ମିଥ୍ଯୋପଚରିତା ହ୍ଯେତେ ଵର୍ତମାନ ହ୍ଯନୁପ୍ରିଯେ । ଅହିତତ୍ଵାଯ କଲ୍ପନ୍ତେ ଦୋଷା ଭରତସତ୍ତମ
ଏହି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ଯଦିଓ ଭୁଲ୍ ଭାବେ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଲଗାଯାଏ ଏବଂ ଏବେ ଭଲ ଲାଗୁଥାଏ, କିନ୍ତୁ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶେଷରେ ଏହା ଅନିଷ୍ଟକୁ ନେଇଯାଏ।
ତ୍ଵମୁକ୍ତଃ କୁରୁଵୃଦ୍ଧେନ ମଯା ଚ ଵିଦୁରେଣ ଚ । ଵାସୁଦେଵେନ ଚ ତଥା ଶ୍ରେଯୋ ନୈଵାଭିମନ୍ଯସେ
ତୁମେ କୁରୁବୃଦ୍ଧ, ମୁଁ, ବିଦୁର ଏବଂ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ପାଇଛ; ତଥାପି ତୁମେ ଭଲ କଥା ବିଚାର କରୁନାହଁ।
ଅସ୍ତି ମେ ବଲମିତ୍ଯେଵ ସହସା ତ୍ଵଂ ତିତୀର୍ଷସି। ସଗ୍ରାହନକ୍ରମକରଂ ଗଙ୍ଗାଵେଗମିଵୋଷ୍ଣଗେ
ତୁମେ କେବଳ 'ମୋର ଶକ୍ତି ଅଛି' ବୋଲି ଭାବି, ଏକାଠି ଗଙ୍ଗାର ତୀବ୍ର ପ୍ରବାହକୁ, ଯେଉଁଠି ମାଛ ଓ ମଗର ଅଛି, ଗରମ ଦିନରେ ଅଟକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ।
ଵାସସୈଵ ଯଥା ହି ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଵୃଣ୍ଵାନୋଽଭିମନ୍ଯସେ। ସ୍ରଜଂ ତ୍ଯକ୍ତାମିଵ ପ୍ରାପ୍ଯ ଲୋଭାଦ୍ଯୌଧିଷ୍ଠିରୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯେପରି ତୁମେ କେବଳ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅଛ, ସେପରି ଲୋଭରେ, ତୁମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଶ୍ରୀକୁ ପଡ଼ିଥିବା ମାଳା ପରି ଉଠାଇ ନେଉଛ।
ଦ୍ରୌପଦୀସହିତଂ ପାର୍ଥଂ ସାଯୁଧୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିର୍ଵୃତମ୍। ଵନସ୍ଥମପି ରାଜ୍ଯସ୍ଥଃ ପାଣ୍ଡଵଂ କୋ ଵିଜେଷ୍ଯତି
ଡ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାଇମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ, ସେ ଅଟବାରେ ରହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜ୍ୟ ଥିବା ସମୟରେ କିଏ ଜିତିପାରିବ?
ନିଦେଶେ ଯସ୍ଯ ରାଜାନଃ ସର୍ଵେ ତିଷ୍ଠନ୍ତି କିଙ୍କରାଃ । ତମୈଲଵିଲମାସାଦ୍ଯ ଧର୍ମରାଜୋ ଵ୍ଯରାଜତ
ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ଦାସ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହନ୍ତି, ସେ ଇଳାନନ୍ଦନଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ହେଇ ଦେଖାଦେଲେ।
କୁବେରସଦନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତୋ ରତ୍ନାନ୍ଯଵାପ୍ଯ ଚ । ସ୍ଫୀତମାକ୍ରମ୍ଯ ତେ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ରାଜ୍ଯମିଚ୍ଛନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵାଃ
କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଆଣି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବେ ଆରମ୍ଭରେ ଅତି ଧନୀ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତୁମ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଦତ୍ତଂ ହୁତମଧୀତଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତର୍ପିତା ଧନୈଃ । ଆଵଯୋର୍ଗତମାଯୁଶ୍ଚ କୃତକୃତ୍ଯୌ ଚ ଵିଦ୍ଧି ନୌ
ଆମେ ଦାନ, ଯଜ୍ଞ, ଅଧ୍ୟୟନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ, କରିବାକୁ ଥିବା କାମ ସବୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତ୍ଵଂ ତୁ ହିତ୍ଵା ସୁଖଂ ରାଜ୍ଯଂ ମିତ୍ରାଣି ଚ ଧନାନି ଚ । ଵିଗ୍ରହଂ ପାଣ୍ଡଵୈଃ କୃତ୍ଵା ମହଦ୍ଵ୍ଯସନମାପ୍ସ୍ଯସି
ତୁମେ ରାଜ୍ୟର ସୁଖ, ମିତ୍ର ଓ ଧନ ଛାଡ଼ି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରି, ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିବ।
ଦ୍ରୌପଦୀ ଯସ୍ଯ ଚାଶାସ୍ତେ ଵିଜଯଂ ସତ୍ଯଵାଦିନୀ । ତପୋଘୋରଵ୍ରତା ଦେଵୀ କଥଂ ଜେଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵମ୍
ଯାହାଙ୍କ ଜୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟବାଦି ଦ୍ରୌପଦୀ, ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଦେବୀ, ଆଶା କରୁଛନ୍ତି, ସେହି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କିପରି ହରାଇପାରିବ?
ମନ୍ତ୍ରୀ ଜନାର୍ଦନୋ ଯସ୍ଯ ଭ୍ରାତା ଯସ୍ଯ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କଥଂ ଜେଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପରାମର୍ଶଦାତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଭାଇ ଧନଞ୍ଜୟ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କିପରି ହରାଇପାରିବ?
ସହାଯା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯସ୍ଯ ଧୃତିମନ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ। ତମୁଗ୍ରତପସଂ ଵୀରଂ କଥଂ ଜେଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵମ୍
ଯାହାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଦୃଢ଼ ନିୟମିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ସେହି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କିପରି ହରାଇପାରିବ?
ପୁନରୁକ୍ତଂ ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍କାର୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା। ସୁହୃଦା ମଞ୍ଜମାନେଷୁ ସୁହୃତ୍ସୁ ଵ୍ଯସନାର୍ଣଵେ
ମୁଁ ପୁଣିଥରେ କହୁଛି, ଯେଉଁଠି ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁବା ଉଚିତ, ମିତ୍ରମାନେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବୁଛନ୍ତି, ସେଠି ସେମାନଙ୍କୁ ମିତ୍ରତା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ।
ଅଲଂ ଯୁଦ୍ଧେନ ତୈର୍ଵୀରୈଃ ଶାମ୍ଯ ତ୍ଵଂ କୁରୁଵୃଦ୍ଧଯେ । ମା ଗମଃ ସତୁତାମାତ୍ଯଃସମିତ୍ରଶ୍ଚ ଯମକ୍ଷଯମ୍
ସେହି ବୀରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। କୁରୁବଂଶର ଭଲ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କର। ତୁମେ ତୁମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ରାଜପୁତ୍ରୈଃ ପରିଵୃତସ୍ତଥା ଭୃତ୍ଯୈଶ୍ଚ ସତ୍ତମ। ଉପାରୋପ୍ଯ ରଥେ କର୍ଣଂ ନିର୍ଯାତୋ ମଧୁସୂଦନଃ
ରାଜପୁତ୍ର ଓ ଭୃତ୍ୟମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ସ୍ଥିତିରେ, ମଧୁସୂଦନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ରଥରେ ବସାଇ, ବାହାରିଗଲେ।
କିମବ୍ରଵୀଦ୍ରଥୋପସ୍ଥେ ରାଧେଯଂ ପରଵୀରହା । କାନି ସାନ୍ତ୍ଵାନି ଗୋଵିନ୍ଦଃ ସୂତପୁତ୍ରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତଵାନ୍
ରଥରେ ବସିଥିବା ରାଧେୟଙ୍କୁ ଗୋବିନ୍ଦ କଣ କହିଥିଲେ? ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ କଣ ଶାନ୍ତିର କଥା କହିଥିଲେ?
ଉଦ୍ଯନ୍ମେଘସ୍ଵନଃ କାଲେ ଯତ୍କୃଷ୍ଣଃ କର୍ଣମବ୍ରଵୀତ୍। ମୃଦୁ ଵା ଯଦି ଵା ତୀକ୍ଷ୍ଣଂ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଵଶଃ
ଯେପରି ଉଠୁଥିବା ମେଘର ଗର୍ଜନ ସମୟରେ ଶବ୍ଦ ହୁଏ, ସେପରି କୃଷ୍ଣ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କଣ କହିଥିଲେ, ମୃଦୁ କିମ୍ବା କଠୋର? ସେସବୁ କଥା ମୋତେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵାକ୍ଯାନି ତୀକ୍ଷ୍ଣାନି ଚ ମୃଦୂନି ଚ। ପ୍ରିଯାଣି ଧର୍ମଯୁକ୍ତାନି ସତ୍ଯାନି ଚ ହିତାନି ଚ
କଠୋର, ମୃଦୁ, ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମଯୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଓ ଉପକାରୀ — ସମସ୍ତ କଥା କ୍ରମକ୍ରମେ ମୋତେ କହ।
ହୃଦଯଗ୍ରହଣୀଯାନି ରାଧେଯଂ ମଧୁସୂଦନଃ । ଯାନ୍ଯବ୍ରଵୀଦମେଯାତ୍ମା ତାନି ମେ ଶ୍ରୃଣୁ ଭାରତ
ମଧୁସୂଦନ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଅପରିମିତ, ରାଧେୟଙ୍କୁ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲେ, ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯିବା ସେଇ କଥା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଉପାସିତାସ୍ତେ ରାଧେଯ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ। ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଂ ପରିପୃଷ୍ଟାଶ୍ଚ ନିଯତେନାନସୂଯଯା
ରାଧେୟ, ତୁମେ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିଛ, ଏବଂ ନିୟମ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ପଚାରିଛ।
ତ୍ଵମେଵ କର୍ଣ ଜାନାସି ଵେଦଵାଦାନ୍ସନାତନାନ୍ । ତ୍ଵମେଵ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ସୂକ୍ଷ୍ମେଷୁ ପରିନିଷ୍ଠିତଃ
କର୍ଣ୍ଣ, ବେଦର ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ ତୁମେ ଏକା ଜାଣ, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦକ୍ଷ।
କାନୀନଶ୍ଚ ସହୋଢଶ୍ଚ କନ୍ଯାଯାଂ ଯଶ୍ଚ ଜାଯତେ । ଵୋଢାରଂ ପିତରଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରାହୁଃ ଶାସ୍ତ୍ରଵିଦୋ ଜନାଃ
ଯେଉଁ କନ୍ୟାର ଏକ ଶିଶୁ ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ସେ ଶିଶୁର ପିତା ହେଉଛନ୍ତି ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହା ସେ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି।
ସୋଽସି କର୍ଣ ତଥାଜାତଃ ପାଣ୍ଡୋଃ ପୁତ୍ରୋସି ଧର୍ମତଃ । ନିଶ୍ଚଯାଦ୍ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣାମେହି ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯସି
କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ଏଭଳି ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ତୁମେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ନିଶ୍ଚିତ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଆସ, ରାଜା ହେବ।
ପିତୃପକ୍ଷେ ଚ ତେ ପାର୍ଥା ମାତୃପକ୍ଷେ ଚ ଵୃଷ୍ଣଯଃ । ଦ୍ଵୌ ପକ୍ଷାଵଭିଜାନୀହି ତ୍ଵମେତୌ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ପାର୍ଥମାନେ, ମାତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବୃଷ୍ଣିମାନେ। ଏହି ଦୁଇ ପକ୍ଷ ତୁମର।
ମଯା ସାର୍ଧମିତୋ ଯାତମଦ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ତାତ ପାଣ୍ଡଵାଃ । ଅଭିଜାନନ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯଂ ପୂର୍ଵଜାତଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରାତ୍
ମୋ ସହିତ ଏବେ ଚଳ, ପୁଅ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମକୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ ବୋଲି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୋଲି, ଚିହ୍ନିପାରିବେ।
ପାଦୌ ତଵ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯନ୍ତି ଭ୍ରାତରଃ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଦ୍ରୌପଦେଯାସ୍ତଥା ପଞ୍ଚ ସୌଭଦ୍ରଶ୍ଚାପରାଜିତଃ
ତୁମର ପାଞ୍ଚଜଣ ପାଣ୍ଡବ ଭାଇମାନେ ତୁମର ପାଦ ଧରିବେ, ଏହିପରି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଓ ଅଜୟୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ।
ରାଜାନୋ ରାଜପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ସମାଗତାଃ। ପାଦୌ ତଵ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଚାନ୍ଧକଵୃଷ୍ଣଯଃ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ରାଜାମାନେ ଓ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପାଦ ଧରିବେ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଆନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟ।
ହିରଣ୍ମଯାଂଶ୍ଚ ତେ କୁମ୍ଭାନ୍ରାଜତାନ୍ପାର୍ଥିଵାଂସ୍ତଥା । ଓଷଧ୍ଯଃ ସର୍ଵବୀଜାନି ସର୍ଵରତ୍ନାନି ଵୀରୁଧଃ
ସୁନାର କୁମ୍ଭ, ଚାଁଦିର କୁମ୍ଭ ଓ ରାଜସିକ ପାତ୍ର, ସମସ୍ତ ଔଷଧି, ବିଭିନ୍ନ ବିଜ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଆଣାଯିବ।
ରାଜନ୍ଯା ରାଜକନ୍ଯାଶ୍ଚାପ୍ଯାନଯନ୍ତ୍ଵାଭିଷେଚନମ୍ । ଷଷ୍ଠେ ତ୍ଵାଂ ଚ ତଥା କାଲେ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯୁପଗମିଷ୍ଯତି
କ୍ଷତ୍ରିୟ ମହିଳାମାନେ ଓ ରାଜକନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଆଣିଦେବେ; ଏବଂ ଛଅଥ ଥରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ନିଜେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।
ଅଗ୍ନିଂ ଜୁହୋତୁ ଵୈ ଧୌମ୍ଯଃ ସଂଶିତାତ୍ମା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵାମଭିଷିଞ୍ଚନ୍ତୁ ଚାତୁର୍ଵୈଦ୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଧୌମ୍ୟ, ଯିଏ ଦୃଢ଼ ମନବଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରୁନ୍ତୁ; ଆଜି ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦ୍ବିଜମାନେ ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ।