ଦିଵସସ୍ଯାଷ୍ଟମେ ଭାଗେ ମନ୍ଦୀଭଵତି ଭାସ୍କରେ। ସ କାଲଃ କୁତପୋ ନାମ ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ଦିନର ଅଷ୍ଟମ ଅଂଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ମନ୍ଦ ହୁଏ; ସେହି ସମୟକୁ 'କୁତପ' କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ପିତୃମାନେକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅବିନାଶୀ।
ତିଲାଃ ପିଶାଚାଦ୍ରକ୍ଷନ୍ତି ଦର୍ଭା ରକ୍ଷନ୍ତି ରାକ୍ଷସାତ୍। ରକ୍ଷନ୍ତି ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଃ ପଙ୍କ୍ତିଂ ଯତିଭିର୍ଭୁକ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ତିଳ ଭୂତପିଶାଚରୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଦର୍ଭା ରାକ୍ଷସରୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଙ୍କ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯତିମାନେ ଖାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଅବିନାଶୀ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ପାତ୍ରଂ ତୁ ଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଂ ସୁଵ୍ରତଂ ଶୁଚିମ୍। ସ କାଲଃ କାଲତୋ ଦତ୍ତଂ ନାନ୍ଯଥା କାଲ ଇଷ୍ଯତେ
ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଦ୍ୱାନ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ, ଉଚିତ ସମୟରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସମୟ ଠିକ୍ ମନାଯାଏ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଯାତିସ୍ତୁ ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍। ସର୍ଵେ ହ୍ଯଵଭୃଥସ୍ନାତାସ୍ତ୍ଵରଧ୍ଵଂ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍
ଏପରି କହି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଯୟାତି ପୁଣି କହିଲେ: ସମସ୍ତେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରିସାରିଛ, ଏବେ କାମର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ମନେ କରି, ଶୀଘ୍ର ଚଳନ୍ତୁ।
ଆତିଷ୍ଠ ସ୍ଵରଥଂ ରାଜନ୍ଵିକ୍ରମସ୍ଵ ଵିହାଯସମ୍। ଵଯମପ୍ଯନୁଯାସ୍ଯାମୋ ଯଦା କାଲୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ରାଜା, ଆପଣ ନିଜ ରଥରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଆସିବ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବୁ।
ସର୍ଵୈରିଦାନୀଂ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ସହ ସ୍ଵର୍ଗଜିତୋ ଵଯମ୍। ଏଷ ନୋ ଵିରଜାଃ ପନ୍ଥା ଦୃଶ୍ଯତେ ଦେଵସଦ୍ମନଃ
ଏବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଯିବାକୁ ହେବ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିଛୁ; ଏହି ହେଉଛି ନିର୍ମଳ ପଥ ଯାହା ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଷ୍ଟକଶ୍ଚ ଶିବିଶ୍ଚୈଵ କାଶେଯଶ୍ଚ ପ୍ରତର୍ଦନଃ। ଐକ୍ଷ୍ଵାକଵୋ ଵସୁମନାଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଭୂମିପାସ୍ତଦା। ସର୍ଵେ ହ୍ଯଵଭୃଥସ୍ନାତାଃ ସ୍ଵର୍ଗତାଃ ସାଧଵଃ ସହ
ଅଷ୍ଟକ, ଶିବି, କାଶେୟ ଏବଂ ପ୍ରତର୍ଦନ—ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଚାରିଜଣ ରାଜା, ଓ ବସୁମନାସ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଠି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ଏହି ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ତେଽଧିରୁହ୍ଯ ରଥାନ୍ସର୍ଵେ ପ୍ରଯାତା ନୃପସ୍ତମାଃ। ଆକ୍ରମନ୍ତୋ ଦିଵଂ ଭାଭିର୍ଧର୍ମେଣାଵୃତ୍ଯ ରୋଦସୀ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ରଥରେ ବସି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଧର୍ମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆକାଶକୁ ଚଢ଼ି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କଲେ।
ଅହଂ ମନ୍ଯେ ପୂର୍ଵମେକୋଽସ୍ମି ଗନ୍ତା ସଖା ଚେନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଥା ମେ ମହାତ୍ମା। କସ୍ମାଦେଵଂ ଶିବିରୌଶୀନରୋଽଯ- ମେକୋଽତ୍ଯଗାତ୍ସର୍ଵଵେଗେନ ଵାହାନ୍
ମୁଁ ଭାବିଥିଲି ମୁଁ ଏକାଏଁ ପ୍ରଥମେ ଯିବି, ଏବଂ ମୋ ସଂଗୀ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ସହ ରହିବେ; କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ଉଶୀନର ରାଜା ଶିବି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚଳାଇଲେ?
ଅଦଦଦ୍ଯାଚମାନାଯ ଯାଵଦ୍ଵିତ୍ତମଵିନ୍ଦତ। ଉଶୀନରସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽଯଂ ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠୋହି ଵଃ ଶିବିଃ
ଏହି ଉଶୀନରଙ୍କ ପୁଅ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଯେତେ ଧନ ମିଳିଲା, ଯେଉଁଠି ଯାହା ଚାହିଲେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ଶିବି ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦାନଂ ତପଃ ସଂତ୍ଯମଥାଽପି ଧର୍ମୋ ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀଃ କ୍ଷମା ସୌମ୍ଯମଥୋ ଵିଧିତ୍ସା। ରାଜନ୍ନେତାନ୍ଯପ୍ରମେଯାଣି ରାଜ୍ଞଃ ଶିବେଃ ସ୍ଥିତାନ୍ଯପ୍ରତିମସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା
ଦାନ, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଲଜ୍ଜା, ଶ୍ରୀ, କ୍ଷମା, ମୃଦୁତା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଇଚ୍ଛା—ଏହି ସମସ୍ତ ଅପରିମାପ୍ୟ ଗୁଣ ହେ ରାଜା, ଅପୂର୍ବ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ଶିବିଙ୍କ ମନରେ ବସିଥିଲା।
ଏଵଂ ଵୃତ୍ତୋ ହ୍ରୀନିଷେଵଶ୍ଚ ଯସ୍ମା- ତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛିବିରତ୍ଯଗାଦ୍ଵୈ ରଥେନ
ଏପରି ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଲଜ୍ଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲାବଳେ, ଏହି କାରଣରୁ ଶିବି ରଥ ଚଢ଼ି ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ।
ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ନୃପତେ ବ୍ରୂହି ସତ୍ଯଂ କୁତଶ୍ଚ କଶ୍ଚାସି ସୁତଶ୍ଚ କସ୍ଯ। କୃତଂ ତ୍ଵଯା ଯଦ୍ଧି ନ ତସ୍ଯ କର୍ତା ଲୋକେ ତ୍ଵଦନ୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵା
ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି ରାଜା, ସତ୍ୟ କହ; କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ, କିଏ ତୁମେ, କାହାର ପୁଅ? ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କରିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଯଯାତିରସ୍ମି ନହୁଷସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୂରୋଃ ପିତା ସାର୍ଵବୌମସ୍ତ୍ଵିହାସମ୍। ଗୁହ୍ଯଂ ଚାର୍ଥଂ ମାମକେଭ୍ଯୋ ବ୍ରଵୀମି ମାତାମହୋଽହଂ ଭଵତାଂ ପ୍ରକାଶମ୍
ମୁଁ ନହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତି, ପୁରୁଙ୍କ ପିତା, ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଏକାଧିପତି; ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ ଖୋଲାମେଳା ଭାବେ ତୁମମାନେଙ୍କୁ କହୁଛି—ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ମାମା।
ସର୍ଵାମିମାଂ ପୃଥିଵୀଂ ନିର୍ଜିଗାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ପ୍ରତସ୍ଥେ ଵିପିନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ। ମେଧ୍ଯାନଶ୍ଵାନେକଶତାନ୍ସୁରୂପାଂ- ସ୍ତଦା ଦେଵାଃ ପୁଣ୍ଯଭାଜୋ ଭଵନ୍ତି
ମୁଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଜିତିଥିଲି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲି; ଏକଶଏ ଶୁଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲି—ତେବେ ଦେବତାମାନେ ପୁଣ୍ୟର ଭାଗୀ ହେଲେ।
ଅଦାମହଂ ପୃଥିଵୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଣାମିମାମଖିଲାଂ ଵାହନେନ। ଗୋଭିଃ ସୁଵର୍ଣେନ ଧନୈଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯୈ- ସ୍ତଦାଽଦଦଂ ଗାଃ ଶଥମର୍ବୁଦାନି
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ଭରିଥିବା ଏହି ଅଖଣ୍ଡ ଭୂମିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ଗାଡ଼ି, ଗାଈ, ସୁନା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ସହିତ; ତାପରେ ମୁଁ ଦଶ କୋଟି ଗାଈ ଦେଇଥିଲି।
ସତ୍ଯେନ ମେ ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରା ଚ ତଥୈଵାଗ୍ନିଜ୍ଵର୍ଲତେ ମାନୁଷେଷୁ। ନ ମେ ଵୃଥା ଵ୍ଯାହୃତମେଵ ଵାକ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ହି ସନ୍ତଃ ପ୍ରତିପୂଜଯନ୍ତି
ମୋର ସତ୍ୟବାଦୀ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଟିକିଥାଏ; ମୋର କଥା କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ, କାରଣ ସତ୍ୟକୁ ନିତ୍ୟ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଯଦଷ୍ଟକ ପ୍ରବ୍ରଵୀମୀହ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରତର୍ଦନଂ ଚୌଷଦଶ୍ଵିଂ ତଥୈଵ। ସର୍ଵେ ଚ ଲୋକା ମୁନଯଶ୍ଚ ଦେଵାଃ ସତ୍ଯେନ ପୂଜ୍ଯା ଇତି ମେ ମନୋଗତମ୍
ଅଷ୍ଟକ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଯାହା କହୁଛି, ଏହା ସତ୍ୟ; ପ୍ରତର୍ଦନ ଓ ଉଶଦଶ୍ୱିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପରେ ଆଶ୍ୱାସ; ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଋଷି ଓ ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ—ଏହି ମୋର ମନର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ।
ଯୋ ନଃ ସ୍ଵର୍ଗଜିତଃ ସର୍ଵାନ୍ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ନିଵେଦଯେତ୍। ଅନସୂଯୁର୍ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯେଭ୍ଯଃ ସ ଲଭେନ୍ନଃ ସଲୋକତାମ୍
ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ କିଛି କଥା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଦେଇଥାଏ, ସେ ଆମ ସମାନ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ରାଜା ସ ମହାତ୍ମା ହ୍ଯତୀଵ ସ୍ଵୈର୍ଦୌହିତ୍ରୈସ୍ତାରିତୋଽମିତ୍ରସାହ। ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହୀଂ ପରମୋଦାରକର୍ମା ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗତଃ କର୍ମଭିର୍ଵ୍ଯାପ୍ଯ ପୃଥ୍ଵୀମ୍
ଏଭଳି, ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜା, ନିଜ ନାତିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପୃଥିବୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଅତି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ନିଜ କର୍ମରେ ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି।
ପୁତ୍ରଂ ଯଯାତେଃ ପ୍ରବୂହି ପୂରୁଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରମ୍। ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପୂରୋର୍ଵଂଶଵିଵର୍ଧନାଃ
ଏହି ଯୟାତିଙ୍କ ପୁଅ ପୁରୁ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ। ଏହା ସହିତ, ପୁରୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କ୍ରମକ୍ରମେ କୁହ।
ଵିସ୍ତରେଣ ପୁନର୍ବ୍ରୂହି ଦୌଷ୍ଯନ୍ତେର୍ଜନମେଜଯାତ୍। ସଂବଭୂଵ ଯଥା ରାଜା ଭରତୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଦୁଇଥର ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମହାନ ଋଷି, ଦୌଷ୍ୟନ୍ତି ଜନମେଜୟଠାରୁ କିପରି ରାଜା ଭରତଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏହି କଥାଟିକୁ ଆଉଥରେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହ।
ପୂରୁର୍ନୃପତିଶାର୍ଦୂଲୋ ଯଥୈଵାସ୍ଯ ପିତା ନୃପ। ଧର୍ମନିତ୍ଯଃ ସ୍ଥିତୋ ରାଜ୍ଯେ ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ
ପୁରୁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମାନ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ହିଁ ଥିଲେ—ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ରାଜ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।
ପ୍ରଵୀରେଶ୍ଵରରୌଦ୍ରାଶ୍ଵାସ୍ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରା ମହାରଥାଃ। ପୂରୋଃ ପୌଷ୍ଟ୍ଯାମଜାଯନ୍ତ ପ୍ରଵୀରୋ ଵଂଶକୃତ୍ତତଃ
ପୁରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପୌଷ୍ଟ୍ୟା ଠାରୁ ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—ପ୍ରବୀର, ଈଶ୍ୱର ଓ ରୌଦ୍ରାଶ୍ୱ, ସମସ୍ତେ ମହାରଥୀ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରବୀର ବଂଶକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଲେ।
ମନସ୍ଯୁରଭଵତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୂରସେନୀସୁତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚତୁରନ୍ତାଯା ଗୋପ୍ତା ରାଜୀଵଲୋଚନଃ
ପ୍ରବୀରଙ୍କୁ ଶୂରସେନୀଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନସ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ ଓ ଚାରିଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଶକ୍ତଃ ସଂହନନୋ ଵାଗ୍ମୀ ସୌଵୀରୀତନଯାସ୍ତ୍ରଯଃ। ମନସ୍ଯୋରଭଵନ୍ପୁତ୍ରାଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ମହାରଥାଃ
ମନସ୍ୟୁଙ୍କୁ ସୌବୀର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାଠାରୁ ତିନି ପୁଅ ହେଲେ—ଶକ୍ତ, ସଂହନନ ଓ ବାଗ୍ମୀ। ସମସ୍ତେ ଶୂର ଓ ମହାରଥୀ।
ଅନ୍ଵଗ୍ଭାନୁପ୍ରଭୃତଯୋ ମିଶ୍ରକେଶ୍ଯାଂ ମନସ୍ଵିନଃ। ରୌଦ୍ରାଶ୍ଵସ୍ଯ ମହେଷ୍ଵାସା ଦଶାପ୍ସରସି ସୂନଵଃ
ରୌଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଅପ୍ସରା ମିଶ୍ରକେଶୀଠାରୁ ଦଶ ଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ହେଲେ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଅନ୍ୱଗ୍ଭାନୁ ଠାରୁ। ସମସ୍ତେ ମହାଧନୁର୍ଧର।
ଯଜ୍ଵାନୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଶୂରାଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତୋ ବହୁଶ୍ରୁତାଃ। ସର୍ଵେ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିଦ୍ଵାସଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମପରାଯଣାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ଶୂର ଓ ପ୍ରଜାବନ୍ତ, ବହୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ।
ଋଚେଯୁରଥ କକ୍ଷେଯୁଃ କୃକଣେଯୁଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେଯୁର୍ଵନେଯୁଶ୍ଚ ଜଲେଯୁଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ଋଚେୟୁ, କକ୍ଷେୟୁ, ବଳଶାଳୀ କୃକଣେୟୁ, ସ୍ଥଣ୍ଡିଳେୟୁ, ବନେୟୁ ଓ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଳେୟୁ,
ତେଜେଯୁର୍ବଲାଵାନ୍ଧୀମାନ୍ସତ୍ଯେଯୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଵିକ୍ରମଃ। ଧର୍ମେଯୁଃ ସନ୍ନତେଯୁଶ୍ଚ ଦଶମୋ ଦେଵଵିକ୍ରମଃ
ତେଜେୟୁ, ବଳବାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ସତ୍ୟେୟୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ଧର୍ମେୟୁ, ସନ୍ନତେୟୁ ଓ ଦଶମ, ଦେବବିକ୍ରମ।