ଅନ୍ଯୋ ଧନଂ ପ୍ରେତଗତସ୍ଯ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଵଯାଂସି ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ଶରୀରଧାତୂନ୍। ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମଯଂ ସହ ଗଚ୍ଛତ୍ଯମୁତ୍ର ପୁଣ୍ଯେନ ପାପେନ ଚ ଵେଷ୍ଟ୍ଯମାନଃ
ମୃତ ଲୋକର ଧନ ଅନ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ; ପକ୍ଷୀ ଓ ଅଗ୍ନି ଶରୀର ଉପାଦାନକୁ ଭୋଗ କରେ; କେବଳ ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଲୋକକୁ ପରଲୋକରେ ସାଥି ଦେଇ ଯାଏ।
ଉସୃଜ୍ଯ ଵିନିଵର୍ତନ୍ତେ ଜ୍ଞାତଯଃ ସୁହୃଦଃ ସୁତାଃ। ଅପୁଷ୍ପାନଫଲାନ୍ଵୃକ୍ଷାନ୍ଯଥା ତାତ ପତତ୍ରିଣଃ
ଜ୍ଞାତି, ମିତ୍ର, ପୁତ୍ରମାନେ ଛାଡି ଚାଲିଯାନ୍ତି; ଫୁଲ ଓ ଫଳ ନଥିବା ଗଛକୁ ପକ୍ଷୀମାନେ ଛାଡି ଯିବା ଭଳି, ପ୍ରିୟ।
ଅଗ୍ନୌ ପ୍ରାସ୍ତଂ ତୁ ପୁରୁଷଂ କର୍ମାନ୍ଵେତି ସ୍ଵଯଂ କୃତମ୍। ତସ୍ମାତ୍ତୁ ପୁରୁଷୋ ଯତ୍ନାଦ୍ଧର୍ମଂ ସଞ୍ଚିନୁଯାଚ୍ଛନୈଃ
ଅଗ୍ନିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ଏହିପରି ମନୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଉତ୍ତମ କର୍ମ ଜମା କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ମାଲ୍ଲୋକାଦୂର୍ଧ୍ଵମମୁଷ୍ଯ ଚାଧୋ ମହତ୍ତମସ୍ତିଷ୍ଠତି ହ୍ଯନ୍ଧକାରମ୍। ତଦ୍ଵୈ ମହାମୋହନମିନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଵ ମା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଲଭେତ ରାଜନ୍
ଏହି ଜଗତର ଉପରେ ଓ ତଳେ ବଡ଼ ଅନ୍ଧାର ରହିଛି; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ବଡ଼ ମୋହ। ରାଜା, ବୁଦ୍ଧିମତି ହେଉ, ଏହି ମୋହ ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ।
ଇଦଂ ଵଚଃ ଶକ୍ଷ୍ଯସି ଚେଦ୍ଯଥାଵ- ନ୍ନିଶମ୍ଯ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିପତ୍ତୁମେଵ। ଯଶଃ ପରଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଜୀଵଲୋକେ ଭଯଂ ନଚାମୁତ୍ର ନଚେହ ତେଽସ୍ତି
ଯଦି ତୁମେ ଏହି କଥାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝି ଏବଂ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବ, ତେବେ ଜୀବନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଖ୍ୟାତି ପାଇବା; ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ କେବେ ଭୟ ରହିବନାହିଁ।
ଆତ୍ମା ନଦୀ ଭାରତ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥା ସତ୍ଯୋଦଯା ଧୃତିକୂଲା ଦଯୋର୍ମିଃ। ତସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତଃ ପୂଯତେ ପୁଣ୍ଯକର୍ମା ପୁଣ୍ଯୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ନିତ୍ଯମଲୋଭ ଏଵ
ଏ ଭାରତ, ଆତ୍ମା ଏକ ନଦୀ, ଯାହାର ପବିତ୍ର ଘାଟ ଅଛି, ସତ୍ୟ ତାହାର ଉଦୟ, ଧୃତି ତାହାର କୂଳ, ଦୟା ତାହାର ତରଙ୍ଗ। ଏ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ, କାରଣ ଆତ୍ମା ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ଲୋଭ ରହିତ।
କାମକ୍ରୋଧଗ୍ରାହଵତୀଂ ପଞ୍ଚେନ୍ଦ୍ରିଯଜଲାଂ ନଦୀମ୍। ନାଵଂ ଧୃତିମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ଜନ୍ମଦୁର୍ଗାଣି ସଂତର
ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧର ମାଛ ଥିବା, ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଜଳ ଥିବା ନଦୀକୁ ଧୃତିର ନୌକା କରି, ଜନ୍ମର ବିପଦକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ପ୍ରଜ୍ଞାଵୃଦ୍ଧଂ ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧଂ ସ୍ଵବନ୍ଧୁଂ ଵିଦ୍ଯାଵୃଦ୍ଧଂ ଵଯସା ଚାପି ଵୃଦ୍ଧମ୍ । କାର୍ଯାକାର୍ଯେ ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଯଃ ସଂପୃଚ୍ଛେନ୍ନ ସ ମୁହ୍ଯେତ୍କଦାଚିତ୍
ଯେଉଁଠି ବୁଦ୍ଧି, ଧର୍ମ, ଶିକ୍ଷା କିମ୍ବା ବୟସରେ ବଡ଼ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇ, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କଣ ନୁହେଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ, ସେ କେବେ ବି ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହିଁ।
ଧୃତ୍ଯା ଶିଶ୍ରୋଦରଂ ରକ୍ଷେତ୍ପାଣିପାଦଂ ଚ ଚକ୍ଷୁଷା । ଚକ୍ଷୁଃଶ୍ରୋତ୍ରେ ଚ ମନସା ମନୋ ଵାଚଂ ଚ କର୍ମଣା
ଧୃତିରେ ଶିଶୁର ମୁହଁକୁ ରକ୍ଷା କର, ହାତ ଓ ପାଉଁକୁ ଚକ୍ଷୁରେ ରକ୍ଷା କର, ଚକ୍ଷୁ ଓ କାନକୁ ମନରେ ରକ୍ଷା କର, ମନ ଓ କଥାକୁ କର୍ମରେ ରକ୍ଷା କର।
ନିତ୍ଯୋଦକୀ ନିତ୍ଯଯଜ୍ଞୋପଵୀତୀ ନିତ୍ଯସ୍ଵାଧ୍ଯାଯୀ ପତିତାନ୍ନଵର୍ଜୀ । ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୁଵନ୍ଗୁରଵେ କର୍ମ କୁର୍ଵ- ନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ର୍ଯଵତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ପବିତ୍ର ରହେ, ସଦା ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧେ, ସଦା ଅଧ୍ୟୟନ କରେ, ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୂର ରହେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହେ, ଓ କର୍ମ କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଅଧୀତ୍ଯ ଵେଦାନ୍ପରିସଂସ୍ତୀର୍ଯ ଚାଗ୍ନୀ- ନିଷ୍ଟ୍ଵା ଯଜ୍ଞୈଃ ପାଲଯିତ୍ଵା ପ୍ରଜାଶ୍ଚ। ଗୋବ୍ରହ୍ମଣାର୍ଥଂ ଶସ୍ତ୍ରପୂତାନ୍ତରାତ୍ମା ହତଃ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ ସ୍ଵର୍ଗମେତି
ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ଯଜ୍ଞ କରି, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଵୈଶ୍ଯୋଽଧୀତ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାଂଶ୍ଚ ଧନୈଃ କାଲେ ସଂଵିଭଜ୍ଯାଶ୍ରିତାଂଶ୍ଚ। ତ୍ରେତାପୂତଂ ଧୂମମାଘ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରେତ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ଦିଵ୍ଯସୁଖାନି ଭୁଙ୍କ୍ତେ
ଏକ ବୈଶ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ସମୟରେ ନିଜ ଧନ ଆଶ୍ରିତମାନଙ୍କୁ ବଣ୍ଟି ଦେଇ, ତ୍ରେତା ଅଗ୍ନିର ପବିତ୍ର ଧୂଆଁ ଶ୍ୱାସ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ଵୈଶ୍ଯଵର୍ଣଂ ଚ ଶୂଦ୍ରଃ କ୍ରମେଣୈତାନ୍ନ୍ଯାଯତଃ ପୂଜଯାନଃ। ତୁଷ୍ଟେଷ୍ଵେତେଷ୍ଵଵ୍ଯଥୋ ଦଗ୍ଧପାପ- ସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖାନି ଭୁଙ୍କ୍ତେ
ଏକ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ ଜାତିକୁ କ୍ରମ ଓ ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନ କରି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦୁଃଖ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଦେହ ଛାଡି ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯୈଷ ଧର୍ମସ୍ତଵୋକ୍ତୋ ହେତୁଂ ଚାନୁବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧ। କ୍ଷାତ୍ରାଦ୍ଧର୍ମାଦ୍ଧୀଯତେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର- ସ୍ତଂ ତ୍ଵଂ ରାଜନ୍ରାଜଧର୍ମେ ନିଯୁଙ୍କ୍ଷ
ଚାରି ଜାତିର ଧର୍ମ ତୁମକୁ କହିଦେଲି; ଏହାର କାରଣ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା; ଏହିପରି ରାଜା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରାଜଧର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ କର।
ଏଵମେତଦ୍ଯଥା ତ୍ଵଂ ମାମନୁଶାସନି ନିତ୍ଯଦା। ମମାପି ଚ ମତିଃ ସୌମ୍ଯ ଭଵତ୍ଯେଵଂ ଯଥାତ୍ଥ ମାମ୍
ଯେପରି ତୁମେ ସଦା ମୋତେ ଉପଦେଶ କର, ସେପରି ମୋର ମନ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କହିଲେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ହେଉଛି।
ସା ତୁ ବୁଦ୍ଧିଃ କୃତାପ୍ଯେଵଂ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରତି ମେ ସଦା। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପୁନର୍ଵିପରିଵର୍ତତେ
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋର ମନ ଏପରି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ପୁନଃ ଭିନ୍ନ ହେଉଏ।
ନ ଦିଷ୍ଟମଭ୍ଯତିକ୍ରାନ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯଂ ଭୂତେନ କେନଚିତ୍। ଦିଷ୍ଟମେଵ ଧ୍ରୁଵଂ ମନ୍ଯେ ପୌରୁଷଂ ତୁ ନିରର୍ଥକମ୍
କୌଣସି ଜୀବ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରିବନାହିଁ; ଭାଗ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ, ମୁଁ ଚେଷ୍ଟାକୁ ଅର୍ଥହୀନ ଭାବି।
ଅନୁକ୍ତଂ ଯଦି ତେ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵାଚା ଵିଦୁର ଵିଦ୍ଯତେ। ତନ୍ମେ ଶୁଶ୍ରୂଷତୋ ବ୍ରୂହି ଵିଚିତ୍ରାଣି ହି ଭାଷସେ
ଯଦି ତୁମେ କିଛି ଅପରିଚିତ କଥା ଅଛି, ବିଦୁର, ମୋତେ କହ; ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, କାରଣ ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ କଥା କହୁଛ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କୁମାରୋ ଵୈ ଯଃ ପୁରାଣଃ ସନାତନଃ। ତନତ୍ସୁଜାତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ମୃତ୍ଯୁର୍ନାସ୍ତୀତି ଭାରତ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ପୁରାତନ ଓ ଶାଶ୍ୱତ, ସୁଜାତ ନାମକ, କହିଥିଲେ—'ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ', ଭାରତ।
ସ ତେ ଗୁହ୍ଯାନ୍ପ୍ରକାଶାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ହୃଦଯସଂଶ୍ରଯାନ୍। ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯତି ମହାରାଜ ସର୍ଵବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରଃ
ସେ ତୁମକୁ ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶ କଥା, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାରାଜ, କହିବେ।
କିଂ ତ୍ଵଂ ନ ଵେଦ ତଦ୍ଭୂଯୋ ଯନ୍ମେ ବ୍ରୂଯାତ୍ସନାତନଃ। ତ୍ଵମେଵ ଵିଦୁର ବ୍ରୂହି ପ୍ରଜ୍ଞାଶେଷୋଽସ୍ତି ଚେତ୍ତଵ
ତୁମେ ଏହି ଜନ୍ମଜ୍ୟ ବିଷୟଟି ଆଉଥରେ ଜାଣନାହିଁ କି? ଯଦି ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ରଖିଛ, ତେବେ ଏହାକୁ ମୋତେ କହିଦିଅ, ବିଦୁର।
ଶୂଦ୍ରଯୋନାଵହଂ ଜାତୋ ନାତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵକ୍ତୁମୁତ୍ସହେ। କୁମାରସ୍ଯ ତୁ ଯାବୁଦ୍ଧିର୍ଵେଦ ତାଂ ଶାଶ୍ଵତୀମହମ୍
ମୁଁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମରେ ଆସିଛି, ଏହିଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କହିବାକୁ ମୁଁ ସାହସ କରିପାରିବିନାହିଁ। ଯେପରି ରାଜକୁମାର ବେଦ ବିଷୟରେ ଯେତେ ଜ୍ଞାନ ରଖିଛନ୍ତି, ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ମୁଁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ହି ଯୋନିମାପନ୍ନଃ ସଗୁହ୍ଯମପି ଯୋ ଵଦେତ୍। ନ ତେନ ଗର୍ହ୍ଯୋ ଦେଵାନାଂ ତସ୍ମାଦେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଯେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ମଧ୍ୟ କହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଦୋଷ ଦେଇନାହିଁ। ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହୁଛି।
ବ୍ରଵୀହି ଵିଦୁର ତ୍ଵଂ ମେ ପୁରାଣଂ ତଂ ସନାତନମ୍ । କଥମେତେନ ଦେହେନ ସ୍ଯାଦିହୈଵ ସମାଗମଃ
ବିଦୁର, ତୁମେ ମୋତେ ସେ ପୁରାତନ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉପଦେଶ କହ, ଏହି ଦେହ ସହିତ କିପରି ଏଠାରେ ଏକତା ହେବ?
ଚିନ୍ତଯାମାସ ଵିଦୁରସ୍ତଭୃଷିଂ ଶଂସିତଵ୍ରତମ୍। ସ ଚ ତଚ୍ଚିନ୍ତିତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦର୍ଶଯାମାସ ଭାରତ
ବିଦୁର ଗୁରୁତ୍ୱ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଋଷିଙ୍କୁ ଭାବିଲେ। ଏବଂ ସେ ଋଷି, ବିଦୁରଙ୍କ ଭାବନା ଜାଣି, ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଭାରତ।
ସ ଚୈନଂ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା । ସୁଖୋପଵିଷ୍ଟଂ ଵିଶ୍ରାନ୍ତମଥୈନଂ ଵିଦୁରୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଋଷି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିୟା କରି ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ସୁବିଧାରେ ବସି, ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲେ, ବିଦୁର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଗଵନ୍ସଂଶଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ମାନସଃ । ଯୋ ନ ଶକ୍ଯୋ ମଯା ଵକ୍ତୁଂ ତ୍ଵମସ୍ମୈ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଭଗବନ୍ତ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ମନରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମୁଁ କହିପାରିବିନାହିଁ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏହା କହିବା ଉଚିତ।
ଯଂ ଶ୍ରତ୍ଵାଽଯଂ ମନୁଷ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଦୁଃଖାତିଗୋ ଭଵେତ୍
ଯାହାକୁ ଶୁଣିଲେ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟରାଜା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଯିବେ।
ଲାଭାଲାଭୌ ପ୍ରିଯଦ୍ଵେଷ୍ଯୌ ଯଥୈନଂ ନ ଜରାନ୍ତକୌ। ଵିଷହେରନ୍ଭଯାମର୍ଷୌ ଶ୍ରୁତ୍ପିପାସେ ମଦୋଦ୍ଭଵୌ । ଅରତିଶ୍ଚୈଵ ତନ୍ଦ୍ରୀ ଚ କାମକ୍ରୋଧୌ କ୍ଷଯୋଦଯୌ
ଲାଭ ଓ ଅଲାଭ, ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟ, ଏପରି ଭାବରେ ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବେନାହିଁ। ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧ, ତରସ ଓ ଖାଦିବା ମଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଅଳସ୍ୟ, ଇଚ୍ଛା ଓ ରୋଷ, କ୍ଷୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି।
ତତୋ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଦୁରେରିତଂ ତତ୍। ସନତ୍ସୁଜାତଂ ରହିତେ ମହାତ୍ମା ପପ୍ରଚ୍ଛ ବୁଦ୍ଧିଂ ପରମାଂ ବୁଭୂଷନ୍
ତାପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା, ଜ୍ଞାନୀ, ବିଦୁରଙ୍କ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସନତ୍ସୁଜାତଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।