କର୍ଣିନାଲୀକନାରାଚା ଵତ୍ସଦନ୍ତୋପବୃଂହଣାଃ । ତୋମରାଃ ସୋମକଲଶାଃ ପଵିତ୍ରାଣି ଧନୂଂଷି ଚ
କଣ୍ଠାଲଙ୍କିତ ତୀର, ଲୋହାର ବାଣ ଓ ଟାଣା ତୀର, ବଛର ଦାନ୍ତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାଇଥିବା ତୀରଗୁଡ଼ିକ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତୋମର, ସୋମପାତ୍ର, ପବିତ୍ର ଓ ଧନୁଷ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବ।
ଅସଯୋଽତ୍ର କପାଲାନି ପୁରୋଡାଶାଃ ଶିରାଂସି ଚ। ହଵିସ୍ତୁ ରୁଧିରଂ କୃଷ୍ଣ ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ତଳୱାରଗୁଡ଼ିକ ହବେ ଅଞ୍ଜଳିପାତ୍ର, ଖୋପଡ଼ି ହବେ ହବିଷ୍ୟ ପାତ୍ର, ମୁଣ୍ଡ ହବେ ପିଠା, ଏବଂ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ରକ୍ତ ହବେ ହବିଷ୍ୟ, ହେ କୃଷ୍ଣ।
ଇଧ୍ମାଃ ପରିଧଯଶ୍ଚୈଵ ଶକ୍ତଯୋ ଵିମଲା ଗଦାଃ। ସଦସ୍ଯା ଦ୍ରୋଣଶିଷ୍ଯାଶ୍ଚ କୃପସ୍ଯ ଚ ଶରଦ୍ଵତଃ
ଏଠାରେ ଜଳାଣ ଓ ପରିଧି ହେବେ ନିର୍ମଳ ଶକ୍ତି ଓ ଗଦା, ଏବଂ ସହାୟକ ହେବେ ଦ୍ରୋଣ ଓ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ।
ଇଷଵୋଽତ୍ର ପରିସ୍ତୋମା ମୁକ୍ତା ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵନା । ମହାରଥପ୍ରଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଦ୍ରୋଣଦ୍ରୌଣିପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ଏଠାରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀରଗୁଡ଼ିକ ହେବେ ସ୍ତୁତିମାଳା, ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ବଡ଼ ରଥୀମାନଙ୍କର ତୀର ହେବେ ହବିଷ୍ୟ।
ପ୍ରତିପ୍ରାସ୍ଥାନିକଂ କର୍ମ ସାତ୍ଯକିସ୍ତୁ କରିଷ୍ଯତି। ଦୀକ୍ଷିତୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽତ୍ର ପତ୍ନୀ ଚାସ୍ଯ ମହାଚମୂଃ
ସାତ୍ୟକି ପୂର୍ବ ଆଚାର କରିବେ, ଏଠାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଦୀକ୍ଷିତ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ହେବେ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ହେବେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ।
ଘଟୋତ୍କଚୋଽତ୍ର ଶାମିତ୍ରଂ କରିଷ୍ଯତି ମହାବଲଃ । ଅତିରାତ୍ରେ ମହାବାହୋ ଵିତତେ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ଘଟୋତ୍କଚ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଦୀର୍ଘ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ସହପୁରୋହିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ହେ ମହାବାହୁ।
ଦକ୍ଷିଣା ତ୍ଵସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ । ଵୈତାନିକେ କର୍ମମୁଖେ ଜାତୋ ଯତ୍କୃଷ୍ଣ ପାଵକାତ୍
ଏହି ଯଜ୍ଞର ଦକ୍ଷିଣା ହେବେ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବୈତାନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ, ହେ କୃଷ୍ଣ।
ଯଦବ୍ରୁଵମହଂ କୃଷ୍ଣ କଟୁକାନି ସ୍ମ ପାଣ୍ଡଵାନ୍। ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ତେନ ତପ୍ଯେ ହ୍ଯକର୍ମଣା
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ କଠୋର କଥା କହିଥିଲି, ସେ ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏବେ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ।
ଯଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ମାଂ କୃଷ୍ଣ ନିହତଂ ସଵ୍ଯସାଚିନା । ପୁନଶ୍ଚିତିସ୍ତଦା ଚାସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଥ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋତେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହାତରେ ମୃତ ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଶେଷ ପବିତ୍ରତା ହେବ।
ଦୁଃଶାସନସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ଯଦା ପାସ୍ଯତି ପାଣ୍ଡଵଃ । ଆନର୍ଦଂ ନର୍ଦତଃ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ସୂଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୀମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବା ଭଳି ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇ ବଡ଼ ରବ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୁରା ପାନ ହେବ।
ଯଦା ଦ୍ରୋଣଂ ଚ ଭୀଷ୍ମଂ ଚ ପାଞ୍ଚାଲ୍ଯୌ ପାତଯିଷ୍ଯତଃ । ତଦା ଯଜ୍ଞାଵସାନଂ ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଜନାର୍ଦନ
ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପତିତ କରିବେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଶେଷ ହେବ।
ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ଯଦା ହନ୍ତା ଭୀମସେନୋ ମହାବଲଃ । ତଦା ସମାପ୍ସ୍ଯତେ ଯଜ୍ଞୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ମାଧଵ
ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମସେନ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବେ, ହେ ମାଧବ, ସେତେବେଳେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ସ୍ନୁଷାଶ୍ଚ ପ୍ରସ୍ନୁଷାଶ୍ଚୈଵ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସଙ୍ଗତାଃ । ହତେଶ୍ଵରା ନଷ୍ଟପୁତ୍ରା ହତନାଥାଶ୍ଚ କେଶଵ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସ୍ନୁଷା ଓ ପ୍ରସ୍ନୁଷାମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ, ପତିହୀନ, ପୁଅ ହରାଇଥିବା, ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ବିହୀନ ହୋଇଯିବେ, ହେ କେଶବ।
ରୁଦନ୍ତ୍ଯଃ ସହଗାନ୍ଧାର୍ଯା ଶ୍ଵଗୃଧ୍ରକୁରରାକୁଲେ । ସ ଯଜ୍ଞେଽସ୍ମିନ୍ନଵଭୃଥୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଜନାର୍ଦନ
ସେମାନେ ଗାନ୍ଧାରୀ ସହିତ କାନ୍ଦିବେ, ଶୁଆ, ଗୃଧ୍ର ଓ କାଉଡ଼ା ଭିତରେ, ଏହି ଯଜ୍ଞର ଅବଭୃଥ୍ ସ୍ନାନ ହେବ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
ଵିଦ୍ଯାଵୃଦ୍ଧା ଵଯୋଵୃଦ୍ଧାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭ । ଵୃଥା ମୃତ୍ଯୁଂ ନ କୁର୍ଵୀରଂସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେ ମଧୁସୂଦନ
ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବୟସ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ବୃଦ୍ଧ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନାବଶ୍ୟକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ମଧୁସୂଦନ।
ଶସ୍ତ୍ରେଣ ନିଧନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସମୃଦ୍ଧଂ କ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଲମ୍ । କରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ପୁଣ୍ଯତମେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି କେଶଵ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଶେଷ ହେଉ, ହେ କେଶବ, ତିନି ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯଦି ହେଉ।
ତଦତ୍ର ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଵିଧତ୍ସ୍ଵ ଯଦଭୀପ୍ସିତମ୍ । ଯଥା କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯ କ୍ଷତ୍ରଂ ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିଠାରେ, କମଳନୟନ, ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା କର। ଯେପରି, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ।
ଯାଵତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ଗିରଯଃ ସରିତଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନ । ତାଵତ୍କୀର୍ତିଭଵଃ ଶବ୍ଦଃ ଶାଶ୍ଵତୋଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାହାଡ଼ ଓ ନଦୀମାନେ ରହିବେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଖ୍ୟାତି ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କଥଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମହାଭାରତମାହଵମ୍ । ସମାଗମେଷୁ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଯଶୋଧନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଭାସମ୍ମିଳନରେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଶସ୍ୱୀ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର କଥା କହିବେ।
ସମୁପାନଯ କୌନ୍ତେଯଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ମମ କେଶଵ । ମନ୍ତ୍ରସଂଵରଣଂ କୁର୍ଵନ୍ନିତ୍ଯମେଵ ପରନ୍ତପ
କେଶବ, ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଣ, ଏବଂ ସଦା ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ରଖ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା।
କର୍ଣସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କେଶଵଃ ପରଵୀରହା। ଉଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ଵାକ୍ଯଂ ସ୍ମିତପୂର୍ଵମିଦଂ ଯଥା
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁବିଧ୍ୱଂସୀ କେଶବ ହସିଲେ ଏବଂ ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅପି ତ୍ଵାଂ ନ ଲଭେତ୍କର୍ଣ ରାଜ୍ଯଲମ୍ଭୋପପାଦନମ୍ । ମଯା ଦତ୍ତାଂ ହି ପୃଥିଵୀଂ ନ ପ୍ରଶାସିତୁମିଚ୍ଛସି
କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ନେଇପାରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ଦେଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏହା ଶାସନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହାଁ।
ଧ୍ରୁଵୋ ଜଯଃ ପାଣ୍ଡଵାନାମିତୀଦଂ ନ ସଂଶଯଃ କଶ୍ଚନ ଵିଦ୍ଯତେଽତ୍ର। ଜଯଧ୍ଵଜୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତୋ ଵାନରରାଜ ଉଗ୍ରଃ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବିଜୟ ପତାକା, ଭୟଙ୍କର ବାନର ରାଜା ସହିତ, ଉଚ୍ଚ ଉଠିଛି।
ଦିଵ୍ଯା ମାଯା ଵିହିତା ଭୌମନେନ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତା ଇନ୍ଦ୍ରକେତୁପ୍ରକାଶାଃ । ଦିଵ୍ଯାନି ଭୂତାନି ଜଯାଵହାନି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତି ଚୈଵାତ୍ର ଭଯାନକାନି
ଭୂମିପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତାକା ପରି ଉଜ୍ୱଳ ପତାକା ଉଠିଛି; ଏଠି ଦିବ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ବିଜୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦୁହେଁ, ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ନ ସଞ୍ଜତେ ଶୈଲଵନସ୍ପତିଭ୍ଯ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋଜନମାତ୍ରରୂପଃ । ଶ୍ରୀମାନ୍ଧ୍ଵଜଃ କର୍ଣ ଧନଞ୍ଜଯସ୍ଯ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ ପାଵକତୁଲ୍ଯରୂପଃ
କର୍ଣ୍ଣ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପତାକା ପାହାଡ଼ ଓ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଉପରେ ଏବଂ ପାଶେ ଏକ ଯୋଜନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଉଠିଛି।
ଯଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣସାରଥିମ୍ । ଐନ୍ଦ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ଵିକୁର୍ଵାଣମୁଭେ ଚାପ୍ଯଗ୍ନିମାରୁତେ
ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଉଥିବା, କୃଷ୍ଣ ଯେଉଁଠି ସାରଥି, ଇନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ର ଚଳାଉଥିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନି-ବାୟୁ ଦୁଇଁଟି ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଦେଖିବ।
ଗାଣ୍ଡୀଵସ୍ଯ ଚ ନିର୍ଘୋଷଂ ଵିସ୍ଫୂର୍ଜିତମିଵାଶନେଃ। ନ ତଦା ଭଵିତା ତ୍ରେତା ନ କୃତଂ ଦ୍ଵାପରଂ ନ ଚ
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାଣ୍ଡୀବର ଗର୍ଜନ, ବିଜୁଳିର ଗୁରୁତ୍ୱ ଧ୍ୱନି ପରି, ଶୁଣିବ, ସେତେବେଳେ ତ୍ରେତା, କୃତ, ଡ୍ୱାପର—କୌଣସି ଯୁଗ ରହିବ ନାହିଁ।
ଯଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍ । ଜପହୋମସମାଯୁକ୍ତଂ ସ୍ଵାଂ ରକ୍ଷନ୍ତଂ ମହାଚମୂମ୍
ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଜପ ଓ ହୋମରେ ଲିନ ଥିବା, ନିଜ ବିଶାଳ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦେଖିବ।
ଆଦିତ୍ଯମିଵ ଦୁର୍ଧର୍ଷଂ ତପନ୍ତଂ ଶତ୍ରୁଵାହିନୀମ୍ । ନ ତଦା ଭଵିତା ତ୍ରେତା ନ କୃତଂ ଦ୍ଵାପରଂ ନ ଚ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଅଜୟ, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ତାପିଥିବା—ସେତେବେଳେ ତ୍ରେତା, କୃତ, ଡ୍ୱାପର—କୌଣସି ଯୁଗ ରହିବ ନାହିଁ।
ଯଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ଭୀମସେନଂ ମହାବଲମ୍ । ଦୁଃଶାସନସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ପୀତ୍ଵା ନୃତ୍ଯନ୍ତମାହଵେ
ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ, ମହାବଳୀ, ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖିବ।