ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧା ଭାରତାନାଂ ଜନନ୍ଯୋ ମହାଦାସ୍ଯୋ ଦାସଭାର୍ଯାଶ୍ଚ ସୂତ। ଵଧ୍ଵଃ ପୁତ୍ରା ଭାଗିନେଯା ଭଗିନ୍ଯୋ ଦୌହିତ୍ରା ଵା କଚ୍ଚିଦପ୍ଯଵ୍ଯଲୀକାଃ
ସୂତ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ଜଣନୀମାନେ, ବୃଦ୍ଧମାନେ, ବଡ଼ ଦାସୀମାନେ, ଦାସମାନଙ୍କ ଜଣୀମାନେ, ବଧୂମାନେ, ପୁଅ, ଭାଉଣୀ, ଭାଗିନୀ, ନାତିମାନେ—ସମସ୍ତେ କି ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଯଥାଵତ୍ ପ୍ରଵର୍ତତେ ପୂର୍ଵଵତ୍ତାତ ଵୃତ୍ତିମ୍। କଚ୍ଚିଦ୍ଦାଯାନ୍ମାମକାନ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ସଞ୍ଜଯ ନୋପହନ୍ତି
ପ୍ରିୟ, ରାଜା କି ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟ ଓ ଭଲ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି? ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ କି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ପତିକୁ କ୍ଷତି କରୁନାହାନ୍ତି, ସଞ୍ଜୟ?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ର ଉପେକ୍ଷତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମାନ୍ଵୈ। ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଯ କଚ୍ଚିନ୍ନ ତଥା ଵର୍ତ୍ମଭୂତା- ମୁପେକ୍ଷତେ ତେଷୁ ସଦୈଵ ଵୃତ୍ତିମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ କି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ ହେଲେ ଦେଖି ଅନଦେଖା କରନ୍ତି? ସେମାନେ କି ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମର ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ?
ଏତଞ୍ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚୋତ୍ତମଂ ଜୀଵଲୋକେ ଶୁକ୍ଲଂ ପ୍ରଜାନାଂ ଵିହିତଂ ଵିଧାତ୍ରା। ତେ ଚେଦ୍ଦୋଷଂ ନ ନିଯଚ୍ଛନ୍ତି ମନ୍ଦାଃ କୃତ୍ସ୍ନୋ ନାଶୋ ଭଵିତା କୌରଵାଣାମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଲୋକ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମହାନ—ଯଦି ମୂର୍ଖମାନେ ନିଜ ଦୋଷକୁ ଦମନ କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୌରବମାନଙ୍କ ନାଶ ହେବ।
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରୋ ବୁଭୂଷତେ ଵୃତ୍ତିମମାତ୍ଯଵର୍ଗେ। କଚ୍ଚିନ୍ନ ଭେଦେନ ଜିଜୀଵିଷନ୍ତି ମୁହୃଦ୍ରୂପା ଦୁର୍ହୃଦଶ୍ଚୈକମତ୍ଯାତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ କି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଭଲ ବ୍ୟବହାର ଚାହାନ୍ତି? ସେମାନେ କି ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ଟିକି ରହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହି, ସମ୍ମିଳିତ ମନ ରଖିଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିନ୍ନ ପାପଂ କଥଯନ୍ତି ତାତ ତେ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ କୁରଵଃ ସର୍ଵ ଏଵ। ଦ୍ରୋଣଃ ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ କୃପଶ୍ଚ ଵୀରୋ ନାସ୍ମାସୁ ପାପାନି ଵଦନ୍ତି କଚ୍ଚିତ୍
ପ୍ରିୟ, କୌରବମାନେ କି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ କିଛି ଖରାପ କଥା କହୁନାହାନ୍ତି? ଡ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଶୂର କୃପା, ସେମାନେ କି ଆମ ପ୍ରତି ମନରେ ଖରାପ କଥା ରଖୁନାହାନ୍ତି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜ୍ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସପୁତ୍ରଂ ସମେତ୍ଯାହୁଃ କୁରଵଃ ସର୍ଵ ଏଵ। କଚ୍ଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦସ୍ଯୁସଙ୍ଘାନ୍ସମେତା- ନ୍ସ୍ମରନ୍ତି ପାର୍ଥସ୍ଯ ଯୁଧାଂ ପ୍ରଣେତୁଃ
ସମସ୍ତ କୌରବମାନେ କି ଏକାଠି ହୋଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ମାଲିକ ବୋଲି ମାନିଛନ୍ତି? ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ କି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି?
ମୌର୍ଵୀଭୁଜାଗ୍ରପ୍ରହିତାନ୍ସ୍ମ ତାତ ଦୋଧୂଯମାନେନ ଧନୁର୍ଧରେଣ। ଗାଣ୍ଡୀଵନୁନ୍ନାଂସ୍ତନଯିତ୍ନୁଘୋଷା- ନଜିହ୍ମଗାନ୍କଚ୍ଚିଦନୁସ୍ମରନ୍ତି
ପ୍ରିୟ, ଧନୁର୍ଧାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁର ତାରର ଗର୍ଜନ, ଶତ୍ରୁମାନେ କମ୍ପିତ ହେବା, ବିଦ୍ୟୁତ ଗର୍ଜନ ପରି ସିଧା ଏବଂ ଅପ୍ରମାଦୀ—ସେ ସବୁ ଧ୍ୱନିକୁ କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ନ ଚାପଶ୍ଯଂ କଂଚିଦହଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯୋଧଂ ସମଂ ଵାଽଧିକମର୍ଜୁନେନ। ଯସ୍ଯୈକଷଷ୍ଟିର୍ନିଶିତାସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରାଃ ସୁଵାସସଃ ସମଂତୋ ହସ୍ତଵାପଃ
ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଅର୍ଜୁନ ସମାନ କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧା କୌଣସି ଦେଖିନାହିଁ, ଯିଏ ଏକ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ସାଠିଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଭଲ ଫଳା ଥିବା ବାଣ ଛାଡିପାରିବ।
ଗଦାପାଣିର୍ଭୀମସେନସ୍ତରସ୍ଵୀ ପ୍ରଵେପଯଞ୍ଛତ୍ରୁସଙ୍ଘାନନୀକେ। ନାଗଃ ପ୍ରଭିନ୍ନ ଇଵ ନଙ୍ଘଲେଷୁ ଚଂକ୍ରମ୍ଯତେ କଚ୍ଚିଦେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ଗଦାଧାରୀ ଭୀମସେନ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା ହାତୀ ପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଏ—ସେଉଁଠି କିଏ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ?
ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରଃ ସହଦେଵଃ କଲିଙ୍ଗାନ୍ ସମାଗତାନଜଯଦ୍ଦନ୍ତକୂରେ। ଵାମେନାସ୍ଯନ୍ଦକ୍ଷିଣେନୈଵ ଯୋ ଵୈ ମହାବଲଂ କଚ୍ଚିଦେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ସହଦେବ, ଯିଏ ଏକଥିରେ କଳିଙ୍ଗମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ, ବାମ ଓ ଡାହାଣ ହାତରେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ସେ ମହାବଳୀକୁ କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ପୁରା ଜେତୁଂ ନକୁଲଃ ପ୍ରେଷିତୋଽଯଂ ଶିବୀଂସ୍ତ୍ରିଗର୍ତାନ୍ସଞ୍ଜଯ ପଶ୍ଯତସ୍ତେ। ଦିଶଂ ପ୍ରତୀଚୀଂ ଵଶମାନଯନ୍ମେ ମାଦ୍ରୀସୁତଂ କଚ୍ଚିଦେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ନକୁଳଙ୍କୁ ଶିବି ଓ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନେକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ପଠାଇଥିଲି, ସଞ୍ଜୟ, ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୋ ଅଧୀନ କରିଥିଲେ—ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅକୁ କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ପରାଭଵୋ ଦ୍ଵୈତଵନେ ଯ ଆସୀ- ଦ୍ଦୁର୍ମନ୍ଵିତେ ଘୋପଯାତ୍ରାଗତାନାମ୍ । ଯତ୍ର ମନ୍ଦାଞ୍ଛତ୍ରୁଵଶଂ ପ୍ରଯାତା- ନମୋଚଯଦ୍ଭୀମସେନୋ ଜଯଶ୍ଚ
ଦ୍ୱୈତବନରେ ଯେଉଁ ସମୟରେ ଗାଁ ଚୋରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଦୁଃଖିତମାନେ ଶତ୍ରୁ ହାତରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ଭୀମସେନ ସେମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରି ଜୟ ଆଣିଥିଲେ—ଏହି ଘଟଣା କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ଅହଂ ପଶ୍ଚାଦର୍ଜୁନମଭ୍ଯରକ୍ଷଂ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରୌ ଭୀମସେନୋଽପ୍ଯରକ୍ଷତ୍। ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵା ଶତ୍ରୁସଙ୍ଘାନୁଦସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯାଗମତ୍କଚ୍ଚିଦେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ମୁଁ ପଛରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲି, ଭୀମସେନ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିଁଡ଼ି ଦେଇ ସୁସ୍ଥ ଫେରିଥିଲେ—ଏହି ଘଟଣା କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ନ କର୍ମଣା ସାଧୁନୈକେନ ନୂନଂ ସୁଖଂ ଶକ୍ଯଂ ଵୈ ଭଵତୀହ ସଞ୍ଜଯ । ସର୍ଵାତ୍ମନା ପରିଜେତୁଂ ଵଯଂ ଚେ- ନ୍ନ ଶକ୍ନୁମୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ଏଠାରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଭଲ କାମ କରି ମାନେ ସୁଖ ପାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଯଦି ଆମେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜୟ କରିପାରିବା ନାହିଁ, ତେବେ—
ଯଥାଽଽତ୍ଥ ମେ ପାଣ୍ଡଵ ତତ୍ତଥୈଵ କୁରୂନ୍କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନଂ ଚ ପୃଚ୍ଛସି। ଅନାମଯାସ୍ତାତ ମନସ୍ଵିନସ୍ତେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ପୃଚ୍ଛସି ପାର୍ଥ ଯାଂସ୍ତ୍ଵମ୍
କୁରୁମାନ୍ୟ, ତୁମେ ଯେପରି ମୋତେ ପଚାରିଛ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମକୁ କୁରୁମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଛି। ପାର୍ଥ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ମନ୍ତିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ବିଷୟରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛ।
ସନ୍ତ୍ଯେଵ ଵୃଦ୍ଧାଃ ସାଧଵୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରେ ସନ୍ତ୍ଯେଵ ପାପାଃ ପାଣ୍ଡଵ ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି। ଦଦ୍ଯାଦ୍ରିପୁଭ୍ଯୋଽପି ହି ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଃ କୁତୋ ଦାଯାଂଲ୍ଲୋପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାମ୍
ପାଣ୍ଡବ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୟସ୍କ ଓ ଭଲ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ କିଛି ଖରାପ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଏହି କଥା ଜାଣ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିପାରିବେ, ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ରୋକିବେ କିପରି?
ଯଦ୍ଯୁଷ୍ମାସୁ ଵର୍ତତେଽସାଵଧର୍ମ୍ଯ- ମଦ୍ରୁଗ୍ଧେଷୁ ଦ୍ରୁଗ୍ଧଵତ୍ତନ୍ନ ସାଧୁ। ମିତ୍ରଧ୍ରୁକ୍ ସ୍ଯାଦ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଯୁଷ୍ମାନ୍ଦ୍ଵିପନ୍ସାଧୁଵୃତ୍ତାନସାଧୁଃ
ଯଦି ସେ ତୁମେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କିଛି ଦୋଷ କରିନାହାଁ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଭଲ ନୁହେଁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ତାହେଲେ ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହୀ ହେବେ, ଏବଂ ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବା ତୁମେମାନେ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରିବେ, ଯଦିଓ ସେ ନିଜେ ଭଲ ନୁହେଁ।
ସ ଚାପି ଜାନାତି ଭୃଶଂ ଚ ତପ୍ଯତେ ଶୋଚତ୍ଯନ୍ତଃ ସ୍ଥଵିରୋଽଜାତଶତ୍ରୋ। ଶୃଣୋତି ହି ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସମେତ୍ଯ ମିତ୍ରଦ୍ରୋହଃ ପାତକେଭ୍ଯୋ ଯରୀଯାନ୍
ସେ ଏହା ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ଭିତରେ ଅତି ଦୁଃଖ ପାଉଛନ୍ତି; ବୟସ୍କ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକଠା ହେଇ କହିଥିବା, ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହ ସମସ୍ତ ପାପଠାରୁ ବଡ଼, ଏହି କଥା ସେ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ସ୍ମରନ୍ତି ତୁଭ୍ଯଂ ନରଦେଵ ସଙ୍ଗମେ ଯୁଦ୍ଧେ ଚ ଜିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଯୁଧାଂ ପ୍ରଣେତୁଃ। ସମୁଦ୍ଧୁଷ୍ଟେ ଦୁନ୍ଦୁଭିଶଙ୍ଖଶବ୍ଦେ ଗଦାପାଣିଂ ଭୀମସେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ମହାରାଜ, ସମ୍ମିଳନ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ମନେ ପକାନ୍ତି, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଢୋଳ ଓ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲେ, ଗଦାଧାରୀ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସେମାନେ ମନେ କରନ୍ତି।
ମାଦ୍ରୀସୁତୌ ଚାପି ତଥାଽଽଜିମଧ୍ଯେ ସର୍ଵା ଦିଶଃ ସଂପତନ୍ତୌ ସ୍ମରନ୍ତି। ସେନାଂ ଵର୍ଷନ୍ତୌ ଶଗ୍ଵୈପରଜମଂ ମହାରଥୌ ସମରେ ଦୁଷ୍ପ୍ରକମ୍ପୌ
ଏହିପରି ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଧାଇଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ମନେ ପକାନ୍ତି। ଶତ୍ରୁ ସେନା ଉପରେ ବର୍ଷା ପକାଉଥିବା ଏହି ମହାରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଚଳ ଥିବା ବୋଲି ସେମାନେ ମନେ କରନ୍ତି।
ସମୀକୁର୍ଯାଃ ପ୍ରଜ୍ଞଯାଽଜାତଶତ୍ରୋ
ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ବିବେକର ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ନ କାମାର୍ଥଂ ସନ୍ତ୍ଯଜେଯୁର୍ହି ଧର୍ମଂ ପାଣ୍ଡୋଃ ସୁତାଃ ସର୍ଵ ଏଵେନ୍ଦ୍ରକଲ୍ପାଃ । ତ୍ଵମେଵୈତତ୍ପ୍ରଜ୍ଞଯାଽଜାତଶତ୍ରୋ ସମୀକୁର୍ଯା ଯେନ ଶର୍ମାପ୍ନୁଯୁସ୍ତେ
ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ କାମ କିମ୍ବା ଲାଭ ପାଇଁ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ବିବେକରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ସୁଖ ପାଇପାରିବେ।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସୃଞ୍ଜଯାଶ୍ଚ ଯେ ଚାପ୍ଯନ୍ତେ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟା ନରେନ୍ଦ୍ରାଃ । ଯନ୍ମାଂ ବ୍ରଵୀଦ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ନିଶାଯା- ମଜାତଶତ୍ରୋ ଵଚନଂ ପିତା ତେ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି—ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାତିରେ ମୋତେ ଯାହା କହନ୍ତି, ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ସେହି କଥା ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଓପରୁ ଆସିଛି।
ସହାମାତ୍ଯଃ ସହପୁତ୍ରଶ୍ଚ ରାଜନ୍ ସମେତ୍ଯ ତାଂ ଵାଚମିମାଂ ନିବୋଧ
ମହାରାଜ, ସେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ସ୍ୱଜନମାନେ ସହିତ ଏକଠା ହୋଇ, ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ସମାଗତାଃ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସୃଞ୍ଜଯାଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନୋ ଯୁଯୁଧାନୋ ଵିରାଟଃ। ଯତ୍ତେ ଵାକ୍ଯଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାନୁଶିଷ୍ଟଂ ଗାଵଲ୍ଗଣେ ବ୍ରୂହି ତତ୍ସୂତପୁତ୍ର
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସୃଞ୍ଜୟମାନେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଯୁୟୁଧାନ ଓ ବିରାଟ ଏଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଯାହା କହିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ଗାବଲ୍ଗଣ, ତୁମେ ସେହି କଥା କହ, ସୂତପୁତ୍ର।
ଅଜାତଶତ୍ରୁଂ ଚ ଵୃକୋଦରଂ ଚ ଧନଞ୍ଜଯଂ ମାଦ୍ରଵତୀସୁତୌ ଚ। ଆମନ୍ତ୍ରଯେ ଵାସୁଦେଵଂ ଚ ଶୌରିଂ ଯୁଯୁଧାନଂ ଚେକିତାନଂ ଵିରାଟମ୍
ମୁଁ ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ବୃକୋଦର, ଧନଞ୍ଜୟ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ବାସୁଦେବ ଶୌରି, ଯୁୟୁଧାନ, ଚେକିତାନ ଓ ବିରାଟଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରୁଛି।
ପଞ୍ଚାଲାନାମଧିପଂ ଚୈଵ ଵୃଦ୍ଧଂ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ପାର୍ଷତଂ ଯାଜ୍ଞସେନିମ୍ । ସର୍ଵେ ଵାଚଂ ଶୃଣୁତେମାଂ ମଦୀଯାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯାଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛନ୍କୁରୂଣାମ୍
ପଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ବୟସ୍କ ରାଜା, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ପୃଷତପୁତ୍ର, ଯାଜ୍ଞସେନୀ—ସମସ୍ତେ ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହା କୁରୁମାନଙ୍କ ଭଳିକୁ ଚାହିଁ କହିବି।
ଶମଂ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽଭିନନ୍ଦ- ନ୍ନଯୋଜଯତ୍ତ୍ଵରମାଣୋ ରଥଂ ମେ। ସଭ୍ରାତୃପୁତ୍ରସ୍ଵଜନସ୍ଯ ରାଜ୍ଞ- ସ୍ତଦ୍ରୋଚତାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଶମୋଽସ୍ତୁ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଶାନ୍ତିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ମୋର ରଥ ପଠାଇଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଭାଇ, ପୁଅ ଓ ସ୍ୱଜନମାନେ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଛନ୍ତି—ଏହି ଇଚ୍ଛା ପାଣ୍ଡବମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵୈର୍ଧର୍ମୈଃ ସମୁପେତାସ୍ତୁ ପାର୍ଥାଃ ସଂସ୍ଥାନେନ ମାର୍ଦନେଵାର୍ଜଵେନ। ଜାତାଃ କୁଲେ ହ୍ଯନୃଶଂସା ଵଦାନ୍ଯା ହୀନିଷେଵାଃ କର୍ମଣାଂ ନିଶ୍ଚଯଜ୍ଞାଃ
ପାର୍ଥମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଦୃଢ଼ତା, ମୃଦୁତା ଓ ସତ୍ୟତା ରେ ଅଟୁଟ। ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଖରାପ କାମରୁ ଦୂର ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ।