ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯଂ ଦସ୍ଯୁଵଧେନ ଲଭ୍ଯତେ ସୋଽଯଂ ଦୋଷଃ କୁରୁଭିସ୍ତୀଵ୍ରରୂପଃ । ଅଧର୍ମଜ୍ଞୈର୍ଧର୍ମମବୁଧ୍ଯମାନୈଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଃ ସଞ୍ଜଯ ସାଧୁ ତନ୍ନ
ଏଠାରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମାରାଯିବାରେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୋଷ କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି, ସଞ୍ଜୟ। ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମକୁ ବୁଝିନାହାନ୍ତି, ଅଧର୍ମରେ ଅନ୍ଧା ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦୋଷକୁ ଆଣିଛନ୍ତି, ଏହା ଭଲ ନୁହେଁ।
ତତ୍ର ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମ୍ଯଂ ହରେତ୍ପାଣ୍ଡଵାନାମକସ୍ମାତ୍। ନାଵେକ୍ଷନ୍ତେ ରାଜଧର୍ମଂ ପୁରାଣଂ ତଦନ୍ଵଯାଃ କୁରଵଃ ସର୍ଵ ଏଵ
ଏଠାରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ଦଳି ନେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁରୁଣା ରାଜଧର୍ମକୁ ମନେ ରଖୁନାହାନ୍ତି, ସମସ୍ତ କୁରୁମାନେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଛନ୍ତି।
ସ୍ତେନୋ ହରେଦ୍ଯତ୍ର ଧନଂ ହ୍ଯଦୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରସହ୍ଯ ଵା ଯତ୍ର ହରେତ ଦୃଷ୍ଟଃ । ଉଭୌ ଗର୍ହ୍ଯୌ ଭଵତଃ ସଞ୍ଜଯୈତୌ କିଂ ଵୈ ପୃଥତ୍କଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରେ
ଯେଉଁଠାରେ ଚୋର ଚୁପଚାପ ଧନ ନେଇଯାଏ କିମ୍ବା ଜୋରକରି ସମ୍ମୁଖରେ ନେଇଯାଏ, ଦୁହେଁ ଦୋଷୀ। ସଞ୍ଜୟ, ଏହି ଦୁଇଁଠାରେ ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟରେ କଣ ତଫାତ୍ ଅଛି?
ସୋଽଯଂ ଲୋଭାନ୍ମନ୍ଯତେ ଧର୍ମମେତଂ ଯମିଚ୍ଛତି କ୍ରୋଧଵଶାନୁଗାମୀ। ଭାଗଃ ପୁନଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ନିଵିଷ୍ଟ- ସ୍ତଂ ନଃ କସ୍ମାଦାଦଦୀରନ୍ପରେ ଵୈ
ସେ ଲୋଭରେ ପଡ଼ି ଏହି କାମକୁ ଧର୍ମ ଭାବିଛି, କ୍ରୋଧରେ ଆନ୍ଧା ହୋଇ ଅନ୍ୟର ଅଧିକାର ଚାହୁଁଛି। କିନ୍ତୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଅଂଶ ସ୍ଥିର ଅଛି—ଅନ୍ୟମାନେ କାହିଁକି ଏହାକୁ ନେଉଛନ୍ତି?
ଅସ୍ମିନ୍ପଦେ ଯୁଧ୍ଯତାଂ ନୋ ଵଧୋଽପି ଶ୍ଲାଘ୍ଯଃ ପିତ୍ର୍ଯଂ ପପରାଜ୍ଯାଦ୍ଵିଶିଷ୍ଟମ୍। ଏତାନ୍ଧର୍ମାନ୍କୌରଵାଣାଂ ପୁରାଣା- ନାଚକ୍ଷୀଥାଃ ସଞ୍ଜଯ ରାଜମଧ୍ଯେ
ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଯଦି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ମରିଯାଉଛୁ, ତେବେ ଏହା ଗର୍ବର କଥା, କାରଣ ପିତୃପୁରୁଷ ରାଜ୍ୟ ଅନ୍ୟର ରାଜ୍ୟଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସଞ୍ଜୟ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପୁରୁଣା କୁରୁଧର୍ମକୁ ଘୋଷଣା କର।
ଏତେ ମଦାନ୍ମୃତ୍ଯୁଵଶାଭିପନ୍ନାଃ ସମାନୀତା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ମୂଢାଃ। ଇଦଂ ପୁନଃ କର୍ମ ପାପୀଯ ଏଵ ସଭାମଧ୍ଯେ ପଶ୍ଯ ଵତ୍ତଂ କୁରୂଣାମ୍
ଏମାନେ ଅଭିମାନରେ ଅନ୍ଧ ଓ ମୃତ୍ୟୁରେ ବନ୍ଧା, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଉ ଅଧିକ ପାପ ହେଉଛି—ସଭା ମଧ୍ୟରେ କୁରୁମାନେ କିପରି ନଶ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି, ଦେଖ।
ପ୍ରିଯଂ ଭାର୍ଯାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯଶସ୍ଵିନୀଂ ଶୀଲଵୃତ୍ତୋପପନ୍ନାମ୍। ଯଦୁପୈକ୍ଷନ୍ତ କୁରଵୋ ଭୀଷ୍ମମୁଖ୍ଯାଃ କାମାନିଗେନୋପରୁଦ୍ଧାଂ ଵ୍ରଜନ୍ତୀମ୍
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ରୌପଦୀ, ଯିଏ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ସ୍ତ୍ରୀ, ତାଙ୍କୁ କୁରୁମାନେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଗୁଆ ହୋଇ, ଅସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଅପମାନ କରିବା ବେଳେ ଦେଖିଥିଲେ।
ତାଂ ଚେତ୍ତଦା ତେ ସକୁମାରଵୃଦ୍ଧା ଅଵାରଯିଷ୍ଯନ୍କୁରଵଃ ସମେତାଃ । ମମ ପ୍ରିଯଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽକରିଷ୍ଯତ୍ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚ କୃତମସ୍ଯାଭଵିଷ୍ଯତ୍
ସେ ସମୟରେ ଯଦି ସମସ୍ତ କୁରୁ, ପୁଅ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସହିତ, ଏହି ଅନ୍ୟାୟକୁ ରୋକିଥାନ୍ତେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ମୋର ପ୍ରିୟ କାମ କରିଥାନ୍ତେ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ଏହି କୁକର୍ମ ଘଟିନଥାନ୍ତା।
ଦୁଃଶାସନଃ ପ୍ରତିଲୋମ୍ଯାନ୍ନିନାଯ ସଭାମଧ୍ଯେ ଶ୍ଵଶୁରାଣାଂ ଚ କୃଷ୍ଣାମ୍। ସା ତତ୍ର ନୀତା କରୁଣଂ ଵ୍ଯପେକ୍ଷ୍ଯ ନାନ୍ଯଂ କ୍ଷତ୍ତୁର୍ନାଥମଵାପ କିଂଚିତ୍
ଦୁଃଶାସନ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଓ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁରମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଟାଣିନେଲା। ସେଠାରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଦୁଃଖରେ ଚାରିପାଖ ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ରକ୍ଷାକାରୀ କିମ୍ବା ଆଶ୍ରୟ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
କାର୍ପଣ୍ଯାଦେଵ ସହିତାସ୍ତତ୍ର ଭୂପା ନାଶକ୍ନୁଵନ୍ପ୍ରତିଵକ୍ତୁଂ ସଭାଯାମ୍। ଏକଃ କ୍ଷତ୍ତା ଧର୍ମ୍ଯମର୍ଥଂ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଲ୍ପବୁଦ୍ଧିମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ରାଜାମାନେ କରୁଣାରେ ମୌନ ରହିଲେ, ସଭାରେ କିଛି କହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏକମାତ୍ର ଚାରିଅଟିଆ, ଧର୍ମକଥା କହି, ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ଲୋକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅବୁଦ୍ଧ୍ଵା ତ୍ଵଂ ଧର୍ମମେତଂ ସଭାଯା- ଅଥେଚ୍ଛସେ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯୋପଦେଷ୍ଟୁମ୍ । କୃଷ୍ଣା ତ୍ଵେତତ୍କର୍ମ ଚକାର ଶୁଦ୍ଧଂ ସୁଦୁଷ୍କରଂ ତତ୍ର ସଭାଂ ସମେତ୍ଯ
ସଭାରେ ଏହି ଧର୍ମକୁ ବୁଝିନାହିଁ, ତୁମେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ। କୃଷ୍ଣା ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଓ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଯେନ କୃଚ୍ଛ୍ରାତ୍ପାଣ୍ଡଵାନୁଜ୍ଜହାର ତଥାଽଽତ୍ମାନଂ ନୌରିଵ ସାଗରୌଘାତ୍। ଯତ୍ରାବ୍ରଵୀତ୍ସୂତପୁତ୍ରଃ ସଭାଯାଂ କୃଷ୍ଣାଂ ସ୍ଥିତାଂ ଶ୍ଵଶୁରାଣାଂ ସମୀପେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୁଃଖରେ ଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ନିଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେପରି ନୌକା ସମୁଦ୍ର ତରଙ୍ଗରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ସେଠାରେ ସୂତପୁତ୍ର ସଭା ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ୱଶୁରମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ନ ତେ ଗତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ଯାଜ୍ଞସେନି ପ୍ରପଦ୍ଯେଥା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଵେଶ୍ମ। ପରାଜିତାସ୍ତେ ପତଯୋ ନ ସନ୍ତି ପତିଂ ଚାନ୍ଯଂ ଭାମିନି ତ୍ଵଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ
ଯଜ୍ଞସେନୀ, ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ; ତୁମେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ପଡିବ। ତୁମ ପତିମାନେ ହାରିଗଲେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ—ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ପତି ବାଛ।
ଯୋ ବୀଭତ୍ସୋର୍ହୃଦଯେ ପ୍ରୋତ ଆସୀ- ଦସ୍ଥି ଛିନ୍ଦନ୍ମର୍ମଘାତୀ ସୁଘୋରଃ । କର୍ଣାଚ୍ଛରୋ ଵାଙ୍ଭଯସ୍ତିଗ୍ମତେଜାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତୋ ହୃଦଯେ ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ
ଯେ ଭୟଙ୍କର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଭୀମସେନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘୁସିଥିଲା, ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗି ମର୍ମକୁ ଘାତ କରିଥିଲା, କିମ୍ବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘୁସି ରହିଥିଲା।
କୃଷ୍ଣାଜିନାନି ପରିଧିତ୍ସମାନାନ୍ ଦୁଃଶାସନଃ କଟୁକାନ୍ଯଭ୍ଯଭାଷତ୍। ଏତେ ସର୍ଵେ ଷଣ୍ଡତିଲା ଵିନଷ୍ଟାଃ କ୍ଷଯଂ ଗତା ନରକଂ ଦୀର୍ଘକାଲମ୍
ସେମାନେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଦୁଃଶାସନ କଠୋର କଥା କହିଲା—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ନପୁଂସକ, ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ ନରକରେ ପଡ଼ି ରହିବେ।
ଦ୍ଯୂତେ ଵାକ୍ଯଂ ଗର୍ହ୍ଯମେଵଂ ଯଥୋକ୍ତମ୍
ଯେପରି ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡ଼ାରେ ଏଭଳି ନିନ୍ଦାସ୍ପଦ କଥା କୁହାଯାଇଥିଲା।
ସ୍ଵଯଂ ତ୍ଵହଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେ ତତ୍ର ଗନ୍ତୁଂ ସମାଧାତୁଂ କାର୍ଯମେତଦ୍ଵିପନ୍ନମ୍ । ` ଜାନାସି ତ୍ଵଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ମୋହଂ ଦୁରାତ୍ମନଃ ପାପଵଶାନୁଗସ୍ଯ
ମୁଁ ନିଜେ ଏଠାକୁ ଯାଇ, ଏହି ବିଫଳ କାମକୁ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ତୁମେ ଜାଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ମୂଢ଼ ଓ ପାପରେ ଲିପ୍ତ।
ଅହାପଯିତ୍ଵା ଯଦି ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥଂ ଶମଂ କୁରୂଣାମପି ଚେଚ୍ଛକେଯମ୍। ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ମେ ସ୍ଯାଚ୍ଚରିତଂ ମହୋଦଯଂ ମୁଚ୍ଯେରଂଶ୍ଚ କୁରଵୋ ମୃତ୍ଯୁପାଶାତ୍
ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ଫେରାଇ ଦେଇ, କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ଆଣିପାରିବି, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ହେବ, ଏବଂ କୁରୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଅପି ମେ ଵାଚଂ ଭାଷମାଣସ୍ଯ କାଵ୍ଯାଂ ଧର୍ମାରାମାମର୍ଥଵତୀମହିଂସ୍ରାମ୍ । ଅଵେକ୍ଷେରନ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ସମକ୍ଷଂ ମାଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଂ କୁରଵଃ ପୂଜଯେଯୁଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ କହୁଛି, ସେଗୁଡିକ ଧର୍ମମୟ, ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କାହାରି ଅପକାର କରୁନାହିଁ—ଯଦି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହାକୁ ଗଭୀରତାରେ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ କୌରବମାନେ ମୋ ଆଗମନରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—
ଅତୋଽନ୍ଯଥା ରଥିନା ଫାଲ୍ଗୁନେନ ଭୀମେନ ଚୈଵାହଵଦଂଶିତେନ। ବଲୋତ୍ସିକ୍ତାନ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଂଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଧି ପ୍ରଦହ୍ଯମାନାନ୍କର୍ମଣା ସ୍ଵେନ ପାପାନ୍
ନହେଲେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଉତ୍ସୁକ ଭୀମଙ୍କ ହାତରେ, ନିଜ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୁଣି, ନିଜେ ଦଗ୍ଧ ହେବେ—ଏହି କଥା ଜାଣ।
ପରାଜିତାନ୍ପାଣ୍ଡଵେଯାଂସ୍ତୁ ଵାଚୋ ରୌଦ୍ରା ରୂକ୍ଷା ଭାଷତେ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଃ । ଗଦାହସ୍ତୋ ଭୀମସେନୋଽପ୍ରମତ୍ତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସ୍ମାରଯିତା ହି କାଲେ
ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନେ ପରାଜିତ ହେବେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କଠୋର ଓ କ୍ରୁର କଥା କହିବ; କିନ୍ତୁ ଗଦାଧାରୀ ଭୀମ ଏବଂ ଅଚଳ ମନେ, ସମୟ ଆସିଲେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦିଆ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମନେ ପକାଇଦେବେ।
ସୁଯୋଧନୋ ମନ୍ଯୁମଯୋ ମହାଦ୍ରୁମଃ ସ୍କନ୍ଧଃ କର୍ଣଃ ଶକୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଶାଖାଃ । ଦୁଃଶାସନଃ ପୁଷ୍କଫଲେ ସମୃଦ୍ଧେ ମୂଲଂ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽମନୀଷୀ
ସୁଯୋଧନ ରୋଷରେ ଗଢ଼ିଥିବା ବଡ଼ ଗଛ; କର୍ଣ୍ଣ ତାହାର ତଣ୍ଡ, ଶକୁନି ତାହାର ଶାଖା; ଦୁଃଶାସନ ତାହାର ଫଳ ଓ ପ୍ରଚୁର ଫଳ, ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଅବିବେକୀ ମୂଳ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଧର୍ମମଯୋ ମହାଦ୍ରୁମଃ ସ୍କନ୍ଧୋଽର୍ଜୁନୋ ଭୀମସେନୋଽସ୍ଯ ଶାଖାଃ । ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରୌ ପୁଷ୍ପଫଲେ ସମୃଦ୍ଧେ ମୂଲଂ ତ୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧର୍ମରେ ଗଢ଼ିଥିବା ବଡ଼ ଗଛ; ଅର୍ଜୁନ ତାହାର ତଣ୍ଡ, ଭୀମ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ତାହାର ଶାଖା; ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାହାର ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ; ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଗଛର ମୂଳ।
ଵନଂ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରଃ ସିଂହା ଵନେ ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵେଯାଃ। ସିଂହାଭିଗୁପ୍ତଂ ନ ଵନଂ ଵିନଶ୍ଯେତ୍ ସିଂହୋ ନ ନଶ୍ଯେତ ଵନାଭିଗୁପ୍ତଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଜଙ୍ଗଲ; ସଞ୍ଜୟ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଇ ଜଙ୍ଗଲର ସିଂହ। ସିଂହ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସିଂହ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ନିର୍ଵନୋ ଵଧ୍ଯତେ ସିଂହୋ ନିଃସିଂହଂ ଵଧ୍ଯତେ ଵନମ୍। ତସ୍ମାତ୍ସିଂହୋ ଵନଂ ରକ୍ଷେଦ୍ଵନଂ ସିଂହଂ ଚ ପାଲଯେତ୍
ଜଙ୍ଗଲ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ସିଂହ ମରିଯାଏ, ସିଂହ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ତେଣୁ, ସିଂହ ଜଙ୍ଗଲକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟ ସିଂହକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵନଂ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ଵନେ ଵ୍ଯାଘ୍ରାଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ମା ଵନଂ ଛିନ୍ଧି ସଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରା ନେଶୁର୍ଵନଂ ଵିନା
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ଜଙ୍ଗଲ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଇ ଜଙ୍ଗଲର ବାଘ। ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ବାଘମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଜଙ୍ଗଲକୁ ନଷ୍ଟ କରନିଅ, କାରଣ ବାଘମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ବିନା ବଞ୍ଚିପାରିବେନାହିଁ।
ନିର୍ଵନୋ ଵଧ୍ଯତେ ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ନିର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଛିଦ୍ଯତେ ଵନମ୍। ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଵନଂ ରକ୍ଷେଦ୍ଵଯଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଚ ପାଲଯେତ୍
ଜଙ୍ଗଲ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ବାଘ ମରିଯାଏ, ବାଘ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଜଙ୍ଗଲ କାଟିଯାଏ; ତେଣୁ, ବାଘ ଜଙ୍ଗଲକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଆମେ ବାଘକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଲତାଧର୍ମା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ସାଲାଃ ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ନ ଲତା ଵର୍ଧତେ ଜାତୁ ମହାଦ୍ରୁମମନାଶ୍ରିତା
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଲତା ପରି, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସଞ୍ଜୟ, ବଡ଼ ଗଛ ପରି। ଲତା କେବେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଗଛକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିନଥିଲେ ବଢ଼ିପାରେନାହିଁ।
ସ୍ଥିତାଃ ଶୁଶ୍ରୂଷିତୁଂ ପାର୍ଥାଃ ସ୍ଥିତା ଯୋଦ୍ଧୁମରିନ୍ଦମାଃ। ଯତ୍କୃତ୍ଯଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ତତ୍କରୋତୁ ନରାଧିପଃ
ପୃଥାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଯେଉଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ସେହି କଥା କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଥିତାଃ ଶମେ ମହାତ୍ମାନଃ ପାଣ୍ଡଵା ଧର୍ମଚାରିଣଃ। ଯୋଧାଃ ସମର୍ଥାସ୍ତଦ୍ଵିଦ୍ଵନ୍ନାଚକ୍ଷୀଥା ଯଥାତଥମ୍
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଏହି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ସେନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ଏହି କଥା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅନ୍ୟଠାରେ କହିବାକୁ ଭୁଲିନାହ।