ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମା ଯଥା ମହ୍ଯଂ ତଥା ଶ୍ଵେତହଯୋ ମମ । ବହୁନା କିଂ ପ୍ରଲାପେନ ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ, ଶ୍ୱେତହୟ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ତେଉଁପରି; ବହୁ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଜିତିବା ଅଛି।
ଏଵମୁକ୍ତେ ମହାରାଜ ଦ୍ରୋଣେନାମିତତେଜସା। ଵ୍ଯାଜହାର ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଦୁରଃ ସତ୍ଯସଙ୍ଗରଃ । ପିତୁର୍ଵଦନମନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପରିଵୃତ୍ତ୍ଯ ଚ ଧର୍ମଵିତ୍
ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ ଥିବା ବିଦୁର, ବାପାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଦୃଢ ଧର୍ମ ଜାଣି, ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵଵ୍ରତ ନିବୋଧେଦଂ ଵଚନଂ ମମ ଭାଷତଃ। ପ୍ରନଷ୍ଟଃ କୌରଵୋ ଵଂଶସ୍ତ୍ଵଯାଯଂ ପୁନରୁଦ୍ଧୃତଃ
ଦେବବ୍ରତ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; କୌରବ କୁଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।
ତନ୍ମେ ଵିଲପମାନସ୍ଯ ଵଚନଂ ସମୁପେକ୍ଷସେ। କୋଯଂ ଦୁର୍ଯୋଧନୋ ନାମ କୁଲେଽସ୍ମିନ୍କୁଲପାଂସନଃ
ମୁଁ ବିଳାପ କରୁଥିବାବେଳେ ମୋ କଥାକୁ ଅନଦେଖା କରୁଛ; ଏହି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କୁଳକୁ ଲଜ୍ଜା ଦେଇଥିବା ଦୁର୍ୟୋଧନ କିଏ?
ଯସ୍ଯ ଲୋଭାଭିଭୂତସ୍ଯ ମତିଂ ସମନୁଵର୍ତସେ । ଅନାର୍ଯସ୍ଯାକୃତଜ୍ଞସ୍ଯ ଲୋଭେନ ହୃତଚେତସଃ । ଅତିକ୍ରାମତି ଯଃ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ପିତୁର୍ଧର୍ମାର୍ଥଦର୍ଶିନଃ
ଯାହା ଲୋଭରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଅନାର୍ଯ୍ୟ, କୃତଜ୍ଞତା ନଥିବା, ଲୋଭରେ ମନ ହରାଇଥିବା, ତାଙ୍କର ମନକୁ ତୁମେ ଅନୁସରଣ କରୁଛ; ସେ ତାଙ୍କର ଧର୍ମବୁଦ୍ଧି ବାପାଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଛ।
ଏତେ ନଶ୍ଯନ୍ତି କୁରଵୋ ଦୁର୍ଯୋଧନକୃତେନ ଵୈ। ଯଥା ତେ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯେଯୁର୍ମହାରାଜ ତଥା କୁରୁ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କର କାରଣରେ କୌରବମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି; ମହାରାଜା, ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ନହେଉ, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ମାଂ ଚୈଵ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ପୂର୍ଵମେଵ ମହାମତେ। ଚିତ୍ରକାର ଇଵାଲେଖ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାପିତଵାନସି
ମହାବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ଆଗରୁ ମୋ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଚିତ୍ରକାର ଚିତ୍ର ଅପରି ଅଲଗା କରି ରଖିଛ।
ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରଜାଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଥା ସଂହରତେ ତଥା। ନୋପେକ୍ଷଶ୍ଵ ମହାବାହୋ ପଶ୍ଯମାନଃ କୁଲକ୍ଷଯମ୍
ପ୍ରଜାପତି ଯେପରି ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରି ପୁନଃ ସଂହାର କରନ୍ତି, ତେଉଁପରି, ବଳଶାଳୀ, କୁଳ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଦେଖି ଉପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଥ ତେଽଦ୍ଯ ମତିର୍ନଷ୍ଟା ଵିନାଶେ ପ୍ରତ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ । ଵନଂ ଗଚ୍ଛ ମଯା ସାର୍ଧଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ଚୈଵ ହ
ଆଜି ଯଦି ତୁମର ମନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ନଷ୍ଟ ଆସୁଛି, ତେବେ ମୋ ସହିତ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଅ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵା ନିକୃତିପ୍ରଜ୍ଞଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସୁଦୁର୍ମତିମ୍ । ଶାଧୀଦଂ ରାଜ୍ଯମଦ୍ଯାଶୁ ପାଣ୍ଡଵୈରଭିରକ୍ଷିତମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର, ଚତୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା, ତାକୁ ବାନ୍ଧି ଦିଅ; ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ଶୀଘ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ଥାପିତ କର।
ପ୍ରସୀଦ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ଵିନାଶୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ମହାନ୍ । ପାଣ୍ଡଵାନାଂ କୁରୂଣାଂ ଚ ରାଜ୍ଞାମମିତତେଜସାମ୍
ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃପା କର; ପାଣ୍ଡବମାନେ, କୌରବମାନେ ଓ ଅପାର ତେଜ ଥିବା ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ବିନାଶ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଵିରରାମୈଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିଦୁରୋ ଦୀନମାନସଃ । ପ୍ରଧ୍ଯାଯମାନଃ ସ ତଦା ନିଃଶ୍ଵସଂଶ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏପରି କଥା କହି ବିଦୁର, ଦୁଃଖିତ ମନ ନେଇ, ଚୁପ ହେଲେ; ସେ ସମୟରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ ଓ ପୁନଃପୁନଃ ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ।
ତତୋଽସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ ସୁବଲସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀ ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତଂ କୁଲନାଶମୀତା। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ପାପମତିଂ ନୃଶଂସଂ ରାଜ୍ଞାଂ ସମକ୍ଷଂ ସୁତମାହ କୋପାତ୍
ତାପରେ ସୁବଳ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା, ନିଜ ଗୋତ୍ର ନାଶ କରିବାକୁ ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଭରିତ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ — ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ ନିର୍ଦୟ — ପୁଅକୁ କଥା କହିଲେ।
ଯେ ପାର୍ଥିଵା ରାଜସଭାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯୋ ଯେ ଚ ସଭାସଦୋଽନ୍ଯେ। ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଵାପରାଧଂ ପାପସ୍ଯ ସାମାତ୍ଯପରିଚ୍ଛଦସ୍ଯ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ରାଜା ରାଜସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ସଭାସଦମାନେ, ସେମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମୁଁ ତୋର ଅପରାଧ ଓ ତୋର ଦୁଷ୍ଟ ସାଥୀ-ପରିଚାରକମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କହିବି।
ରାଜ୍ଯଂ କୁରୂଣାମନୁରୂପଭୋଜ୍ଯଂ କ୍ରମାଗତୋ ନଃ କୁଲଧର୍ମ ଏଷଃ। ତ୍ଵଂ ପାପବୁଦ୍ଧେଽତିନୃଶଂସକର୍ମନ୍ ରାଜ୍ଯଂ କୁରୂଣାମନଯାଦ୍ଵିହଂସି
କୁରୁମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଅନୁକ୍ରମରେ ଆମେ ପାଇଛୁ — ଏହି ଆମର ପରମ୍ପରା। କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ ଅତି ନିର୍ଦୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କୁରୁମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ନଷ୍ଟ କରିଛ।
ରାଜ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ ତସ୍ଯାନୁଜୋ ଵିଦୁରୋ ଦୀର୍ଘଦର୍ଶୀ । ଏତାଵତିକ୍ରମ୍ଯ କଥଂ ନୃପତ୍ଵଂ ଦୁର୍ଯୋଧନ ପ୍ରାର୍ଥଯସେଽଦ୍ଯ ମୋହାତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ରାଜ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ବିଦୁର, ଦୂରଦର୍ଶୀ — ଦୁଇଜଣ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି, ଦୁର୍ଯୋଧନ, ତୁମେ ଭ୍ରମରେ ପଡି ଏବେ କିପରି ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛ?
ରାଜା ଚ କ୍ଷତ୍ତା ଚ ମହାନୁଭାଵୌ ଭୀଷ୍ମେ ସ୍ଥିତେ ପରଵନ୍ତୌ ଭଵେତାମ୍ । ଅଯଂ ତୁ ଧର୍ମଜ୍ଞତଯା ମହାତ୍ମା ନ ରାଜ୍ଯକାମୋ ନୃଵରୋ ନଦୀଜଃ
ରାଜା ଓ ରଥଚାଳକ, ଦୁଇଜଣ ମହାନ ମାନ୍ୟତା ଥିବା, ଭୀଷ୍ମ ରକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ ଅଧିକାର ରଖିପାରିଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ମହାତ୍ମା, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁନାହିଁ — ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ନଦୀରୁ ଜନ୍ମିତ।
ରାଜ୍ଯ ତୁ ପାଣ୍ଡୋରିଦମପ୍ରଧୃଷ୍ଯଂ ତସ୍ଯାଦ୍ଯ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଭଵନ୍ତି ନାନ୍ଯେ। ରାଜ୍ଯଂ ତଦେତନ୍ନିଖିଲଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପୈତାମହଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାନୁଗାମି
ଏହି ଅପରାଜିତ ରାଜ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କର ଥିଲା; ଏବେ କେବଳ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଏହାର ଅଧିକାରୀ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାର, ପୁଅ ଓ ପୁଅର ପୁଅ ଅନୁସାରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଯଦ୍ଵୈ ବ୍ରୂତେ କୁରୁମୁଖ୍ଯୋ ମହାତ୍ମା ଦେଵଵ୍ରତଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ମନୀଷୀ । ସର୍ଵଂ ତଦସ୍ମାଭିରହତ୍ଯ କାର୍ଯଂ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମାନ୍ପରିପାଲଯଦ୍ଭିଃ
କୁରୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ମହାତ୍ମା ଦେବବ୍ରତ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହା କହନ୍ତି, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ, ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷା କରି।
ଅନୁଜ୍ଞଯା ଚାଥ ମହାଵ୍ରତସ୍ଯ ବ୍ରୂଯାନ୍ନୃପୋଽଯଂ ଵିଦୁରସ୍ତଥୈଵ। କାର୍ଯଂ ଭଵେତ୍ତତ୍ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ନିଯୋଜ୍ଯଂ ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସୁଦୀର୍ଘକାଲମ୍
ମହାବ୍ରତୀଙ୍କର ଅନୁମତି ଦେଇ, ରାଜା ଓ ବିଦୁର ଯେପରି କହନ୍ତି, ସେପରି ମିତ୍ରମାନେ ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ, ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ।
ନ୍ଯାଯାଗତଂ ରାଜ୍ଯମିଦଂ କୁରୂଣାଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ ଶାସ୍ତୁ ଵୈ ଧର୍ମପୁତ୍ରଃ । ପ୍ରଚୋଦିତୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ରାଜ୍ଞା ପୁରସ୍କୃତଃ ଶାନ୍ତନଵେନ ଚୈଵ
ନ୍ୟାୟରେ ଆସିଥିବା କୁରୁମାନଙ୍କର ଏହି ରାଜ୍ୟ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶାସନ କରନ୍ତୁ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଓ ଶାନ୍ତନୁବଂଶୀଙ୍କ ସମ୍ମାନ ମିଳି।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଗାନ୍ଧାର୍ଯା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଜନେଶ୍ଵରଃ। ଦୁର୍ଯୋଧନମୁଵାଚେଦଂ ରାଜମଧ୍ଯେ ଜନାଧିପ
ଗାନ୍ଧାରୀ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଜନମାନଙ୍କର ନାୟକ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନ ନିବୋଧେଦଂ ଯତ୍ତ୍ଵାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ରକ । ତଥା ତତ୍କୁରୁ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଦ୍ଯସ୍ତି ପିତୃଗୌରଵମ୍
ଦୁର୍ଯୋଧନ, ମୁଁ ତୋତେ କଣ କହିବି, ଶୁଣ; ପୁଅ, ମୋ ଉପଦେଶ ଅନୁସର, ଯଦି ତୁମେ ପିତାଙ୍କ ଆଦର କର, ତେବେ ତୋର ଭଲ ହେବ।
ସୋମଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ପୂର୍ଵଂ କୁରୂଣାଂ ଵଂଶଵର୍ଧନଃ । ସୋମାଦ୍ବଭୂଵ ଷଷ୍ଠୋଽଯଂ ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ
ସୋମ, ପ୍ରଜାପତି, ପୂର୍ବରୁ କୁରୁବଂଶର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଥିଲେ। ସୋମରୁ ଛଅଟିଏ, ଯୟାତି, ନହୁଷଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁର୍ହି ପଞ୍ଚ ରାଜର୍ଷିସତ୍ତମାଃ । ତେଷାଂ ଯଦୁର୍ମହାତେଜା ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ସମଭଵତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ରାଜର୍ଷି ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଦୁ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ହେଇ ଶାସକ ହେଲେ।
ପୂରୁର୍ଯଵୀଯାଂଶ୍ଚ ତତୋ ଯୋଽସ୍ମାକଂ ଵଂଶଵର୍ଧନଃ। ଶର୍ମିଷ୍ଠଯା ସଂପ୍ରସୂତୋ ଦୁହିତ୍ରା ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ତାପରେ ପୁରୁ, ସବୁଠୁ ଅପରି, ଆମ ବଂଶର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ହେଲେ; ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କର ଝିଅ, ତାଙ୍କରୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ଯଦୁଶ୍ଚ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଵଯାନ୍ଯାଃ ସୁତୋଽଭଵତ୍। ଦୌହିତ୍ରସ୍ତାତ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ କାଵ୍ଯସ୍ଯାମିତତେଜସଃ
ଯଦୁ, ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦେବୟାନୀଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ; ଶୁକ୍ର, କାବ୍ୟ, ଅସୀମ ତେଜସ୍ଵୀ ଋଷି, ତାଙ୍କର ଦୌହିତ୍ର।
ଯାଦଵାନାଂ କୁଲକରୋ ବଲଵାନ୍ଵୀର୍ଯସଂମତଃ । ଅଵମେନେ ସ ତୁ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦର୍ପପୂର୍ଣଃ ସୁମନ୍ଦଧୀଃ
ସେ ଯଦବ ଗୋତ୍ରର ସ୍ଥାପକ ହେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀରତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କିନ୍ତୁ ଅତି ଅଭିମାନ ଓ ଅବିବେକରେ, ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମକୁ ଅପମାନ କଲେ।
ନ ଚାତିଷ୍ଠତ୍ପିତୁଃ ଶସ୍ତ୍ରି ବଲଦର୍ପଵିମୋହିତଃ । ଅଵମେନେ ଚ ପିତରଂ ଭ୍ରାତୄଂଶ୍ଚାପ୍ଯପରାଜିତଃ
ଶକ୍ତି ଓ ଅଭିମାନରେ ଭରିତ, ସେ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନିଲେ ନାହିଁ; ଅପରାଜିତ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପିତା ଓ ଭାଇମାନେ ଉପରେ ଅପମାନ କଲେ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଚତୁରନ୍ତାଯାଂ ଯଦୁଦେଵାଭଵଦ୍ବଲୀ । ଵଶେ କୃତ୍ଵା ସ ନୃପତୀନ୍ନ୍ଯଵସନ୍ନାଗସାହ୍ଵଯେ
ପୃଥିବୀରେ, ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତୃତ, ଯଦୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ; ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧିନରେ ରଖି, ନାଗସାହ୍ୱୟରେ ବସିଥିଲେ।