କୁରୁଭିଃ ସଂଵୃତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଷ୍ଣିଭିଶ୍ଚାଭିରକ୍ଷିତଃ । ଆତିଷ୍ଠତ ରଥଂ ଶୌରିଃ ସର୍ଵଯାଦଵନନ୍ଦନଃ
କୁରୁମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ରକ୍ଷା କରି, ଶୌରି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରଥରେ ଚଡ଼ିଲେ।
ଅନ୍ଵାରୁରୋହ ଦାଶାର୍ହଂ ଵିଦୁରଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିତ୍। ସର୍ଵପ୍ରାଣଭୃତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସର୍ଵବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରମ୍
ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାତା ବିଦୁର, ଦାଶାର୍ହ ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ରଥରେ ଚଡ଼ିଲେ।
ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ କୃଷ୍ଣଂ ଶକୁନିଶ୍ଚାପି ସୌବଲଃ । ଦ୍ଵିତୀଯେନ ରଥେନୈନମନ୍ଵଯାତାଂ ପରନ୍ତପମ୍
ତାପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଓ ସୌବଳ ପୁତ୍ର ଶକୁନି, ଦ୍ୱିତୀୟ ରଥରେ ପରାକ୍ରମୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସାତ୍ଯକିଃ କୃତଵର୍ମା ଚ ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ ଚାପରେ ରଥାଃ । ପୃଷ୍ଠତୋଽନୁଯଯୁଃ କୃଷ୍ଣଂ ଗଜୈରଶ୍ଵୈ ରଥୈରପି
ସାତ୍ୟକି, କୃତବର୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି ରଥୀମାନେ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ରଥ ସହିତ ପଛରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତେଷାଂ ହେମପରିଷ୍କାରୈର୍ଯୁକ୍ତାଃ ପରମଵାଜିଭିଃ । ଗଚ୍ଛତାଂ ଘୋଷିଣଶ୍ଚିତ୍ରରଥା ରାଜନ୍ଵିରେଜିରେ
ସେମାନଙ୍କର ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଥିବା ରଥଗୁଡିକ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ତାଣିଯାଉଥିଲା, ରାଜା, ସଙ୍ଗୀତ ରବେ ଗଞ୍ଜିଗଲା ଓ ଚମକିଉଠିଲା।
ସଂମୃଷ୍ଟସଂସିକ୍ତରଜଃ ପ୍ରତିପେଦେ ମହାପଥମ୍ । ରାଜର୍ଷିଚରିତଂ କାଲେ କୃଷ୍ଣୋ ଧୀମାଞ୍ଶ୍ରିଯା ଜ୍ଵଲନ୍
ଏହି ମହାପଥ ଧୂଳି ହଟାଇ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଭାବରେ ପରିସ୍କାର ଓ ଜଳ ଛିଟାଯାଇଥିଲା, ଏହିପଥରେ ରାଜା ଋଷିମାନେ ଯାଇଥିବା ଦିନରେ, ଶ୍ରୀମୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ କୃଷ୍ଣ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଯାତେ ଦାଶାର୍ହେ ପ୍ରାଵାଦ୍ଯନ୍ତୈକପୁଷ୍କରାଃ। ଶଙ୍ଖାଶ୍ଚ ଦଧ୍ମିରେ ତତ୍ର ଵାଦ୍ଯାନ୍ଯନ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ଦାଶାର୍ହ ବଂଶୀୟ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏକ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ରୂପୀ ଶଙ୍ଖ ଦ୍ୱନିତ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲା।
ପ୍ରଵୀରାଃ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଯୁଵାନଃ ସିଂହଵିକ୍ରମାଃ। ପରିଵାର୍ଯ ରଥଂ ଶୌରେରଗଚ୍ଛନ୍ତ ପରନ୍ତପାଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଯୁବକମାନେ, ସିଂହ ପ୍ରଭାବ ଓ ସାହସ ଥିବା, ଶୌରିଙ୍କ ରଥକୁ ଘେରି ରଖିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋଽନ୍ଯେ ବହୁସାହସ୍ରା ଵିଚିତ୍ରାଦ୍ଭୁତଵାସସଃ । ଅସିପ୍ରାସାଯୁଧଧରାଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାସନ୍ପୁରଃସରାଃ
ଏହା ପରେ ଅନେକ ହଜାର ଲୋକ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଚିତ୍ର ଜମା ଶାଡ଼ି ପିନ୍ଧି, ତଳୱାର, ବଣ୍ଡା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ୍ନାରେ ଚାଲିଲେ।
ଗଜାଃ ପଞ୍ଚଶତାସ୍ତତ୍ର ରଥାଶ୍ଚାସନ୍ସହସ୍ରଶଃ। ପ୍ରଯାନ୍ତମନ୍ଵଯୁର୍ଵୀରଂ ଦାଶାର୍ହମପରାଜିତମ୍
ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚଶେ ହାତୀ ଓ ହଜାର ରଥ ଥିଲା, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଦାଶାର୍ହ ନାୟକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ପୁରଂ କୁରୂଣାଂ ସଂଵୃତ୍ତଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ସବାଲଵୃଦ୍ଧଂ ସସ୍ତ୍ରୀକଂ ରଥ୍ଯାଗତମରିନ୍ଦମ
କୁରୁ ନଗରରେ ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ମହିଳା ଓ ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ଅରିନ୍ଦମ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସି ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ।
ଵେଦିକାମାଶ୍ରିତାଭିଶ୍ଚ ସମାକ୍ରାନ୍ତାନ୍ଯନେକଶଃ । ପ୍ରଚଲନ୍ତୀଵ ଭାରେଣ ଯୋଷିଦ୍ଭିର୍ଭଵନାନ୍ଯୁତ
ଅନେକ ମହିଳା ବେଦି ଓ ଉଚ୍ଚ ଦଳାରେ ଭିଡ଼ ଲଗାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଏତେ ଅଧିକ ଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଭାରରେ ଘରଗୁଡିକ ହେଉଥିବା ଭାବରେ ହେଉଥିଲା।
ସ ପୂଜ୍ଯମାନଃ କୁରୁଭିଃ ସଂଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ମଧୁରାଃ କଥାଃ । ଯଥାର୍ହଂ ପ୍ରତିସତ୍କୁର୍ଵନ୍ପ୍ରେକ୍ଷମାଣଃ ଶନୈର୍ଯଯୌ
କୁରୁମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା, ମଧୁର କଥା ଶୁଣୁଥିବା, କୃଷ୍ଣ ସମ୍ମାନ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇ, ସବୁ ଦେଖି ଦେଖି ଧୀରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ତତଃ ସଭାଂ ସମାସାଦ୍ଯ କେଶଵସ୍ଯାନୁଯାଯିନଃ। ସଶଙ୍ଖୈର୍ଵେଣୁନିର୍ଘୋଷୈର୍ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଵ୍ଯନାଦଯନ୍
ତାପରେ, କେଶବଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଶଙ୍ଖ ଓ ବାଂଶୀର ରବ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଞ୍ଜିଗଲା।
ତତଃ ସା ସମିତିଃ ସର୍ଵା ରାଜ୍ଞାମମିତତେଜସାମ୍। ସଂପ୍ରାକମ୍ପତ ହର୍ଷେଣ କୃଷ୍ଣାଗମନକାଙ୍କ୍ଷଯା
ସେ ସମୟରେ, ଅମିତ ତେଜସ୍ବୀ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ପ୍ରତି ଅପେକ୍ଷାରେ ଆନନ୍ଦରେ କମ୍ପିଉଠିଲେ।
ତତୋଽଭ୍ଯାଶଂଗତେ କୃଷ୍ଣେ ସମହୃଷ୍ଯନ୍ନରାଧିପାଃ। ଶ୍ରୁତ୍ଵାଂ ତଂ ରଥନିର୍ଘୋଷଂ ପର୍ଜନ୍ଯନିନଦୋପମମ୍
କୃଷ୍ଣ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ରାଜାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ରଥର ତୁଫାନ ମେଘର ରବ ଭଳି ଶୁଣିଲେ।
ଆସାଦ୍ଯ ତୁ ସଭାଦ୍ଵାରମୃଷଭଃ ସର୍ଵସାତ୍ଵତାମ୍ । ଅଵତୀର୍ଯ ରଥାଚ୍ଛୌରିଃ କୈଲାସଶିଖରୋପମାତ୍
ସଭା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌରି, ରଥରୁ ଉତରିଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ କୈଲାସ ପର୍ବତର ଶିଖର ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲା।
ନଵମେଘପ୍ରତୀକାଶାଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତୀମିଵ ତେଜସା । ମହେନ୍ଦ୍ରସଦନପ୍ରଖ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ସଭାଂ ତତଃ
ନୂତନ ମେଘର ଚମକ ଭଳି ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମହେନ୍ଦ୍ରର ଦୁର୍ଗ ଭଳି ଦେଖାଉଥିବା ସଭାକୁ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପାଣୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିଦୁରଂ ସାତ୍ଯକିଂ ଚ ମହାଯଶାଃ। ଜ୍ଯେତୀଂଷ୍ଯାଦିତ୍ଯଵଦ୍ରାଜନ୍କୁରୂନ୍ପ୍ରାଚ୍ଛାଦଯଚ୍ଛ୍ରିଯା
ବିଦୁର ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ହାତ ଧରି, ମହାୟଶସ୍ବୀ କୃଷ୍ଣ, ବିଜୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି, କୁରୁମାନେ ଉପରେ ତାଙ୍କ ତେଜ ଭରିଦେଲେ, ରାଜା।
ଅଗ୍ରତୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କର୍ଣଦୁର୍ଯୋଧନାଵୁଭୌ । କୃଷ୍ଣଯଃ କୃତଵର୍ମା ଚାପ୍ଯାସନ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠତଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଆଗରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଥିଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଛରେ କୃତବର୍ମା ଓ କୃଷ୍ଣ ବଂଶୀୟ ଭାଇମାନେ ଦଢ଼ିଥିଲେ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦଯସ୍ତତଃ । ଆସନେଭ୍ଯୋଽଚଲନ୍ସର୍ଵେ ପୂଜଯନ୍ତୋ ଜନାର୍ଦନମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସବୁ ଆସନରୁ ଉଠି, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଅଭ୍ଯାଗଚ୍ଛତି ଦାଶାର୍ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁର୍ନରେଶ୍ଵର। ସହୈଵ ଦ୍ରୋଣଭୀଷ୍ମାଭ୍ଯାମୁଦତିଷ୍ଠନ୍ମହାଯଶାଃ
ଦାଶାର୍ହ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମ ସହିତ, ତାଙ୍କର ମହାୟଶସ୍ବୀ ଉପରେ ଉଠିଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠତି ମହାରାଜେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେ ଜନେଶ୍ଵରେ । ତାନି ରାଜସହସ୍ରାଣି ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁଃ ସମନ୍ତତଃ
ମହାରାଜ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଉଠିବା ସହିତ, ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ହଜାର ହଜାର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଠିଗଲେ।
ଆସନଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ଜାମ୍ବୂନଦପରିଷ୍କୃତମ୍ । କୃଷ୍ଣାର୍ଥେ କଲ୍ପିତଂ ତତ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ ଏବଂ ଜାମ୍ବୁ ନଦୀର ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଥିବା ଏକ ଆସନ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।
ସ୍ମଯମାନସ୍ତୁ ରାଜାନଂ ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣୌ ଚ ମାଧଵଃ । ଅଭ୍ଯଭାଷତ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜ୍ଞଶ୍ଚାନ୍ଯାନ୍ଯଥାଵଯଃ
ମାଧବ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହସି ରାଜା, ଭୀଷ୍ମ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ର କେଶଵମାନର୍ଚୁଃ ସମ୍ଯଗଭ୍ଯାଗତଂ ସଭାମ୍। ରାଜାନଃ ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ କୁରଵଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସଭାକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା କେଶବ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ରାଜା, ପୃଥିବୀର ଶାସକ ଏବଂ କୁରୁମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ।
ତତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ସ ଦାଶାର୍ହୋ ରାଜମଧ୍ଯେ ପରନ୍ତପଃ। ଅପଶ୍ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥାନୃଷୀନ୍ପରପୁରଞ୍ଜଯଃ
ପ୍ରତିପକ୍ଷକୁ ଜିତିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାଶାର୍ହ, ରାଜାମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ଦେଖିଲେ, ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ।
ତତସ୍ତାନଭିସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ନାରଦପ୍ରମୁଖାନୃଷୀନ୍ ।। ଅଭ୍ଯଭାଷତ ଦାଶାର୍ହୋ ଭୀଷ୍ମଂ ଶାନ୍ତନଵଂ ଶନୈଃ
ନାରଦଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦାଶାର୍ହ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ପାର୍ଥିଵୀଂ ସମିତିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୃଷଯୋଽଭ୍ଯାଗତା ନୃପ ।। ନିମନ୍ତ୍ର୍ଯନ୍ତାମାସନୈଶ୍ଚ ସତ୍କାରେଣ ଚ ଭୂଯସା
ହେ ରାଜା, ଋଷିମାନେ ରାଜସଭାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପାଇଁ ଆସନ ଏବଂ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଉ।
ନୈତେଷ୍ଵନୁପଵିଷ୍ଟେଷୁ ଶକ୍ଯଂ କେନଚିଦାସିତୁମ୍ ।। ପୂଜା ପ୍ରଯୁଜ୍ଯତାମାଶୁ ମୁନୀନାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍
ଏହି ଋଷିମାନେ ଏଯାଁ ଆସନେ ବସିନାହାନ୍ତି, କେହି ବସିପାରିବେ ନାହିଁ; ଶୁଧ୍ଧ ମନ ଥିବା ମୁନିମାନେଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପୂଜା କରାଯାଉ।