ଅସ୍ତ୍ରଂ ଦ୍ରୋଣାଦର୍ଜୁନାଦ୍ଵାସୁଦେଵା- ତ୍କୃପାଦ୍ଭୀଷ୍ମାଦ୍ଯେନ କୃତଂ ଶୃଣୋମି। ଯଂ ତଂ କାର୍ଷ୍ଣିପ୍ରତିମମାହୁରେକଂ ସ ସାତ୍ଯକିଃ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ନିଵିଷ୍ଟଃ
ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଡ୍ରୋଣ, ଅର୍ଜୁନ, ବାସୁଦେବ, କୃପ, ଭୀଷ୍ମ ମିଶି ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଯାହାକୁ କର୍ଷ୍ଣି ସମାନ କୁହାଯାଏ, ସେହି ସାତ୍ୟକି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଉପାଶ୍ରିତାଶ୍ଚେଦିକରୂଶକାଶ୍ଚ ସର୍ଵୋଦ୍ଯୋଗୈର୍ଭୂମିପାଲାଃ ସମେତାଃ। ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ସୂର୍ଯମିଵାତପନ୍ତଂ ଶ୍ରିଯା ଵୃତଂ ଚେଦିପତିଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତମ୍
ଚେଦି, କରୂଷ ଓ କାଶି ଦେଶର ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏକତ୍ର। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶ୍ରୀରେ ଭୂଷିତ, ଜ୍ୱଳନ୍ତି ଚେଦିପତି ଅଛନ୍ତି।
ଅସ୍ତମ୍ଭନୀଯଂ ଯୁଧି ମନ୍ଯମାନ୍ଯୋ ଜ୍ଯାଂ କର୍ଷତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ସର୍ଵୋତ୍ସାହଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ନିହତ୍ଯ ପ୍ରସହ୍ଯ କୃଷ୍ଣସ୍ତରସା ସଂମମର୍ଦ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯିଏ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନ୍ୟ, ଧନୁର ତାର ଟାଣିବାରେ ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଉତ୍ସାହକୁ ଦଳି, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଦମନ କରିଥିଲେ।
ଯଶୋମାନୌ ଵର୍ଧଯନ୍ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପୁରାଽଭିନଚ୍ଛିଶୁପାଲଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ। ଯସ୍ଯ ସର୍ଵେ ଵର୍ଧଯନ୍ତି ସ୍ମ ମାନଂ କରୂଶରାଜପ୍ରମୁଖା ନରେନ୍ଦ୍ରାଃ
ଯିଏ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମାନ ବଢ଼ାଇଥିଲେ, ସେ ଏକଥା ଦେଖି ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ। ତାପରେ କରୂଷ ରାଜା ଆଦି ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କର ମାନ ବଢ଼ାଇଥିଲେ।
ତମସହ୍ଯଂ କେଶଵଂ ତତ୍ର ମତ୍ଵା ସୁଗ୍ରୀଵଯୁକ୍ତେନ ରଥେନ କୃଷ୍ଣମ୍। ସଂପ୍ରାଦ୍ରଵଂଶ୍ଚେଦିପତିଂ ଵିହାଯ ସିଂହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷୁଦ୍ରମୃଗା ଇଵାନ୍ଯେ
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅପରାଜେୟ ଭାବି, ଅନ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚେଦିପତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସିଂହକୁ ଦେଖି ଛୋଟ ପଶୁମାନେ ଯେପରି ପଳାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ଯସ୍ତଂ ପ୍ରତୀପସ୍ତରସା ପ୍ରତ୍ଯୁଦୀଯା- ଦାଶଂସମାନୋ ଦ୍ଵୈରଥେ ଵାସୁଦେଵମ୍ । ସୋଽଶେତ କୃଷ୍ଣେନ ହତଃ ପରାସୁ- ର୍ଵାତେନେଵୋନ୍ମଥିତଃ କର୍ଣିକାରଃ
ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭରସା କରି, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିଥିଲେ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଚାଲିଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ବାତାସରେ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ ଉଖଳିଯାଏ।
ପରାକ୍ରମଂ ମେ ଯଦଵେଦଯନ୍ତ ତେଷାମର୍ଥେ ସଞ୍ଜଯ କେଶଵସ୍ଯ। ଅନୁସ୍ମରଂସ୍ତସ୍ଯ କର୍ମାଣି ଵିଷ୍ଣୋ- ର୍ଗାଵଲ୍ଗଣେ ନାଧିଗଚ୍ଛାମି ଶାନ୍ତିମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତାପ ମୋତେ କହିଲେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି, ମୋର ମନ ଶାନ୍ତି ମିଳେନାହିଁ, ଯେପରି ଗାଢ଼ିର ଲଗାମ ଛୁଟିଯାଇଥିଲା।
ନ ଜାତୁ ତାଞ୍ଛତ୍ରୁରନ୍ଯଃ ସହେତ ଯେଷାଂ ସ ସ୍ଯାଦଗ୍ରଣୀର୍ଵୃଷ୍ଣିସିଂହଃ । ପ୍ରଵେପତେ ମେ ହୃଦଯଂ ଭଯେନ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଵେକରଥେ ସମେତୌ
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ସିଂହ ପ୍ରଧାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏକ ରଥରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା କଥା ଶୁଣି, ଭୟରେ ମୋର ହୃଦୟ କମ୍ପିଉଠେ।
ନ ଚେଦ୍ଗଚ୍ଛେତ୍ସଙ୍ଗରଂ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି- ସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଲଭେଚ୍ଛର୍ମ ତଦା ସୁତୋ ମେ। ନୋ ଚେତ୍କୁରୂନ୍ସଞ୍ଜଯ ନିର୍ଦହେତା- ମିନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ଦୈତ୍ଯସେନାଂ ଯଥୈଵ
ମୋ ପୁଅ ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିବାକୁ ଯାଏନାହିଁ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଢାଳ ନେବା ଉଚିତ୍। ନହେଲେ, ସଞ୍ଜୟ, ଯଦି ସେ କୌରବମାନେଂକୁ ଜଳାଇ ଦେଇପାରିବ ନାହିଁ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଯେପରି ଦାନବ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, ସେପରି ହେବ।
ମତେ ହି ମେ ଶକ୍ରସମୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ ସନାତନୋ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଃ। ଧର୍ମାରାମୋ ହ୍ରୀନିଷେଵସ୍ତରସ୍ଵୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଃ ପାଣ୍ଡଵୋଽଜାତଶତ୍ରୁଃ
ମୋ ମନେ ଦନଞ୍ଜୟ ଶକ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଅମର ବୀର ବିଷ୍ଣୁ। ଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ ଓ ଦ୍ରୁତ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ ଅଜାତଶତ୍ରୁ।
ଦୁର୍ଯୋଧନେନ ନିକୃତୋ ମନସ୍ଵୀ ନୋ ଚେତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପ୍ରଦହେଦ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ । ନାହଂ ତଥା ହ୍ଯର୍ଜୁନାଦ୍ଵାସୁଦେଵା- ଦ୍ଭୀମାଦ୍ଵାଽହଂ ଯମଯୋର୍ଵା ବିଭେମି
ଯଦି ମନୋବଳୀୟ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଠକାଯିବା ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଂକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ଅର୍ଜୁନ, ବାସୁଦେବ, ଭୀମ କିମ୍ବା ଯମପୁତ୍ରମାନେଂକୁ ଭୟ କରେନି।
ଯଥା ରାଜ୍ଞଃ କ୍ରୋଧଦୀପ୍ତସ୍ଯ ସୂତ ମନ୍ଯୋରହଂ ଭୀତତରଃ ସଦୈଵ । ମହାତପା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଯୁକ୍ତଃ ସଙ୍କଲ୍ପୋଽଯଂ ମାନସସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧ୍ଯେତ୍
ଯେପରି ରାଜାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖି ମୁଁ ସଦା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ସେପରି ମହାତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ମନୋବଳ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳିବ।
ତସ୍ଯ କ୍ରୋଧଂ ସଞ୍ଜଯାହଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ଥାନେ ଜାନନ୍ଭୃଶମସ୍ମ୍ଯଦ୍ଯ ଭୀତଃ। ସ ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରହିତୋ ରଥେନ ପାଞ୍ଚାଲରାଜସ୍ଯ ଚମୂନିଵେଶନମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଦେଖି ଆଜି ମୁଁ ବହୁତ ଭୟଭୀତ, କାରଣ ଏହା ଯଥାଯଥିକ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ଚଢ଼ି ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ଶିବିରକୁ ଯାଅ।
ଅଜାତଶତ୍ରୁଂ କୁଶଲଂ ସ୍ମ ପୃଚ୍ଛେଃ ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତଂ ଵଦେସ୍ତ୍ଵମ୍। ଜନାର୍ଦନଂ ଚାପି ସମେତ୍ଯ ତାତ ମହାମାତ୍ରଂ ଵୀର୍ଯଵତାମୁଦାରମ୍
ତୁମେ ପୁନିପୁନି ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କଥାହେବା। ଏବଂ, ପ୍ରିୟ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମିଳି, ସେଉଁଠି ମହାମନ୍ତ୍ରୀ, ବଳବାନ୍ମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧନ କର।
ଅନାମଯଂ ମଦ୍ଵଚନେନ ପୃଚ୍ଛେ- ର୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ଶାନ୍ତିମୀପ୍ସୁଃ । ନ ତସ୍ଯ କିଂଚିଦ୍ଵଚନଂ ନ କୁର୍ଯାତ୍ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ସୂତ
ମୋ ପକ୍ଷରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କର, କହିବା ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେଂ ସହିତ ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଛନ୍ତି। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବେ ନାହାନ୍ତି, ହେ ସୂତ।
ପ୍ରିଯଶ୍ଚୈଷାମାତ୍ମସମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣୋ ଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚୈଷାଂ କର୍ମଣି ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତଃ । ସମାନୀତାନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସୃଞ୍ଜଯାଂଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନଂ ଯୁଯୁଧାନଂ ଵିରାଟମ୍
କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ପରି ଆତ୍ମୀୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ। ସେ ପାଣ୍ଡବ, ସୃଞ୍ଜୟ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଯୁୟୁଧାନ ଓ ବିରାଟଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।
ନ ମୂର୍ଚ୍ଛଯେଦ୍ଯନ୍ନ ଚ ଯୁଦ୍ଧହେତୁଃ
ସେ କେବେ ଅଚେତନ ହେବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଯୁଦ୍ଧର କାରଣ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ସଞ୍ଜଯଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ଯଯୌ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ପାଣ୍ଡଵାନମିତୌଜସଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସଞ୍ଜୟ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେଂକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ସ ତୁ ରାଜାନମାସାଦ୍ଯ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍ । ଅଭିଵାଦ୍ଯ ତତଃ ପୂର୍ଵଂ ସୂତପୁତ୍ରୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ସେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ପ୍ରଥମେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, ତାପରେ ସୂତପୁତ୍ର ସଞ୍ଜୟ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଗଵଲ୍ଗଣିଃ ସଞ୍ଜଯଃ ସୂତସୂନୁ- ରଜାତଶତ୍ରୁମଵଦତ୍ପ୍ରତୀତଃ। ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ରାଜଂସ୍ତ୍ଵାମରୋଗଂ ପ୍ରପଶ୍ଯେ ସହାଯଵନ୍ତଂ ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରକଲ୍ପମ୍
ଗାବଲ୍ଗଣି ସଞ୍ଜୟ, ସୂତପୁତ୍ର, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଓ ସହଯୋଗୀମାନେଂ ସହିତ ଦେଖି ପାରିଲି, ଆପଣ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।'
ଅନାମଯଂ ପୃଚ୍ଛତି ତ୍ଵାମ୍ବିକେଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ । କଚ୍ଚିଦ୍ଭୀମଃ କୁଶଲୀ ପାଣ୍ଡଵାଗ୍ର୍ଯୋ ଧନଞ୍ଜଯସ୍ତୌ ଚ ମାଦ୍ରୀତନୂଜୌ
ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର, ବୟସ୍କ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଆପଣଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି। ଭୀମ, ପାଣ୍ଡବମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ସୁସ୍ଥ କି ନାହିଁ?
କଚ୍ଚିତ୍କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ ରାଜପୁତ୍ରୀ ସତ୍ଯଵ୍ରତା ଵୀରପତ୍ନୀ ସୁପୁତ୍ରା। ମନସ୍ଵିନୀ ଯତ୍ର ଚ ଵାଞ୍ଛସି ତ୍ଵ- ମିଷ୍ଟାନ୍କାମାନ୍ଭାରତ ସ୍ଵସ୍ତିକାମଃ
କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ, ରାଜକୁମାରୀ, ସତ୍ୟବ୍ରତା, ବୀରଙ୍କ ଜନନୀ, ଉତ୍ତମ ପୁଅମାନେଂକ ମା, ସେ ସୁସ୍ଥ କି? ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଭାରତ, ସେଠି ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରେ।
ଗାଵଲ୍ଗଣେ ସଞ୍ଜଯ ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ପ୍ରୀତାତ୍ମାଽହଂ ତ୍ଵାଽଭିନନ୍ଦାମି ସୂତ। ଅନାମଯଂ ପ୍ରତିମାନେ ତଵାହଂ ସହାନୁଜୈଃ କୁଶଲୀ ଚାସ୍ମି ଵିଦ୍ଵନ୍
ହେ ଗାବଲ୍ଗଣି ସଞ୍ଜୟ, ତୁମକୁ ସ୍ବାଗତ। ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କରେ, ସୂତ। ମୋ ସୁସ୍ଥତା ତୁମକୁ ଜଣାଉଛି, ଭାଇମାନେଂ ସହିତ ମୁଁ ସୁସ୍ଥ ଅଛି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଚିରାଦିଦଂ କୁଶଲଂ ଭାରତସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜ୍ଞଃ କୁରୁଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ସୂତ। ମନ୍ଯେ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦୃଷ୍ଟମହଂ ନରେନ୍ଦ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତ୍ଵାଂ ସଞ୍ଜଯ ପ୍ରୀତିଯୋଗାତ୍
ଦୀର୍ଘଦିନ ପରେ ଭାରତର ପୁରୁଣା ରାଜାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ଶୁଣି, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେପରି ନିଜେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଛି। ତୁମକୁ ଦେଖି, ସଞ୍ଜୟ, ମୋର ମନେ ଆନନ୍ଦ ହେଉଛି।
ପିତାମହୋ ନଃ ସ୍ଥଵିରୋ ମନସ୍ଵୀ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଧର୍ମୋପପନ୍ନଃ। ସକୌରଵ୍ଯଃ କୁଶଲୀ ତାତ ଭୀଷ୍ମୋ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଵୃତ୍ତିରସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କଚ୍ଚିତ୍
ଆମ ପିତାମହ, ବୟସ୍କ ଓ ମନୋବଳୀୟ, ମହାଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ କୌରବମାନେଂ ସହିତ ଭୀଷ୍ମ ସୁସ୍ଥ କି, ପ୍ରିୟ? ସେଁଠି ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ପୂର୍ବପରି ଅଛି କି?
କଚ୍ଚିଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସପୁତ୍ରୋ ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯଃ କୁଶଲୀ ମହାତ୍ମା। ମହାରାଜୋ ବାହ୍ଲିକଃ ପ୍ରାତିପେଯଃ କଚ୍ଚିଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁଶଲୀ ସୂତପୁତ୍ର
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ବଂଶର ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ସେ ସୁସ୍ଥ କି? ପ୍ରତୀପଙ୍କ ପୁଅ, ମହାରାଜା ବାହ୍ଲିକ ସୁସ୍ଥ କି? ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂତପୁତ୍ର ସୁସ୍ଥ କି?
ସ ସୋମଦତ୍ତଃ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚି- ଦ୍ଭୂରିଶ୍ରଵାଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧଃ ଶଲଶ୍ଚ। ଦ୍ରୋଣଃ ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ କୃପଶ୍ଚ ଵିପ୍ରୋ ମହେଷ୍ଵାସାଃ କଚ୍ଚିଦେତେଽପ୍ଯରୋଗାଃ
ପ୍ରିୟ, ସୋମଦତ୍ତ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି କି? ସତ୍ୟବାନ ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶଳ ଏବଂ ଡ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃପା, ଏହି ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ଓ ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି କି?
ସର୍ଵେ କୁରୁଭ୍ଯଃ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ସଞ୍ଜଯ ଧନୁର୍ଧରା ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଧାନାଃ । ମହାପ୍ରଜ୍ଞାଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଵଦାତା ଧନୁର୍ଭୃତାଂ ମୁଖ୍ଯତମାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ, ସେମାନେ କି ଏଉଁଯାଁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌରବମାନେ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି?
କଚ୍ଚିନ୍ମାନଂ ତାତ ଲଭନ୍ତ ଏତେ ଧନୁର୍ଭୃତଃ କଚିଦେତେଽପ୍ଯରୋଗାଃ। ଯେଷାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ନିଵସତି ଦର୍ଶନୀଯୋ ମହେଷ୍ଵାସଃ ଶୀଲଵାନ୍ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଃ
ପ୍ରିୟ, ଏହି ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ କି ଏଉଁଯାଁ ଦିନ ସମ୍ମାନ ଓ ସୁସ୍ଥତା ଭୋଗୁଛନ୍ତି? ଯାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଶୀଳବାନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ କି ନିରାପଦ ଅଛନ୍ତି?
ଵୈଶ୍ଯାପୁତ୍ରଃ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚିତ୍ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୋ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଯୁଯୁତ୍ସୁଃ । କର୍ଣୋ ମାନୀ କୁଶଲୀ ତାତ କଚ୍ଚିତ୍ ସୁଯୋଧନୋ ଯସ୍ଯ ମନ୍ଦୋ ଵିଧେଯଃ
ପ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ପୁଅ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ରାଜପୁତ୍ର ଯୁୟୁତ୍ସୁ କି ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି? ଏବଂ ଅହଂକାରୀ କର୍ଣ୍ଣ କି ଭଲ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମୂର୍ଖ ସୁୟୋଧନ ସଦା ଶୁଣେ?