ତେ ରାଜ୍ଞୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସାମାତ୍ଯସ୍ଯ ମହାରଥାଃ । ଵୈରଂ ପ୍ରତିକରିଷ୍ଯନ୍ତି କୁଲୋଚ୍ଛେଦେନ ପାଣ୍ଡଵାଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା ପାଣ୍ଡବମାନେ ବଂଶ ନଶ୍ଟ କରି ଶତ୍ରୁତାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବେ।
ତତୋ ଦ୍ରୋଣୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଭୀଷ୍ମଃ କୃପୋ ଦ୍ରୌଣିଶ୍ଚ ଭାରତ। ମତ୍ଵା ମାଂ ମହତୀଂ ଚିନ୍ତାମାସ୍ଥିତଂଵ୍ଯଥିତେନ୍ଦ୍ରିଯଂ
ତାପରେ ଦ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ, କୃପା ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ, ହେ ଭାରତ, ମୋତେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ଦେଖି, ଏପରି କହିଲେ:
ଅଭିଦ୍ରୁଗ୍ଧାଃ ପରେ ଚେନ୍ନୋ ନ ଭେତଵ୍ଯଂ ପରନ୍ତପ। ଅସମର୍ଥାଃ ପରେ ଜେତୁମସ୍ମାନ୍ଯୁଧି ସମାସ୍ଥିତାନ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ଯଦି ଆମେଠାରେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ହେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ତେବେ ଆମେ କେବେ ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ରହିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏକୈକଶଃ ସମର୍ଥାଃ ସ୍ମୋ ଵିଜେତୁଂ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵାନ୍। ଆଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵିନେଷ୍ଯାମୋ ଦର୍ପମେଷାଂ ଶିତୈଃ ଶରୈଃ
ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକା ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା। ସେମାନେ ଆସୁନ୍ତୁ, ଆମେ ତାଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବା।
ପୁରୈକେନ ହି ଭୀଷ୍ମେଣ ଵିଜିତାଃ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵାଃ। ମୃତେ ପିତର୍ଯତିକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରଥେନୈକେନ ଭାରତ
ପୂର୍ବରୁ ଏକମାତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରାଜା ହରାଇଥିଲେ। ବାପାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଭୀଷ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଏକ ରଥରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଜଘାନ ସୁବହୂଂସ୍ତେଷାଂ ସଂରବ୍ଧଃ କୁରୁସତ୍ତମଃ। ତତସ୍ତେ ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵଵ୍ରତମିମଂ ଭଯାତ୍
ସେ କୁରୁମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧରେ ଅନେକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। ତାପରେ ଭୟରେ ସମସ୍ତେ ଦେବବ୍ରତଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ସ ଭୀଷ୍ମଃ ସୁସମର୍ଥୋଽଯମସ୍ମାଭିଃ ସହିତୋ ରଣେ। ପରାନ୍ଵିଜେତୁଂ ତସ୍ମାତ୍ତେ ଵ୍ଯେତୁ ଭୀର୍ଭରତର୍ଷଭ
ସେଇ ଭୀଷ୍ମ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସକ୍ଷମ, ଏବେ ଆମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ତେଣୁ, ତୁମର ଭୟ ଦୂର ହେଉ, ହେ ଭାରତମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତ୍ଯେଷାଂ ନିଶ୍ଚଯୋ ହ୍ଯାସୀତ୍ତତ୍କାଲେଽମିତତେଜସାମ୍। ପୁରା ତେଷାଂ ପୃଥିଵୀ କୃତ୍ସ୍ନାସୀଦ୍ଵଶଵର୍ତିନୀ
ସେ ସମୟରେ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ଏହିପରି ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ। ସେବେଳେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଅଧୀନରେ ଥିଲା।
ଅସ୍ମାନ୍ପୁନରମୀ ନାଦ୍ଯ ସମର୍ଥା ଜେତୁମାହଵେ। ଛିନ୍ନପକ୍ଷାଃ ପରେ ହ୍ଯଦ୍ଯ ଵୀର୍ଯହୀନାଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ
ଆଜି ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବେ ଶକ୍ତିହୀନ, ପଙ୍ଖ କଟା ପକ୍ଷୀ ପରି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମତ୍ସଂସ୍ଥା ଚ ପୃଥିଵୀ ଵର୍ତତେ ଭରତର୍ଷଭ। ଏକାର୍ଥାଃ ସୁଖଦୁଃଖେଷୁ ସମାନୀତାଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵାଃ
ପୃଥିବୀ ଏବେ ଆମ ଅଧୀନରେ ଅଛି, ହେ ଭାରତମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରାଜାମାନେ ଆମ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସୁଖ ଦୁଃଖରେ ସମାନ ଭାଗୀ ହୋଇ।
ଅପ୍ଯଗ୍ନିଂ ପ୍ରଵିଶେଯୁସ୍ତେ ସମୁଦ୍ରଂ ଵା ପରନ୍ତପ। ମଦର୍ଥଂ ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ ତଦ୍ଵିଦ୍ଧି କୁରୁସତ୍ତମ
ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ରାଜା ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ, ହେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା। ଏହି କଥା ଜାଣ, ହେ କୁରୁମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉନ୍ମତ୍ତମିଵ ଚାପି ତ୍ଵାଂ ପ୍ରହସନ୍ତୀହ ଦୁଃଖିତମ୍। ଵିଲପନ୍ତଂ ବହୁଵିଧଂ ଭୀତଂ ପରଵିକତ୍ଥନେ
ତୁମେ ଯେପରି ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଛ, ଏଠାରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ପାଗଳ ପରି ଉପହାସ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗୌରବ କଥା କହୁଛନ୍ତି।
ଏଷାଂ ହ୍ଯେକୈକଶୋ ରାଜ୍ଞାଂ ସମର୍ଥଂ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରତି । ଆତ୍ମାନଂ ମନ୍ଯତେ ସର୍ଵୋ ଵ୍ଯେତୁ ତେ ଭଯମାଗତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା ଏକା ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବାକୁ ନିଜକୁ ସକ୍ଷମ ଭାବେ ଭାବନ୍ତି। ତୁମର ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟ ଦୂର ହେଉ।
ଜେତୁଂ ସମଗ୍ରାଂ ସେନାଂ ମେ ଵାସଵୋଽପି ନ ଶକ୍ନୁଯାତ୍। ହନ୍ତୁମକ୍ଷଯ୍ଯରୂପେଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽପି ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ
ମୋ ସମଗ୍ର ସେନାକୁ ବିଜୟ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହି ସେନା ଅକ୍ଷୟ, ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ ପୁରଂ ହିତ୍ଵା ପଞ୍ଚଗ୍ରାମାନ୍ସ ଯାଚତେ। ଭୀତୋ ହି ମାମକାତ୍ସୈନ୍ଯାତ୍ପ୍ରଭାଵାଚ୍ଚୈଵ ମେ ଵିଭୋ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏବେ ନିଜ ନଗର ଛାଡ଼ି, କେବଳ ପାଞ୍ଚଟି ଗ୍ରାମ ମାଗୁଛନ୍ତି। ସେ ମୋର ସେନା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରୁଛନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ସମର୍ଥଂ ମନ୍ଯସେ ଯଚ୍ଚ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଵୃକୋଦରମ୍। ତନ୍ମିଥ୍ଯା ନ ହି ମେ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରଭାଵଂ ଵେତ୍ସି ଭାରତ
ତୁମେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମକୁ ସକ୍ଷମ ଭାବୁଛ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଭୁଲ। ତୁମେ ମୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିନାହ। ହେ ଭାରତ।
ମତ୍ସମୋ ହି ଗଦାଯୁଦ୍ଧେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନାସ୍ତି କଶ୍ଚନ। ନାସୀତ୍କଶ୍ଚିଦତିକ୍ରାନ୍ତୋ ଭଵିତା ନ ଚ କଶ୍ଚନ
ପୃଥିବୀରେ ମୋ ସମାନ ଗଦାଯୁଦ୍ଧରେ କେହି ନାହିଁ। ପୂର୍ବରୁ କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ହେବେ ନାହିଁ।
ଯୁକ୍ତୋ ଦୁଃଖୋଷିତଶ୍ଚାହଂ ଵିଦ୍ଯାପାରଗତସ୍ତଥା। ତସ୍ମାନ୍ନ ଭୀମାନ୍ନାନ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଭଯଂ ମେ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଦକ୍ଷ, କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିଛି, ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ତେଣୁ ମୋତେ ଭୀମ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାରି ଭୟ ନାହିଁ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସମୋ ନାସ୍ତି ଗଦାଯାମିତି ନିଶ୍ଚଯଃ। ସଙ୍କର୍ଷଣସ୍ଯ ଭଵନେ ଯତ୍ତଦୈନମୁପାଵସମ୍
ଗଦା ଚଳାଇବାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସମାନ କେହି ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ମୁଁ ଯେଉଁ ଶିକ୍ଷା ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ଘରେ ଶିଖିଥିଲି, ତାହାକୁ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛି।
ଯୁଦ୍ଧେ ସଙ୍କର୍ଷଣସମୋ ବଲେନାଭ୍ଯଧିକୋ ଭୁଵି। ଗଦାପ୍ରହାରଂ ଭୀମୋ ମେ ନ ଜାତୁ ଵିଷହେଦ୍ଯୁଧି
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ସମାନ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଭୀମ ମୋର ଗଦାର ଆଘାତ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏକଂ ପ୍ରହାରଂ ଯଂ ଦଦ୍ଯାଂ ଭୀମାଯ ରୁଷିତୋ ନୃପ। ସ ଏଵୈନଂ ନଯୋଦ୍ଧୋରଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଵୈଵସ୍ଵତକ୍ଷଯମ୍
ମୁଁ ଯଦି କ୍ରୋଧରେ ଭୀମଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଘାତ ମାରିଦେଉଥିଲି, ସେଇ ଘାତରେ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଛାତି ସହିତ ସେ ତୁରନ୍ତ ବେଳେ ଯମଲୋକକୁ ଚଳିଯାନ୍ତା।
ଇଚ୍ଛେଯଂ ଚ ଗଦାହସ୍ତଂ ରାଜନ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵୃକୋଦରମ୍। ସୁଚିରଂ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ହ୍ଯେଷ ମମ ନିତ୍ଯଂ ମନୋରଥଃ
ରାଜା, ମୁଁ ଚାହେଁ ଭୀମଙ୍କୁ ଗଦା ହାତରେ ଧରିଥିବା ଦେଖିବାକୁ; ବହୁଦିନ ହେଲା, ଏହି ଇଚ୍ଛା ମୋ ମନରେ ସଦା ରହିଛି।
ଗଦଯା ନିହତୋ ହ୍ଯାଜୌ ମଯା ପାର୍ଥୋ ଵୃକୋଦରଃ । ଵିଶୀର୍ଣଗାଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ପରାସୁଃ ପ୍ରପତିଷ୍ଯତି
ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ମୋର ଗଦାରେ ପୃଥାପୁତ୍ର ଭୀମଙ୍କୁ ଘାତ କରିଦେଉଛି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ ହୋଇ ସେ ମୃତଦେହ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯିବେ।
ଗଦାପ୍ରହାରାଭିହତୋ ହିମଵାନପି ପର୍ଵତଃ। ସକୃନ୍ମଯା ଵିଦୀର୍ଯେତ ଗିରିଃ ଶତସହସ୍ରଧା
ମୋର ଗଦାରେ ଏକଥର ଘାତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଶତସହସ୍ର ଖଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଯିବ।
ସ ଚାପ୍ଯେତଦ୍ଵିଜାନାତି ଵାସୁଦେଵାର୍ଜୁନୌ ତଥା। ଦୁର୍ଯୋଧନସମୋ ନାସ୍ତି ଗଦାଯାମିତି ନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହି କଥା ଭୀମ ଜାଣନ୍ତି, ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି—ଗଦା ଚଳାଇବାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ତତ୍ତେ ଵୃକୋଦରମଯଂ ଭଯଂ ଵ୍ଯେତୁ ମହାହଵେ। ଵ୍ଯପନେଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ହ୍ଯେନଂ ମା ରାଜନ୍ଵିମନା ଭଵ
ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମର ଭୟ ଦୂର ହେଉ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅପସାରଣ କରିଦେବି, ଏହିପାଇଁ ରାଜା, ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ତସ୍ମିନ୍ମଯା ହତେ କ୍ଷିପ୍ରମର୍ଜୁନଂ ବହଵୋ ରଥାଃ । ତୁଲ୍ଯରୂପା ଵିଶିଷ୍ଟାଶ୍ଚ କ୍ଷେପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଭରତର୍ଷଭ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ, ଅନେକ ରଥୀ ଯେଉଁମାନେ ସମାନ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭୀଷ୍ମୋ ଦ୍ରୋଣଃ କୃପୋ ଦ୍ରୌଣିଃ କର୍ଣୋ ଭୂରିଶ୍ରଵାସ୍ତଥା । ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷାଧିପଃ ଶଲ୍ଯଃ ସିନ୍ଧୁରାଜୋ ଜଯଦ୍ରଥଃ
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, କର୍ଣ୍ଣ, ଭୂରିଶ୍ରବା, ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷପତି, ଶଲ୍ୟ, ସିନ୍ଧୁରାଜ ଓ ଜୟଦ୍ରଥ—
ଏକୈକ ଏଷାଂ ଶକ୍ତସ୍ତୁ ହନ୍ତୁଂ ଭାରତ ପାଣ୍ଡଵାନ୍। ସମେତାସ୍ତୁ କ୍ଷଣେନୈତାନ୍ନେଷ୍ଯନ୍ତି ଯମସାଦନମ୍
ଏମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକା ଏକା ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ; ଯଦି ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହେବେ, ତେବେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବେ।
ସମଗ୍ରା ପାର୍ଥିଵୀ ସେନା ପାର୍ଥମେକଂ ଧନଞ୍ଜଯମ୍। କସ୍ମାଦଶକ୍ତା ନିର୍ଜେତୁମିତି ହେତୁର୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ସେନା ଏକମାତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେନି ବୋଲି କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।