ସାତ୍ଯକିଶ୍ଚ ମହାତେଜା ଯୁଯୁତ୍ସୁଶ୍ଚ ମହାରଥଃ । କୋ ନୁ ତାନ୍ଵିପରୀତାତ୍ମା ଯୁଦ୍ଧ୍ଯେତ ଭରତର୍ଷଭ
ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସାତ୍ୟକି ଓ ବଳଶାଳୀ ଯୁୟୁତ୍ସୁ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି; ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିଷମାନେ ସାମ୍ନାରେ କିଏ ଭୁଲ ବୁଦ୍ଧିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବ?
ଲୋକସ୍ଯେଶ୍ଵରତାଂ ଭୂଯଃ ଶତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପ୍ଯଧୃଷ୍ଯତାମ୍। ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତ୍ଵମମିତ୍ରଘ୍ନ ସହିତଃ କୁରୁପାଣ୍ଡଵୈଃ
ତୁମେ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ଅଜୟ ହେବେ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଧିପତି ହେବେ, ଶତ୍ରୁନାଶକ!
ତସ୍ଯ ତେ ପୃଥିଵୀପାଲାସ୍ତ୍ଵତ୍ସମାଃ ପୃଥିଵୀପତେ । ଶ୍ରେଯାଂସଶ୍ଚୈଵ ରାଜାନଃ ସନ୍ଧାସ୍ଯନ୍ତେ ପରନ୍ତପ
ହେ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ତୁମ ସମାନ ଓ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ସମ୍ଧି କରିବାକୁ ଆସିବେ, ଶତ୍ରୁନାଶକ!
ସ ତ୍ଵଂ ପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ପିତୃଭିର୍ଭ୍ରାତୃଭିସ୍ତଥା । ସୁହୃଦ୍ଭିଃ ସର୍ଵତୋ ଗୁପ୍ତଃ ସୁଖଂ ଶକ୍ଷ୍ଯସି ଜୀଵିତୁଂ
ତୁମେ ପୁଅ, ନାତି, ବାପା, ଭାଇ ଓ ସମସ୍ତ ସ୍ନେହୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ସୁଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବେ।
ଏତାନେଵ ପୁରୋଧାଯ ଯତ୍କୃତ୍ଯ ଚ ଯଥା ପୁରା। ଅଖିଲାଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ସର୍ଵାଂ ପୃଥିଵୀଂ ପୃଥିଵୀପତେ
ଏହି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ଥିଲେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଭଳି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଭୋଗ କରିପାରିବେ, ହେ ପୃଥିବୀପତି।
ଏତୈର୍ହି ସହିତଃ ସର୍ଵୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସ୍ଵୈଶ୍ଚ ଭାରତ । ଅନ୍ଯାନ୍ଵିଜେଷ୍ଯସେ ଶତ୍ରୂନେଷ ସ୍ଵାର୍ଥସ୍ତଵାଖିଲଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଓ ତୁମ ଜନମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ହେ ଭାରତ, ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିପାରିବ; ଏହିଠାରେ ତୁମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ ଅଛି।
ତୈରେଵୋପାର୍ଜିତାଂ ଭୂମିଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ଚ ପରନ୍ତପ । ଯଦି ସଂପତ୍ସ୍ଯସେ ପୁତ୍ରୈଃ ସହାମାତ୍ଯୈର୍ନରାଧିପ
ଏହିମାନେ ଅର୍ଜିତ କରିଥିବା ଭୂମିକୁ ତୁମେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ, ଯଦି ପୁଅମାନେ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଛ, ହେ ନରପତି।
ସଂଯୁଗେ ଵୈ ମହାରାଜ ଦୃଶ୍ଯତେ ସୁମହାନ୍କ୍ଷଯଃ। କ୍ଷଯେ ଚୋଭଯତୋ ରାଜନ୍କଂ ଧର୍ମମନୁପଶ୍ଯସି
ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ଧ୍ୱଂସ ଦେଖାଯାଉଛି; ଏମି ଦୁଇପଟେ ଧ୍ୱଂସ ହେଲେ, ହେ ରାଜା, କେଉଁଟି ଧର୍ମ ବୋଲି ଭାବୁଛ?
ପାଣ୍ଡଵୈର୍ନିହତୈଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ପୁତ୍ରୈର୍ଵାପି ମହାବଲୈଃ । ଯଦ୍ଵିନ୍ଦେଥାଃ ସୁଖଂ ରାଜଂସ୍ତଦ୍ବ୍ରୂହି ଭରତର୍ଷଭ
ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ କିମ୍ବା ତୁମ ବଳଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ତୁମେ ସୁଖ ପାଇପାରିବ, ତେବେ ସେଥିରେ କହ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୂରାଶ୍ଚ ହି କୃତାସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଯୁଦ୍ଧାଭିକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ। ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତାଵକାଶ୍ଚୈଵ ତାନ୍ରକ୍ଷ ମହତୋ ଭଯାତ୍
ପାଣ୍ଡବ ଓ ତୁମ ଜନମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୂରବୀର, ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗ୍ରହୀ; ସେମାନେ ମହାଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର।
ନ ପଶ୍ଯେମ କୁରୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ପାଣ୍ଡଵାଂଶ୍ଚୈଵ ସଂଯୁଗେ। କ୍ଷୀଣାନୁଭଯତଃ ଶୂରାନ୍ରାଥିନୋ ରଥିଭିର୍ହତାନ୍
ଆମେ ଚାହୁଁନାହିଁ ଯେ, ସମସ୍ତ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଶୂରବୀର ଓ ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଇପଟେ ନଷ୍ଟ ହେଇ, ଅନ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ହାତରେ ମରିଯାଉନ୍ତୁ।
ସମଵେତାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ହି ରାଜାନୋ ରାଜସତ୍ତମ । ଅମର୍ଷଵଶମାପନ୍ନା ନାଶଯେଯୁରିମାଃ ପ୍ରଜାଃ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀରେ ଯେତେବେଳେ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କ୍ରୋଧରେ ଆସିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତ୍ରାହି ରାଜନ୍ନିମଂ ଲୋକଂ ନ ନଶ୍ଯେଯୁରିମାଃ ପ୍ରଜାଃ। ତ୍ଵଯି ପ୍ରକୃତିମାପନ୍ନେ ଶେଷଃ ସ୍ଯାତ୍କୁରୁନନ୍ଦନ
ହେ ରାଜା, ଏହି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇନପାରନ୍ତି; ତୁମେ ଶାନ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, କିଛି ଲୋକ ଅବଶ୍ୟ ରହିଯିବେ।
ଶୁକ୍ଲା ଵାଦନ୍ଯା ହ୍ରୀମନ୍ତ ଆର୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯାଭିଜାତଯଃ ।। ଅନ୍ଯୋନ୍ଯସଚିଵା ରାଜଂସ୍ତାନ୍ପାହି ମହତୋ ଭଯାତ୍
ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ଉଚ୍ଚଜାତିର ଓ ଉତ୍ତମ ବଂଶର; ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହଯୋଗୀ, ହେ ରାଜା, ସେମାନେକୁ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶିଵେନେମେ ଭୂମିପାଲାଃ ସମାଗମ୍ଯ ପରସ୍ପରମ୍। ସହ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରତିଯାନ୍ତୁ ଯଥାଗୃହମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ସଙ୍ଗେ ଖାଇଁ, ପିଇଁ, ପୁନି ପୁନି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯାଉନ୍ତୁ।
ସୁଵାସସଃ ସ୍ରଗ୍ଵିଣଶ୍ଚ ସତ୍କୃତା ଭରତର୍ଷଭ । ଅମର୍ଷଂ ଚ ନିରାକୃତ୍ଯ ଵୈରାଣି ଚ ପରନ୍ତପ
ସୁନ୍ଦର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ କ୍ରୋଧ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ।
ହାର୍ଦଂ ଯତ୍ପାଣ୍ଡଵେଷ୍ଵାସୀତ୍ପ୍ରାପ୍ତୋଽସ୍ମିନ୍ନାଯୁଷଃ କ୍ଷଯେ । ତଦେଵ ତେ ଭଵତ୍ଵଦ୍ଯ ସନ୍ଧତ୍ସ୍ଵ ଭରତର୍ଷଭ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଭଲଭାବ ଥିଲା, ସେଠିଏବେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ସଙ୍କଟରେ ପଡିଥିବାବେଳେ ଯେଉଁ ଦୟା ଜନ୍ମିଥିଲା, ଆଜି ସେଇ ଭାବନା ତୁମ ମନରେ ଆସୁ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ବାଲା ଵିହୀନାଃ ପିତ୍ରା ତେ ତ୍ଵଯୈଵ ପରିଵର୍ଧିତାଃ । ତାନ୍ପାଲଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ
ସେମାନେ ବାପାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ତୁମେ ଏକା ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳିଥିଲ। ଏବେ ତୁମ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ରକ୍ଷା କର, ସେପରି ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵତୈଵ ହି ରକ୍ଷ୍ଯାସ୍ତେ ଵ୍ଯସନେଷୁ ଵିଶେଷତଃ। ମା ତେ ଧର୍ମସ୍ତଥୈଵାର୍ଥୋ ନଶ୍ଯେତ ଭରତର୍ଷଭ
ବିପଦରେ ବିଶେଷ କରି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଛ। ତୁମ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଆହୁସ୍ତ୍ଵାଂ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ନଭିଵାଦ୍ଯ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ। ଭଵତଃ ଶାସନାଦ୍ଦୁଃଖସମୁଭୂତଂ ସହାନୁଗୈଃ
ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି, ଶିର ନମାଇ ତୁମ ଦୟା ଚାହିଁଛନ୍ତି। ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ଦ୍ଵାଦଶେମାନି ଵର୍ଷାଣି ଵନେ ନିର୍ଵ୍ଯୁଷିତାନି ନଃ। ତ୍ରଯୋଦଶଂ ତଥାଽଜ୍ଞାତୈଃ ସଜନେ ପରିଵତ୍ସରମ୍
ବାରୋଟି ବର୍ଷ ଆମେ ଅରଣ୍ୟରେ କାଟିଛୁ, ତେରୋଟିଏ ବର୍ଷ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ରୂପେ ରହିଛୁ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଅବଧି ଆମେ ପୂରଣ କରିଛୁ।
ସ୍ଥାତା ନଃ ସମଯେ ତସ୍ମିନ୍ପିତେତି କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ । ନାହାସ୍ମ ସମଯଂ ତାତ ତଚ୍ଚ ନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଦୁଃ
ହେ ବାପା, ଆମେ ସେଇ ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛୁ। ଆମେ କେବେ ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିନାହିଁ, ଏହି କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍ନଃ ସମଯେ ତିଷ୍ଠ ସ୍ଥିତାନାଂ ଭରତର୍ଷଭ । ନିତ୍ଯଂ ସଂକ୍ଲେଶିତା ରାଜନ୍ସ୍ଵରାଜ୍ଯାଂଶଂ ଲଭେମହି
ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଯେପରି ସେଇ ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିଛୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନ। ହେ ରାଜା, ଆମେ ସଦା ଦୁଃଖିତ ରହୁଛୁ, ଆମକୁ ଆମର ରାଜ୍ୟର ଅଂଶ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ଧର୍ମମର୍ଥଂ ସଂଜାନନ୍ସମ୍ଯଙ୍ଵସ୍ତ୍ରାତୁମର୍ହସି ।। ଗୁରୁତ୍ଵଂ ଭଵତି ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ବହୂନ୍କ୍ଲେଶାଂସ୍ତିତିକ୍ଷ୍ମହେ
ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ଧନର ଅର୍ଥ ବୁଝିଛ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ଆମେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ସହିଛୁ।
ସ ଭଵାନ୍ମାତୃପିତୃଵ୍ରଦସ୍ମାସୁ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତାମ୍ ।। ଗୁରୋର୍ଗରୀଯସୀ ଵୃତ୍ତିର୍ଯା ଚ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ଭାରତ
ତୁମର ବ୍ୟବହାର ଆମ ପ୍ରତି ମାଆ ବାପା ପରି ହେଉ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ଛାତ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ଭାରତ।
ଵର୍ତାମହେ ତ୍ଵଯି ଚ ତାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ଵର୍ତସ୍ଵ ନସ୍ତଥା ।। ପିତ୍ରା ସ୍ଥାପଯିତଵ୍ଯା ହି ଵଯମୁତ୍ପଥମାସ୍ଥିତାଃ
ଆମେ ତୁମ ପ୍ରତି ଏହିପରି ବ୍ୟବହାର କରୁଛୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପ୍ରତି ଏପରି ବ୍ୟବହାର କର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଠିକ୍ ରାସ୍ତାରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛୁ, ବାପା ହେବା ନାତେ ତୁମେ ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଣିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅ।
ସଂସ୍ଥାପଯ ପଥିପ୍ଵସ୍ମାଂସ୍ତିଷ୍ଠ ଧର୍ମେ ସୁଵର୍ତ୍ମନି ।। ଆହୁଶ୍ଚେମାଂ ପରିଷଦଂ ପୁତ୍ରାସ୍ତେ ଭରତର୍ଷଭ
ଆମକୁ ଠିକ୍ ପଥରେ ରଖ, ଧର୍ମର ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ। ଏହି ସଭାରେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧର୍ମଜ୍ଞେଷୁ ସଭାସତ୍ସୁ ନେହ ଯୁକ୍ତମସାଂପ୍ରତମ୍ ।। ଯତ୍ର ଧର୍ମୋ ହ୍ଯଧର୍ମେଣ ସତ୍ଯଂ ଯତ୍ରାନୃତେନ ଚ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ସଭାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅନ୍ୟଥା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମକୁ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ସତ୍ୟକୁ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହରାଯାଏ—
ହନ୍ଯତେ ପ୍ରେକ୍ଷମାଣାନାଂ ହତାସ୍ତତ୍ର ସଭାସଦଃ ।। ଵିଦ୍ଧୋ ଧର୍ମୋ ହ୍ଯଧର୍ମେଣ ସଭାଂ ଯତ୍ର ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
—ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେଇ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—
ନଚାସ୍ଯ ଶଲ୍ଯଂ କୃନ୍ତନ୍ତି ଵିଦ୍ଧାସ୍ତତ୍ର ସଭାସଦଃ ।। ଧର୍ମ ଏତାନାରୁଜତି ଯଥା ନଦ୍ଯନୁକୂଲଜାନ୍
—ଏବଂ ତାହାର ଆଘାତ ଦୂର କରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ଆହତ ହୁଅନ୍ତି। ଧର୍ମ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ, ଯେପରି ନଦୀପାରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଣି ଛାଡ଼ି ଯାଏ।