ନ ପର୍ଯାପ୍ତୋସ୍ମି ଯଦ୍ରାଜଞ୍ଶ୍ରିଯଂ ନିଷ୍କେଵଲାମହମ୍ । ତୈଃ ସହେମାମୁପାଶ୍ରୀଯାଂ ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ ପିତାମହ
ରାଜା, ମୋ ପାଖରେ ଯେତେ ଧନ ଅଛି, ତାହାରେ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ସେମାନଙ୍କ ସହ ଏହି ସୁନାର ଧନ ମୁଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିବି, ଉପଭୋଗ କରିବି, ପିତାମହ।
ଇଦଂ ତୁ ସୁମହତ୍କାର୍ଯଂ ଶ୍ରୁଣୁ ମେ ଯତ୍ସମର୍ଥିତମ୍ । ପରାଯଣଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ନିଯଚ୍ଛାମି ଜନାର୍ଦନମ୍
କିନ୍ତୁ ଏହି ବଡ଼ କଥା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ; ଯାହାକୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛି: ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ମୁଁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରୁଛି।
ତସ୍ମିନ୍ବଦ୍ଧେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵୃଷ୍ଣଯଃ ପୃଥିଵୀ ତଥା। ପାଣ୍ଡଵାଶ୍ଚ ଵିଧେଯା ମେ ସ ଚ ପ୍ରାତରିହୈପ୍ଯତି
ତାଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧନ ହେଲେ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଏପରି ହେବେ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୋ ଅଧୀନ ରହିବେ, ଏବଂ ସେ ପ୍ରଭାତରେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ।
ଅତ୍ରୋପାଯାନ୍ଯଥା ସମ୍ଯଙ୍ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯେତ ଜନାର୍ଦନଃ । ନ ଚାପାଯୋ ଭଵେତ୍କଶ୍ଚିତ୍ତଦ୍ଭଵାନ୍ପ୍ରବ୍ରଵୀତୁ ମେ
ଏଠାରେ ଯଦି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କରିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ କୌଣସି ବିପଦ ନାହିଁ, ତେବେ ଭଗବାନ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଘୋରଂ କୃଷ୍ଣେଽଭିସଂହିତମ୍। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସହାମାତ୍ଯୋ ଵ୍ଯଥିତୋ ଵିମନାଭଵତ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କହାଯାଇଥିବା ସେଇ ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ଓ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନମିଦଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ । ମୈଵଂ ଵୋଚଃ ପ୍ରଜାପାଲ ନୈଷ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ
ତାପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଏଭଳି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଚିରକାଳର ଧର୍ମ ନୁହେଁ।"
ଦୂତଶ୍ଚ ହି ହୃଷୀକେଶଃ ସଂବନ୍ଧୀ ଚ ପ୍ରିଯଶ୍ଚ ନଃ। ଅପାପଃ କୌରଵେଯେଷୁ ସ କଥଂ ବନ୍ଧମର୍ହତି
ହୃଷୀକେଶ ଆମ ପ୍ରେମିକ ଓ ଆତ୍ମୀୟ ହେବା ସହିତ, ଦୂତ ଭି ଅଟୁଟ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ; କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ କେମିତି ଦଣ୍ଡ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ?
ପରୀତସ୍ତଵ ପୁତ୍ରୋଽଯଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସୁମନ୍ଦଧୀଃ । ଵୃଣୋତ୍ଯନର୍ଥଂ ନୈଵାର୍ଥଂ ଯାଚ୍ଯମାନଃ ସୁହୃଜ୍ଜନୈଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ତୁମର ପୁଅ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଢ଼ ଓ ଅବିବେକୀ; ସେ ଚାରିପାଖରେ ଲୋକମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଉପକାର କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜେ ଅନର୍ଥକୁ ବାଛେ, ଭଲ କଥାକୁ ନୁହେଁ।
ଇମମୁତ୍ପଥି ଵର୍ତନ୍ତଂ ପାପଂ ପାପାନୁବନ୍ଧିନମ୍। ଵାକ୍ଯାନି ସୁହୃଦାଂ ହିତ୍ଵା ତ୍ଵମପ୍ଯସ୍ଯାନୁଵର୍ତସେ
ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ଉପଦେଶ ଛାଡ଼ି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅପରାଧୀ, ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲୁଛ।
କୃଷ୍ଣମକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମାଣମାସାଦ୍ଯାଯଂ ସୁଦୁର୍ମତିଃ । ତଵ ପୁତ୍ରଃ ସହାମାତ୍ଯଃ କ୍ଷଣେନ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଅପରାଧ ନଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଯିବା ପରେ, ତୁମର ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପାପସ୍ଯାସ୍ଯ ନୃଶଂସସ୍ଯ ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମସ୍ଯ ଦୁର୍ମତେଃ । ନୋତ୍ସହେଽନର୍ଥସଂଯୁକ୍ତାଃ ଶ୍ରୋତୁଂ ଵାଚଃ କଥଂଚନ
ଏହି ପାପୀ, କଠୋର, ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତାଳିର ଲୋକଙ୍କ ଅନର୍ଥରେ ଭରିଥିବା କଥା ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାରେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵୃଦ୍ଧଃ ପରମମନ୍ଯୁମାନ୍ । ଉତ୍ଥାଯ ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରାତିଷ୍ଠଦ୍ଭୀଷ୍ମଃ ସତ୍ଯପରାକ୍ରମଃ
ଏଭଳି କହି, ବୟସ୍କ ଓ ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେଠାରୁ ଉଠି ଚାଲିଗଲେ; ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତାପରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ କୃତଵାନ୍ସର୍ଵମାହ୍ନିକମ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣୈରଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତଃ ପ୍ରଯଯୌ ନଗରଂ ପ୍ରତି
ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, କୃଷ୍ଣ ନିଜ ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ସେ ସହରକୁ ଯିବାକୁ ନିସ୍କ୍ରମଣ କଲେ।
ତଂ ପ୍ରଯାନ୍ତଂ ମହାବାହୁମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ମହାବଲମ୍ । ପର୍ଯଵର୍ତନ୍ତ ତେ ସର୍ଵେ ଵୃକସ୍ଥଲନିଵାସିନଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ବୃକସ୍ଥଳର ସମସ୍ତ ନିବାସୀ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଫେରିଗଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷୋ ରତ୍ନାନି ଚ ଧନାନି ଚ। ତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥାପ୍ଯ ମହାବାହୁରୁପାଯାତ୍କୁରୁସଂସଦମ୍
ପଦ୍ମନୟନ କୃଷ୍ଣ ରତ୍ନ ଓ ଧନ ଦାନ କଲେ; ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ କୁରୁସଭାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତମାଯାନ୍ତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଞ୍ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାଃ । ଦୁର୍ଯୋଧନାଦୃତେ ସର୍ଵେ ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣକୃପାଦଯଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଛାଡ଼ି, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ସମୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ପୌରାଶ୍ଚ ବହୁଲା ରାଜନ୍ହୃଷୀକେଶଂ ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ । ଯାନୈର୍ବହୁଵିଧୈରନ୍ଯେ ପଦ୍ଭିରେଵ ତଥାଽପରେ
ହେ ରାଜା, ଅନେକ ନାଗରିକ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ, କିଏ ନାନା ପ୍ରକାର ଯାନରେ, କିଏ ପଦେଇ ଆସିଥିଲେ।
ସ ଵୈ ପଥି ସମାଗମ୍ଯ ଭୀଷ୍ମେଣାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା । ଦ୍ରୋଣେନ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୈଶ୍ଚ ତୈର୍ଵୃତୋ ନଗରଂ ଯଯୌ
ପଥରେ ଅପରାଧ ନଥିବା ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ମିଶି, କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ଘେରାଉରେ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
କୃଷ୍ଣସଂମାନନାର୍ଥଂ ଚ ନଗରଂ ସମଲଙ୍କୃତମ୍। ବଭୂଵ ରାଜମାର୍ଗଶ୍ଚ ବହୁରତ୍ନସମାଚିତଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ସହର ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା; ରାଜପଥ ଅନେକ ରତ୍ନରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ନ ଚ କଶ୍ଚିଦ୍ଗୃହେ ରାଜଂସ୍ତଦାଽଽସୀଦ୍ଭରତର୍ଷଭ। ନ ସ୍ତ୍ରୀ ନ ଵୃଦ୍ଧୋ ନ ଶିଶୁର୍ଵାସୁଦେଵଦିଦୃକ୍ଷଯା
ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସମୟରେ ଗୃହରେ କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ—ନା ସ୍ତ୍ରୀ, ନା ବୃଦ୍ଧ, ନା ଶିଶୁ; ସମସ୍ତେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ।
ରାଜମାର୍ଗେ ନରାସ୍ତସ୍ମିନ୍ସଂସ୍ତୁଵନ୍ତ୍ଯଵନିଂ ଗତାଃ । ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ମହାରାଜ ହୃଷୀକେଶପ୍ରଵେଶନେ
ସେ ରାଜପଥରେ, ମଣିଷମାନେ ଭୂମିରେ ବସି, ହେ ମହାରାଜା, ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।
ଆଵୃତାନି ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଗୃହାଣି ସୁମହାନ୍ତ୍ଯପି । ପ୍ରଚଲନ୍ତୀଵ ଭାରେଣ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେସ୍ମ ମହୀତଲେ
ସୁନ୍ଦର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ଘରମାନେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଭାରରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ହେଲେମେଲେ ହେଉଛି ବୋଲି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତଥା ଚ ଗତିମନ୍ତସ୍ତେ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ । ପ୍ରନଷ୍ଟଗତଯୋଽଭୂଵନ୍ରାଜମାର୍ଗେ ନରୈର୍ଵୃତେ
ଏଭଳି ଭାବରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡାମାନେ, ରାଜପଥରେ ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ହେବାରୁ, ତାଙ୍କର ଦ୍ରୁତ ଗତି ହରାଇଦେଲେ।
ସ ଗୃହଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରାଵିଶଚ୍ଛତ୍ରୁକର୍ଶନଃ। ପାଣ୍ଡୁରୈଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ପ୍ରାସାଦୈରୁପଶୋଭିତମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେ ପଦ୍ମନୟନ ପାଣ୍ଡବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠି ଧଳା ମହଳମାନେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ତିସ୍ରଃ କକ୍ଷ୍ଯା ଵ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ କେଶଵୋ ରାଜଵେଶ୍ମନଃ । ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯଂ ରାଜାନମଭ୍ଯଗଚ୍ଛଦରିନ୍ଦମଃ
କେଶବ ରାଜପାଳିସର ତିନିଟି ଘେରା ଅଟାଳିକା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଭ୍ଯାଗଚ୍ଛତି ଦାଶାର୍ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁର୍ନରାଧିପଃ । ତହୈଵ ଦ୍ରୋଣଭୀଷ୍ମାଭ୍ଯାମୁଦତିଷ୍ଠନ୍ମହାଯଶାଃ
ଦାଶାର୍ହ ବଂଶୀ ଯେତେବେଳେ ଆସୁଥିଲେ, ସେଇ ସମୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ରାଜା ଡ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହିତ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କୃପଶ୍ଚ ସୋମଦତ୍ତଶ୍ଚ ମହାରାଜଶ୍ଚ ବାହ୍ଲିକଃ। ଆସନେଭ୍ଯୋଽଚଲନ୍ସର୍ଵେ ପୂଜଯନ୍ତୋ ଜନାର୍ଦନମ୍
କୃପ, ସୋମଦତ୍ତ ଓ ବଡ଼ ରାଜା ବାହ୍ଲିକ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଆପଣା ଆସନରୁ ଉଠିଲେ।
ତତୋ ରାଜାନମାସାଦ୍ଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍। ସଭୀଷ୍ମଂ ପୂଜଯାମାସ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯୋ ଵାଗ୍ଭିରଞ୍ଜସା
ତାପରେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହିତ, ଯଶସ୍ବୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ମିଠା କଥାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତେଷୁ ଧର୍ମାନୁପୂର୍ଵୀ ତାଂ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯ ମଧୁସୂଦନଃ । ଯଥାଵଯଃ ସମୀଯାଯ ରାଜଭିଃ ସହ ମାଧଵଃ
ସେଠାରେ ମଧୁସୂଦନ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ, ରାଜାମାନେ କେତେ ବୟସ୍ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ଅଥ ଦ୍ରୋଣଂ ସବାହ୍ଲୀକଂ ସପୁତ୍ରଂ ଚ ଯଶସ୍ଵିନମ୍। କୃପଂ ଚ ସୋମଦତ୍ତଂ ଚ ସମୀଯାଯ ଜନାର୍ଦନଃ
ତାପରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଡ୍ରୋଣ, ପୁଅ ସହ ବାହ୍ଲିକ, କୃପ ଓ ସୋମଦତ୍ତ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧୁର ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କଲେ।