ରାକ୍ଷସେଷ୍ଵଥ ଯକ୍ଷେଷୁ ନରେଷୁ କୁତ ଏଵ ତୁ । ଭୂତୋଥ ଵା ଭଵିଷ୍ଯୋ ଵା ରଥଃ କଶ୍ଚିନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତଃ
ରାକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ ବା ମଣିଷମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ବା ଭବିଷ୍ୟତ ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ରଥ ମୁଁ କେବେ ଶୁଣିନଥିଲି।
ସମାଯୁକ୍ତୋ ମହାରାଜ ରଥଃ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ସଂଯନ୍ତା ଯୋଦ୍ଧା ଚୈଵ ଧନଞ୍ଜଯଃ
ହେ ମହାରାଜ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ପାର୍ଥଙ୍କ ରଥ ସଜ୍ଜିତ; ବାସୁଦେବ ରଥଚାଳକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଯୋଦ୍ଧା।
ଗାଣ୍ଡୀଵଂ ଚ ଧନୁର୍ଦିଵ୍ଯଂ ତେ ଚାଶ୍ଵା ଵାତରଂହସଃ । ଅଭେଦ୍ଯଂ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯମକ୍ଷଯ୍ଯୌ ଚ ମହେଷୁଧୀ
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ ଗାଣ୍ଡୀବ, ପବନ ସମ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ଅଭେଦ୍ୟ ଦିବ୍ୟ କବଚ ଓ ଅକ୍ଷୟ ବିଶାଳ ତୁଣୀ ଅଛି।
ଅସ୍ତ୍ରଗ୍ରାମଶ୍ଚ ମାହେନ୍ଦ୍ରୋ ରୌଦ୍ରଃ କୌବେର ଏଵଚ । ଯାମ୍ଯଶ୍ଚ ଵାରୁଣଶ୍ଚୈଵ ଗଦାଶ୍ଚୋଗ୍ରପ୍ରଦର୍ଶନାଃ
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ ଓ ବାରୁଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଗଦା ଅଛି।
ଵଜ୍ରାଦୀନି ଚ ମୁଖ୍ଯାନି ନାନାପ୍ରହରଣାନି ଚ । ଦାନଵାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ହିରଣ୍ଯପୁରଵାସିନାମ୍
ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଅସ୍ତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରହାରଣ ଏବଂ ହିରଣ୍ୟପୁରରେ ବସୁଥିବା ଦାନବମାନେ ହଜାରେ ହଜାର ଥିଲେ।
ହତାନ୍ଯେକରଥେନାଜୌ କସ୍ତସ୍ଯ ସଦୃଶୋ ରଥଃ। ଏଷ ହନ୍ଯାଦ୍ଧି ସଂରମ୍ଭୀ ବଲଵାନ୍ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ
ସେ ଏକ ରଥରେ ଏମିତି ହଜାର ଦାନବକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସମ ରଥ କାହାର? କ୍ରୋଧରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ, ସେ ମାରିପାରିବେ।
ତଵ ସେନାଂ ମହାବାହୁଃ ସ୍ଵାଂ ଚୈଵ ପରିପାଲଯନ୍। ଅହଂ ଚୈନଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଦିଯାମାଚାର୍ଯୋ ଵା ଧନଞ୍ଜଯମ୍
ତୁମ ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଇ ମହାବାହୁ, ମୁଁ କିମ୍ବା ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିପାରିବା ନାହିଁ।
ନ ତୃତୀଯୋଽସ୍ତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସେନଯୋରୁଭଯୋରପି । ଯ ଏନଂ ଶରଵର୍ଷାଣି ଵର୍ଷନ୍ତମୁଦିଯାଦ୍ରଥୀ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଉଭୟ ସେନାରେ ଏମିତି ତୃତୀୟ କେହି ନାହିଁ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବାଣ ବର୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ ସାମ୍ନା କରିପାରିବ।
ଜୀମୂତ ଇଵ ଘର୍ମାନ୍ତେ ମହାଵାତସମୀରିତଃ । ସମାଯୁକ୍ତସ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯୋ ଵାସୁଦେଵସହାଯଵାନ୍ । ତରୁଣଶ୍ଚ କୃତୀ ଚୈଵ ଜୀର୍ଣାଵାଵାମୁଭାଵପି
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ବଡ଼ ପବନରେ ଚଳିଥିବା ବର୍ଷା ମେଘ ପରି, ବାସୁଦେବଙ୍କ ସହଯୋଗରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁବକ ଓ କୌଶଳୀ, ଯେଉଁବେଳେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ବୃଦ୍ଧ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ରାଜ୍ଞାଂ ଦଧ୍ଵଂସିରେ ତଦା। କାଞ୍ଚନାଙ୍ଗଦିନଃ ପୀନା ଭୁଜାଶ୍ଚନ୍ଦନରୂଷିତାଃ
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ରାଜା ନିରାଶ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଶୁଣା ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିଲା।
ମନୋଭିଃ ସହ ସଂଵେଗୈଃ ସଂସ୍ମୃତ୍ଯ ଚ ପୁରାତନମ୍ । ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ପାଣ୍ଡଵେଯାନାଂ ଯଥା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଦର୍ଶନାତ୍
ମନରେ ଗଭୀର ଭାବନା ଓ ଉତ୍କଣ୍ଠା ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ପ୍ରତାପକୁ ଏମିତି ମନେ ପକାଉଛି, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିଥିଲି।
ଦ୍ରୌପଦେଯା ମହାରାଜ ସର୍ଵେ ପଞ୍ଚ ମହାରଥାଃ । ଵୈରାଟିରୁତ୍ତରଶ୍ଚୈଵ ରଥୋଦାରୋ ମତୋ ମମ
ହେ ରାଜା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଞ୍ଚପୁତ୍ର ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ; ଏବଂ ବିରାଟଙ୍କ ପୁଅ ଉତ୍ତର ମଧ୍ୟ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ବଡ଼ ରଥୀ ଓ ବୀର।
ଅଭିମନ୍ଯୁର୍ମହାବାହୂ ରଥଯୂଥମଯୂଥପଃ । ସମଃ ପାର୍ଥେନ ସମରେ ଵାସୁଦେଵେନ ଚାରିହା
ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ରଥସେନାର ନେତା, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ।
ଲଘ୍ଵସ୍ତ୍ରଶ୍ଚିତ୍ରଯୋଧୀ ଚ ମନସ୍ଵୀ ଚ ଦୃଢଵ୍ରତଃ । ସଂସ୍ମରନ୍ଵୈ ପରିକ୍ଲେଶଂ ସ୍ଵପିତୁର୍ଵିକ୍ରମିଷ୍ଯତି
ସେ ହଳକା ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧା, ଦୃଢ଼ ମନ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ; ପୂର୍ବରୁ ଭୋଗିଥିବା କଷ୍ଟକୁ ମନେ ପକାଇ, ନିଜ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ।
ସାତ୍ଯକିର୍ମାଧଵଃ ଶୂରୋ ରଥଯୂଥପଯୂଥପଃ। ଏଷ ଵୃଷ୍ଣିପ୍ରଵୀରାଣାମମର୍ଷୀ ଜିତସାଧ୍ଵସଃ
ସାତ୍ୟକି, ମାଧବ ନାମକ ଶୂରବୀର, ରଥସେନାର ଅଗ୍ରଣୀ; ବୃଷ୍ଣିମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ଅଦମ୍ୟ ଓ ଭୟହୀନ।
ଉତ୍ତମୌଜାସ୍ତଥା ରାଜନ୍ରଥୋଦାରୋ ମତୋ ମମ । ଯୁଧାମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ରଥୋଦାରୋ ମତୋ ମମ
ହେ ରାଜା, ଉତ୍ତମୌଜା ମଧ୍ୟ, ମୋ ମତରେ, ବଡ଼ ରଥୀ; ଏବଂ ଯୁଧାମନ୍ୟୁ, ପ୍ରବଳ ଓ ସାହସୀ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ରଥୀ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ।
ଏତେଷାଂ ବହୁସାହସ୍ରା ରଥା ନାଗା ହଯାସ୍ତଥା । ଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ତେ ତନୂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରପ୍ରିଯେପ୍ସଯା
ଏହି ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରିତିରେ ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତଵ ସେନାସୁ ଭାରତ। ଅଗ୍ନିମାରୁତଵଦ୍ରାଜନ୍ନାହ୍ଵଯନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମର ସେନାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ପରି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିବେ।
ଅଜେଯୌ ସମରେ ଵୃଦ୍ଧୌ ଵିରାଟଦ୍ରୁପଦୌ ତଥା। ମହାରଥୌ ମହାଵୀର୍ଯୌ ମତୌ ମେ ପୁରୁଷର୍ଷଭୌ
ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧ ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦ ଅଜୟ; ଦୁହେଁ ବଡ଼ ରଥୀ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ।
ଵଯୋଵୃଦ୍ଧାଵପି ହି ତୌ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମପରାଯଣୌ । ଯତିଷ୍ଯେତେ ପରଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଥିତୌ ଵୀରଗତେ ପଥି
ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁହେଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ବୀରତାର ପଥରେ ଅଢ଼ିକି ରହିବେ।
ସଂବନ୍ଧିକେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତୌ ତୁ ଵୀର୍ଯବଲାନ୍ଵଯାତ୍ । ଆର୍ଯଵୃତ୍ତୌ ମହେଷ୍ଵାସୌ ସ୍ନେହଵୀର୍ଯସିତାଵୁଭୌ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ବଳବଂଶର ଉତ୍ସରେ ଜନ୍ମ; ଉଚ୍ଚ ଚରିତ୍ର, ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର, ସ୍ନେହ ଓ ସାହସରେ ଏକତ୍ରିତ।
କାରଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତୁ ନରାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ମହାଭୁଜାଃ । ଶୂରା ଵା କାତରା ଵାପି ଭଵନ୍ତି କୁରୁପୁଙ୍ଗଵ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମୟ ଆସିଲେ, କାରଣ ମିଳିଲେ, ସମସ୍ତେ—ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୂର କିମ୍ବା ଭୟଭୀତ—ସେହି ଅନୁସାରେ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଏକାଯନଗତାଵେତୌ ପାର୍ଥିଵୌ ଦୃଢଧନ୍ଵିନୌ । ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପରଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ଘଟ୍ଟିତାରୌ ପରନ୍ତପ
ଏହି ଦୁଇ ରାଜା, ଦୃଢ଼ ଧନୁର୍ଧର ଏବଂ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଜୀବନ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ପୃଥଗକ୍ଷୌହିଣୀଭ୍ଯାଂ ତାଵୁଭୌ ସଂଯତି ଦାରୁଣୌ । ସଂବନ୍ଧିଭାଵଂ ରକ୍ଷନ୍ତୌ ମହତ୍କର୍ମ କରିଷ୍ଯତଃ
ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସେନା ନେଇ, ଏହି ଦୁଇ ଭୟଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଆତ୍ମୀୟତା ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଲୋକଵୀରୌ ମହେଷ୍ଵାସୌ ତ୍ଯକ୍ତାତ୍ମାନୌ ଚ ଭାରତ। ପ୍ରତ୍ଯଯଂ ପରିରକ୍ଷନ୍ତୌ ମହତ୍କର୍ମ କରିଷ୍ଯତଃ
ଏହି ଦୁଇଜଣ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର, ନିଜକୁ ଭୁଲି, ଦିଆଯାଇଥିବା ବଚନ ରକ୍ଷା କରି, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ପାଞ୍ଚାଲରାଜସ୍ଯ ସୁତୋ ରାଜନ୍ପରପୁରଂଜଯଃ । ଶିଖଣ୍ଡୀ ରଥମୁଖ୍ଯୋ ମେ ମତଃ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଭାରତ
ହେ ରାଜା, ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟକାରୀ ଶିଖଣ୍ଡୀ, ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ରଥୀ।
ଏଷ ଯୋତ୍ସ୍ଯତି ସଂଗ୍ରାମେ ନାଶଯନ୍ପୂର୍ଵସଂସ୍ଥିତମ୍ । ପରଂ ଯଶୋ ଵିପ୍ରଥଯଂସ୍ତଵ ସେନାସୁ ଭାରତ
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବ, ତୁମ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଚାରିଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ କରିବ।
ଏତସ୍ଯ ବହୁଲାଃ ସେନାଃ ପାଞ୍ଚାଲାଶ୍ଚ ପ୍ରଭଦ୍ରକାଃ । ତେନାସୌ ରଥଵଂଶେନ ମହତ୍କର୍ମ କରିଷ୍ଯତି
ଏହାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅନେକ ସେନା, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପ୍ରଭଦ୍ରକ ଯୋଦ୍ଧା; ଏହାଙ୍କ ରଥବାହିନୀ ସହିତ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିବେ।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ସେନାନୀଃ ସର୍ଵସେନାସୁ ଭାରତ । ମତୋ ମେଽତିରଥୋ ରାଜନ୍ଦ୍ରୋଣଶିଷ୍ଯୋ ମହାରଥଃ
ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ସେନାପତି ଭାବେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ, ରାଜା, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ମହାବୀର।
ଏଷ ଯୋତ୍ସ୍ଯତି ସଂଗ୍ରାମେ ସୂଦଯନ୍ଵୈ ପରାନ୍ରଣେ। ଭଗଵାନିଵ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପିନାକୀ ଯୁଗସଂକ୍ଷଯେ
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ବିନାଶ କରିବ, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଥିବା ପିନାକଧାରୀ ଭଗବାନ ମାନୋଁକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି।