ନୀଚୈଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତୁ ଵିଦୁର ଉପାସ୍ତେ ସ୍ମ ଵିନୀତଵତ୍। ପ୍ରେଷ୍ଯଵତ୍ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଵାଲଵ୍ଯଜନମୁତ୍କ୍ଷିପନ୍
ବିଦୁର ନମ୍ର ଭାବରେ ରହି, ଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲେ; ଦାସ ଭଳି ଚଳିଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ।
ତତଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଜାସ୍ତାତ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଜନେଶ୍ଵରମ୍ । ଅନ୍ଵପଦ୍ଯନ୍ତ ଵିଧିଵଦ୍ଯଥା ପାଣ୍ଡୁଂ ଜନାଧିପମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରିୟ ପୁଅ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନାୟକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯେପରି ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଵିସୃଜ୍ଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ରାଜ୍ଯଂ ସ ଵିଦୁରାଯ ଚ। ଚଚାର ପୃଥିଵୀଂ ପାଣ୍ଡୁଃ ସର୍ଵାଂ ପରପୁରଞ୍ଜଯଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ବିଦୁରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ, ପାଣ୍ଡୁ ଶତ୍ରୁପୁରୀ ଜିତିଥିବା, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କୋଶସଂଵନନେ ଦାନେ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ଚାନ୍ଵଵେକ୍ଷଣେ । ଭରଣେ ଚୈଵ ସର୍ଵସ୍ଯ ଵିଦୁରଃ ସତ୍ଯସଙ୍ଗରଃ
ଧନ ସଂଗ୍ରହ, ଦାନ, ଦାସମାନଙ୍କ ଦେଖାଶୁଣା, ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବିକାରେ, ବିଦୁର ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ ଥିଲେ।
ସନ୍ଧିଵିଗ୍ରହସଂଯୁକ୍ତୋ ରାଜ୍ଞାଂ ସଂଵାହନକ୍ରିଯାଃ । ଅଵୈକ୍ଷତ ମହାତେଜା ଭୀଷ୍ମଃ ପରପୁରଞ୍ଜଯଃ
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଭୀଷ୍ମ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିଥିବା, ରାଜାମାନଙ୍କର ମିଳିତା ଓ ବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ ଦୃଢ ଭାବରେ ଦେଖିଲେ।
ସିଂହାସନସ୍ଥୋ ନୃପତିର୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମହାବଲଃ । ଅନ୍ଵାସ୍ଯମାନଃ ସତତଂ ଵିଦୁରେଣ ମହାତ୍ମନା
ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ, ମହାତ୍ମା ବିଦୁର ସଦା ସେବା କରୁଥିଲେ।
କଥଂ ତସ୍ଯ କୁଲେ ଜାତଃ କୁଲଭେଦଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଯସି। ସଂଭୂଯ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ ଭୋଗାଞ୍ଜନାଧିପ
ତୁମେ ତାଙ୍କର କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିପରି କୁଳକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛ? ମନୁଷ୍ୟମୁକ୍ୟ, ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ବ୍ରଵୀମ୍ଯହଂ ନ କାର୍ପଣ୍ଯାନ୍ନାର୍ଥହେତୋଃ କଥଞ୍ଚନ । ଭୀଷ୍ମେଣ ଦତ୍ତମିଚ୍ଛାମି ନ ତ୍ଵଯା ରାଜସତ୍ତମ
ମୁଁ କ୍ଷୀଣତାରୁ କିମ୍ବା ଲାଭ ପାଇଁ କଥା କହୁନି; ମୁଁ ଭୀଷ୍ମ ଦେଇଥିବା ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଚାହେଁ, ତୁମେ ଦେଇଥିବା ନୁହେଁ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ନାହଂ ତ୍ଵତ୍ତୋଽଭିକାଙ୍କ୍ଷିଷ୍ଯେ ଵୃତ୍ତ୍ଯୁପାଯଂ ଜନାଧିପ । ଯତୋ ଭୀଷ୍ମସ୍ତତୋ ଦ୍ରୋଣୋ ଯଦ୍ଭୀଷ୍ମସ୍ତ୍ଵାହ ତତ୍କୁରୁ
ମୁଁ ତୁମଠାରୁ କୌଣସି ଜୀବିକା ଉପାୟ ଚାହେଁନି, ମନୁଷ୍ୟମୁକ୍ୟ; ଯେଉଁଠାରେ ଭୀଷ୍ମ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି—ଭୀଷ୍ମ କହିଥିବା କଥା କର।
ଦୀଯତାଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଭ୍ଯୋ ରାଜ୍ଯାର୍ଧମରିକର୍ଶନ । ସମମାଚାର୍ଯକଂ ତାତ ତଵ ତେଷାଂ ଚ ମେ ସଦା
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦିଅ; ଆଚାର୍ୟଙ୍କର ସମାନ ସ୍ଥାନ, ବାପା, ତୁମେ, ସେମାନେ ଓ ମୁଁ ସବୁଠି ସମାନ ରହୁ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମା ଯଥା ମହ୍ଯଂ ତଥା ଶ୍ଵେତହଯୋ ମମ । ବହୁନା କିଂ ପ୍ରଲାପେନ ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ, ଶ୍ୱେତହୟ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ତେଉଁପରି; ବହୁ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଜିତିବା ଅଛି।
ଏଵମୁକ୍ତେ ମହାରାଜ ଦ୍ରୋଣେନାମିତତେଜସା। ଵ୍ଯାଜହାର ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଦୁରଃ ସତ୍ଯସଙ୍ଗରଃ । ପିତୁର୍ଵଦନମନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପରିଵୃତ୍ତ୍ଯ ଚ ଧର୍ମଵିତ୍
ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ ଥିବା ବିଦୁର, ବାପାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଦୃଢ ଧର୍ମ ଜାଣି, ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵଵ୍ରତ ନିବୋଧେଦଂ ଵଚନଂ ମମ ଭାଷତଃ। ପ୍ରନଷ୍ଟଃ କୌରଵୋ ଵଂଶସ୍ତ୍ଵଯାଯଂ ପୁନରୁଦ୍ଧୃତଃ
ଦେବବ୍ରତ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; କୌରବ କୁଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।
ତନ୍ମେ ଵିଲପମାନସ୍ଯ ଵଚନଂ ସମୁପେକ୍ଷସେ। କୋଯଂ ଦୁର୍ଯୋଧନୋ ନାମ କୁଲେଽସ୍ମିନ୍କୁଲପାଂସନଃ
ମୁଁ ବିଳାପ କରୁଥିବାବେଳେ ମୋ କଥାକୁ ଅନଦେଖା କରୁଛ; ଏହି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କୁଳକୁ ଲଜ୍ଜା ଦେଇଥିବା ଦୁର୍ୟୋଧନ କିଏ?
ଯସ୍ଯ ଲୋଭାଭିଭୂତସ୍ଯ ମତିଂ ସମନୁଵର୍ତସେ । ଅନାର୍ଯସ୍ଯାକୃତଜ୍ଞସ୍ଯ ଲୋଭେନ ହୃତଚେତସଃ । ଅତିକ୍ରାମତି ଯଃ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ପିତୁର୍ଧର୍ମାର୍ଥଦର୍ଶିନଃ
ଯାହା ଲୋଭରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଅନାର୍ଯ୍ୟ, କୃତଜ୍ଞତା ନଥିବା, ଲୋଭରେ ମନ ହରାଇଥିବା, ତାଙ୍କର ମନକୁ ତୁମେ ଅନୁସରଣ କରୁଛ; ସେ ତାଙ୍କର ଧର୍ମବୁଦ୍ଧି ବାପାଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଛ।
ଏତେ ନଶ୍ଯନ୍ତି କୁରଵୋ ଦୁର୍ଯୋଧନକୃତେନ ଵୈ। ଯଥା ତେ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯେଯୁର୍ମହାରାଜ ତଥା କୁରୁ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କର କାରଣରେ କୌରବମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି; ମହାରାଜା, ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ନହେଉ, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ମାଂ ଚୈଵ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ପୂର୍ଵମେଵ ମହାମତେ। ଚିତ୍ରକାର ଇଵାଲେଖ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାପିତଵାନସି
ମହାବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ଆଗରୁ ମୋ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଚିତ୍ରକାର ଚିତ୍ର ଅପରି ଅଲଗା କରି ରଖିଛ।
ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରଜାଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଥା ସଂହରତେ ତଥା। ନୋପେକ୍ଷଶ୍ଵ ମହାବାହୋ ପଶ୍ଯମାନଃ କୁଲକ୍ଷଯମ୍
ପ୍ରଜାପତି ଯେପରି ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରି ପୁନଃ ସଂହାର କରନ୍ତି, ତେଉଁପରି, ବଳଶାଳୀ, କୁଳ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଦେଖି ଉପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଥ ତେଽଦ୍ଯ ମତିର୍ନଷ୍ଟା ଵିନାଶେ ପ୍ରତ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ । ଵନଂ ଗଚ୍ଛ ମଯା ସାର୍ଧଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ଚୈଵ ହ
ଆଜି ଯଦି ତୁମର ମନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ନଷ୍ଟ ଆସୁଛି, ତେବେ ମୋ ସହିତ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଅ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵା ନିକୃତିପ୍ରଜ୍ଞଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସୁଦୁର୍ମତିମ୍ । ଶାଧୀଦଂ ରାଜ୍ଯମଦ୍ଯାଶୁ ପାଣ୍ଡଵୈରଭିରକ୍ଷିତମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର, ଚତୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା, ତାକୁ ବାନ୍ଧି ଦିଅ; ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ଶୀଘ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ଥାପିତ କର।
ପ୍ରସୀଦ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ଵିନାଶୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ମହାନ୍ । ପାଣ୍ଡଵାନାଂ କୁରୂଣାଂ ଚ ରାଜ୍ଞାମମିତତେଜସାମ୍
ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃପା କର; ପାଣ୍ଡବମାନେ, କୌରବମାନେ ଓ ଅପାର ତେଜ ଥିବା ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ବିନାଶ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଵିରରାମୈଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିଦୁରୋ ଦୀନମାନସଃ । ପ୍ରଧ୍ଯାଯମାନଃ ସ ତଦା ନିଃଶ୍ଵସଂଶ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏପରି କଥା କହି ବିଦୁର, ଦୁଃଖିତ ମନ ନେଇ, ଚୁପ ହେଲେ; ସେ ସମୟରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ ଓ ପୁନଃପୁନଃ ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ।
ତତୋଽସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ ସୁବଲସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀ ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତଂ କୁଲନାଶମୀତା। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ପାପମତିଂ ନୃଶଂସଂ ରାଜ୍ଞାଂ ସମକ୍ଷଂ ସୁତମାହ କୋପାତ୍
ତାପରେ ସୁବଳ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା, ନିଜ ଗୋତ୍ର ନାଶ କରିବାକୁ ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଭରିତ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ — ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ ନିର୍ଦୟ — ପୁଅକୁ କଥା କହିଲେ।
ଯେ ପାର୍ଥିଵା ରାଜସଭାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯୋ ଯେ ଚ ସଭାସଦୋଽନ୍ଯେ। ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଵାପରାଧଂ ପାପସ୍ଯ ସାମାତ୍ଯପରିଚ୍ଛଦସ୍ଯ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ରାଜା ରାଜସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ସଭାସଦମାନେ, ସେମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମୁଁ ତୋର ଅପରାଧ ଓ ତୋର ଦୁଷ୍ଟ ସାଥୀ-ପରିଚାରକମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କହିବି।
ରାଜ୍ଯଂ କୁରୂଣାମନୁରୂପଭୋଜ୍ଯଂ କ୍ରମାଗତୋ ନଃ କୁଲଧର୍ମ ଏଷଃ। ତ୍ଵଂ ପାପବୁଦ୍ଧେଽତିନୃଶଂସକର୍ମନ୍ ରାଜ୍ଯଂ କୁରୂଣାମନଯାଦ୍ଵିହଂସି
କୁରୁମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଅନୁକ୍ରମରେ ଆମେ ପାଇଛୁ — ଏହି ଆମର ପରମ୍ପରା। କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ ଅତି ନିର୍ଦୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କୁରୁମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ନଷ୍ଟ କରିଛ।
ରାଜ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ ତସ୍ଯାନୁଜୋ ଵିଦୁରୋ ଦୀର୍ଘଦର୍ଶୀ । ଏତାଵତିକ୍ରମ୍ଯ କଥଂ ନୃପତ୍ଵଂ ଦୁର୍ଯୋଧନ ପ୍ରାର୍ଥଯସେଽଦ୍ଯ ମୋହାତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ରାଜ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ବିଦୁର, ଦୂରଦର୍ଶୀ — ଦୁଇଜଣ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି, ଦୁର୍ଯୋଧନ, ତୁମେ ଭ୍ରମରେ ପଡି ଏବେ କିପରି ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛ?
ରାଜା ଚ କ୍ଷତ୍ତା ଚ ମହାନୁଭାଵୌ ଭୀଷ୍ମେ ସ୍ଥିତେ ପରଵନ୍ତୌ ଭଵେତାମ୍ । ଅଯଂ ତୁ ଧର୍ମଜ୍ଞତଯା ମହାତ୍ମା ନ ରାଜ୍ଯକାମୋ ନୃଵରୋ ନଦୀଜଃ
ରାଜା ଓ ରଥଚାଳକ, ଦୁଇଜଣ ମହାନ ମାନ୍ୟତା ଥିବା, ଭୀଷ୍ମ ରକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ ଅଧିକାର ରଖିପାରିଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ମହାତ୍ମା, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁନାହିଁ — ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ନଦୀରୁ ଜନ୍ମିତ।
ରାଜ୍ଯ ତୁ ପାଣ୍ଡୋରିଦମପ୍ରଧୃଷ୍ଯଂ ତସ୍ଯାଦ୍ଯ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଭଵନ୍ତି ନାନ୍ଯେ। ରାଜ୍ଯଂ ତଦେତନ୍ନିଖିଲଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପୈତାମହଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାନୁଗାମି
ଏହି ଅପରାଜିତ ରାଜ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କର ଥିଲା; ଏବେ କେବଳ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଏହାର ଅଧିକାରୀ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାର, ପୁଅ ଓ ପୁଅର ପୁଅ ଅନୁସାରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଯଦ୍ଵୈ ବ୍ରୂତେ କୁରୁମୁଖ୍ଯୋ ମହାତ୍ମା ଦେଵଵ୍ରତଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ମନୀଷୀ । ସର୍ଵଂ ତଦସ୍ମାଭିରହତ୍ଯ କାର୍ଯଂ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମାନ୍ପରିପାଲଯଦ୍ଭିଃ
କୁରୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ମହାତ୍ମା ଦେବବ୍ରତ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହା କହନ୍ତି, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ, ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷା କରି।
ଅନୁଜ୍ଞଯା ଚାଥ ମହାଵ୍ରତସ୍ଯ ବ୍ରୂଯାନ୍ନୃପୋଽଯଂ ଵିଦୁରସ୍ତଥୈଵ। କାର୍ଯଂ ଭଵେତ୍ତତ୍ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ନିଯୋଜ୍ଯଂ ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସୁଦୀର୍ଘକାଲମ୍
ମହାବ୍ରତୀଙ୍କର ଅନୁମତି ଦେଇ, ରାଜା ଓ ବିଦୁର ଯେପରି କହନ୍ତି, ସେପରି ମିତ୍ରମାନେ ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ, ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ।