ତସ୍ଯା ଜମ୍ବାଃ ଫଲରସୋ ନଦୀ ଭୂତ୍ଵା ଜନାଧିପ । ମେରୁଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ସଂପ୍ରଯାତ୍ଯୁତ୍ତରାନ୍କୁରୂନ୍
ଏହି ଜାମ୍ବୁ ଫଳର ରସ ଏକ ନଦୀ ହୋଇ ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶକୁ ବହିଯାଏ।
ତତ୍ର ତେଷାଂ ମନଃଶାନ୍ତିର୍ନ ପିପାସା ଜନାଧିପ । ତସ୍ମିନ୍ଫଲରସେ ପୀତେ ନ ଜରା ବାଧତେ ଚ ତାନ୍
ଓ ରାଜା, ସେଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତିତ, ତିଆସ ନାହିଁ, ଏହି ଫଳର ରସ ପିଇ ଏମାନେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ତତ୍ର ଜାମ୍ବୂନଦଂ ନାମ କନକଂ ଦେଵଭୂଷଣମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପକସଂକାଶଂ ଜାଯତେ ଭାସ୍ଵରଂ ତୁ ତତ୍
ସେଠାରେ ଜାମ୍ବୁନଦ ନାମକ ସୁନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଦେବମାନଙ୍କର ଭୂଷଣ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକା ଭଳି ଚମକେ।
ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଣାଶ୍ଚ ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ । ତଥା ମାଲ୍ଯଵତଃ ଶ୍ରୃଙ୍ଗେ ଦୃଶ୍ଯତେ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ ସଦା
ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି; ଏବଂ ମାଲ୍ୟବତ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ସଦା ହବ୍ୟବାଟ୍ ଦେଖାଯାଏ।
ନାମ୍ନା ସଂଵର୍ତକୋ ନାମ କାଲାଗ୍ନିର୍ଭରତର୍ଷଭ । ତଥା ମାଲ୍ଯଵତଃ ଶ୍ରୃଙ୍ଗେ ପୂର୍ଵପୂର୍ଵାନୁଗଣ୍ଡିକା
ଓ ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ସଂବର୍ତ୍ତକ ନାମକ କାଳାଗ୍ନି ଅଛି; ଏଭଳି ମାଲ୍ୟବତର ଶିଖରରେ ପୁର୍ବପୁର୍ବ ଗଣ୍ଡିକାମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ପଞ୍ଚଷଣ୍ମାଲ୍ଯଵାନଥ । ମହାରଜତସଂକାଶା ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ମାଲ୍ୟବତ ପର୍ବତ ଛଅ ହଜାର ଯୋଜନ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ରଜତର ଭାସ୍କର୍ୟ ଭଳି ଚମକି ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକଚ୍ଯୁତାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେଷୁ ସାଧଵଃ । ତପସ୍ତପ୍ଯନ୍ତି ତେ ତୀଵ୍ରଂ ଭଵନ୍ତି ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ । ରକ୍ଷଣାର୍ଥଂ ତୁ ଭୂତାନାଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯନ୍ତେ ଦିଵାକରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସମସ୍ତ ଭଲ ଲୋକମାନେ ଏଠି ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହନ୍ତି; ଭୂତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିସ୍ତାନି ସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିରେଵ ଶତାନି ଚ। ଅରୁଣସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଯାନ୍ତି ପରିଵାର୍ଯ ଦିଵାକରମ୍
ଅରୁଣଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଷଠି ହଜାର ଏବଂ ଷଠି ଶତ ଲୋକ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିମେଵ ଶତାନି ଚ। ଆଦିତ୍ଯତାପତପ୍ତାସ୍ତେ ଵିଶନ୍ତି ଶଶିମଣ୍ଡଲମ୍
ଷଠି ହଜାର ଏବଂ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ଧରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଜଳି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଚୈଵ ନାମାନି ପର୍ଵତାନାଂ ଚ ସଂଜଯ। ଆଚକ୍ଷ୍ଵ ମେ ଯଥାତତ୍ତ୍ଵଂ ଯେ ଚ ପର୍ଵତଵାସିନଃ
ଓ ସଞ୍ଜୟ, ମୋତେ ଦେଶ ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କର ସଠିକ୍ ନାମ ଏବଂ ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିଏ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହ।
ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ନୀଲସ୍ଯୈଵୋତ୍ତରେଣ ତୁ। ଵର୍ଷଂ ରମଣକଂ ନାମ ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ନୀଳ ପର୍ବତର ଉତ୍ତରରେ ରମଣକ ନାମକ ଦେଶ ଅଛି, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲାଭିଜନସଂପନ୍ନାଃ ସର୍ଵେ ସୁପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ। ନିଃସପତ୍ନାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତମ ବଂଶର, ଶୁଭ୍ର ଦେହର, ଏବଂ ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନାହିଁ।
ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଶତାନି ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ। ଜୀଵନ୍ତି ତେ ମହାରାଜ ନିତ୍ଯଂ ମୁଦିତମାନସାଃ
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ସଦା ଖୁସି ମନେ ଦଶ ହଜାର ଓ ପନ୍ଦର ଶହ ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତି।
ଦକ୍ଷିଣେ ଶୃଙ୍ଗିଣଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ଵେତସ୍ଯାଥୋତ୍ତରେଣ ତୁ। ଵର୍ଷଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ନାମ ଯତ୍ର ହୈରଣ୍ଵତୀ ନଦୀ
ଶ୍ରୁଙ୍ଗୀର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଶ୍ୱେତର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ହିରଣ୍ମୟ ନାମକ ଦେଶ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ହେରଣ୍ବତୀ ନଦୀ ବହିଯାଏ।
ଯତ୍ର ଚାଯଂ ମହାରାଜ ପକ୍ଷିରାଟ୍ ପତଗୋତ୍ତମଃ। ଯକ୍ଷାନୁଗା ମହାରାଜ ଧନିନଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ
ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ ଅଛନ୍ତି; ଏଉଁଠି ଯକ୍ଷମାନେ ଧନୀ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭଲ ଅଛନ୍ତି।
ମହାବଲାସ୍ତତ୍ର ଜନା ରାଜନ୍ମୁଦିତମାନସାଃ। ଏକାଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତେ ଜନାଧିପ
ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସଦା ଖୁସି ମନେ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକାଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତି।
ଆଯୁଃପ୍ରମାଣଂ ଜୀଵନ୍ତି ଶତାନି ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ। ଶ୍ରୃଙ୍ଗାଣି ଵୈ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଵତସ୍ତ୍ରୀଣ୍ଯେଵ ମନୁଜାଧିପ
ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଦଶ ହଜାର ଓ ପନ୍ଦର ଶହ ବର୍ଷ; ଶ୍ରୁଙ୍ଗବତ ପାହାଡରେ ତିନିଟି ଶିଖର ଅଛି, ହେ ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜ।
ଏକଂ ମଣିମଯଂ ତତ୍ର ତଥୈକଂ ରୌକ୍ମମଦ୍ଭୁତମ୍ । ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଚୈକଂ ଭଵନୈରୁପଶୋଭିତମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭା ଦେଵୀ ନିତ୍ଯଂ ଵସତି ଶାଣ୍ଡିଲୀ
ସେଠାରେ ଏକଟି ମଣିର ମହଲ, ଏକଟି ଅଦ୍ଭୁତ ସୁନାର ମହଲ, ଏକଟି ସମସ୍ତ ରତ୍ନର ମହଲ ଅଛି, ଯାହା ଅନେକ ଗୃହରେ ସୁସଜ୍ଜିତ; ଏଉଁଠି ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା ଦେବୀ ଶାଣ୍ଡିଳୀ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ଉତ୍ତରେଣ ତୁ ଶ୍ରୃଙ୍ଗସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ଜନାଧିପ । ଵର୍ଷମୈରାଵତଂ ନାମ ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଙ୍ଗଵତଃ ପରମ୍
ଶ୍ରୁଙ୍ଗର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ସମୁଦ୍ରର ସୀମାରେ, ଏଉଁଠି ଏଇରାବତ ନାମକ ଦେଶ ଅଛି, ଯାହା ଶ୍ରୁଙ୍ଗବତରୁ ଉପରେ।
ନ ତତ୍ର ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ନ ଜୀର୍ଯନ୍ତେ ଚ ମାନଵାଃ । ଚନ୍ଦ୍ରମାଶ୍ଚ ସନକ୍ଷତ୍ରୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଭୂତ ଇଵାଵୃତଃ
ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଇନାହିଁ, ଲୋକମାନେ ବୃଦ୍ଧ ହେଉନାହିଁ; ଚନ୍ଦ୍ରମା ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଆଲୋକରେ ବଡ଼ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ପଦ୍ମପ୍ରଭାଃ ପଦ୍ମଵର୍ଣାଃ ପଦ୍ମପତ୍ରନିଭେକ୍ଷଣାଃ । ପଦ୍ମପତ୍ରସୁଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ପଦ୍ମ ପ୍ରଭା, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର, ପଦ୍ମ ପତ୍ର ପରି ଚକ୍ଷୁ, ଓ ପଦ୍ମ ପତ୍ରର ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନିଷ୍ପନ୍ଦା ଇଷ୍ଟଗନ୍ଧା ନିରାହାରା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ । ଦେଵଲୋକଚ୍ଯୁତାଃ ସର୍ଵେ ତଥା ଵିରଜସୋ ନୃପ
ସେମାନେ ଅଚଳ, ଇଚ୍ଛିତ ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଚାହିଁନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଦେବଲୋକରୁ ଅବତରିତ ଓ ରାଗ ରହିତ।
ତ୍ରଯୋଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତେ ଜନାଧିପ । ଆଯୁଃପ୍ରମାଣଂ ଜୀଵନ୍ତି ନରା ଭରତସତ୍ତମ
ହେ ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ତ୍ରୟୋଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଆୟୁ ରେ ଜୀବନ କରନ୍ତି, ହେ ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜ।
କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ତଥୈଵୋତ୍ତରତଃ ପ୍ରଭୁଃ । ହରିର୍ଵସତି ଵୈକୁଣ୍ଠଃ ଶକଟେ କନକୋଞ୍ଜ୍ଵଲେ
କ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହରି ଏକ ସୁନାର ରଥରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟଚକ୍ରଂ ହି ତଦ୍ଯାନଂ ଭୂତଯୁକ୍ତଂ ମନୋଜଵମ୍ । ଅଗ୍ନିଵର୍ଣଂ ମହାତେଜୋ ଜାମ୍ବୂନଦଵିଭୂଷିତମ୍
ସେଇ ରଥର ଅଷ୍ଟ ଚକ୍ର ଅଛି, ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ରହିଛନ୍ତି, ଚିନ୍ତା ପରି ତେଜ ଗତି, ଅଗ୍ନି ରଙ୍ଗର, ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ, ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାରେ ଭୂଷିତ।
ସ ପ୍ରଭୁଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଵିଭୁଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ । ସଂକ୍ଷେପୋ ଵିସ୍ତରଶ୍ଚୈଵ କର୍ତା କାରଯିତା ତଥା
ହେ ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାୟକ ଓ ବ୍ୟାପ୍ତି; ସେ ସଂକ୍ଷେପ ଓ ବିସ୍ତାର, କରିବା ଓ କରାଇବାର କାରଣ।
ପୃଥିଵ୍ଯାପସ୍ତଥାଽଽକାଶଂ ଵାଯୁସ୍ତେଜଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵ । ସ ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭୂତନାମାସ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ହୁତାଶନଃ
ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ପବନ ଓ ଅଗ୍ନି, ହେ ରାଜା, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଯଜ୍ଞ; ତାଙ୍କର ମୁଁହ ହୁଏ ହୋମ ଅଗ୍ନି।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସଂଜଯେନ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମହାମନାଃ। ଧ୍ଯାନମନ୍ଵଗମଦ୍ରାଜା ପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରତି ଜନାଧିପ
ସଂଜୟ କହିଲା ପରେ, ମହାମନା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଲେ।
ସ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ମହାତେଜାଃ ପୁନରେଵାବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ। ଅସଂଶଯଂ ସୂତପୁତ୍ର କାଲଃ ସଂକ୍ଷିପତେ ଜଗତ୍
ଏପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଚିନ୍ତା କରି, ପୁନି କହିଲେ: 'ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର, କାଳ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରେ।'
ସୃଜତେ ଚ ପୁନଃ ସର୍ଵଂ ନେହ ଵିଦ୍ଯତି ଶାଶ୍ଵତମ୍ । ନରୋ ନାରାଯଣଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭୂତହୃତ୍
ସେ ପୁନି ସମସ୍ତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଏଠାରେ କିଛି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ; ନର ଓ ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ହୃଦୟ ଓ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା।