ଅଵିନାଶମିଚ୍ଛତାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିହିତଂ ଯଦ୍ଵିଧାତ୍ରା। ସଂପଶ୍ଯେଥାଃ କର୍ମସୁ ଵର୍ତମାନାନ୍ ଵିକର୍ମସ୍ଥାନ୍ସଞ୍ଜଯ ଗର୍ହଯେସ୍ତ୍ଵମ୍
ଅମୃତତ୍ୱ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ, ନିର୍ମାତା ଯେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି, ତାହା ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଥା କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେକୁ ଦୋଷ ଦେବା ଉଚିତ, ସଞ୍ଜୟ।
ମନୀଷିଣାଂ ସତ୍ତ୍ଵିଚ୍ଛେଦନାଯ ଵିଧିଯତେ ସତ୍ସୁ ଵୃତ୍ତିଃ ସଦୈଵ। ଅବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସନ୍ତି ତୁ ଯେ ନ ଵୈଦ୍ଯାଃ ସର୍ଵୋତ୍ସଙ୍ଗଂ ସାଧୁ ମନ୍ଯେତ ତେଭ୍ଯଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ, ସତ୍ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳନ ନିତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହୋଇଛି, ଶୁଦ୍ଧତା ରକ୍ଷା ପାଇଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହଁନ୍ତି ଓ ଚିକିତ୍ସକ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଚିତ।
ତଦଧ୍ଵାନଃ ପିତରୋ ଯେ ଚ ପୂର୍ଵେ ପିତାମହା ଯେ ଚ ତେଭ୍ଯଃ ପରେଽନ୍ଯେ। ଯଜ୍ଞୈଷିଣୋ ଯେ ଚ ହି କର୍ମ କୁର୍ଯୁ- ର୍ନାନ୍ଯଂ ତତୋ ନାସ୍ତିକୋଽସ୍ମୀତି ମନ୍ଯେ
ଏହି ପଥ ଅନୁସରିଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ, ତାଙ୍କ ପିତାମାନେ ଓ ପିତାମାହମାନେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ; ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି—ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହଁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଧର୍ମ ପଥ ଭାବିବି, ଅନ୍ୟଥା ନୁହଁ।
ଯତ୍କିଂଚନେଦଂ ଵିତ୍ତମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଦ୍ଦେଵାନାଂ ତ୍ରିଦଶାନାଂ ପରଂ ଯତ୍। ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ତ୍ରିଦିଵଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ନାଧର୍ମତଃ ସଞ୍ଜଯ କାମଯେଯମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଯେଉଁ ଧନ, ତିନିଦିବ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ—ମୁଁ ଅଧର୍ମ ମାର୍ଗରେ ଏହାକୁ ଚାହିବିନାହିଁ, ସଞ୍ଜୟ।
ଧର୍ମେଶ୍ଵରଃ କୁଶଲୋ ନୀତିମାଂଶ୍ଚା- ପ୍ଯୁପାସିତା ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ମନୀଷୀ। ନାନାଵିଧାଂଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲାଂଶ୍ଚ ରାଜନ୍ଯଭୋଜାନନୁଶାସ୍ତି କୃଷ୍ଣଃ
କୃଷ୍ଣ ଧର୍ମରେ ପ୍ରଭୁ, ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ସେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା ଓ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଦି ହ୍ଯହଂ ଵିସୃଜତ୍ସାମ ଗର୍ହ୍ଯୋ ନିଯୁଧ୍ଯମାନୋ ଯଦି ଜହ୍ଯାଂ ସ୍ଵଧର୍ମମ୍ । ମହାଯଶାଃ କେଶଵସ୍ତଦ୍ବ୍ରଵୀତୁ ଵାସୁଦେଵସ୍ତୂଭଯୋରର୍ଥକାମଃ
ଯଦି ମୁଁ ସମ୍ମିଳନର ପଥ ଛାଡି ଦାୟିତ୍ୱରୁ ମୁହଁ ଫେରିବି, କେଶବ ଏହା କହନ୍ତୁ। କାରଣ ବାସୁଦେବ ଦୁଇପକ୍ଷର ଭଲ ଚାହାନ୍ତି।
ଶୈନେଯୋଽଯଂ ଚେଦଯଶ୍ଚାନ୍ଧକାଶ୍ଚ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯଭୋଜାଃ କୁକୁରାଃ ସୃଞ୍ଜଯାଶ୍ଚ । ଉପାସୀନା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ନିଗୃହ୍ଯ ଶତ୍ରୂନ୍ସୁହୃଦୋ ନନ୍ଦଯନ୍ତି
ଯଦି ସାତ୍ୟକି, କୃତବର୍ମା, ଅନ୍ଧକ, ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ, କୁକୁର ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରି ମିତ୍ରମାନେକୁ ଖୁସି କରନ୍ତି।
ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକା ହ୍ଯୁଗ୍ରସେନାଦଯୋ ଵୈ କୃଷ୍ଣପ୍ରଣୀତାଃ ସର୍ଵ ଏଵେନ୍ଦ୍ରକଲ୍ପାଃ । ମନସ୍ଵିନଃ ସତ୍ଯପରାଯଣାଶ୍ଚ ମହାବଲା ଯାଦଵା ଭୋଗଵନ୍ତଃ
ବୃଷ୍ଣି, ଅନ୍ଧକ, ଉଗ୍ରସେନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ। ସେମାନେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଯାଦବ।
କାଶ୍ଯୋ ବଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରିଯମୁତ୍ତମାଂ ଗତୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ଭ୍ରାତରମୀଶିତାରମ୍ । ଯସ୍ମୈ କାମାନ୍ଵର୍ଷତି ଵାସୁଦେଵୋ ଗ୍ରୀଷ୍ମାତ୍ଯଯେ ମେଘ ଇଵ ପ୍ରଜାଽଭ୍ଯଃ
କାଶୀର ରାଜା ବଭ୍ରୁ, ତାଙ୍କ ଭାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେତା ଭାବେ ପାଇ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ବାସୁଦେବ ଯେଉଁପରି ମେଘ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ଲୋକଙ୍କୁ ବର୍ଷା ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କ ଚାହିଦା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଈଦୃଶୋଽଯଂ କେଶଵସ୍ତାତ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵିଦ୍ଧି ହ୍ଯେନଂ କର୍ମଣାଂ ନିଶ୍ଚଯଜ୍ଞମ୍। ପ୍ରିଯଶ୍ଚ ନଃ ସାଧୁତମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣୋ ନାତିକ୍ରାମେ ଵଚନଂ କେଶଵସ୍ଯ
ଏହି କେଶବ ଏପରି ବୁଦ୍ଧିମାନ। ତାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ଜଣା। କୃଷ୍ଣ ଆମ ପ୍ରିୟ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ମୁଁ କେଶବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ କେବେ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବିନାହିଁ।
ଅଵିନାଶଂ ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵାନା- ମିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଭୂତିମେଷାଂ ପ୍ରିଯଂ ଚ। ତଥା ରାଜ୍ଞୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସୂତ ସମାଶଂସେ ବହୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧିମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ନିରାପତ୍ତା, ଉନ୍ନତି ଓ ସୁଖ ଚାହେ, ଏହିପରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଅନେକ ପୁଅମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଆଶା କରେ।
କାମୋ ହି ମେ ସଞ୍ଜଯ ନିତ୍ଯମେଵ ନାନ୍ଯଦ୍ବ୍ରୂଯାଂ ତାନ୍ପ୍ରତି ଶାମ୍ଯତେତି। ରାଜ୍ଞଶ୍ଚ ହି ପ୍ରିଯମେତଚ୍ଛୃଣୋମି ମନ୍ଯେ ଚୈତତ୍ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ସମକ୍ଷମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ମୋର ସଦା ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ସେମାନେ ସମ୍ମିଳନ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କିଛି କହିବିନାହିଁ। ଏହା ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଶୁଣିଛି, ଏହା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ମନେ କରେ।
ସୁଦୁଷ୍କରସ୍ତତ୍ର ଶମୋ ହି ନୂନଂ ପ୍ରଦର୍ଶିତଃ ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵେନ। ଯସ୍ମିନ୍ଗୃଦ୍ଧୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରଃ କସ୍ମାଦେଷାଂ କଲହୋ ନାଵମୂର୍ଚ୍ଛେତ୍
ସଞ୍ଜୟ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମ୍ମିଳନ ଏଠାରେ ଏକ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମ। ଯେଉଁଠି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଲୋଭୀ, ସେଠାରେ ଏହି ବିବାଦ କାହିଁକି ଅଧିକ ତୀବ୍ର ହେବ ନାହିଁ?
ନ ତ୍ଵଂ ଧର୍ମଂ ଵିଚରଂ ସଞ୍ଜଯେହ ମତ୍ତଶ୍ଚ ଜାନାମି ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଚ୍ଚ ଅଥୋ କସ୍ମାତ୍ସଜ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ଉତ୍ସାହିନଃ ପୂରଯତଃ ସ୍ଵକର୍ମ
ସଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନାହିଁ; ଏହାକୁ ମୁଁ ନିଜରୁ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଠାରୁ ଜାଣିଛି। ତେଣୁ, ସଞ୍ଜୟ, କାହିଁକି ଉତ୍ସାହୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ବାଧା ଦେଉଛ?
ଯଥାଖ୍ଯାତମାଵମତଃ କୁଟୁମ୍ବେ ପୁରା କସ୍ମାନ୍ସାଧୁଵିଲୋପମାତ୍ଥ। ଅସ୍ମିନ୍ଵିଧୌ ଵର୍ତମାନେ ଯଥାଵ- ଦୁଚ୍ଚାଵଚା ମତଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାମ୍
ପୂର୍ବରୁ ପରିବାରରେ ଯେପରି ଘୋଷଣା ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ନିଜକୁ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଭାବି ଏହି ନାଶକୁ କାହିଁକି ସମ୍ମତି ଦେଲା? ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମତ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଅଛି।
କର୍ମଣାଽଽହୁଃ ସିଦ୍ଧିମେକେ ପରତ୍ର ହିନ୍ଵା କର୍ମ ଵିଦ୍ଯଯା ସିଦ୍ଧିମେକେ। ନାଭୁଞ୍ଜାନୋ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସ୍ଯ ତୃପ୍ଯେ- ଦ୍ଵିଦ୍ଵାନପୀହ ଵିହିତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାମ୍
କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏକା ସଫଳତା ମିଳେ, ଅନ୍ୟେ କହନ୍ତି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି ସଫଳତା ମିଳେ। ତଥାପି, ଏଠାରେ ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରିବା ବିନା ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ନାହିଁ।
ଯା ଵୈ ଵିଦ୍ଯାଃ ସାଧଯନ୍ତୀହ କର୍ମ ତାସାଂ ଫଲଂ ଵିଦ୍ଯତେ ନେତରାସାମ୍। ତତ୍ରେହ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟଫଲଂ ତୁ କର୍ମ ପୀତ୍ଵୋଦକଂ ଶାମ୍ଯତି ତୃଷ୍ଣଯାଽଽର୍ତଃ
ଯେଉଁ ଶିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରେ, ସେମାନେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଇନାହିଁ। ଏଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟର ଦୃଶ୍ୟ ଫଳ ଅଛି, ଯେପରି ତିଆଁରେ ପିଡିତ ଜଣେ ଜଳ ପିଇ ତୃଷ୍ଣା ନିବାରେ।
ସୋଽଯଂ ଵିଧିର୍ଵିହିତଃ କର୍ମଣୈଵ ସଂଵର୍ତତେ ସଞ୍ଜଯ ତତ୍ର କର୍ମ। ତତ୍ର ଯୋଽନ୍ଯତ୍କର୍ମଣଃ ସାଧୁ ମନ୍ଯେ- ନ୍ମୋଘଂ ତସ୍ଯାଲପିତଂ ଦୁର୍ବଲସ୍ଯ
ଏହି ନିୟମ ହେଉଛି: କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଫଳ ମିଳେ, ସଞ୍ଜୟ; ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯଦି କିଏ ଅନ୍ୟଥା ଭାବେ, ତାଙ୍କ କଥା ଅର୍ଥହୀନ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ।
କର୍ମଣାଽମୀ ଭାନ୍ତି ଦେଵାଃ ପରତ୍ର କର୍ମଣୈଵେହ ପ୍ଲଵତେ ମାତରିଶ୍ଵା। ଅହୋରାତ୍ରେ ଵିଦଧତ୍କର୍ମଣୈଵ ଅତନ୍ଦ୍ରିତୋ ନିତ୍ଯମୁଦେତି ସୂର୍ଯଃ
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ପରଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ପବନ ଚଳିଥାଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତି ନିର୍ଲାଜ୍ୟ ଭାବେ ଉଦୟ କରେ।
ମାସାର୍ଧମାସାନଥ ନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗା- ନତନ୍ଦ୍ରିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମାଶ୍ଚାଭ୍ଯୁପୈତି। ଅତନ୍ଦ୍ରିତୋ ଦହତେ ଜାତଵେଦାଃ ସମିଦ୍ଧ୍ଯମାନଃ କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଅରାମ୍ଭ ଭାବେ ମାସ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧମାସ ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ ପାଇଥାଏ; ଅଗ୍ନି ନିର୍ଲାଜ୍ୟ ଭାବେ ଜଳି, ଜନମାନେ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଦହିଥାଏ।
ଅତନ୍ଦ୍ରିତା ଭାରମିମଂ ମହାନ୍ତଂ ବିଭର୍ତି ଦେଵୀ ପୃଥିଵୀ ଵଲେନ। ଅତନ୍ଦ୍ରିତାଃ ଶୀଘ୍ରସପୋ ଵହନ୍ତି ସନ୍ତର୍ପଯନ୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନି ନଦ୍ଯଃ
ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ନିର୍ଲାଜ୍ୟ ଭାବେ ଏହି ବଡ଼ ଭାର କୁ ଶକ୍ତିରେ ବୋହିଥାଏ; ନଦୀମାନେ ତେଜ ଭାବେ ଜଳ ବୋହି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ଅତନ୍ଦ୍ରିତୋ ଵର୍ଷତି ଭୂରିତେଜାଃ ସନ୍ନାଦଯନ୍ନନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦିଶଶ୍ଚ। ଅତନ୍ଦ୍ରିତୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଚଚାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ଵମିଚ୍ଛନ୍ବଲଭିଦ୍ଦେଵତାନାମ୍
ତେଜସ୍ୱୀ ଅନ୍ଦ୍ର ନିର୍ଲାଜ୍ୟ ଭାବେ ବର୍ଷା କରି, ଆକାଶ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇ ଦେଇଥାଏ; ନିର୍ଲାଜ୍ୟ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ଚାହିଁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।
ହିତ୍ଵା ସୁଖଂ ମନସଶ୍ଚ ପ୍ରିଯାଣି ତେନ ଶକ୍ରଃ କର୍ମଣା ଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯମାପ। ସତ୍ଯଂ ଧର୍ମଂ ପାଲଯନ୍ନପ୍ରମତ୍ତୋ ଦମଂ ତିତିକ୍ଷାଂ ସମତାଂ ପ୍ରିଯଂ ଚ
ମନର ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷଗୁଡିକୁ ଛାଡି ଦେଇ, ଏହି କାରଣରେ ଶକ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଲେ। ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମକୁ ସଚେତନ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା, ସହିଷ୍ଣୁତା, ସମତା ଓ ପ୍ରେମ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ଏତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯୁପସେଵମାନୋ ଯୋ ଦେଵରାଜ୍ଯଂ ମଘଵାନ୍ପ୍ରାପ ମୁଖ୍ଯମ୍। ବୃହସ୍ପତିର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଚଚାର ସମୀହିତଃ ସଂଶିମାତ୍ମା ଯଥାଵତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ମଘବାନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଶାସନ ପାଇଲେ। ବୃହସ୍ପତି ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ମନ ରଖି, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ।
ହିତ୍ଵା ସୁଖ ପ୍ରତିରୁଧ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ତେନ ଦେଵାନାମଗମଦ୍ଗୌରଵଂ ସଃ। ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରାଣି କର୍ମଣାଽମୁତ୍ର ଭାନ୍ତି ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯା ଵସଵୋଽଥାପି ଵିଶ୍ଵେ
ସୁଖକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ଲାଗିଲେ। ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ତାରାମାନେ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱେ ଦେବତାମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଯମୋ ରାଜା ଵୈଶ୍ରଵଣଃ କୁବେରୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଯକ୍ଷାପ୍ସରସଶ୍ଚ ସୂତ। ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ କ୍ରିଯାଂ ଚ ନିପେଵମାଣା ଋଷଯୋଽମୁତ୍ର ଭାନ୍ତି
ୟମ, ରାଜା ବୈଶ୍ରବଣ (କୁବେର), ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଅପ୍ସରା ଓ ସୂତମାନେ—ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ରିୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାଁଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଜାନନ୍ନିମଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଧର୍ମଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଵିଶାଂ ଚ। ସ କସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଜାନତାଂ ଜ୍ଞାନଵାନ୍ସନ୍ ଵ୍ଯାଯଚ୍ଛସେକ ସଞ୍ଜଯ କୌରଵାର୍ଥେ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଧର୍ମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ନୀତି ଜାଣି, ତୁମେ ଜାଣିଥିବା ସଂଜୟ, କୌରବମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କାହିଁକି ଅପ୍ରତ୍ୟୟ ହେଉଛ?
ଆମ୍ନାଯେଷୁ ନିତ୍ଯସଂଯୋଗମସ୍ଯ ତଥାଽଶ୍ଵମେଧେ ରାଜସୂଯେ ଚ ଵିଦ୍ଧି। ସଂଯୁଜ୍ଯତେ ଧନୁପା ଵର୍ମଣା ଚ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵାଦ୍ଯୈ ରଥଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଭୂଯଃ
ବେଦ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ସଦା ଅସ୍ତ୍ର, କବଚ, ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ସଂଯୋଗ ରହିଥାଏ।
ତେ ଚେଦିମେ କୌରଵାଣାମ୍ରୁପାଯ- ମଵଗଚ୍ଛେଯୁଵଧେନୈଵ ପାର୍ଥାଃ। ଧର୍ମତ୍ରାଣଂ ପୁଣ୍ଯମେଷାଂ କୃତଂ ସ୍ଯା- ଦାର୍ଯେ ଵୃତ୍ତେ ଭୀମସେନଂ ନିଗୃହ୍ଯ
ଯଦି କୌରବମାନେ ଏହି ଉପାୟ ବୁଝନ୍ତି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ; ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟ ହେବ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ଅଟକାଇ।
ତେ ଚେତ୍ପିତ୍ର୍ଯେ କର୍ମଣି ଵର୍ତମାନା ଆପଦ୍ଯେରନ୍ଦିଷ୍ଟଵଶେନ ମୃତ୍ଯୁମ୍। ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯାପୂରଯନ୍ତଃ ସ୍ଵକର୍ମ ତଦପ୍ଯେଷାଂ ନିଧନଂ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରଶସ୍ତମ୍
ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଯଦି ଦୁର୍ଦ୍ୱାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯଥାଶକ୍ତି ପୂରଣ କରି, ସେ ଶେଷ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ହେବ।