ନ ପଶ୍ଯେମ କୁରୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ପାଣ୍ଡଵାଂଶ୍ଚୈଵ ସଂଯୁଗେ। କ୍ଷୀଣାନୁଭଯତଃ ଶୂରାନ୍ରାଥିନୋ ରଥିଭିର୍ହତାନ୍
ଆମେ ଚାହୁଁନାହିଁ ଯେ, ସମସ୍ତ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଶୂରବୀର ଓ ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଇପଟେ ନଷ୍ଟ ହେଇ, ଅନ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ହାତରେ ମରିଯାଉନ୍ତୁ।
ସମଵେତାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ହି ରାଜାନୋ ରାଜସତ୍ତମ । ଅମର୍ଷଵଶମାପନ୍ନା ନାଶଯେଯୁରିମାଃ ପ୍ରଜାଃ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀରେ ଯେତେବେଳେ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କ୍ରୋଧରେ ଆସିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତ୍ରାହି ରାଜନ୍ନିମଂ ଲୋକଂ ନ ନଶ୍ଯେଯୁରିମାଃ ପ୍ରଜାଃ। ତ୍ଵଯି ପ୍ରକୃତିମାପନ୍ନେ ଶେଷଃ ସ୍ଯାତ୍କୁରୁନନ୍ଦନ
ହେ ରାଜା, ଏହି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇନପାରନ୍ତି; ତୁମେ ଶାନ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, କିଛି ଲୋକ ଅବଶ୍ୟ ରହିଯିବେ।
ଶୁକ୍ଲା ଵାଦନ୍ଯା ହ୍ରୀମନ୍ତ ଆର୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯାଭିଜାତଯଃ ।। ଅନ୍ଯୋନ୍ଯସଚିଵା ରାଜଂସ୍ତାନ୍ପାହି ମହତୋ ଭଯାତ୍
ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ଉଚ୍ଚଜାତିର ଓ ଉତ୍ତମ ବଂଶର; ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହଯୋଗୀ, ହେ ରାଜା, ସେମାନେକୁ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶିଵେନେମେ ଭୂମିପାଲାଃ ସମାଗମ୍ଯ ପରସ୍ପରମ୍। ସହ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରତିଯାନ୍ତୁ ଯଥାଗୃହମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ସଙ୍ଗେ ଖାଇଁ, ପିଇଁ, ପୁନି ପୁନି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯାଉନ୍ତୁ।
ସୁଵାସସଃ ସ୍ରଗ୍ଵିଣଶ୍ଚ ସତ୍କୃତା ଭରତର୍ଷଭ । ଅମର୍ଷଂ ଚ ନିରାକୃତ୍ଯ ଵୈରାଣି ଚ ପରନ୍ତପ
ସୁନ୍ଦର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ କ୍ରୋଧ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ।
ହାର୍ଦଂ ଯତ୍ପାଣ୍ଡଵେଷ୍ଵାସୀତ୍ପ୍ରାପ୍ତୋଽସ୍ମିନ୍ନାଯୁଷଃ କ୍ଷଯେ । ତଦେଵ ତେ ଭଵତ୍ଵଦ୍ଯ ସନ୍ଧତ୍ସ୍ଵ ଭରତର୍ଷଭ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଭଲଭାବ ଥିଲା, ସେଠିଏବେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ସଙ୍କଟରେ ପଡିଥିବାବେଳେ ଯେଉଁ ଦୟା ଜନ୍ମିଥିଲା, ଆଜି ସେଇ ଭାବନା ତୁମ ମନରେ ଆସୁ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ବାଲା ଵିହୀନାଃ ପିତ୍ରା ତେ ତ୍ଵଯୈଵ ପରିଵର୍ଧିତାଃ । ତାନ୍ପାଲଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ
ସେମାନେ ବାପାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ତୁମେ ଏକା ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳିଥିଲ। ଏବେ ତୁମ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ରକ୍ଷା କର, ସେପରି ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵତୈଵ ହି ରକ୍ଷ୍ଯାସ୍ତେ ଵ୍ଯସନେଷୁ ଵିଶେଷତଃ। ମା ତେ ଧର୍ମସ୍ତଥୈଵାର୍ଥୋ ନଶ୍ଯେତ ଭରତର୍ଷଭ
ବିପଦରେ ବିଶେଷ କରି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଛ। ତୁମ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଆହୁସ୍ତ୍ଵାଂ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ନଭିଵାଦ୍ଯ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ। ଭଵତଃ ଶାସନାଦ୍ଦୁଃଖସମୁଭୂତଂ ସହାନୁଗୈଃ
ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି, ଶିର ନମାଇ ତୁମ ଦୟା ଚାହିଁଛନ୍ତି। ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ଦ୍ଵାଦଶେମାନି ଵର୍ଷାଣି ଵନେ ନିର୍ଵ୍ଯୁଷିତାନି ନଃ। ତ୍ରଯୋଦଶଂ ତଥାଽଜ୍ଞାତୈଃ ସଜନେ ପରିଵତ୍ସରମ୍
ବାରୋଟି ବର୍ଷ ଆମେ ଅରଣ୍ୟରେ କାଟିଛୁ, ତେରୋଟିଏ ବର୍ଷ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ରୂପେ ରହିଛୁ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଅବଧି ଆମେ ପୂରଣ କରିଛୁ।
ସ୍ଥାତା ନଃ ସମଯେ ତସ୍ମିନ୍ପିତେତି କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ । ନାହାସ୍ମ ସମଯଂ ତାତ ତଚ୍ଚ ନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଦୁଃ
ହେ ବାପା, ଆମେ ସେଇ ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛୁ। ଆମେ କେବେ ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିନାହିଁ, ଏହି କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍ନଃ ସମଯେ ତିଷ୍ଠ ସ୍ଥିତାନାଂ ଭରତର୍ଷଭ । ନିତ୍ଯଂ ସଂକ୍ଲେଶିତା ରାଜନ୍ସ୍ଵରାଜ୍ଯାଂଶଂ ଲଭେମହି
ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଯେପରି ସେଇ ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିଛୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନ। ହେ ରାଜା, ଆମେ ସଦା ଦୁଃଖିତ ରହୁଛୁ, ଆମକୁ ଆମର ରାଜ୍ୟର ଅଂଶ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ଧର୍ମମର୍ଥଂ ସଂଜାନନ୍ସମ୍ଯଙ୍ଵସ୍ତ୍ରାତୁମର୍ହସି ।। ଗୁରୁତ୍ଵଂ ଭଵତି ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ବହୂନ୍କ୍ଲେଶାଂସ୍ତିତିକ୍ଷ୍ମହେ
ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ଧନର ଅର୍ଥ ବୁଝିଛ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ଆମେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ସହିଛୁ।
ସ ଭଵାନ୍ମାତୃପିତୃଵ୍ରଦସ୍ମାସୁ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତାମ୍ ।। ଗୁରୋର୍ଗରୀଯସୀ ଵୃତ୍ତିର୍ଯା ଚ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ଭାରତ
ତୁମର ବ୍ୟବହାର ଆମ ପ୍ରତି ମାଆ ବାପା ପରି ହେଉ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ଛାତ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ଭାରତ।
ଵର୍ତାମହେ ତ୍ଵଯି ଚ ତାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ଵର୍ତସ୍ଵ ନସ୍ତଥା ।। ପିତ୍ରା ସ୍ଥାପଯିତଵ୍ଯା ହି ଵଯମୁତ୍ପଥମାସ୍ଥିତାଃ
ଆମେ ତୁମ ପ୍ରତି ଏହିପରି ବ୍ୟବହାର କରୁଛୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପ୍ରତି ଏପରି ବ୍ୟବହାର କର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଠିକ୍ ରାସ୍ତାରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛୁ, ବାପା ହେବା ନାତେ ତୁମେ ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଣିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅ।
ସଂସ୍ଥାପଯ ପଥିପ୍ଵସ୍ମାଂସ୍ତିଷ୍ଠ ଧର୍ମେ ସୁଵର୍ତ୍ମନି ।। ଆହୁଶ୍ଚେମାଂ ପରିଷଦଂ ପୁତ୍ରାସ୍ତେ ଭରତର୍ଷଭ
ଆମକୁ ଠିକ୍ ପଥରେ ରଖ, ଧର୍ମର ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ। ଏହି ସଭାରେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧର୍ମଜ୍ଞେଷୁ ସଭାସତ୍ସୁ ନେହ ଯୁକ୍ତମସାଂପ୍ରତମ୍ ।। ଯତ୍ର ଧର୍ମୋ ହ୍ଯଧର୍ମେଣ ସତ୍ଯଂ ଯତ୍ରାନୃତେନ ଚ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ସଭାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅନ୍ୟଥା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମକୁ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ସତ୍ୟକୁ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହରାଯାଏ—
ହନ୍ଯତେ ପ୍ରେକ୍ଷମାଣାନାଂ ହତାସ୍ତତ୍ର ସଭାସଦଃ ।। ଵିଦ୍ଧୋ ଧର୍ମୋ ହ୍ଯଧର୍ମେଣ ସଭାଂ ଯତ୍ର ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
—ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେଇ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—
ନଚାସ୍ଯ ଶଲ୍ଯଂ କୃନ୍ତନ୍ତି ଵିଦ୍ଧାସ୍ତତ୍ର ସଭାସଦଃ ।। ଧର୍ମ ଏତାନାରୁଜତି ଯଥା ନଦ୍ଯନୁକୂଲଜାନ୍
—ଏବଂ ତାହାର ଆଘାତ ଦୂର କରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ଆହତ ହୁଅନ୍ତି। ଧର୍ମ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ, ଯେପରି ନଦୀପାରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଣି ଛାଡ଼ି ଯାଏ।
ଯେ ଧର୍ମମନୁପଶ୍ଯନ୍ତସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତ ଆସତେ । ତେ ସତ୍ଯମାହୁର୍ଧର୍ମ୍ଯଂ ଚ ନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ଚ ଭରତର୍ଷଭ
ଯେମାନେ ଧର୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି ଏବଂ ଚୁପ୍ଚାପ ଭାବି ବସିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ, ଧର୍ମିକ ଓ ନ୍ୟାୟସଂଗତ କଥା କହନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶକ୍ଯଂ କିମନ୍ଯଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ତେ ଦାନାଦନ୍ଯଞ୍ଜନେଶ୍ଵର । ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ତେ ମହୀପାଲାଃ ସଭାଯାଂ ଯେ ସମାସତେ
ଦାନ ଓ ନ୍ୟାୟ ଛଡ଼ା ତୁମ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ କଣ କୁହିବାଯୋଗ୍ୟ ଅଛି, ହେ ନରେଶ? ଏହି ସଭାରେ ବସିଥିବା ରାଜାମାନେ କଥା କହନ୍ତୁ।
ଧର୍ମାର୍ଥୌ ସଂପ୍ରଧାର୍ଯୈଵ ଯଦି ସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍ । ପ୍ରମୁଞ୍ଚୋମାନ୍ମୃତ୍ଯୁପାଶାତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ଧର୍ମ ଓ ଧନ ବିଷୟରେ ଭାବି, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି। ତେବେ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଫାନ୍ଦରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉ।
ପ୍ରଶାମ୍ଯ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ମା ମନ୍ଯୁଵଶମନ୍ଵଗାଃ । ପିତ୍ର୍ଯଂ ତେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦାଯାଂଶଂ ପାଣ୍ଡଵେଭ୍ଯୋ ଯଥୋଚିତମ୍ । ତତଃ ସପୁତ୍ରଃ ସିଦ୍ଧାର୍ଥୋ ଭୁଙ୍କ୍ଷ ଭୋଗାନ୍ପରନ୍ତପ
ଶାନ୍ତ ହେଉ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧକୁ ଅନୁସରିବା ଛାଡ଼। ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପିତୃସ୍ୱତ୍ତ ଅଂଶ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଦିଅ। ତାପରେ, ତୁମ ପୁଅମାନେ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ।
ଅଜାତଶତ୍ରୁଂ ଜାନୀଷେ ସ୍ଥିତଂ ଧର୍ମେ ସତାଂ ସଦା। ସପୁତ୍ରେ ତ୍ଵଯି ଵୃତ୍ତିଂ ଚ ଵର୍ତତେ ଯାଂ ନରାଧିପ
ତୁମେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜାଣୁଛ, ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ । ରାଜା, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରତି ଉଚିତ ବ୍ୟବହାର କରିଆସୁଛନ୍ତି ।
ଦାହିତଶ୍ଚ ନିରସ୍ତଶ୍ଚ ତ୍ଵାମେଵୋପାଶ୍ରିତଃ ପୁନଃ । ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥଂ ତ୍ଵଯୈଵାସୌ ସପୁତ୍ରେଣ ଵିଵାସିତଃ
ସେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲେ ଓ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ । ତୁମେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମିଶି, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲ ।
ସ ତତ୍ର ଵିଵସନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵଶମାନୀଯ ପାର୍ଥିଵାନ୍। ତ୍ଵନ୍ମୁଖାନକରୋଦ୍ରାଜନ୍ନ ଚ ତ୍ଵାମତ୍ଯଵର୍ତତ
ସେ ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ବାସ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଥିଲେ, ଓ ରାଜା, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନଥିଲେ ।
ତସ୍ଯୈଵଂ ଵର୍ତମାନସ୍ଯ ସୌବଲେନ ଜିହୀର୍ଷତା। ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ଧନଧାନ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଯୁକ୍ତଃ ପରମୋପଧିଃ
ସେ ଏଭଳି ନିଷ୍ଠାରେ ରହିଥିବା ବେଳେ, ସୁବଳଙ୍କ ପୁଅ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଚତୁରତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚାଳ ଚଲିଥିଲେ ।
ସ ତାମଵସ୍ଥାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ସଭାଂ ଗତାମ୍। କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମାଦମେଯାତ୍ମା ନାକମ୍ପତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ସେ ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚି, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ସଭାରେ ଆଣାଯିବା ଦେଖିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଅପରିମେୟ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିଲେ ନାହିଁ ।
ଅହଂ ତୁ ତଵ ତେଷାଂ ଚ ଶ୍ରେଯ ଇଚ୍ଛାମି ଭାରତ । ଧର୍ମାଦର୍ଥାତ୍ସୁଖାଚ୍ଚୈଵ ମା ରାଜନ୍ନୀନଶଃ ପ୍ରଜାଃ
ମୁଁ ତୁମ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭଲ ଚାହେଁ, ଭାରତ । ରାଜା, ଧର୍ମ, ଲାଭ କିମ୍ବା ସୁଖ ପାଇଁ ଜନସମୁଦାୟ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ ।