ଦୁର୍ଯୋଧନେନ ନିକୃତୋ ମନସ୍ଵୀ ନୋ ଚେତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପ୍ରଦହେଦ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ । ନାହଂ ତଥା ହ୍ଯର୍ଜୁନାଦ୍ଵାସୁଦେଵା- ଦ୍ଭୀମାଦ୍ଵାଽହଂ ଯମଯୋର୍ଵା ବିଭେମି
ଯଦି ମନୋବଳୀୟ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଠକାଯିବା ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଂକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ଅର୍ଜୁନ, ବାସୁଦେବ, ଭୀମ କିମ୍ବା ଯମପୁତ୍ରମାନେଂକୁ ଭୟ କରେନି।
ଯଥା ରାଜ୍ଞଃ କ୍ରୋଧଦୀପ୍ତସ୍ଯ ସୂତ ମନ୍ଯୋରହଂ ଭୀତତରଃ ସଦୈଵ । ମହାତପା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଯୁକ୍ତଃ ସଙ୍କଲ୍ପୋଽଯଂ ମାନସସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧ୍ଯେତ୍
ଯେପରି ରାଜାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖି ମୁଁ ସଦା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ସେପରି ମହାତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ମନୋବଳ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳିବ।
ତସ୍ଯ କ୍ରୋଧଂ ସଞ୍ଜଯାହଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ଥାନେ ଜାନନ୍ଭୃଶମସ୍ମ୍ଯଦ୍ଯ ଭୀତଃ। ସ ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରହିତୋ ରଥେନ ପାଞ୍ଚାଲରାଜସ୍ଯ ଚମୂନିଵେଶନମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଦେଖି ଆଜି ମୁଁ ବହୁତ ଭୟଭୀତ, କାରଣ ଏହା ଯଥାଯଥିକ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ଚଢ଼ି ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ଶିବିରକୁ ଯାଅ।
ଅଜାତଶତ୍ରୁଂ କୁଶଲଂ ସ୍ମ ପୃଚ୍ଛେଃ ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତଂ ଵଦେସ୍ତ୍ଵମ୍। ଜନାର୍ଦନଂ ଚାପି ସମେତ୍ଯ ତାତ ମହାମାତ୍ରଂ ଵୀର୍ଯଵତାମୁଦାରମ୍
ତୁମେ ପୁନିପୁନି ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କଥାହେବା। ଏବଂ, ପ୍ରିୟ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମିଳି, ସେଉଁଠି ମହାମନ୍ତ୍ରୀ, ବଳବାନ୍ମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧନ କର।
ଅନାମଯଂ ମଦ୍ଵଚନେନ ପୃଚ୍ଛେ- ର୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ଶାନ୍ତିମୀପ୍ସୁଃ । ନ ତସ୍ଯ କିଂଚିଦ୍ଵଚନଂ ନ କୁର୍ଯାତ୍ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ସୂତ
ମୋ ପକ୍ଷରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କର, କହିବା ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେଂ ସହିତ ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଛନ୍ତି। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବେ ନାହାନ୍ତି, ହେ ସୂତ।
ପ୍ରିଯଶ୍ଚୈଷାମାତ୍ମସମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣୋ ଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚୈଷାଂ କର୍ମଣି ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତଃ । ସମାନୀତାନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସୃଞ୍ଜଯାଂଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନଂ ଯୁଯୁଧାନଂ ଵିରାଟମ୍
କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ପରି ଆତ୍ମୀୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ। ସେ ପାଣ୍ଡବ, ସୃଞ୍ଜୟ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଯୁୟୁଧାନ ଓ ବିରାଟଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ନ ମୂର୍ଚ୍ଛଯେଦ୍ଯନ୍ନ ଚ ଯୁଦ୍ଧହେତୁଃ
ସେ କେବେ ଅଚେତନ ହେବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଯୁଦ୍ଧର କାରଣ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସଞ୍ଜଯଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ଯଯୌ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ପାଣ୍ଡଵାନମିତୌଜସଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସଞ୍ଜୟ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେଂକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ସ ତୁ ରାଜାନମାସାଦ୍ଯ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍ । ଅଭିଵାଦ୍ଯ ତତଃ ପୂର୍ଵଂ ସୂତପୁତ୍ରୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ସେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ପ୍ରଥମେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, ତାପରେ ସୂତପୁତ୍ର ସଞ୍ଜୟ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଗଵଲ୍ଗଣିଃ ସଞ୍ଜଯଃ ସୂତସୂନୁ- ରଜାତଶତ୍ରୁମଵଦତ୍ପ୍ରତୀତଃ। ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ରାଜଂସ୍ତ୍ଵାମରୋଗଂ ପ୍ରପଶ୍ଯେ ସହାଯଵନ୍ତଂ ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରକଲ୍ପମ୍
ଗାବଲ୍ଗଣି ସଞ୍ଜୟ, ସୂତପୁତ୍ର, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଓ ସହଯୋଗୀମାନେଂ ସହିତ ଦେଖି ପାରିଲି, ଆପଣ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।'
ଅନାମଯଂ ପୃଚ୍ଛତି ତ୍ଵାମ୍ବିକେଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ । କଚ୍ଚିଦ୍ଭୀମଃ କୁଶଲୀ ପାଣ୍ଡଵାଗ୍ର୍ଯୋ ଧନଞ୍ଜଯସ୍ତୌ ଚ ମାଦ୍ରୀତନୂଜୌ
ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର, ବୟସ୍କ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଆପଣଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି। ଭୀମ, ପାଣ୍ଡବମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ସୁସ୍ଥ କି ନାହିଁ?
କଚ୍ଚିତ୍କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ ରାଜପୁତ୍ରୀ ସତ୍ଯଵ୍ରତା ଵୀରପତ୍ନୀ ସୁପୁତ୍ରା। ମନସ୍ଵିନୀ ଯତ୍ର ଚ ଵାଞ୍ଛସି ତ୍ଵ- ମିଷ୍ଟାନ୍କାମାନ୍ଭାରତ ସ୍ଵସ୍ତିକାମଃ
କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ, ରାଜକୁମାରୀ, ସତ୍ୟବ୍ରତା, ବୀରଙ୍କ ଜନନୀ, ଉତ୍ତମ ପୁଅମାନେଂକ ମା, ସେ ସୁସ୍ଥ କି? ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଭାରତ, ସେଠି ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରେ।
ଗାଵଲ୍ଗଣେ ସଞ୍ଜଯ ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ପ୍ରୀତାତ୍ମାଽହଂ ତ୍ଵାଽଭିନନ୍ଦାମି ସୂତ। ଅନାମଯଂ ପ୍ରତିମାନେ ତଵାହଂ ସହାନୁଜୈଃ କୁଶଲୀ ଚାସ୍ମି ଵିଦ୍ଵନ୍
ହେ ଗାବଲ୍ଗଣି ସଞ୍ଜୟ, ତୁମକୁ ସ୍ବାଗତ। ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କରେ, ସୂତ। ମୋ ସୁସ୍ଥତା ତୁମକୁ ଜଣାଉଛି, ଭାଇମାନେଂ ସହିତ ମୁଁ ସୁସ୍ଥ ଅଛି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଚିରାଦିଦଂ କୁଶଲଂ ଭାରତସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜ୍ଞଃ କୁରୁଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ସୂତ। ମନ୍ଯେ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦୃଷ୍ଟମହଂ ନରେନ୍ଦ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତ୍ଵାଂ ସଞ୍ଜଯ ପ୍ରୀତିଯୋଗାତ୍
ଦୀର୍ଘଦିନ ପରେ ଭାରତର ପୁରୁଣା ରାଜାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ଶୁଣି, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେପରି ନିଜେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଛି। ତୁମକୁ ଦେଖି, ସଞ୍ଜୟ, ମୋର ମନେ ଆନନ୍ଦ ହେଉଛି।
ପିତାମହୋ ନଃ ସ୍ଥଵିରୋ ମନସ୍ଵୀ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଧର୍ମୋପପନ୍ନଃ। ସକୌରଵ୍ଯଃ କୁଶଲୀ ତାତ ଭୀଷ୍ମୋ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଵୃତ୍ତିରସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କଚ୍ଚିତ୍
ଆମ ପିତାମହ, ବୟସ୍କ ଓ ମନୋବଳୀୟ, ମହାଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ କୌରବମାନେଂ ସହିତ ଭୀଷ୍ମ ସୁସ୍ଥ କି, ପ୍ରିୟ? ସେଁଠି ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ପୂର୍ବପରି ଅଛି କି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରୋ ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯଃ କୁଶଲୀ ମହାତ୍ମା। ମହାରାଜୋ ବାହ୍ଲିକଃ ପ୍ରାତିପେଯଃ କଚ୍ଚିଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁଶଲୀ ସୂତପୁତ୍ର
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ବଂଶର ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ସେ ସୁସ୍ଥ କି? ପ୍ରତୀପଙ୍କ ପୁଅ, ମହାରାଜା ବାହ୍ଲିକ ସୁସ୍ଥ କି? ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂତପୁତ୍ର ସୁସ୍ଥ କି?
ସ ସୋମଦତ୍ତଃ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚି- ଦ୍ଭୂରିଶ୍ରଵାଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧଃ ଶଲଶ୍ଚ। ଦ୍ରୋଣଃ ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ କୃପଶ୍ଚ ଵିପ୍ରୋ ମହେଷ୍ଵାସାଃ କଚ୍ଚିଦେତେଽପ୍ଯରୋଗାଃ
ପ୍ରିୟ, ସୋମଦତ୍ତ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି କି? ସତ୍ୟବାନ ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶଳ ଏବଂ ଡ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃପା, ଏହି ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ଓ ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି କି?
ସର୍ଵେ କୁରୁଭ୍ଯଃ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ସଞ୍ଜଯ ଧନୁର୍ଧରା ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଧାନାଃ । ମହାପ୍ରଜ୍ଞାଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଵଦାତା ଧନୁର୍ଭୃତାଂ ମୁଖ୍ଯତମାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ, ସେମାନେ କି ଏଉଁଯାଁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌରବମାନେ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିନ୍ମାନଂ ତାତ ଲଭନ୍ତ ଏତେ ଧନୁର୍ଭୃତଃ କଚିଦେତେଽପ୍ଯରୋଗାଃ। ଯେଷାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ନିଵସତି ଦର୍ଶନୀଯୋ ମହେଷ୍ଵାସଃ ଶୀଲଵାନ୍ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଃ
ପ୍ରିୟ, ଏହି ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ କି ଏଉଁଯାଁ ଦିନ ସମ୍ମାନ ଓ ସୁସ୍ଥତା ଭୋଗୁଛନ୍ତି? ଯାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଶୀଳବାନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ କି ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି?
ଵୈଶ୍ଯାପୁତ୍ରଃ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚିତ୍ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୋ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଯୁଯୁତ୍ସୁଃ । କର୍ଣୋ ମାନୀ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚିତ୍ ସୁଯୋଧନୋ ଯସ୍ଯ ମନ୍ଦୋ ଵିଧେଯଃ
ପ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ପୁଅ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ରାଜପୁତ୍ର ଯୁୟୁତ୍ସୁ କି ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି? ଏବଂ ଅହଂକାରୀ କର୍ଣ୍ଣ କି ଭଲ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମୂର୍ଖ ସୁୟୋଧନ ସଦା ଶୁଣେ?
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧା ଭାରତାନାଂ ଜନନ୍ଯୋ ମହାଦାସ୍ଯୋ ଦାସଭାର୍ଯାଶ୍ଚ ସୂତ। ଵଧ୍ଵଃ ପୁତ୍ରା ଭାଗିନେଯା ଭଗିନ୍ଯୋ ଦୌହିତ୍ରା ଵା କଚ୍ଚିଦପ୍ଯଵ୍ଯଲୀକାଃ
ସୂତ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ଜଣନୀମାନେ, ବୃଦ୍ଧମାନେ, ବଡ଼ ଦାସୀମାନେ, ଦାସମାନଙ୍କ ଜଣୀମାନେ, ବଧୂମାନେ, ପୁଅ, ଭାଉଣୀ, ଭାଗିନୀ, ନାତିମାନେ—ସମସ୍ତେ କି ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଯଥାଵତ୍ ପ୍ରଵର୍ତତେ ପୂର୍ଵଵତ୍ତାତ ଵୃତ୍ତିମ୍। କଚ୍ଚିଦ୍ଦାଯାନ୍ମାମକାନ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ସଞ୍ଜଯ ନୋପହନ୍ତି
ପ୍ରିୟ, ରାଜା କି ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟ ଓ ଭଲ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି? ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ କି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ପତିକୁ କ୍ଷତି କରୁନାହାନ୍ତି, ସଞ୍ଜୟ?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ର ଉପେକ୍ଷତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମାନ୍ଵୈ। ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଯ କଚ୍ଚିନ୍ନ ତଥା ଵର୍ତ୍ମଭୂତା- ମୁପେକ୍ଷତେ ତେଷୁ ସଦୈଵ ଵୃତ୍ତିମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ କି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ ହେଲେ ଦେଖି ଅନଦେଖା କରନ୍ତି? ସେମାନେ କି ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମର ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ?
ଏତଞ୍ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚୋତ୍ତମଂ ଜୀଵଲୋକେ ଶୁକ୍ଲଂ ପ୍ରଜାନାଂ ଵିହିତଂ ଵିଧାତ୍ରା। ତେ ଚେଦ୍ଦୋଷଂ ନ ନିଯଚ୍ଛନ୍ତି ମନ୍ଦାଃ କୃତ୍ସ୍ନୋ ନାଶୋ ଭଵିତା କୌରଵାଣାମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଲୋକ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମହାନ—ଯଦି ମୂର୍ଖମାନେ ନିଜ ଦୋଷକୁ ଦମନ କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୌରବମାନଙ୍କ ନାଶ ହେବ।
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରୋ ବୁଭୂଷତେ ଵୃତ୍ତିମମାତ୍ଯଵର୍ଗେ। କଚ୍ଚିନ୍ନ ଭେଦେନ ଜିଜୀଵିଷନ୍ତି ମୁହୃଦ୍ରୂପା ଦୁର୍ହୃଦଶ୍ଚୈକମତ୍ଯାତ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ କି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଭଲ ବ୍ୟବହାର ଚାହାନ୍ତି? ସେମାନେ କି ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ଟିକି ରହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହି, ସମ୍ମିଳିତ ମନ ରଖିଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିନ୍ନ ପାପଂ କଥଯନ୍ତି ତାତ ତେ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ କୁରଵଃ ସର୍ଵ ଏଵ। ଦ୍ରୋଣଃ ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ କୃପଶ୍ଚ ଵୀରୋ ନାସ୍ମାସୁ ପାପାନି ଵଦନ୍ତି କଚ୍ଚିତ୍
ପ୍ରିୟ, କୌରବମାନେ କି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ କିଛି ଖରାପ କଥା କହୁନାହାନ୍ତି? ଡ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଶୂର କୃପା, ସେମାନେ କି ଆମ ପ୍ରତି ମନରେ ଖରାପ କଥା ରଖୁନାହାନ୍ତି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜ୍ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସପୁତ୍ରଂ ସମେତ୍ଯାହୁଃ କୁରଵଃ ସର୍ଵ ଏଵ। କଚ୍ଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦସ୍ଯୁସଙ୍ଘାନ୍ସମେତା- ନ୍ସ୍ମରନ୍ତି ପାର୍ଥସ୍ଯ ଯୁଧାଂ ପ୍ରଣେତୁଃ
ସମସ୍ତ କୌରବମାନେ କି ଏକାଠି ହୋଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ମାଲିକ ବୋଲି ମାନିଛନ୍ତି? ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ କି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି?
ମୌର୍ଵୀଭୁଜାଗ୍ରପ୍ରହିତାନ୍ସ୍ମ ତାତ ଦୋଧୂଯମାନେନ ଧନୁର୍ଧରେଣ। ଗାଣ୍ଡୀଵନୁନ୍ନାଂସ୍ତନଯିତ୍ନୁଘୋଷା- ନଜିହ୍ମଗାନ୍କଚ୍ଚିଦନୁସ୍ମରନ୍ତି
ପ୍ରିୟ, ଧନୁର୍ଧାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁର ତାରର ଗର୍ଜନ, ଶତ୍ରୁମାନେ କମ୍ପିତ ହେବା, ବିଦ୍ୟୁତ ଗର୍ଜନ ପରି ସିଧା ଏବଂ ଅପ୍ରମାଦୀ—ସେ ସବୁ ଧ୍ୱନିକୁ କିଏ ସ୍ମରଣ କରେ?
ନ ଚାପଶ୍ଯଂ କଂଚିଦହଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯୋଧଂ ସମଂ ଵାଽଧିକମର୍ଜୁନେନ। ଯସ୍ଯୈକଷଷ୍ଟିର୍ନିଶିତାସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରାଃ ସୁଵାସସଃ ସମଂତୋ ହସ୍ତଵାପଃ
ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଅର୍ଜୁନ ସମାନ କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧା କୌଣସି ଦେଖିନାହିଁ, ଯିଏ ଏକ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ସାଠିଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଭଲ ଫଳା ଥିବା ବାଣ ଛାଡିପାରିବ।
ଗଦାପାଣିର୍ଭୀମସେନସ୍ତରସ୍ଵୀ ପ୍ରଵେପଯଞ୍ଛତ୍ରୁସଙ୍ଘାନନୀକେ। ନାଗଃ ପ୍ରଭିନ୍ନ ଇଵ ନଙ୍ଘଲେଷୁ ଚଂକ୍ରମ୍ଯତେ କଚ୍ଚିଦେନଂ ସ୍ମରନ୍ତି
ଗଦାଧାରୀ ଭୀମସେନ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା ହାତୀ ପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଏ—ସେଉଁଠି କିଏ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ?