ନ ମତ୍କୃତଂ ଵୈନତେଯ ନ ମାଂ କ୍ରୋଦ୍ଧୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି। ଦତ୍ତାଭଯଃ ସ ସୁମୁଖୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା । ଶ୍ରତ୍ଵା ପୁରନ୍ଦରେଣୋକ୍ତମୁଵାଚ ଵିନତାସୁତଃ
ବିନତାର ପୁଅ, ଏହା ମୋର କାରଣରେ ହୋଇନାହିଁ; ତୁମେ ମୋପରେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଦୟାଳୁ ସୁମୁଖକୁ ନିରାପଦ କରିଛନ୍ତି। ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିନତାର ପୁଅ କହିଲେ।
ଏତଚ୍ଚୈଵାହମର୍ହାମି ଭୂଯଶ୍ଚ ବଲଵୃତ୍ରହନ୍। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯେଶ୍ଵରୋ ଯୋଽହଂ ପରଭୃତ୍ଯତ୍ଵମାଗତଃ
ଏହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ବଳବାନ ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ। ମୁଁ ତିନି ଲୋକର ମାଳିକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସେବାକୁ ଆସିଛି।
ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତି ଦେଵେଶ ନ ଵିଷ୍ଣୁଃ କାରଣଂ ମମ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରାଜରାଜ୍ଯଂ ହି ତ୍ଵଯି ଵାସଵ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ ମୋ ପାଇଁ କାରଣ ନୁହେଁ। ତିନି ଲୋକର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାସନ ତୁମେ, ବାସବ, ତୁମରେ ଅଛି।
ମମାପି ଦକ୍ଷସ୍ଯ ସୁତା ଜନନୀ କଶ୍ଯପଃ ପିତା। ଅହମତ୍ଯୁତ୍ସହେ ଲୋକାନ୍ସମନ୍ତାଦ୍ଵୋଢୁମୋଜସା
ମୋ ମା ମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷର ଝିଅ ଏବଂ କଶ୍ୟପ ମୋ ପିତା। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଉଠାଇ ପାରିବି।
ଅସହ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ମମାପି ଵିପୁଲଂ ବଲମ୍। ମଯାଽପି ସୁମହତ୍କର୍ମ କୃତଂ ଦୈତେଯଵିଗ୍ରହେ
ମୋର ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି।
ଶ୍ରୁତଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରୁତସେନଶ୍ଚ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ରୋଚନାମୁଖଃ । ପ୍ରସ୍ରୁତଃ କାଲକାକ୍ଷଶ୍ଚ ମଯାଽପି ଦିତିଜା ହତାଃ
ଶ୍ରୁତଶ୍ରୀ, ଶ୍ରୁତସେନ, ବିବସ୍ୱାନ, ରୋଚନାମୁଖ, ପ୍ରସ୍ରୁତ, କାଳକାକ୍ଷ — ଏହି ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯତ୍ତୁ ଧ୍ଵଜସ୍ଥାନଗତୋ ଯତ୍ନାତ୍ପରିଚରାମ୍ଯହମ୍। ଵହାମି ଚୈଵାନୁଜଂ ତେ ତେନ ମାମଵମନ୍ଯସେ
ମୁଁ ତୁମର ଧ୍ୱଜରେ ଦଉଡ଼ି ଶ୍ରମରେ ସେବା କରୁଛି, ତୁମର ଭାଇକୁ ମଧ୍ୟ ବହି ଚାଲୁଛି। ଏହି କାରଣରେ ତୁମେ ମୋତେ ଅବମାନ କରୁଛ।
କୋଽନ୍ଯୋ ଭାରସହୋ ହ୍ଯସ୍ତି କୋଽନ୍ଯୋସ୍ତି ବଲଵତ୍ତରଃ । ମଯା ଯୋଽହଂ ଵିଶିଷ୍ଟଃ ସନ୍ଵହାମୀମଂ ସବାନ୍ଧଵଂ
ଏପରି ଭାର କେଉଁଉଁଅ ଉଠାଇପାରିବ, କେଉଁଉଁଅ ମୋଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ? ମୁଁ ବିଶିଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ଭାଇ ଓ ସାଙ୍ଗମାନେ ସହିତ ଉଠାଇ ଚାଲୁଛି।
ଅଵଜ୍ଞାଯ ତୁ ଯତ୍ତେଽହଂ ଭୋଜନାଦ୍ଵ୍ଯପରୋପିତଃ । ତେନ ମେ ଗୌରଵଂ ନଷ୍ଟଂ ତ୍ଵତ୍ତଶ୍ଚାସ୍ମାଚ୍ଚ ଵାସଵ
ତୁମେ ମୋତେ ଅବମାନ କରି ଖାଦ୍ୟ ଦେଇନଥିବାରୁ, ମୋର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ହରାଇଗଲା — ତୁମରୁ ଓ ମୋଠାରୁ, ବାସବ।
ଅଦିତ୍ଯାଂ ଯ ଇମେ ଜାତା ବଲଵିକ୍ରମଶାଲିନଃ । ତ୍ଵମେଷାଂ କିଲ ସର୍ଵେଷାଂ ବଲେନ ବଲଵତ୍ତରଃ
ଅଦିତିର ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।
ସୋଽହଂ ପକ୍ଷୈକଦେଶେନ ଵହାମି ତ୍ଵାଂ ଗତକ୍ଲମଃ । ଵିମୃଶ ତ୍ଵଂ ଶନୈସ୍ତାତ କୋଽନ୍ଵତ୍ର ବଲଵାନିତି
ମୁଁ ମୋ ପଖର ଏକ ଅଂଶରେ ତୁମେ ଉଠାଇ ନିଅଁ, କିଛି କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ। ଭଲଭାବେ ଭାବିବା, ପ୍ରିୟ, ଏଠି କେଉଁଉଁଅ ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ସ ତସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଖଗସ୍ଯୋଦର୍କଦାରୁଣମ୍। ଅକ୍ଷୋଭ୍ଯଂ କ୍ଷୋଭଯଂସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମୁଵାଚ ରଥଚକ୍ରଭୃତ୍
ଖଗର ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଓ ଅପରିବାର୍ତ୍ତନୀୟ କଥା ଶୁଣି, ରଥଚକ୍ର ଉଠାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି କହିଲେ।
ଗରୁତ୍ମନ୍ମନ୍ଯସେତ୍ମାନଂ ବଲଵନ୍ତଂ ସୁଦୁର୍ବଲମ୍ । ଅଲମସ୍ମତ୍ସମକ୍ଷଂ ତେ ସ୍ତୋତୁମାତ୍ମାନମଣ୍ଡଜ
ଗରୁଡ, ତୁମେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବୁଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ବହୁତ ଦୁର୍ବଳ। ଆମ ସାମ୍ନାରେ ନିଜକୁ ଗଣ୍ଡିବା ଯଥେଷ୍ଟ। ଅଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମପି ମେ କୃତ୍ସ୍ନମଶକ୍ତଂ ଦେହଧାରଣେ। ଅହମେଵାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ଵହାମି ତ୍ଵାଂ ଚ ଧାରଯେ
ତିନି ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ମୋ ଶରୀରକୁ ଉଠାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜକୁ ଉଠାଇ ରଖୁଛି, ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଛି।
ନ ତ୍ଵଂ ଵହସି ମାଂ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ମୋଘଂ ତଵ ଵିକତ୍ଥନମ୍ ।' ଇମଂ ତାଵନ୍ମମୈକଂ ତ୍ଵଂ ବାହୁଂ ସଵ୍ଯେତରଂ ଵହ। ଯଦ୍ଯେନଂ ଧାରଯସ୍ଯେକଂ ସଫଲଂ ତେ ଵିକତ୍ଥିତମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ଦୁଇ ହାତରେ ଉଠାଇନାହିଁ, ତୁମର ଗର୍ବ ଅପରାପ୍ତ। ଏବେ ମୋର ଏକ ହାତ — ବାମ କିମ୍ବା ଡାହାଣ — ଉଠାଇ ଦେଖ। ଏକ ହାତ ଉଠାଇପାରିଲେ, ତୁମର ଗର୍ବ ତଥ୍ୟ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ସ୍କନ୍ଧେ ବାହୁଂ ସମାସଜତ୍ । `ଆରୋପିତଂ ସମୁଦ୍ଵୋଢୁଂ ଭାରଂ ତଂ ନାଶକଦ୍ବଲାତ୍ ।' ନିପପାତ ସ ଭାରାର୍ତୋ ଵିହଲୋ ନଷ୍ଟଚେତନଃ
ଏପରି କହି ବିଭୁ ନିଜ ହାତ ଗରୁଡର କାନ୍ଧରେ ରଖିଲେ। ହାତ ରଖାଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଗରୁଡ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଭାର ଉଠାଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ଭାରରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇ, ସ୍ଥିର ହୋଇ ଚେତନା ହରାଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଯାଵାନ୍ହି ଭାରଃ କୃତ୍ସ୍ନାଯାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପର୍ଵତୈଃ ସହ । ଏକସ୍ଯା ଦେହଶାଖାଯାସ୍ତାଵଦ୍ଭାରମମନ୍ଯତ
ପୃଥିବୀ ସହ ପାହାଡ଼ମାନେ ଯେତେ ଭାର, ସେ ସମସ୍ତ ଏକ ଦେହର ଶାଖାରେ ଅନୁଭବ ହେଲା।
ନ ତ୍ଵେନଂ ପୀଡଯାମାସ ବଲେନ ବଲଵତ୍ତରଃ। ତତୋ ହି ଜୀଵିତଂ ତସ୍ଯ ନ ଵ୍ଯନୀନଶଦଚ୍ଯୁତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିରେ ଦମନ କଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନଷ୍ଟ କଲେ ନାହିଁ।
ଵ୍ଯାତ୍ତାସ୍ଯଃ ସ୍ରସ୍ତକାଯଶ୍ଚ ଵିଚେତା ଵିହ୍ଵଲଃ ଖଗଃ । ମୁମୋଚ ପତ୍ରାଣି ତଦା ଗୁରୁଭାରପ୍ରପୀଡିତଃ
ପକ୍ଷୀ ମୁହଁ ଖୋଲି ରଖି, ଦେହ ଶିଥିଳ ହୋଇ, ଅସ୍ତିର ଓ ଭୟଭୀତ ଅବସ୍ଥାରେ, ଭାରରେ ଦବି ଯାଇ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ପକ୍ଷ ଛାଡି ଦେଲା।
ସ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିରସା ପକ୍ଷୀ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିନତାସୁତଃ। ଵିଚେତା ଵିହ୍ଵଲୋ ଦୀନଃ କିଂଚିଦ୍ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ବିନତାଙ୍କର ପୁଅ, ଏହି ପକ୍ଷୀ, ଶିର ନମାଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଅସ୍ତିର ଓ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ, କିଛି ଶବ୍ଦ କହିଲା।
ଭଗଵଁଲ୍ଲୋକସାରସ୍ଯ ସଦୃଶେନ ଵପୁଷ୍ମତା। ଭୁଜେନ ସ୍ଵୈରମୁକ୍ତେନ ନିଷ୍ପିଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ମହୀତଲେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଦୁନିଆର ସାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିର ହାତରେ, ମୁଁ ଭୂମିରେ ଦବି ଗଲି।
କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି ମେ ଦେଵ ଵିହ୍ଵଲସ୍ଯାଲ୍ପଚେତସଃ। ବଲଦାହଵିଦଗ୍ଧସ୍ଯ ପକ୍ଷିଣୋ ଧ୍ଵଜଵାସିନଃ
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଅସ୍ତିର ଓ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧିର, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିର ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଛି, ଆପଣଙ୍କ ଧ୍ୱଜରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀ; ଦୟା କରି ମୋତେ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।
ନ ହି ଜ୍ଞାତଂ ବଲଂ ଦେଵ ମଯା ତେ ପରମ ଵିଭୋ। ତେନ ମନ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଵୀର୍ଯମାତ୍ମନୋ ନ ସମଂ ପରୈଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ଜାଣିନଥିଲି; ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଭାବିଥିଲି ମୋର ଶକ୍ତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ।
ତତଶ୍ଚକ୍ରେ ସ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରସାଦଂ ଵୈ ଗରୁତ୍ମତଃ। ମୈଵଂ ଭୂଯ ଇତି ସ୍ନେହାତ୍ତଦା ଚୈନମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ଭଗବାନ୍ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦୟାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, 'ଏପରି ଆଉ କେବେ ହେବ ନାହିଁ' ବୋଲି କହିଲେ।
ପାଦାଙ୍ଗୁଷ୍ଠେନ ଚିକ୍ଷେପ ସୁମୁଖଂ ଗରୁଡୋରସି। ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସହସର୍ପେଣ ଵର୍ତତେ
ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କର ପାଦଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଛାତିକୁ ଛୁଇଲେ; ଏହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ରାଜା, ଗରୁଡ଼ ସର୍ପ ସହିତ ରହୁଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଵିଷ୍ଣୁବଲାକ୍ରାନ୍ତୋ ଗର୍ଵନାଶମୁପାଗତଃ। ଗରୁଡୋ ବଲଵାନ୍ରାଜନ୍ଵୈନତେଯୋ ମହାଯଶାଃ
ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦବି ଯାଇ, ବିନତାଙ୍କର ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗରୁଡ଼, ଅଭିମାନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତଥା ତ୍ଵମପି ଗାନ୍ଧାରେ ଯାଵତ୍ପାଣ୍ଡୁସୁତାନ୍ରଣେ। ନାସାଦଯସି ତାନ୍ଵୀରାଂସ୍ତାଵଜ୍ଜୀଵସି ପୁତ୍ରକ
ଏହିପରି, ଗାନ୍ଧାରର ରାଜପୁତ୍ର, ତୁମେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୁମର ଜୀବନ ଚାଲିବ, ପୁଅ।
ଭୀମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵାଯୁପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ । ଧନଞ୍ଜଯଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରସୁତୋ ନ ହନ୍ଯାତାଂ ତୁ କଂ ରଣେ
ଭୀମ, ପ୍ରହାର କରିବାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନଞ୍ଜୟ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ—ଯୁଦ୍ଧରେ କେହିକୁ ମାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାଯୁଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଧର୍ମସ୍ତୌ ଚାଶ୍ଵିନାଵୁଭୌ । ଏତେ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵଯା କେନ ହେତୁନା ଵୀକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମାଃ
ବିଷ୍ଣୁ, ବାୟୁ, ଶକ୍ର, ଧର୍ମ ଓ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ—ତୁମେ କେଉଁ ଦୂର୍ବଳତାରେ ଏହି ଦେବମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରିପାରିବ?
ତଦଲଂ ତେ ଵିରୋଧେନ ଶମଂ ଗଚ୍ଛ ନୃପାତ୍ମଜ । ଵାସୁଦେଵେନ ତୀର୍ଥେନ କୁଲଂ ରକ୍ଷିତୁମର୍ହସି
ତୁମର ବିରୋଧ ଯଥେଷ୍ଟ; ଶାନ୍ତି ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ରାଜପୁତ୍ର। ଭାସୁଦେବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ତୁମର ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।