କିରୀଟି ବଲଵାନ୍ପାର୍ଥଃ କୃତାସ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ମହାରଥଃ । କୋ ହି ପାଣ୍ଡୁସୁତଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଵିଷହେତ ଧନଞ୍ଜଯମ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ମୁକୁଟଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶସ୍ତ୍ରଚତୁର ଓ ମହାରଥୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କିଏ ସହିପାରିବ?
ଅପି ଵଜ୍ରଧରଃ ସାକ୍ଷାତ୍କିମୁତାନ୍ଯେ ଧନୁର୍ଭୃତଃ । ତ୍ରଯାଣାମପି ଲୋକାନାଂ ସମର୍ଥ ଇତି ମେ ମତିଃ
ଏକଥା କହିବାକୁ ହେଲେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ତ କଥା ହେଲା ଦୂର। ମୋ ମତରେ, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ।
ଭୀଷ୍ମେ ବ୍ରୁଵତି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଧୃଷ୍ଟମାକ୍ଷିପ୍ଯ ମନ୍ଯୁନା। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସମାଲୋକ୍ଯ କର୍ଣୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଭୀଷ୍ମ ଏହି କଥା କହିବା ସମୟରେ, କର୍ଣ୍ଣ କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସାହସିକ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ନ ତତ୍ରାଵିଦିତଂ ବ୍ରହ୍ମଁଲ୍ଲୋକେ ଭୂତେନ କେନଚିତ୍ । ପୁନରୁକ୍ତେନ କିଂ ତେନ ଭାଷିତେନ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏଠି କାହା ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏହି କଥାକୁ ପୁନିପୁନି କହିବାର କଣ ଦରକାର?
ଦୁର୍ଯୋଧନାର୍ଥେ ଶକୁନିର୍ଦ୍ଯୂତେ ନିର୍ଜିତଵାନ୍ପୁରା । ସମଯେନ ଗତୋଽରଣ୍ଯଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପାଇଁ, ଶକୁନି ଏକଥା ସମୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦ୍ୟୁତରେ ହରାଇଥିଲେ; ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ସ ତଂ ସମଯମାଶ୍ରିତ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ନେଚ୍ଛତି ପୈତୃକମ୍। ବଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ମତ୍ସ୍ଯାନାଂ ପାଞ୍ଚାଲାନାଂ ଚ ମୂର୍ଖଵତ୍
ସେଇ ଚୁକ୍ତି ଧରି, ସେ ନିଜ ପୈତୃକ ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖ ସଦୃଶ, ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେର ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରୁଛନ୍ତି।
ଦୁର୍ଯୋଧନୋ ଭଯାଦ୍ଵିଦ୍ଵନ୍ନ ଦଦ୍ଯାତ୍ପାଦମନ୍ତତଃ। ଧର୍ମତସ୍ତୁ ମହୀଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ଛତ୍ରଵେଽପି ଚ
ବିଦ୍ୱାନ୍, ଭୟରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଏକ ପଦ ମାଟି ମଧ୍ୟ ଦେବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଶତ୍ରୁକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ।
ଯଦି କାଙ୍କ୍ଷନ୍ତି ତେ ରାଜ୍ଯଂ ପିତୃପୈତାମହଂ ପୁନଃ । ଯଥାପ୍ରତିଜ୍ଞଂ କାଲଂ ତଂ ଚରନ୍ତୁ ଵନମାଶ୍ରିତାଃ
ଯଦି ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ବାପା ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ସେଇ ସମୟ ଅରଣ୍ୟରେ କାଟନ୍ତୁ।
ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯାଙ୍କେ ଵର୍ତନ୍ତାମକୁତୋଭଯାଃ । ଅଧାର୍ମିକୀଂ ତୁ ମା ବୁଦ୍ଧିଂ ମୌର୍ଖ୍ଯାତ୍କୁର୍ଵନ୍ତୁ କେଵଲାତ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଦୟାରେ ଭୟ ଛାଡି ରୁହନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ କେବଳ ମୂର୍ଖତାରେ ଅଧର୍ମ ଭାବନା କରିବେ ନାହିଁ।
ଅଥ ତେ ଧର୍ମମୁତ୍ସୃତ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧମିଚ୍ଛନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଆସାଦ୍ଯେମାନ୍କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ସ୍ମରିଷ୍ଯନ୍ତି ଵଚୋ ମମ
ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧର୍ମକୁ ଛାଡି ଯୁଦ୍ଧ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସହିତ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେବା ପରେ, ମୋର କଥା ସ୍ମରଣ କରିବେ।
କିଂ ନୁ ରାଧେଯ ଵାଚା ତେ କର୍ମ ତତ୍ସ୍ମର୍ତୁମର୍ହସି। ଏକ ଏଵ ଯଦା ପାର୍ଥଃ ଷଡ୍ରଥାଞ୍ଜିତଵାନ୍ଯୁଧି
ରାଧାନନ୍ଦନ, ତୁମ କଥାର କଣ ଦରକାର? ଯେଉଁ ସମୟରେ ପାର୍ଥ ଏକା ଯୁଦ୍ଧରେ ଛଅ ରଥୀଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ସେ କାମକୁ ମନେ ପକାଅ।
ଵିରାଟନଗରେ ଧୀରଃ କିଂ ତ୍ଵଂ ତତ୍ରୈଵ ନାଗତଃ'। ବହୁଶୋ ଜୀଯମାନସ୍ଯ କର୍ମ ଦୃଷ୍ଟଂ ତଦୈଵ ତେ
ବିରାଟନଗରରେ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସେଠି ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଲେ ନାହିଁ? ସେଠି ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ହାରିଥିବା କାମ ଦେଖିଛ।
ନ ଚେଦେଵଂ କରିଷ୍ଯାମୋ ଯଦଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽବ୍ରଵୀତ୍। ଧ୍ରୁଵଂ ଯୁଧି ହତାସ୍ତେନ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମ ପାଂସୁକାନ୍
ଯଦି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ସେହିପରି କାମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିଯିବା ପରେ ଆମେ ମାଟି ଖାଇବାକୁ ପଡିବ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ତତୋ ଭୀଷ୍ମମନୁମାନ୍ଯ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ। ଅଵଭର୍ତ୍ସ୍ଯ ଚ ରାଧେଯମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହ ଏକମତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ମଦ୍ଧିତଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ଭୀଷ୍ମଃ ଶାନ୍ତନଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ହିତଂ ଚୈଵ ସର୍ଵସ୍ଯ ଜଗତସ୍ତଥା
ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଯେଉଁ କଥା କହିଛନ୍ତି, ସେଟି ଆମ ପାଇଁ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ହେଉଛି।
ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ତୁ ପାର୍ଥେଭ୍ଯଃ ପ୍ରେଷଯିଷ୍ଯାମି ସଞ୍ଜଯମ୍ । ସ ଭଵାନ୍ପ୍ରତିଯାତ୍ଵଦ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାନେଵ ମାଚିରମ୍
ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଭାବି ଦେଖିବି, ତାପରେ ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇବି। ସେ ଆଜି ଦେରି ନକରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସନ୍ତୁ।
ସ ତଂ ସତ୍କୃତ୍ଯ କୌରଵ୍ଯଃ ପ୍ରେଷଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ । ସଭାମଧ୍ଯେ ସମାହୂଯ ସଞ୍ଜଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ କୌରବ ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରି, ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ସଭା ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତାନାହୁଃ ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରା- ନୁପପ୍ଲଵ୍ଯେ ତାନ୍ଵିଜାନୀହି ଗତ୍ଵା। ଅଜାତଶତ୍ରୁଂ ଚ ସଭାଜଯେଥା ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵନାଦ୍ଗ୍ରାମମୁପସ୍ଥିତସ୍ତ୍ଵମ୍
ସଞ୍ଜୟ, କୁହାଯାଉଛି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଉପପ୍ଲବ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି—ତୁମେ ଯାଇ ସେମାନେ ଆସିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ଦେଖ। ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ସହିତ, ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଗାଁକୁ ଆସିଥିବାରେ ଖୁସି ହେଉ।
ସର୍ଵାନ୍ଵଦେଃ ସଞ୍ଜଯ ସ୍ଵସ୍ତିମନ୍ତଃ କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ଵାସମତଦର୍ହା ନିରୁଷ୍ଯ। ତେଷାଂ ଶାନ୍ତିର୍ଵିଦ୍ଯତେଽସ୍ମାସୁ ଶୀଘ୍ରଂ ମିଥ୍ଯାପେତାନାମୁପକାରିଣାଂ ସତାମ୍
ସଞ୍ଜୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କର। ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଛନ୍ତି, ସେଠି ସେମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଯଦି ଆମ ଓ ସେହି ସତ୍ୟବାନ, ଉପକାରୀ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଭୋଗିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଶୀଘ୍ର ହେବ।
ନାହଂ କ୍ଵଚିତ୍ସଞ୍ଜଯ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମିଥ୍ଯାଵୃତ୍ତିଂ କାଂଚନ ଜାତ୍ଵପଶ୍ଯମ୍। ସର୍ଵାଂ ଶ୍ରିଯଂ ହ୍ଯାତ୍ମଵୀର୍ଯେଣ ଲବ୍ଧାଂ ପର୍ଯାକାର୍ଷୁଃ ପାଣ୍ଡଵା ମହ୍ଯମେଵ
ସଞ୍ଜୟ, କେବେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ ଦେଖିନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରୟାସରେ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ସେଇ ସମ୍ମାନକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଦୋଷଂ ହ୍ଯେଷାଂ ନାଧ୍ଯଗଚ୍ଛଂ ପରୀଚ୍ଛ- ନ୍ସୂକ୍ଷ୍ମଂ କଂଚିଦ୍ଯେନ ଗର୍ହେଯ ପାର୍ଥାନ୍। ଧର୍ମାର୍ଥାଭ୍ଯାଂ କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ତି ନିତ୍ଯଂ ସୁଖପ୍ରିଯେ ନାନୁରୁଧ୍ଯନ୍ତି କାମାତ୍
ମୁଁ ସତର୍କ ହୋଇ ଦେଖିଲି, ତଥାପି ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି କୌଣସି ଦୋଷ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିପାରିବି। ସେମାନେ ସଦା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଇଚ୍ଛାବଶତଃ ସୁଖ ପଛରେ ଲାଗନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧର୍ମଂ ଶୀତଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସେ ତଥୈଵ ନିଦ୍ରାଂ ତନ୍ଦ୍ରୀଂ କ୍ରୋଧହର୍ଷୌ ପ୍ରମାଦମ୍। ଧୃତ୍ଯା ଚୈଵ ପ୍ରଜ୍ଞଯା ଚାଭିଭୂଯ ଧର୍ମାର୍ଥଯୋଗାନ୍ପ୍ରଯତନ୍ତି ପାର୍ଥାଃ
ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ଧୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଶୀତ, ଭୋକ, ତିଆସ, ଘୁମ, ଅଳସ୍ୟ, କ୍ରୋଧ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅବଧାନହୀନତାକୁ ଜୟ କରି, ସଦା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ଏକତା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି।
ର୍ଦୁର୍ଯୋଧନାତ୍କ୍ଷୁଦ୍ରତରାଚ୍ଚ କର୍ଣାତ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ, କର୍ଣ୍ଣ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ନିମ୍ନ।
ପୁତ୍ରୋ ମହ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ଜଗାମ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ସଞ୍ଜଯ ରାଗବୁଦ୍ଧିଃ।' ତେଷାଂ ହୀମୌ ହୀନସୁଖପ୍ରିଯାଣାଂ ମହାତ୍ମନାଂ ସଂଜନଯତୋ ହି ତେଜଃ
ମୋ ପୁଅ ଦୁର୍ୟୋଧନ, ସଞ୍ଜୟ, ରାଗରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିରେ ପଡ଼ିଯାଇଛି। ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ତେଜ ଏଭଳି ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଉଛି।
ଉତ୍ଥାନଵୀର୍ଯଃ ସୁଖମେଧମାନୋ ଦୁର୍ଯୋଧଃ ସୁକୃତଂ ମନ୍ଯତେ ତତ୍। ତେଷାଂ ଭାଗଂ ଯଚ୍ଚ ମନ୍ଯେତ ବାଲଃ ଶକ୍ଯଂ ହର୍ତୁଂ ଜୀଵତାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାମ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ ଭାବୁଛି ଯେ ସେ ଦକ୍ଷ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ଉପାର୍ଜିତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରୁଛି। କିନ୍ତୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ୍ତ, ତାଙ୍କର ଅଂଶ କୌଣସି ଶିଶୁ ଭିତରୁ ମଧ୍ୟ ଛିନି ନେଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାର୍ଜୁନଃ ପଦଵୀଂ କେଶଵଶ୍ଚ ଵୃକୋଦରଃ ସାତ୍ଯକୋଽଜାତଶତ୍ରୋଃ । ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରୌ ସୃଞ୍ଜଯାଶ୍ଚାପି ଯାନ୍ତି ପୁରା ଯୁଦ୍ଧାତ୍ସାଧୁ ତସ୍ଯ ପ୍ରଦାନମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପଥରେ ଅର୍ଜୁନ, କେଶବ, ଭୀମ, ସାତ୍ୟକି, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ଶୃଞ୍ଜୟମାନେ ଚାଲନ୍ତି—ଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସେହି ଦେବା ଉଚିତ।
ସହ୍ଯେଵୈକଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଵ୍ଯସାଚୀ ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵା ପ୍ରଣୁଦେଦ୍ରଥସ୍ଥଃ। ତଥା ଜିଷ୍ଣୁଃ କେଶଵୋଽପ୍ଯପ୍ରଧୃଷ୍ଯୋ ଲୋକତ୍ରଯସ୍ଯାଧିପତିର୍ମହାତ୍ମା
ଏକାକି ଅର୍ଜୁନ, ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ଧନୁର୍ଧରୀ, ରଥ ଉପରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧରି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଜୟ କରିପାରିବେ। ଏଭଳି ଜିଷ୍ଣୁ—କୃଷ୍ଣ—ତିନି ଲୋକର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ଅଜୟ ମହାତ୍ମା।
ତିଷ୍ଠେତ କସ୍ତସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଃ ପୁରସ୍ତା- ଦ୍ଯଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵରେଣ୍ଯ ଏକଃ। ପର୍ଜନ୍ଯଘୋଷାନ୍ପ୍ରଵପଞ୍ଶରୌଘା- ନ୍ପତଙ୍ଗସଙ୍ଘାନିଵ ଶୀଘ୍ରଵେଗାନ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କିଏ ଦଢ଼ି ରହିପାରିବ? ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ବାଣର ଝଡ଼ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସେ ତୀବ୍ର ବେଗରେ ପୋକାମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ଭଳି ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ଦିଶଂ ହ୍ଯୁଦୀଚୀମପି ଚୋତ୍ତରାନ୍କୁରୂନ୍ ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵୈକରଥୋ ଜିଗାଯ। ଧନଂ ଚୈପାମାହରତ୍ସଵ୍ଯସାଚୀ ସେନାନୁଗାନ୍ଦ୍ରଵିଡାଂଶ୍ଚୈଵ ଚକ୍ରେ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଉତ୍ତର କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ଗାଣ୍ଡୀବ ଧରିଥିବା ଏକମାତ୍ର ରଥୀ ଜୟ କରିଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଧନ, ସେନା ଓ ଦ୍ରାବିଡ ରାଜାମାନେ ଆଣିଥିଲେ।
ଯଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାନ୍ଖାଣ୍ଡଵେ ସଵ୍ଯସାଚୀ ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵା ପ୍ରଜିଗାଯ ସେନ୍ଦ୍ରାନ୍। ଉପାହରତ୍ପାଣ୍ଡଵୋ ଜାତଵେଦସେ ଯଶୋ ମାନଂ ଵର୍ଧଯନ୍ପାଣ୍ଡଵାନାମ୍
ଅର୍ଜୁନ, ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ଧନୁର୍ଧରୀ, ଖାଣ୍ଡବବନରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ଜାତବେଦସ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ, ଏହାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯଶ ଓ ସମ୍ମାନ ବଢ଼ିଗଲା।