ଵେପମାନଶ୍ଚ କୌନ୍ତେଯଃ ପ୍ରାକ୍ରୋଶନ୍ମହତୋ ରଜନ୍। ଧନଞ୍ଜଯଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହର୍ଷୋତ୍ସିକ୍ତମନା ଭୃଶମ୍
କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ କମ୍ପି ଉଠି, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ବଡ଼ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ତସ୍ଯ ତଂ ନିନଦଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂପ୍ରାଵେପନ୍ତ ଧନ୍ଵିନଃ । ଵାହନାନି ଚ ସର୍ଵାମି ଶକୃନ୍ମୂତ୍ରେ ପ୍ରମୁସ୍ରୁଵୁଃ
ସେଇ ଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନେ କମ୍ପି ଉଠିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପଶୁମାନେ ସେଠାରେ ମଲମୁତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କେଶଵଂ ତତ୍ର ତଥା ଚୋହ୍ଵା ଵିନିଶ୍ଚଯମ୍। ଅନୁଜ୍ଞାତୋ ନିଵଵୃତେ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସେଠାରେ କେଶବଙ୍କୁ ଏପରି କହି, ନିଜ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଦେଖାଇ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅନୁମତି ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ତେଷୁ ରାଜସୁ ସର୍ଵେଷୁ ନିଵୃତ୍ତେଷୁ ଜନାର୍ଦନଃ। ତୂର୍ଣମଭ୍ଯଗମଦ୍ଧୃଷ୍ଟଃ ଶୈବ୍ଯସୁଗ୍ରୀଵଵାହନଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଜନାର୍ଦନ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଦ୍ୱାରା ତଣା ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ତେ ହଯା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଦାରୁକେଣ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ । ପନ୍ଥାନମାଚେମୁରିଵ ଗ୍ରସମାନା ଇଵାମ୍ବରମ୍
ଦାରୁକଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ବସୁଦେବଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଏମିତି ଦୌଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଗିଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଥାପଶ୍ଯନ୍ମହାବାହୁର୍ଋଷୀନଧ୍ଵନି କେଶଵଃ । ବ୍ରାହ୍ଯା ଶ୍ରିଯା ଦୀପ୍ଯମାନାନ୍ସ୍ଥିତାନୁଭଯତଃ ପଥି
ତାପରେ ବଳଶାଳୀ କେଶବ ରାସ୍ତାର ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସୋଽଵତୀର୍ଯ ରଥାତ୍ତୂର୍ଣମଭିଵାଦ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ। ଯଥାଵୃତ୍ତାନୃଷୀନ୍ସର୍ଵାନଭ୍ଯଭାଷତ ପୂଜଯନ୍
ତାଙ୍କୁ ଦୃତ ଭାବେ ରଥରୁ ଅବତରି, ଜନାର୍ଦନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସମ୍ମାନ ସହ କଥା କହିଲେ।
କଚ୍ଚିଲ୍ଲୋକେଷୁ କୁଶଲଂ କଚ୍ଚିଦ୍ଧର୍ମଃ ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତ୍ରଯୋ ଵର୍ଣାଃ କଚ୍ଚିତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଶାସନେ । ` ପିତୃଦେଵାତିଥିଭ୍ଯଶ୍ଚ କଚ୍ଚିତ୍ପୂତା ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତାଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସୁଖ ଅଛିନା? ଧର୍ମ ଠିକ୍ ଭଳି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛିନା? ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ତିନି ବର୍ଣ୍ଣ ନିୟମରେ ଅଛନ୍ତିନା? ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଅତିଥି ନିମନ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ ଭଲ ଭଳି ହେଉଛିନା?
ତେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯ ତାଂ ପୂଜାଂ ପ୍ରୋଵାଚ ମଧୁସୂଦନଃ। ଭଗଵନ୍ତଃ କ୍ଵ ସଂସିଦ୍ଧାଃ କୋଽଵଧିର୍ଭଵତାମିହ
ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ମଧୁସୂଦନ ପଚାରିଲେ: 'ହେ ଭଗବନ୍ତମାନେ, କେଉଁଠି ଯାଉଛନ୍ତି? କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି?'
କିଂ ଵା କାର୍ଯଂ ଭଗଵତାମହଂ କିଂ କରଵାଣି ଯଃ । କେନାର୍ଥେନୋପପ୍ତଂପ୍ରାପ୍ତା ଭଗଵନ୍ତୋ ମହୀତଲମ୍
'ହେ ପୂଜ୍ୟ ମହାନୁଭାବମାନେ, ଆପଣମାନେ କେଉଁ କାମ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି? ମୁଁ କଣ କରିଦେବି? କେଉଁ କାରଣରେ ଏ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଛନ୍ତି?'
ଏଵମୁକ୍ତାଃ କେଶଵେନ ମୁନଯଃ ଶଂସିତଵ୍ରତାଃ । ନାରଦପ୍ରମୁଖାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରତ୍ଯନନ୍ଦନ୍ତ କେଶଵମ୍
କେଶବଙ୍କ ଏପରି ପଚାରିବା ପରେ, ନାରଦଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ସ୍ୱାଗତ କଲେ।
ଅଧଶ୍ଶିରାଃ ସର୍ପମାଲୀ ମହର୍ଷିଃ ସ ହି ଦେଵଲଃ । ଅର୍ଵାଵସୁଃ ସୁଜାନୁଶ୍ଚ ମୈତ୍ରେଯଃ ଶୁନକୋ ବଲୀ
ସର୍ପମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ମହାର୍ଷି ଦେବଳ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଅର୍ବାବସୁ, ସୁଜାନୁ, ମୈତ୍ରେୟ ଓ ପ୍ରବଳ ଶୁଣକ ଥିଲେ।
ବକୋ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଥୂଲଶିରାଃ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନସ୍ତଥା। ଆପୋଦଧୌମ୍ଯୋ ଧୌମ୍ଯଶ୍ଚ ଆଣିମାଣ୍ଡଵ୍ଯକୌଶିକୌ
ବକ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ, ସ୍ଥୂଳଶିରା, କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ, ଆପୋଦଢ଼ୌମ୍ୟ, ଢ଼ୌମ୍ୟ, ଆଣିମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଓ କୌଶିକ ଥିଲେ।
ଦାମୋଷ୍ଣୀଷସ୍ତ୍ରିଷଵଣଃ ପର୍ଣାଦୋ ଘଟଜାନୁକଃ। ମୌଞ୍ଜାଯନୋ ଵାଯୁଭକ୍ଷଃ ପାରାଶର୍ଯୋଽଥ ଶାଲିକଃ
ଦାମ, ଉଷ୍ଣୀଷ, ତ୍ରିଷବଣ, ପର୍ଣ୍ଣାଦ, ଘଟଜାନୁକ, ମୌଞ୍ଜାୟନ, ବାୟୁଭକ୍ଷ, ପାରାଶର ଓ ଶାଳିକ ଥିଲେ।
ଶୀଲଵାନଶନିର୍ଧାତା ଶୂନ୍ଯପାଲୋଽକୃତଵ୍ରଣଃ। ଶ୍ଵେତକେତୁଃ କହୋଲଶ୍ଚ ରାମଶ୍ଚୈଵ ମହାତପାଃ
ଶୀଳବାନ, ଅଶନିର୍ଧାତା, ଶୂନ୍ୟପାଳ, ଅକୃତବ୍ରଣ, ଶ୍ୱେତକେତୁ, କହୋଳ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ରାମ ଥିଲେ।
ତମବ୍ରଵୀଜ୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯ ଉପେତ୍ଯ ମଧୁସୂଦନମ୍। ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଚ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ସୁରାସୁରପତେଃ ସଖା
ଯାମଦଗ୍ନ୍ୟ ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସୁରାସୁରମାନ୍ୟ ମିତ୍ର ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵର୍ଷଯଃ ପୁଣ୍ଯକୃତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ବହୁଶ୍ରୁତାଃ । ରାଜର୍ଷଯଶ୍ଚ ଦାଶାର୍ହ ମାନଯନ୍ତି ତପସ୍ଵିନଃ
ହେ ଦାଶାର୍ହ, ଦେବ ଋଷିମାନେ, ପୁଣ୍ୟ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ରାଜା ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଦୈଵାସୁରସ୍ଯ ଦ୍ରୁଷ୍ଟାରଃ ପୁରାଣସ୍ଯ ମହାମତେ। ସମେତ ପାର୍ଥିଵଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦିଦୃକ୍ଷନ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ। ସଭାସଦଶ୍ଚ ରାଜାନସ୍ତ୍ଵାଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପୁରୁଣା ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିଥିବା ଋଷିମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ରାଜା ଓ ସେନାପତିମାନେ, ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ଏବଂ ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଯିଏ ସତ୍ୟର ଅବତାର।
ଏତନ୍ମହତ୍ପ୍ରେକ୍ଷଣୀଯଂ ଦ୍ରୁଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମ କେଶଵ
ହେ କେଶବ, ଏହି ବଡ଼ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଧର୍ମାର୍ଥସହିତା ଵାଚଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମ ମାଧଵ। ତ୍ଵଯୋଚ୍ଯମାନାଃ କୁରୁଷୁ ରାଜମଧ୍ଯେ ପରନ୍ତପ
ହେ ମାଧବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଓ ଲାଭ ମିଶିଥିବା କଥା କହିବ, ତାହା କୁରୁମାନେ ଓ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ହେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ।
ସଭାଯାଂ ମଧୁରା ଵାଚଃ ଶୁଶ୍ରୂଷନ୍ତସ୍ତ୍ଵଯେରିତାଃ । କୁରୂଣାଂ ପ୍ରତିଵାଚଶ୍ଚ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମ ମାଧଵ
ହେ ମାଧବ, ସଭାରେ ତୁମ ମିଠା କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଆଗ୍ରହ କରୁଛୁ, ଏବଂ କୁରୁମାନେ କଣ ଉତ୍ତର ଦେବେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦଯଶ୍ଚୈଵ ଵିଦୁରଶ୍ଚ ମହାମତିଃ । ତ୍ଵଂ ଚ ଯାଦଵଶାର୍ଦୂଲ ସଭାଯାଂ ଵୈ ସମେଷ୍ଯଥ
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଦୁର ଏବଂ ତୁମେ, ହେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତେ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ।
ତଵ ଵାକ୍ଯାନି ଦିଵ୍ଯାନି ତଥା ତେଷାଂ ଚ ମାଧଵ। ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମ ଗୋଵିନ୍ଦ ସତ୍ଯାନି ଚ ହିତାନି ଚ। ଆପୃଷ୍ଟୋଽସି ମହାବାହୋ ପୁନର୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମହେ ଵଯମ୍
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଆମେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ କଥା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କଥା, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳକର, ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ହେ ମହାବାହୁ, ବିଦାୟ ନେଇ, ପୁଣି ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବୁ।
ଯାହ୍ଯଵିଘ୍ନେନ ଵୈ ଵୀର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମସ୍ତ୍ଵାଂ ସଭାଗତମ୍। ଆସୀନମାସନେ ଦିଵ୍ଯେ ବଲତେଜଃସମାହିତମ୍
ହେ ବୀର, ବାଧା ବିନା ଯାଅ, ଆମେ ତୁମକୁ ସଭାରେ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବୁ।
ପ୍ରଯାନ୍ତଂ ଦେଵକୀପୁତ୍ରଂ ପରଵୀରରୁଜୋ ଦଶ। ମହାରଥା ମହାବାହୁମନ୍ଵଯୁଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ, ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଗଲେ, ଦଶଜଣ ବଡ଼ ରଥୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ।
ପଦାତୀନାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ସାଦିନାଂ ଚ ପରନ୍ତପ। ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ଵିପୁଲଂ ରାଜନ୍ପ୍ରେଷ୍ଯାଶ୍ଚ ଶତଶୋପରେ
ହେ ରାଜା, ହଜାର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପଦାତି, ଅନେକ ଘୋଡ଼ାଚାଳକ, ବହୁତ ଖାଦ୍ୟପଦାର୍ଥ ଏବଂ ଶତଶଃ ସେବକ ତାଙ୍କ ସହ ଚାଲିଲେ।
କଥଂ ପ୍ରଯାତୋ ଦାଶାର୍ହୋ ମହାତ୍ମା ମଧୁସୂଦନଃ। କାନି ଵା ଵ୍ରଜତସ୍ତସ୍ଯ ନିମିତ୍ତାନି ମହୌଜସଃ
ମହାତ୍ମା ଦାଶାର୍ହ, ମଧୁସୂଦନ କିପରି ଯାତ୍ରା କଲେ, ଏବଂ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାଉଥିବା ବେଳେ କେଉଁ ଅପଶକୁନ ଦେଖାଗଲା?
ତସ୍ଯ ପ୍ରଯାଣେ ଯାନ୍ଯସନ୍ନିମିତ୍ତାନି ମହାତ୍ମନଃ। ତାନି ମେ ଶ୍ରୃଣୁ ସର୍ଵାଣି ଦୈଵାନ୍ଯୌତ୍ପାତିକାନି ଚ
ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ବେଳେ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଓ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା, ସେଗୁଡିକୁ ମୋ ପାଖରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣ।
ଅନଭ୍ରେଽଶନିନିର୍ଘୋଷଃ ସଵିଦ୍ଯୁତ୍ସମଜାଯତ । ଅନ୍ଵଗେଵ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପ୍ରାଵର୍ଷଦ୍ଵିଘନେ ଭୃଶମ୍
ଆକାଶରେ ମେଘ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟୁତ ସହିତ ଗଜଗଜ ଧ୍ୱନି ହେଲା, ଏବଂ ସାଙ୍ଗକୁ ଭାରି ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା।
ପ୍ରତ୍ଯଗୂହୁର୍ମହାନଦ୍ଯଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖାଃ ସିନ୍ଧୁସପ୍ତମାଃ । ଵିପରିତା ଦିଶଃ ସର୍ଵା ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଯତ କିଂଚନ
ବଡ଼ ବଡ଼ ନଦୀମାନେ, ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ବହିଲେ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ବିପରୀତ ହୋଇଗଲା, କିଛି ବୁଝିପାରାଯାଉନଥିଲା।