ଧନଞ୍ଜଯ କଥଂ ଶକ୍ଯମସ୍ମାଭିର୍ଯୋଦ୍ଧୁମାହଵେ । ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୈର୍ମହାବାହୋ ଯେଷାଂ ଯୋଦ୍ଧା ପିତାମହଃ
ଧନଞ୍ଜୟ, ଆମ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଧା, ସେଉଁଠି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଆମେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବୁ?
ଅକ୍ଷୋଭ୍ଯୋଽଯମଭେଦ୍ଯଶ୍ଚ ଭୀଷ୍ମେଣାମିତ୍ରକର୍ଷିଣା । କଲ୍ପିତଃ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ ଵିଧିନା ଭୂରିଵର୍ଚସା
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଭୀଷ୍ମ ଏହି ବ୍ୟୁହକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ଏଭଳି ଅଚଳ ଓ ଅଭେଦ୍ୟ ଭାବେ ଗଠନ କରିଛନ୍ତି।
ତେ ଵଯଂ ସଂଶଯ୍ନଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସସୈନ୍ଯାଃ ଶତ୍ରୁକର୍ଷଣ । କଥମସ୍ମାନ୍ମହାଵ୍ଯୂହାଦୁତ୍ଥାନଂ ନୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସେନା ସହିତ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଛୁ; ଏହି ବଡ଼ ବ୍ୟୁହରୁ ଆମେ କିପରି ବାହାରିପାରିବୁ?
ଅଥାର୍ଜୁନୋଽବ୍ରଵୀତ୍ପାର୍ଥଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମମିତ୍ରହା । ଵିଷଣ୍ଣମିଵ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତଵ ରାଜନ୍ନନୀକିନୀମ୍
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ, ତୁମ ସେନା ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ଓ ଅଶାନ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ରାଜା।
ପ୍ରଜ୍ଞଯାଭ୍ଯଧିକାଞ୍ଶୂରାନ୍ଗୁଣଯୁକ୍ତାନ୍ବହୂନପି । ଜଯନ୍ତ୍ଯଲ୍ପତରା ଯେନ ତନ୍ନିବୋଧ ଵିଶାଂପତେ
ହେ ରାଜା, ଜଣେ ଜଣେ ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଜ୍ଞାନ ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ସେମାନେ ଅନେକ ଶୂରମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରନ୍ତି—ଏହାକୁ ଜାଣ।
ତତ୍ର ତେ କାରଣଂ ରାଜନ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯନସୂଯଵେ । ନାରଦସ୍ତମୃଷିର୍ଵେଦ ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣୌ ଚ ପାଣ୍ଡଵ
ହେ ରାଜା, ଏହାର କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଷ୍ପକ୍ଷ ଭାବେ କହିବି; ଏହି କଥା ନାରଦ ଋଷି, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
ଏନମେଵାର୍ଥମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧେ ଦେଵାସୁରେଽବ୍ରଵୀତ୍। ପିତାମହଃ କିଲ ପୁରା ମହେନ୍ଦ୍ରାଦୀନ୍ଦିଵୌକସଃ
ଏହି ନୀତିକୁ ଆଧାର କରି, ପୁରାତନ କାଳରେ ପିତାମହ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।
ନ ତଥା ବଲଵୀର୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଜଯନ୍ତି ଵିଜିଗୀଷଵଃ । ଯଥା ସତ୍ଯାନୃଶଂସ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଧର୍ମେଣୈଵୋଦ୍ଯମେନ ଚ
ବଳ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ସତ୍ୟ, ଦୟା, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ବିଜୟ ଚାହେ, ସେମାନେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵକ୍ତ୍ଵାଽଧର୍ମଂ ତଥା ସର୍ଵେ ଧର୍ମଂ ଚୋତ୍ତମମାସ୍ଥିତାଃ । ଯୁଧ୍ଯଧ୍ଵମତହଂକାରା ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଅଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହିପରି ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧ କର, କାରଣ ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।
ଏଵଂ ରାଜନ୍ଵିଜାନୀହି ଧ୍ରୁଵୋଽସ୍ମାକଂ ରଣେ ଜଯଃ। ଯଥା ତୁ ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଏହିପରି, ରାଜା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଜୟ ହେବ; ଯେପରି ନାରଦ କହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଜୟ ଅଛି।
ଗୁଣଭୂତୋ ଜଯଃ କୃଷ୍ଣେ ପୃଷ୍ଠତୋଽଭ୍ଯେତି ମାଧଵମ୍ । ତଦ୍ଯଥା ଵିଜଯଶ୍ଚାସ୍ଯ ସନ୍ନତିଶ୍ଚାପରୋ ଗୁଣଃ
ଜୟ ଏକ ଗୁଣ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ଯେପରି ସଫଳତା ତାଙ୍କର, ସେପରି ନମ୍ରତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଗୁଣ।
ଅନନ୍ତତେଜା ଗୋଵିନ୍ଦଃ ଶତ୍ରୁପୂଗେଷୁ ନିର୍ଵ୍ଯଥଃ। ପୁରୁଷଃ ସନାତନମଯୋ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଗୋବିନ୍ଦ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେତେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କିଛି ହେଉନାହିଁ; ସେ ସନାତନ ପୁରୁଷ, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଜୟ ଅଛି।
ପୁରା ହ୍ଯେଷ ହରିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵିକୁଣ୍ଠୋଽକୁଣ୍ଠସାଯକଃ। ସୁରାସୁରାନଵସ୍ଫୂର୍ଜନ୍ନବ୍ରଵୀତ୍କେ ଜଯନ୍ତ୍ଵିତି
ପୂର୍ବେ ଏହି ହରି, ବିଷ୍ଣୁ ହୋଇ, ଅକ୍ଷୟ ଧନୁର୍ଧର ଭାବରେ ଦେବ-ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଜଗଜାଇ କହିଥିଲେ: 'ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାମାନେ ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।'
ଅନୁ କୃଷ୍ଣଂ ଜଯେମେତି ଯୈରୁକ୍ତଂ ତତ୍ର ତୈର୍ଜିତମ୍ । ତତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଧି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଶକ୍ରାଦିଭିଃ ସୁରୈଃ
ଯେମାନେ 'କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଜୟ କରିବା' ବୋଲି କହିଥିଲେ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଜୟୀ ହେଲେ; ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତିନି ଲୋକ ପାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତେ ନ ଵ୍ଯଥାଂ କାଂଚିଦିହ ପଶ୍ଯାମି ଭାରତ । ଯସ୍ଯ ତେ ଯଜମାଶାସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵଭୁକ୍ ତ୍ରିଦିଵେଶ୍ଵରଃ
ଭାରତ, ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଦେଖୁନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ ପୂରୋହିତ ସ୍ବୟଂ ତିନି ଲୋକର ଇଶ୍ୱର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିପତି।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ସ୍ଵାଂ ସେନାଂ ସମଚୋଦଯତ୍ । ପ୍ରତିଵ୍ଯୂହନ୍ନନୀକାନି ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ଭରତର୍ଷଭ
ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିଜ ସେନାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଲେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୀକକୁ ମୁକାବିଲା କରି ସେନା ବିନ୍ୟାସ କଲେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାନ୍ଯନୀକାନି ପ୍ରତ୍ଯଵ୍ଯୂହନ୍ତ ପାଣ୍ଡଵାଃକ । ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରମମିଚ୍ଛନ୍ତଃ ସୁଯୁଦ୍ଧେନ କୁରୂଦ୍ଵହାଃ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ସେନା ବିନ୍ୟାସ କଲେ, ଉତ୍ତମ ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ଆଶା କରୁଥିଲେ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମଧ୍ଯେ ଶିଖଣ୍ଡିନୋଽନୀକଂ ରକ୍ଷିତଂ ସଵ୍ଯସାଚିନା । ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚରନ୍ନଗ୍ରେ ଭୀମସେନେନ ପାଲିତଃ
ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିଲା ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କ ଅନୀକ, ଯାହାକୁ ସବ୍ୟସାଚୀ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଆଗରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଚାଲିଥିଲେ, ଭୀମସେନ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ।
ଅନୀକଂ ଦକ୍ଷିଣଂ ରାଜନ୍ଯୁଯୁଧାନେନ ପାଲିତମ୍ । ଶ୍ରୀମତା ସାତ୍ଵତାଗ୍ର୍ଯେଣ ଶକ୍ରେଣେଵ ଧନୁଷ୍ମତା
ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷର ସେନାକୁ ରାଜା ଯୁୟୁଧାନ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନୁର୍ଧର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ।
ମହେନ୍ଦ୍ରଯାନପ୍ରତିମଂ ରଥଂ ତୁ ସୋପସ୍କରଂ ହାଟକରତ୍ନଚିତ୍ରମ୍। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ କାଞ୍ଚନଭାଣ୍ଡଯୋକ୍ରଂ ସମାସ୍ଥିତୋ ନାଗବଲସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ହାତକ ଓ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ସୁନ୍ଦର ସୁର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ, ହାତୀ ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ।
ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତଂ ଦନ୍ତଶଲାକମସ୍ଯ ସୁପାଣ୍ଡୁରଂ ଛତ୍ରମତୀଵ ଭାତି। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚୈନମୁପାଚରନ୍ତ ମହର୍ଷଯଃ ସଂସ୍ତୁତିଭିର୍ମହେନ୍ଦ୍ରମ୍
ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଦାନ୍ତ ହାଣ୍ଡଲ୍ ଥିବା, ଶୁଭ୍ର ଛତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୟୁତିମାନ ଲାଗୁଥିଲା; ମହାର୍ଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରି, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରୁଥିଲେ।
ପୁରୋହିତାଃ ଶତ୍ରୁଵଧଂ ଵଦନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସିଦ୍ଧାଃ ଶ୍ରୁତଵନ୍ତ ଏନମ୍ । ଜପ୍ଯୈଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ମହୌଷଧୀଭିଃ ସମନ୍ତତଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ବ୍ରୁଵନ୍ତଃ
ପୂରୋହିତମାନେ ଶତ୍ରୁବିନାଶର କଥା କହୁଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧି ସହିତ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି, ଜୟ ପାଇଁ ଶୁଭ କଥା କହୁଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ତଥୈଵ ଗାଶ୍ଚ ଫଲାନି ପୁଷ୍ପାଣି ତଥୈଵ ନିଷ୍କାନ୍ । କୁରୂତ୍ତମୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସାନ୍ମହାତ୍ମା କୁର୍ଵନ୍ଯଯୌ ଶକ୍ର ଇଵାମରେଶଃ
ତାପରେ ସେଇ କୁରୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାତ୍ମା, ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର, ଗାଈ, ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ସୁନା ବାଣ୍ଟିଲେ।
ସହସ୍ରସୂର୍ଯଃ ଶତକିଙ୍କିଣୀକଃ ପରାର୍ଧ୍ଯଜାମ୍ବୂନଦହେମଚିତ୍ରଃ। ରଥୋଽର୍ଜୁନସ୍ଯାଗ୍ନିରିଵାର୍ଚିମାଲୀ ଵିଭ୍ରାଜତେ ଶ୍ଵେତହଯଃ ସୁଚକ୍ରଃ
ହଜାର ସୁନା ଘଣ୍ଟି ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଅଗ୍ନିପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ, ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ର ଥିବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥ ଚମକୁଥିଲା।
ତମାସ୍ଥିତଃ କେଶଵସଂଗୃହୀତଂ କପିଧ୍ଵଜୋ ଗାଣ୍ଡିଵବାଣପାଣିଃ। ଧନୁର୍ଧରୋ ଯସ୍ଯ ସମଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ନୋ ଭଵିତା କଦାଚିତ୍
ସେଇ ରଥରେ, ଯାହାକୁ କେଶବ ଚଳାଉଛନ୍ତି, ବନରାଜ ଧ୍ୱଜା ଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ, ଗାଣ୍ଡୀବ ଓ ବାଣ ହାତରେ ନେଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ଧନୁର୍ଧର କେହି ନଥିଲେ, ନ ଥିବେ।
ଉଦ୍ଧର୍ତଯିଷ୍ଯଂସ୍ତଵ ପୁତ୍ରସେନା- ମତୀଵ ରୌଦ୍ରଂ ସ ବିଭର୍ତି ରୂପମ୍ । ଅନାଯୁଧୋ ଯଃ ସୁଭୁଜୋ ଭୁଜାଭ୍ଯାଂ ନରାଶ୍ଵନାଗାନ୍ଯୁଧି ଭସ୍ମ କୁର୍ଯାତ୍
ସେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତୁମ ପୁଅଙ୍କ ସେନାକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ଅସ୍ତ୍ର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଲୋକ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନେକୁ ଛାର କରିପାରନ୍ତି।
ସ ଭୀମସେନଃ ସହିତୋ ଯମାଭ୍ଯାଂ ଵୃକୋଦରୋ ଵୀରରଥସ୍ଯ ଗୋପ୍ତା । ତଂ ତତ୍ର ସିଂହର୍ଷଭମତ୍ତଖେଲଂ ଲୋକେ ମହେନ୍ଦ୍ରପ୍ରତିମାନକଲ୍ପମ୍
ଭୀମସେନ, ଯମଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ, ବାଘପେଟା ବୃକୋଦର, ବୀର ରଥର ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ, ସେ ସିଂହ କିମ୍ବା ଗର୍ବିତ ବଳଦ ପରି ଖେଳିବା ଭାବରେ ଦେଖାଗଲେ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମହାଇନ୍ଦ୍ର ପରି ମନେ କରିଥିଲେ ।
ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସେନାଗ୍ରଗତଂ ଦୁରାସଦଂ ସଂଵିଵ୍ଯଥୁଃ ପଙ୍କଗତା ଯଥା ଦ୍ଵିପାଃ । ଵୃକୋଦରଂ ଵାରଣାଜଦର୍ପଂ ଯୋଧାସ୍ତ୍ଵଦୀଯା ଭଯଵିଗ୍ନସତ୍ତ୍ଵାଃ
ବୃକୋଦର ନିଜେ ସେନାର ଆଗରେ ଦୃଢ ଭାବେ ଦେଖାଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁମ ସେନାର ଯୋଧାମାନେ ଭୟରେ ହତବুদ্ধି ହେଇଗଲେ । ସିଂହ ପାଖରେ କାଦରେ ଅଟକିଥିବା ହାତୀମାନେ ପରି, ବୃକୋଦର ତାଙ୍କର ହାତୀପରି ଗର୍ବକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ ।
ଅନୀକମଧ୍ଯେ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ରାଜପୁତ୍ରଂ ଦୁରାସଦମ୍ । ଅବ୍ରଵୀଦ୍ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଗୁଡାକେଶଂ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ରାଜପୁତ୍ର ଦୃଢ ଭାବେ ଦେଖାଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ମୁହଁ ଦେବା କଷ୍ଟକର । ତେବେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଗୁଡାକେଶକୁ, ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କହିଲେ ।
ଯ ଏଷ ରୋଷାତ୍ପ୍ରତପନ୍ବଲସ୍ଥୋ ଯୋ ନଃ ସେନାଂ ସିଂହ ଇଵେକ୍ଷତେ ଚ। ସ ଏଷ ଭୀଷ୍ମଃ କୁରୁଵଂଶକେତୁ- ର୍ଯେନାହୃତାସ୍ତ୍ରିଶତଂ ଵାଜିମେଧାଃ
ଯିଏ ରୋଷରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଛି, ଏବଂ ଆମ ସେନାକୁ ସିଂହ ପରି ଦେଖୁଛି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଭୀଷ୍ମ, କୁରୁବଂଶର ପତାକା, ଯିଏ ତିନି ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି ।