ଯସ୍ତୁ ନ୍ନିଃଶ୍ରେଯସଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାକ୍ତଦେଵାଭିପଦ୍ଯତେ। ଆତ୍ମନୋ ମତମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ସ ଲୋକେ ସୁଖମେଧତେ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ ସେପରି କରେ, ନିଜ ମତକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଏଇ ଜଗତରେ ସୁଖ ପାଏ।
ଯୋଽର୍ଥକାମସ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାତିକୂଲ୍ଯାନ୍ନ ମୃଷ୍ଯତେ। ଶୃଣୋତି ପ୍ରତିକୂଲାନି ଦ୍ଵିଷତାଂ ଵଶମେତି ସଃ
ଯିଏ ଉପକାରୀଙ୍କ କଥାକୁ ମନେ ନ ରଖି, ବିପକ୍ଷୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପଡ଼ିଯାଏ।
ସତାଂ ମତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଯୋଽସତାଂ ଵର୍ତତେ ମତେ। ଶୋଚନ୍ତେ ଵ୍ଯସନେ ତସ୍ଯ ସୁହୃଦୋ ନଚିରାଦିଵ
ଯିଏ ଭଲମନ୍ୟଙ୍କ ଉପଦେଶ ଛାଡ଼ି, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମତ ଅନୁସରେ, ସେ ଦୁଃଖ ଆସିଲେ ତାଙ୍କ ସୁହୃଦମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁଖ୍ଯାନମାତ୍ଯାନୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଯୋ ନିହୀନାନ୍ନିଷେଵତେ । ସ ଘୋରାମାପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନୋତ୍ତାରମଧିଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ଛାଡ଼ି, ଅପାତ୍ରଙ୍କ ସେବା କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଆପଦରେ ପଡ଼ି, ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ।
ଯୋଽସତ୍ସେଵୀ ଵୃଥାଚାରୋ ନ ଶ୍ରୋତା ସୁହୃଦାଂ ସତାମ୍। ପରାନ୍ଵୃଣୀତି ସ୍ଵାନ୍ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତଂ ଗୌସ୍ତ୍ଯଜତି ଭାରତ
ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ମିଶେ, ବ୍ୟର୍ଥ କାମ କରେ, ଭଲମନ୍ୟ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣେନାହିଁ, ପରକୁ ଭଲପାଏ ଓ ନିଜମାନେକୁ ଘୃଣା କରେ, ତାଙ୍କୁ ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଯାଏ, ହେ ଭାରତ।
ତତ୍ଵଂ ଵିରୁଦ୍ଧା ତୈର୍ଵୀରୈସ୍ଯେତତ୍ରାଣମିଚ୍ଛସି । ଅଶିଷ୍ଟେଭ୍ଯୋଽସମର୍ଥେଭ୍ଯୋ ମୂଢେଭ୍ଯୋ ଭରତର୍ଷଭ
ଯଦି ତୁମେ ନିଜ ପକ୍ଷବିରୋଧୀ, ଅନିୟମିତ, ଅସମର୍ଥ ଓ ମୂଢ଼ମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଖ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ—
କୋ ହି ଶକ୍ରସମାଞ୍ଜ୍ଞାତୀନତିକ୍ରମ୍ଯ ମହାରଥାନ୍ । ଅନ୍ଯେଭ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣମାଶଂସେତ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ଭୁଵି ମାନଵଃ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଆଉ କିଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମହାବୀର ବନ୍ଧୁମାନେକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଚିନ୍ତା କରିପାରିବ?
ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି କୌନ୍ତେଯା ନିତ୍ଯଂ ଵିନିକୃତାସ୍ତ୍ଵଯା । ନ ଚ ତେ ଜାତୁ କୁପ୍ଯନ୍ତି ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ହି ପାଣ୍ଡଵାଃ
ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ, ଜନ୍ମଠାରୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛ, ତଥାପି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେ କେବେ ତୁମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରନାହାନ୍ତି।
ମିଥ୍ଯୋପଚରିତାସ୍ତାତ ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ବାନ୍ଧଵାଃ । ତ୍ଵଯି ସମ୍ଯଙ୍ଭହାବାହୋ ପ୍ରତିପନ୍ନା ଯଶସ୍ଵିନଃ
ପୁତ୍ର, ଜନ୍ମଠାରୁ ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ ତୁମ ପକ୍ଷରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଯାଽପି ପ୍ରତିପତ୍ତଵ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଭରତର୍ଷଭ । ସ୍ଵେଷୁ ବନ୍ଧୁଷୁ ମୁଖ୍ଯେଷୁ ମା ମନ୍ଯୁଵଶମନ୍ଵଗାଃ
ତେଣୁ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିଜ ପ୍ରଧାନ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକତା ଓ ଦୟା ରଖ; ନିଜମାନେ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତ୍ରିଵର୍ଗଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରାଜ୍ଞାନାମାରମ୍ଭୋ ଭରତର୍ଷଭ । ଧର୍ମାର୍ଥାଵନୁରୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ତ୍ରିଵର୍ଗାସଂଭଵେ ନରାଃ
ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ କାମରେ ଲାଗନ୍ତି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ — ଏଇ ତିନିଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଲାଗନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ର ସହାୟତା ମିଳେ, ଲୋକମାନେ ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୃଥକ୍ଵ ଵିନିଵିଷ୍ଟାନାଂ ଧର୍ମଂ ଧୀରୋଽନୁରୁଧ୍ଯତେ। ମଧ୍ଯମୋଽର୍ଥଂ କଲିଂ ବାଲଃ କାମମେଵାନୁରୁଦ୍ଧ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡିକୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଧୃଢ଼ ମନବଳ ଥିବା ଲୋକ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ମଧ୍ୟମ ଲୋକ ଅର୍ଥକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଶିଶୁମନ ଲୋକ କେବଳ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ ପ୍ରାକୃତୋ ଲୋଭାଦ୍ଧର୍ମଂ ଵିପ୍ରଜହାତି ଯଃ । କାମାର୍ଥାଵନୁପାଯେନ ଲିପ୍ସମାନୋ ଵିନଶ୍ଯତି
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ଲୋଭରେ ପଡ଼ି ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଏବଂ ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ କାମ ଓ ଧନ ଚାହିଁଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
କାମାର୍ଥୌ ଲିପ୍ସମାନସ୍ତୁ ଧର୍ମମେଵାଦିତଶ୍ଚରେତ୍। ନ ହି ଧର୍ମାଦପୈତ୍ଯର୍ଥଃ କାମୋ ଵାଽପି କଦାଚନ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ କାମ ଓ ଧନ ଚାହୁଁଛି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାମ କରିବା ଉଚିତ। କାରଣ, ଧର୍ମ ଛାଡ଼ି କେବେ ଧନ କିମ୍ବା କାମ ମିଳେନାହିଁ।
ଉପାଯଂ ଧର୍ମମେଵାହୁସ୍ତ୍ରିଵର୍ଗସ୍ଯ ଵିଶାଂପତେ । ଲିପ୍ସମାନୋ ହି ତେନାଶୁ କକ୍ଷେଽଗ୍ନିରିଵ ଵର୍ଧତେ
ହେ ରାଜା, ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଧର୍ମକୁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯିଏ ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଦୂର୍ବା ଉପରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭଳ ହେବା ପରି ଶୀଘ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ସ ତ୍ଵଂ ତାତାନୁପାଯେନ ଲିପ୍ସସେ ଭରତର୍ଷଭ । ଆଧିରାଜ୍ଯଂ ମହଦ୍ଦୀପ୍ତଂ ପ୍ରଥିତଂ ସର୍ଵରାଜସୁ
କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର ଚାହୁଁଛ।
ଆତ୍ମାନଂ ତକ୍ଷତି ହ୍ଯେଷ ଵନଂ ପରଶୁନା ଯଥା। ଯଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵର୍ତମାନେଷୁ ମିଥ୍ଯା ରାଜନ୍ପ୍ରଵର୍ତତେ । ନ ତସ୍ଯ ହି ମତିଂ ଛିନ୍ଦ୍ଯାଦ୍ଯସ୍ଯ ନେଚ୍ଛେତ୍ପରାଭଵମ୍
ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଥ୍ୟା କାମ କରେ, ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ ଦାଉଡ଼ିଆ ଦ୍ୱାରା ଜଙ୍ଗଲ କାଟେ। ଯିଏ ପରାଜୟ ଚାହେନାହିଁ, ତାଙ୍କର ମନୋବଳ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନମତେରସ୍ଯ କଲ୍ଯାଣେ ଧୀଯତେ ମତିଃ। ଆତ୍ମଵାନ୍ନାଵମନ୍ଯେତ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଭାରତ
ଯାହାର ମନୋବଳ ଅଭିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିଛି, ତାଙ୍କର ମନ ସଦା ଭଲ କାମରେ ଲାଗିଥାଏ। ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁଥିବା ଲୋକ ଏଇ ତିନି ଲୋକରେ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଭାରତ।
ଅପ୍ଯନ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତଂ କଞ୍ଚିତ୍କିମୁ ତାନ୍ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭାନ୍। ଅମର୍ଷଵଶମାପନ୍ନୋ ନ କିଂଚିଦ୍ବୁଦ୍ଵ୍ଯତେ ଜନଃ
ଯଦିଓ ଅନ୍ୟ କେହି ସାଧାରଣ ହୋଇପାରନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କେମିତି? ଯିଏ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ସେ କିଛି ବୁଝିପାରେନାହିଁ।
ଛିଦ୍ଯତେ ହ୍ଯାତତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରମାଣଂ ପଶ୍ଯ ଭାରତ । ଶ୍ରେଯସ୍ତେ ଦୁର୍ଜନାତ୍ତାତ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ସଙ୍ଗତମ୍
ଦେଖ, ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଧିକାର ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଏ। ତୁମ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଠାରୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ହେବା ଉତ୍ତମ।
ତୈର୍ହି ସଂପ୍ରୀପମାଣସ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ସ୍ଯସି। ପାଣ୍ଡଵୈର୍ନିର୍ମିତାଂ ଭୂମିଂ ଭୁଞ୍ଜାନୋ ରାଜସତ୍ତମ
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଲେ, ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁ ଭୂମି ସ୍ଥାପନା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ।
ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ତ୍ରାଣମାଶସସଽନ୍ଵତଃ । ଦୁଃଶାସନେ ଦୁର୍ଵିଷହେ କର୍ଣେ ଚାପି ସସୌବଲେ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମ ପଛରେ ରହି ରକ୍ଷା କରିବେ, ଏବଂ ଆଶାରେ ଭରସା କରି ଦୁଃଶାସନ, ଦୁର୍ବିଷହ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ସଉବଳଙ୍କ ସହିତ ରହିବ।
ଏତେଷ୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯମାଧାଯ ଭୂତିମିଚ୍ଛସି ଭାରତ । ନ ଚୈତେ ତଵ ପର୍ଯାପ୍ତା ଜ୍ଞାନେ ଧର୍ମାର୍ଥଯୋସ୍ତଥା
ତୁମେ ଏମାନେ ଉପରେ ଭରସା କରି ସମୃଦ୍ଧି ଚାହୁଁଛ, ହେ ଭାରତ। କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ଏମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହନ୍ତି।
ଵିକ୍ରମେ ଚାପ୍ଯପର୍ଯାପ୍ତଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରତି ଭାରତ। ନ ହୀମେ ସର୍ଵରାଜାନଃ ପର୍ଯାପ୍ତାଃ ସହିତାସ୍ତ୍ଵଯା
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହଁ, ହେ ଭାରତ। ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହନ୍ତି।
କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଭୀମସେନସ୍ଯ ପ୍ରେକ୍ଷିତୁଂ ମୁଖମାହଵେ। ଇଦଂ ସନିହିତଂ ତାତ ସମଗ୍ରଂ ପାର୍ଥିଵଂ ବଲମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ଭୀମସେନଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ହେ ପୁତ୍ର, ଏହି ସମଗ୍ର ରାଜସିକ ସେନା ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି।
ଅଯଂ ଭୀଷ୍ମସ୍ତଥା ଦ୍ରୋଣଃ କର୍ଣଶ୍ଚାଯଂ ତଥା କୃପଃ । ଭୂରିଶ୍ରଵାଃ ସୌମଦତ୍ତିରଶ୍ଵତ୍ଥାମା ଜଯଦ୍ରଥଃ
ଏଠି ଭୀଷ୍ମ, ଡ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଭୂରିଶ୍ରବା, ସୌମଦତ୍ତି, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଓ ଜୟଦ୍ରଥ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶକ୍ତାଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ପ୍ରତିଯୋଦ୍ଧୁଂ ଧନଞ୍ଜଯମ୍ । ଅଜେଯୋ ହ୍ଯର୍ଜୁନଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ସର୍ଵୈରପି ସୁରାସୁରୈଃ । ମାନୁଷୈରପି ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ମା ଯୁଦ୍ଧେ ଚେତ ଆଧିଥାଃ
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିପାରିବେନାହିଁ। ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଅଟୁଟ। ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ଉପରେ ମନ ଦିଅନି।
ଦୃଶ୍ଯତାଂ ଵା ପୁମାନ୍କଶ୍ଚିତ୍ସମଗ୍ରେ ପାର୍ଥିଵେ ବଲେ। ଯୋଽର୍ଜୁନଂ ସମରେ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ତିମାନାଵ୍ରଜେଦ୍ଗୃହାନ୍
ଏହି ସମଗ୍ର ରାଜସିକ ସେନା ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଅଛି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାମ୍ନା କରି, ସୁସ୍ଥ ଭାବେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିପାରିବ?
କିଂ ତେ ଜନକ୍ଷଯେଣେହ କୃତେନ ଭରତର୍ଷଭ । ଯସ୍ମିଞ୍ଚିତେ ଜିତଂ ତେ ସ୍ଯାତ୍ପୁମାନେକଃ ସ ଦୃଶ୍ଯତାଂ
ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ତୁମେ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରି ଅନ୍ତେ କଣ ଲାଭ କରିବ? ଯଦି ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଏମିତି କିଏ ଅଛି ଯିଏ ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବ, ଦେଖାଯାଉ।
ଯଃ ସଦେଵାନ୍ସଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ସଯକ୍ଷାସୁରପନ୍ନଗାନ୍ । ଅଜଯତ୍ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥେ କସ୍ତଂ ଯୁଦ୍ଧେଯ ମାନଵଃ
ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ଯିଏ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଅସୁର ଓ ସର୍ପମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ, ଏମିତି ମଣିଷ କିଏ ଅଛି ଯିଏ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବ?