଜଯ। ଉଦଗ୍ରମନସଃ କେ ଵା କେ ଵା ଦୀନା ଵିଚେତସଃ
କେଉଁ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି, ସଞ୍ଜୟ? କେଉଁମାନେ ଉତ୍ସାହିତ, କେଉଁମାନେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭ୍ରମିତ?