ତତଃ ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତ୍ର ଅଙ୍ଗିରାଃ ସମଦୃଶ୍ଯତ। ଅଥର୍ଵଵେଦମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଂ ସମପୂଜଯତ୍
ତାପରେ, ଭଗବାନ ଅଙ୍ଗିରା ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ଅଥର୍ବବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ତତସ୍ତୁ ଭଗଵାନିନ୍ଦ୍ରଃ ସଂହୃଷ୍ଟଃ ସମପଦ୍ଯତ। ଵରଂ ଚ ପ୍ରଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଅଥର୍ଵାଙ୍ଗିରସେ ତଦା
ତାପରେ, ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଅତି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ଅଥର୍ବାଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଅଥର୍ଵାଙ୍ଗିରସଂ ନାମ ଵେଦେଽସ୍ମିନ୍ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି। ଉଦାହରଣମେତଦ୍ଧି ଯଜ୍ଞଭାଗଂ ଚ ଲପ୍ସ୍ଯସେ
ଏହି ବେଦରେ ଅଥର୍ବାଙ୍ଗିରସ ନାମକ ଏକ ଅଂଶ ରହିବ; ଏହା ଏକ ଉଦାହରଣ, ଏବଂ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ମିଳିବ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭଗଵାନଥର୍ଵାଙ୍ଗିରସଂ ତଦା। ଵ୍ଯସର୍ଜଯନ୍ମହାରାଜ ଦେଵରାଜଃ ଶତକ୍ରତୁଃ
ସେତେବେଳେ ଭଗବତ ଅଥର୍ବାଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଶତକ୍ରତୁ ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ, ମହାରାଜ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତ୍ରିଦଶାନୃଷୀଂଶ୍ଚାପି ତପୋଧନାନ୍। ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରମୁଦିତୋ ରାଜନ୍ଧର୍ମେଣାପାଲଯତ୍ପ୍ରଜାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଆଦର କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଖୁସି ହେଇ, ରାଜା, ଧର୍ମରେ ଅନୁସାରି ଜନମାନେଙ୍କୁ ଶାସନ କଲେ।
ଏଵଂ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତମିନ୍ଦ୍ରେଣ ସହ ଭାର୍ଯଯା। ଅଜ୍ଞାତଵାସଶ୍ଚ କୃତଃ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଵଧକାଙ୍କ୍ଷଯା
ଏଭଳି ଭାବରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ।
ନାତ୍ର ମନ୍ଯୁସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯୋ ଯତ୍କ୍ଲିଷ୍ଟୋଽସି ମହାଵନେ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ସହ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏଠି ତୁମେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମହାବନରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ତୁମ ମହାତ୍ମା ଭାଇମାନେ ସହିତ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିଲେ ବି।
ଏଵଂ ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଭାରତ। ଵୃତ୍ରଂ ହତ୍ଵା ଯଥା ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶକ୍ରଃ କୌରଵନନ୍ଦନ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଇବ, ଭାରତ, ଯେପରି ଶକ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ମାରି ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଫେରିଥିଲେ, କୌରବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ।
ଦୁରାଚାରଶ୍ଚ ନହୁଷୋ ବ୍ରହ୍ଵଦ୍ଵିଟ୍ ପାପଚେତନଃ। ଅଗସ୍ତ୍ଯଶାପାଭିହତୋ ଵିନଷ୍ଟଃ ଶାଶ୍ଵତୀଃ ସମାଃ
ନହୁଷ, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣବିରୋଧୀ ଓ ପାପ ମନ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ଶାପରେ ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଏଵଂ ତଵ ଦୁରାତ୍ମାନଃ ଶତ୍ରଵଃ ଶତ୍ରୁସୂଦନ । କ୍ଷିପ୍ରଂ ନାଶଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି କର୍ଣଦୁର୍ଯୋଧନାଦଯଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ତୁମ ଦୁଷ୍ଟମନ ଶତ୍ରୁମାନେ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ।
ତତଃ ସାଗରପର୍ଯନ୍ତାଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମେଦିନୀମିମାମ୍। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଵୀର ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଚ ସହାନଯା
ତାପରେ ତୁମେ ଭାଇମାନେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପଭୋଗ କରିବେ, ବୀର।
ଉପାଖ୍ଯାନମିଦଂ ଶକ୍ରଵିଜଯଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ । ରାଜ୍ଞା ଵ୍ଯୂଢେଷ୍ଵନୀକେଷୁ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଜଯମିଚ୍ଛତା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବିଜୟ ଉପାଖ୍ୟାନ, ବେଦ ଅନୁସାରେ, ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ସେନା ସଜାଇଥିବା ବେଳେ, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ସଂଶ୍ରାଵଯାମି ତ୍ଵାଂ ଵିଜଯଂ ଜଯତାଂ ଵର। ସଂସ୍ତୂଯମାନା ଵର୍ଧନ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତେଣୁ ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ ପଢ଼ାଉଛି, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ମହାତ୍ମାମାନେ ସ୍ତୁତିରେ ଶକ୍ତିବାନ୍ ହୁଅନ୍ତି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାମଭାଵୋଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମହାତ୍ମନାମ୍। ଦୁର୍ଯୋଧନାପରାଧେନ ଭୀମାର୍ଜୁନବଲେନ ଚ।। ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ସଂକ୍ଷଯୋ ଘୋରୋ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଚିରାଦିଵ
ଏହି ଅଟୁଟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ନାଶ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କର ଅପରାଧ ଓ ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା; ଶୀଘ୍ର ଏକ ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଆଖ୍ଯାନମିନ୍ଦ୍ରଵିଜଯଂ ଯ ଇଦଂ ନିଯତଃ ପଠେତ୍। ଧୂତପାପ୍ମା ଜିତସ୍ଵର୍ଗଃ ପରତ୍ରେହ ଚ ମୋଦତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ବିଜୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ନିୟମରେ ପଢ଼ିବେ, ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହେବ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିବେ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।
ନ ଚାରିଜଂ ଭଯଂ ତସ୍ଯ ନାପୁତ୍ରୋ ଵା ଭଵେନ୍ନରଃ। ନାପଦଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍କାଂଚିଦ୍ଦୀର୍ଘମାଯୁଶ୍ଚ ଵିନ୍ଦତି। ସର୍ଵତ୍ର ଦଯମାପ୍ନୋତି ନ କଦାଚିତ୍ପରାଜଯମ୍
ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ, ସନ୍ତାନ ନ ହେବା ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ; କୌଣସି ଅପଦ ଆସିବ ନାହିଁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳିବ, ସମସ୍ତଠାରେ ଦୟା ମିଳିବ, କେବେ ହାରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵମାଶ୍ଵାସିତୋ ରାଜା ଶଲ୍ଯେନ ଭରତର୍ଷଭ । ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵଚ୍ଛଲ୍ଯଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ
ଏଭଳି ଶଳ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ, ଭାରତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ନିୟମରେ ଶଳ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଶଲ୍ଯଵଚନଂ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହାବାହୁର୍ମଦ୍ରରାଜମିଦଂ ଵଚଃ
ଶଳ୍ୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବଳବାନ୍ ବାହୁ, ମଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଭଵାନ୍କର୍ଣସ୍ଯ ସାରଥ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ। ତତ୍ର ତେଜୋଵଧଃ କାର୍ଯଃ କର୍ଣସ୍ଯାର୍ଜୁନସଂସ୍ତଵୈଃ
ଆପଣ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ସାରଥି ହେବେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ସେଠି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଶକ୍ତି କମାଇବାକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଯଥା ମାଂ ସଂପ୍ରଭାଷସେ। ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି ଶକ୍ଷ୍ଯାମି ତତ୍କରିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତଵ
ମୁଁ ଠିକ୍ ଯେପରି ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି, ସେପରି କରିବି; ଏବଂ ଆଉ ଯାହା କିଛି ମୁଁ କରିପାରିବି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଆପଣ ପାଇଁ କରିବି।
ତତସ୍ତ୍ଵାମନ୍ତ୍ର୍ଯ କୌନ୍ତେଯାଞ୍ଛଲ୍ଯୋ ମଦ୍ରାଧିପସ୍ତଦା। ଜଗାମ ସବଲଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଦୁର୍ଯୋଧନମରିନ୍ଦମ
ତାପରେ କୌନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମଦ୍ର ରାଜା ଶାଲ୍ୟ ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ଧନ-ଦୌଳତ ସହିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଯୁଯୁଧାନସ୍ତତୋ ଵୀରଃ ସାତ୍ଵତାନାଂ ମହାରଥଃ। ମହତା ଚତୁରଙ୍ଗେଣ ବଲେନାଗାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ତାପରେ, ସାତ୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶୂର ଏବଂ ମହାରଥୀ ଯୁୟୁଧାନ ଚାରି ପ୍ରକାର ଦଳ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ନେଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ତସ୍ଯ ଯୋଧା ମହାଵୀର୍ଯା ନାନାଦେଶସମାଗତାଃ। ନାନାପ୍ରହରଣା ଵୀରାଃ ଶୋଭଯାଂଚକ୍ରିରେ ବଲମ୍
ତାଙ୍କ ସେନାର ବିର ଯୋଧାମାନେ, ନାନା ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ଶୂରମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ସେନାକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ।
ପରଶ୍ଵଥୈର୍ଭିଣ୍ଡିପାଲୈଃ ଶୂଲତୋମରମୁଦ୍ଗରୈଃ । ପରିଘୈର୍ଯଷ୍ଟିଭିଃ ପାଶୈଃ କରଵାଲୈଶ୍ଚ ନିର୍ମଲୈଃ
ପରଶୁ, ଗଦା, ଶୂଳ, ତୋମର, ମୁଦ୍ଗର, ଲୋହା ଦଣ୍ଡ, ଶଳା, ଦାଉ, ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ତଳୱାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ସେନା ସଜିଥିଲା।
ଖଙ୍ଗକାର୍ମୁକନିର୍ଯୂହୈଃ ଶରୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈରପି । ତୈଲଧୌତୈଃ ପ୍ରକାଶଦ୍ଭିସ୍ତଦଶୋଭତ ଵୈ ବଲମ୍
ତେଲରେ ମାଜିଥିବା ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର, ଧନୁ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅଣ୍ଡା ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେନା ଅତି ଚମକୁଥିଲା।
ତସ୍ଯ ମେଘପ୍ରକାଶସ୍ଯ ସୌଵର୍ଣୌଃ ଶୋଭିତସ୍ଯ ଚ। ବଭୂଵ ରୂପଂ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ମେଘସ୍ଯେଵ ସଵିଦ୍ଯୁତଃ
ସୁନା ମାଳା ଓ ଚମକୁଥିବା ଅଳଙ୍କାରରେ ଭାସ୍ୱର ହୋଇଥିବା ସେନାର ଆକାର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହିତ ମେଘ ଭଳି ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଥିଲା।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ତୁ ସା ସେନା ତଦା ଯୌଧିଷ୍ଠିରଂ ବଲମ୍। ପ୍ରଵିଶ୍ଯାନ୍ତର୍ଦଧେ ରାଜନ୍ସାଗରଂ କୁନଦୀ ଯଥା
ସେ ସେନା, ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଏମିତି ଲୁଚିଗଲା, ଯେପରି ଏକ ନଦୀ ସାଗରରେ ମିଶିଯାଏ।
ତଥୈଵାକ୍ଷୌହିଣୀଂ ଗୃହ୍ଯ ଚେଦୀନାମୃଷଭୋ ବଲୀ । ଧୃଷ୍ଟକେତୁରୁପାଗଚ୍ଚତ୍ପାଣ୍ଡଵାନମିତୌଜସଃ
ଏହିପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚେଦି ରାଜା ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ନେଇ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ମାଗଧଶ୍ଚ ଜଯତ୍ସେନୋ ଜାରାସନ୍ଧିର୍ମହାବଲଃ । ଅକ୍ଷୌହିଣ୍ଯୈଵ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ଧର୍ମରାଜମୁପାଗମତ୍
ମାଗଧ ରାଜା ଜୟତ୍ସେନ, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତା, ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ନେଇ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ତଥୈଵ ପାଣ୍ଡ୍ଯୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସାଗରାନୂପଵାସିଭିଃ। ଵୃତୋ ବହୁଵିଧୈର୍ଯୋଧୈର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମୁପାଗମତ୍
ଏହିପରି, ରାଜା ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ସାଗର ତୀରରେ ବସୁଥିବା ଅନେକ ଯୋଧାମାନେ ସହିତ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।