ତସ୍ଯ କୀର୍ତିମତସ୍ତେନ ଭାସ୍ଵରେଣ ଵିରାଜତା । ଶୁଶୁଭେ ସ୍ଯନ୍ଦନଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପତଗେନ୍ଦ୍ରେଣ କେତୁନା
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଚମକୁଥିବା ଧ୍ୱଜ ଦ୍ୱାରା ରଥର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ଭଲ ଭାବେ ଶୋଭିତ ହେଇଥିଲା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା ଧ୍ୱଜରେ ରହି ଚମକୁଥିଲା।
ରଶ୍ମିଜାଲୈଃ ପତାକାଭିଃ ସୌଵର୍ଣେନ ଚ କେତୁନା । ବଭୂଵ ସ ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କାଲସୂର୍ଯ ଇଵୋଦିତଃ
ରଥର ରେଖା, ପତାକା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଜ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ କାଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ପକ୍ଷିଧ୍ଵଜଵିତାନୈଶ୍ଚ ରୁକ୍ମଜାଲକୃତାଙ୍ଗଣୈଃ । ଦଣ୍ଡମାର୍ଗଵିଭାଗୈଶ୍ଚ ସୁକୃତୈର୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ପକ୍ଷୀ ଚିତ୍ରିତ ଛାତା, ସୁନା ଜାଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତଳ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଦଣ୍ଡ ଓ ଯୋକ୍ର ଭାଗ ଦ୍ୱାରା, ରଥ ଅତି ସୁନ୍ଦର ହେଇଥିଲା।
ପ୍ରଵାଲମଣିଶୋଭୈଶ୍ଚ ମୁକ୍ତାଵୈଡୂର୍ଯଶୋଭନୈଃ । କିଙ୍କିଣୀଶତସଙ୍ଘୈଶ୍ଚ ଵାଲଜାଲକୃତାନ୍ତରୈଃ
ପ୍ରବାଳ ଓ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମୁକ୍ତା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିବା, ଶତ ଶତ କିଙ୍କିଣୀର ମଣ୍ଡଳ ଓ କେଶ ଜାଳ ଦ୍ୱାରା ଭିତର ଅଂଶ ଶୋଭିତ ହେଇଥିଲା।
କାର୍ତସ୍ଵରମଯୀଭିଶ୍ଚ ପଦ୍ମିନୀଭିରଲଙ୍କୃତଃ। ଶୁଶୁଭେ ସ୍ଯନ୍ଦନଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତାପନୀଯୈଶ୍ଚ ପାଦପୈଃ
ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ପଦ୍ମ ଓ ତାପନୀୟ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ରଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅତି ଚମକୁଥିଲା।
ଵ୍ଯାଘ୍ରସିଂହଵରାହୈଶ୍ଚ ଗୋଭିଶ୍ଚ ମୃଗପକ୍ଷିଭିଃ । ତାରାଭିର୍ଭାସ୍କରୈଶ୍ଚାପି ଵାରଣୈଶ୍ଚ ହିରଣ୍ମଯୈଃ
ବାଘ, ସିଂହ, ବରା, ଗାଁ, ମୃଗ, ପକ୍ଷୀ, ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୁନା ହାତୀ ଚିତ୍ରିତ ଥିଲେ।
ଵଜ୍ରାଙ୍କୁଶଵିମାନୈଶ୍ଚ କୂବରାଵୃତ୍ତସନ୍ଧିଷୁ । ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମହାନାଭିଃ ସ୍ତନଯିତ୍ନୁମହାସ୍ଵନଃ
ଅକ୍ଷର ସନ୍ଧିରେ ବଜ୍ର ଅଙ୍କୁଶ ସହିତ ରଥ, ଉଚ୍ଚ ଓ ବଡ ନାବ ଦ୍ୱାରା, ତୁଣ୍ଡ ଧ୍ୱନି ଦେଇ ଚମକୁଥିଲା।
ତତୋ ରଥେନ ଶୁଭ୍ରେଣ ମହତା କିଙ୍କିଣୀକିନା । ହଯୋତ୍ତମଯୁଜା ଶୀଘ୍ରମୁପାତିଷ୍ଠତ ଦାରୁକଃ
ତାପରେ ଦାରୁକ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଓ ବଡ କିଙ୍କିଣୀ ଯୁକ୍ତ ରଥକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡା ଯୋଗାଇ ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିଲେ।
ତମୁପସ୍ଥିତମାଜ୍ଞାଯ ରଥଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହାମନାଃ । ମହାଭ୍ରଘନନିର୍ଘୋଷଂ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥ, ବଡ ମେଘର ଧ୍ୱନି ଭଳି ଶବ୍ଦ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦେଖି, ଉଚ୍ଚ ମନବଳ ଥିବା ଜଣେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନଃ। କୌସ୍ତୁଭଂ ମଣିମାବଧ୍ଯ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଜ୍ଵଲନ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଜନାର୍ଦନ ଶ୍ରୀର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚମକ ଦେଇ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣିକୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ପିନ୍ଧିଲେ।
କୁରୁଭିଃ ସଂଵୃତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଷ୍ଣିଭିଶ୍ଚାଭିରକ୍ଷିତଃ । ଆତିଷ୍ଠତ ରଥଂ ଶୌରିଃ ସର୍ଵଯାଦଵନନ୍ଦନଃ
କୁରୁମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ରକ୍ଷା କରି, ଶୌରି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରଥରେ ଚଡ଼ିଲେ।
ଅନ୍ଵାରୁରୋହ ଦାଶାର୍ହଂ ଵିଦୁରଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିତ୍। ସର୍ଵପ୍ରାଣଭୃତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସର୍ଵବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରମ୍
ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାତା ବିଦୁର, ଦାଶାର୍ହ ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ରଥରେ ଚଡ଼ିଲେ।
ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ କୃଷ୍ଣଂ ଶକୁନିଶ୍ଚାପି ସୌବଲଃ । ଦ୍ଵିତୀଯେନ ରଥେନୈନମନ୍ଵଯାତାଂ ପରନ୍ତପମ୍
ତାପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଓ ସୌବଳ ପୁତ୍ର ଶକୁନି, ଦ୍ୱିତୀୟ ରଥରେ ପରାକ୍ରମୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସାତ୍ଯକିଃ କୃତଵର୍ମା ଚ ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ ଚାପରେ ରଥାଃ । ପୃଷ୍ଠତୋଽନୁଯଯୁଃ କୃଷ୍ଣଂ ଗଜୈରଶ୍ଵୈ ରଥୈରପି
ସାତ୍ୟକି, କୃତବର୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି ରଥୀମାନେ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ରଥ ସହିତ ପଛରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତେଷାଂ ହେମପରିଷ୍କାରୈର୍ଯୁକ୍ତାଃ ପରମଵାଜିଭିଃ । ଗଚ୍ଛତାଂ ଘୋଷିଣଶ୍ଚିତ୍ରରଥା ରାଜନ୍ଵିରେଜିରେ
ସେମାନଙ୍କର ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଥିବା ରଥଗୁଡିକ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ତାଣିଯାଉଥିଲା, ରାଜା, ସଙ୍ଗୀତ ରବେ ଗଞ୍ଜିଗଲା ଓ ଚମକିଉଠିଲା।
ସଂମୃଷ୍ଟସଂସିକ୍ତରଜଃ ପ୍ରତିପେଦେ ମହାପଥମ୍ । ରାଜର୍ଷିଚରିତଂ କାଲେ କୃଷ୍ଣୋ ଧୀମାଞ୍ଶ୍ରିଯା ଜ୍ଵଲନ୍
ଏହି ମହାପଥ ଧୂଳି ହଟାଇ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଭାବରେ ପରିସ୍କାର ଓ ଜଳ ଛିଟାଯାଇଥିଲା, ଏହିପଥରେ ରାଜା ଋଷିମାନେ ଯାଇଥିବା ଦିନରେ, ଶ୍ରୀମୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ କୃଷ୍ଣ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଯାତେ ଦାଶାର୍ହେ ପ୍ରାଵାଦ୍ଯନ୍ତୈକପୁଷ୍କରାଃ। ଶଙ୍ଖାଶ୍ଚ ଦଧ୍ମିରେ ତତ୍ର ଵାଦ୍ଯାନ୍ଯନ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ଦାଶାର୍ହ ବଂଶୀୟ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏକ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ରୂପୀ ଶଙ୍ଖ ଦ୍ୱନିତ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲା।
ପ୍ରଵୀରାଃ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଯୁଵାନଃ ସିଂହଵିକ୍ରମାଃ। ପରିଵାର୍ଯ ରଥଂ ଶୌରେରଗଚ୍ଛନ୍ତ ପରନ୍ତପାଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଯୁବକମାନେ, ସିଂହ ପ୍ରଭାବ ଓ ସାହସ ଥିବା, ଶୌରିଙ୍କ ରଥକୁ ଘେରି ରଖିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋଽନ୍ଯେ ବହୁସାହସ୍ରା ଵିଚିତ୍ରାଦ୍ଭୁତଵାସସଃ । ଅସିପ୍ରାସାଯୁଧଧରାଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାସନ୍ପୁରଃସରାଃ
ଏହା ପରେ ଅନେକ ହଜାର ଲୋକ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଚିତ୍ର ଜମା ଶାଡ଼ି ପିନ୍ଧି, ତଳୱାର, ବଣ୍ଡା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ୍ନାରେ ଚାଲିଲେ।
ଗଜାଃ ପଞ୍ଚଶତାସ୍ତତ୍ର ରଥାଶ୍ଚାସନ୍ସହସ୍ରଶଃ। ପ୍ରଯାନ୍ତମନ୍ଵଯୁର୍ଵୀରଂ ଦାଶାର୍ହମପରାଜିତମ୍
ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚଶେ ହାତୀ ଓ ହଜାର ରଥ ଥିଲା, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଦାଶାର୍ହ ନାୟକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ପୁରଂ କୁରୂଣାଂ ସଂଵୃତ୍ତଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ସବାଲଵୃଦ୍ଧଂ ସସ୍ତ୍ରୀକଂ ରଥ୍ଯାଗତମରିନ୍ଦମ
କୁରୁ ନଗରରେ ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ମହିଳା ଓ ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ଅରିନ୍ଦମ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସି ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ।
ଵେଦିକାମାଶ୍ରିତାଭିଶ୍ଚ ସମାକ୍ରାନ୍ତାନ୍ଯନେକଶଃ । ପ୍ରଚଲନ୍ତୀଵ ଭାରେଣ ଯୋଷିଦ୍ଭିର୍ଭଵନାନ୍ଯୁତ
ଅନେକ ମହିଳା ବେଦି ଓ ଉଚ୍ଚ ଦଳାରେ ଭିଡ଼ ଲଗାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଏତେ ଅଧିକ ଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଭାରରେ ଘରଗୁଡିକ ହେଉଥିବା ଭାବରେ ହେଉଥିଲା।
ସ ପୂଜ୍ଯମାନଃ କୁରୁଭିଃ ସଂଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ମଧୁରାଃ କଥାଃ । ଯଥାର୍ହଂ ପ୍ରତିସତ୍କୁର୍ଵନ୍ପ୍ରେକ୍ଷମାଣଃ ଶନୈର୍ଯଯୌ
କୁରୁମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା, ମଧୁର କଥା ଶୁଣୁଥିବା, କୃଷ୍ଣ ସମ୍ମାନ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇ, ସବୁ ଦେଖି ଦେଖି ଧୀରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ।
ତତଃ ସଭାଂ ସମାସାଦ୍ଯ କେଶଵସ୍ଯାନୁଯାଯିନଃ। ସଶଙ୍ଖୈର୍ଵେଣୁନିର୍ଘୋଷୈର୍ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଵ୍ଯନାଦଯନ୍
ତାପରେ, କେଶବଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଶଙ୍ଖ ଓ ବାଂଶୀର ରବ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଞ୍ଜିଗଲା।
ତତଃ ସା ସମିତିଃ ସର୍ଵା ରାଜ୍ଞାମମିତତେଜସାମ୍। ସଂପ୍ରାକମ୍ପତ ହର୍ଷେଣ କୃଷ୍ଣାଗମନକାଙ୍କ୍ଷଯା
ସେ ସମୟରେ, ଅମିତ ତେଜସ୍ବୀ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ପ୍ରତି ଅପେକ୍ଷାରେ ଆନନ୍ଦରେ କମ୍ପିଉଠିଲେ।
ତତୋଽଭ୍ଯାଶଂଗତେ କୃଷ୍ଣେ ସମହୃଷ୍ଯନ୍ନରାଧିପାଃ। ଶ୍ରୁତ୍ଵାଂ ତଂ ରଥନିର୍ଘୋଷଂ ପର୍ଜନ୍ଯନିନଦୋପମମ୍
କୃଷ୍ଣ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ରାଜାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ରଥର ତୁଫାନ ମେଘର ରବ ଭଳି ଶୁଣିଲେ।
ଆସାଦ୍ଯ ତୁ ସଭାଦ୍ଵାରମୃଷଭଃ ସର୍ଵସାତ୍ଵତାମ୍ । ଅଵତୀର୍ଯ ରଥାଚ୍ଛୌରିଃ କୈଲାସଶିଖରୋପମାତ୍
ସଭା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌରି, ରଥରୁ ଉତରିଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ କୈଲାସ ପର୍ବତର ଶିଖର ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲା।
ନଵମେଘପ୍ରତୀକାଶାଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତୀମିଵ ତେଜସା । ମହେନ୍ଦ୍ରସଦନପ୍ରଖ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ସଭାଂ ତତଃ
ନୂତନ ମେଘର ଚମକ ଭଳି ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମହେନ୍ଦ୍ରର ଦୁର୍ଗ ଭଳି ଦେଖାଉଥିବା ସଭାକୁ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପାଣୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିଦୁରଂ ସାତ୍ଯକିଂ ଚ ମହାଯଶାଃ। ଜ୍ଯେତୀଂଷ୍ଯାଦିତ୍ଯଵଦ୍ରାଜନ୍କୁରୂନ୍ପ୍ରାଚ୍ଛାଦଯଚ୍ଛ୍ରିଯା
ବିଦୁର ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ହାତ ଧରି, ମହାୟଶସ୍ବୀ କୃଷ୍ଣ, ବିଜୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି, କୁରୁମାନେ ଉପରେ ତାଙ୍କ ତେଜ ଭରିଦେଲେ, ରାଜା।
ଅଗ୍ରତୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କର୍ଣଦୁର୍ଯୋଧନାଵୁଭୌ । କୃଷ୍ଣଯଃ କୃତଵର୍ମା ଚାପ୍ଯାସନ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠତଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଆଗରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଥିଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଛରେ କୃତବର୍ମା ଓ କୃଷ୍ଣ ବଂଶୀୟ ଭାଇମାନେ ଦଢ଼ିଥିଲେ।