ଦେଵରାଜ ଜହି କ୍ରୋଧଂ ତ୍ଵଯି କ୍ରୁଦ୍ଧେ ଜଗଦ୍ଵିଭୋ। ତ୍ରସ୍ତଂ ସାସୁରଗନ୍ଧର୍ଵଂ ସକିଂନରମହୋରଗମ୍
ହେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା, ଆପଣ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ; ଆପଣ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ—ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ମହାନାଗମାନେ ସହିତ—ଭୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇଯାଏ।
ଜହି କ୍ରୋଧମିମଂ ସାଧୋ ନ କୁପ୍ଯନ୍ତି ଭଵଦ୍ଵିଧାଃ । ପରସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସା ଦେଵୀ ପ୍ରସୀଦସ୍ଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ହେ ମହାନ୍ତ; ଆପଣଙ୍କ ପରି ଲୋକେ କେବେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଦେବୀ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ; ଦୟା କରନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନିଵର୍ତଯ ମନଃ ପାପାତ୍ପରଦାରାଭିମର୍ଶନାତ୍। ଦେଵରାଜୋଽସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ପାଲଯ
ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଚାହିବା ପାପରୁ ମନକୁ ଫେରାନ୍ତୁ। ଆପଣ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା—ଆପଣଙ୍କ ଭଲ ହେଉ—ଧର୍ମରେ ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ନ ଜଗ୍ରାହ ତଦ୍ଵଚଃ କାମମୋହିତଃ । ଅଥ ଦେଵାନୁଵାଚେଦମିନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତି ସୁରାଧିପଃ
ଏଭଳି କହାଯିବା ସତ୍ୱେ, ଅତି ଆସକ୍ତିରେ ପଡ଼ି ନହୁଷ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅହଲ୍ଯା ଧର୍ଷିତା ପୂର୍ଵମୃଷିପତ୍ନୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ । ଜୀଵତୋ ଭର୍ତୁରିନ୍ଦ୍ରେଣ ସ ଵଃ କିଂ ନ ନିଵାରିତଃ
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ଋଷିଙ୍କ ଜନାନୀ ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅପମାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ?
ବହୂନି ଚ ନୃଶଂସାନି କୃତାନୀନ୍ଦ୍ରେଣ ଵୈ ପୁରା । ଵୈଧର୍ମ୍ଯାଣ୍ଯୁପଧାଶ୍ଚୈଵ ସ ଵଃ କିଂ ନ ନିଵାରିତଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନେକ ନିର୍ଦୟ ଓ ଅଧର୍ମ କାମ କରିଥିଲେ, ଅନେକ ଚତୁରତା ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ?
ଉପତିଷ୍ଠତୁ ଦେଵୀ ମାମେତଦସ୍ଯା ହିତଂ ପରମ୍। ଯୁଷ୍ମାକଂ ଚ ସଦା ଦେଵାଃ ଶିଵମେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦେବୀ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭଲ ହେବ, ଆଉ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭଲ ହେବ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାନଯିଷ୍ଯାମୋ ଯଥେଚ୍ଛସି ଦିଵସ୍ପତେ। ଜହି କ୍ରୋଧମିମଂ ଵୀର ପ୍ରୀତୋ ଭଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ଦିବସ୍ପତି, ଆପଣ ଯେପରି ଚାହାନ୍ତି, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆଣିଦେବୁ। ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ହେ ବୀର; ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ତଦା ଦେଵା ଋଷିଭିଃ ସହ ଭାରତ। ତଗ୍ମୁର୍ବୃହସ୍ପତିଂ ଵକ୍ତୁମିନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଚାଶୁଭଂ ଵଚଃ
ଏଭଳି କହି ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ହେ ଭାରତ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଅଶୁଭ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ କହିବାକୁ ଗଲେ।
ଜାନୀମଃ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତାମିନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ତଵ ଵେଶ୍ମନି। ଦତ୍ତାଭଯାଂ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଦେଵର୍ଷିସତ୍ତମ
ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ଯେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି; ଆପଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ନିରାପଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଦେବଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତେ ତ୍ଵାଂ ଦେଵାଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ମହାଦ୍ଯୁତେ । ପ୍ରସାଦଯନ୍ତି ଚେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନହୁଷାଯ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି: ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନହୁଷଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଵିଶିଷ୍ଟୋ ନହୁଷୋ ଦେଵରାଜୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ । ଵୃଣୋତ୍ଵିମଂ ଵରାରୋହା ଭର୍ତୃତ୍ଵେ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ନହୁଷ, ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହି ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା ମହିଳା ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ସା ଦେଵୀ ବାଷ୍ପମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ସସ୍ଵନମ୍ । ଉଵାଚ ରୁଦତୀ ଦୀନା ବୃହସ୍ପତିମିଦଂ ଵଚଃ
ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ଦେବୀ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଲୁହ ଛାଡ଼ି, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନାହମିଚ୍ଛାମି ନହୁଷଂ ପତିଂ ଦେଵର୍ଷିସତ୍ତମ। ଶରଣାଗତାସ୍ମି ତେ ବ୍ରହଂସ୍ତ୍ରାଯସ୍ଵ ମହତୋ ଭଯାତ୍
ମୁଁ ନହୁଷଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ହେ ଦେବଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏହି ଭୟରୁ ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମତେଜସ୍ୱାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶରଣାଗତଂ ନ ତ୍ଯଜେଯମିନ୍ଦ୍ରାଣି ମମ ନିଶ୍ଚଯଃ। ଧର୍ମଜ୍ଞାଂ ସତ୍ଯଶୀଲାଂ ଚ ନ ତ୍ଯଜେଯମନିନ୍ଦିତେ
ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଜଣେକୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ; ଏହା ମୋର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ। ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା, ସତ୍ୟ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣେକୁ ମୁଁ କେବେ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, ହେ ନିର୍ମଳା।
ନାକାର୍ଯଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସନ୍ଵିଶେଷତଃ । ଶ୍ରୁତଧର୍ମା ସତ୍ଯଶୀଲୋ ଜାନନ୍ଧର୍ମାନୁଶାସନମ୍
ମୁଁ ଅନୁଚିତ କାମ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ବିଶେଷ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିବା ସ୍ଥିତିରେ। ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା, ସତ୍ୟ ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଧର୍ମ ଶିକ୍ଷା ବୁଝିଥିବା ଜଣେ ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନାହମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଵୈ ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ଅସ୍ମିଂଶ୍ଚାର୍ଥେ ପୁରା ଗୀତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଶ୍ରୂଯତାମିଦମ୍
ମୁଁ ଏହା କରିବି ନାହିଁ; ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବମାନେ, ତମେ ଯାଅ। ଏହି ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ଏକ ଗୀତିକା ଶୁଣ।
ନ ତସ୍ଯ ବୀଜଂ ରୋହତି ରୋହକାଲେ ନ ତସ୍ଯ ଵର୍ଷଂ ଵର୍ଷତି ଵର୍ଷକାଲେ। ଭୀତଂ ପ୍ରପନ୍ନଂ ପ୍ରଦଦାତି ଶତ୍ରଵେ ନ ସ ତ୍ରାତାରଂ ଲଭତେ ତ୍ରାଣମିଚ୍ଛନ୍
ଯେଉଁଥିରେ ଭୟରେ ପଡି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦିଏ, ତାଙ୍କର ବୀଜ ସମୟରେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏନାହିଁ, ବର୍ଷା ଋତୁରେ ବର୍ଷା ହୁଏନାହିଁ। ସେ ଭୟରେ ଯାହା ଦେଇଦିଏ, ଆପଣ ରକ୍ଷା ଚାହିଲେ ରକ୍ଷକ ମିଳେନାହିଁ।
ମୋଘମନ୍ନଂ ଵିନ୍ଦତି ଚାପ୍ଯଚେତାଃ ସ୍ଵର୍ଗାଲ୍ଲୋକାଦ୍ଧଶ୍ଯତି ନଷ୍ଟଚେଷ୍ଟଃ। ଭୀତଂ ପ୍ରପନ୍ନଂ ପ୍ରଦଦାତି ଯୋ ଵୈ ନ ତସ୍ଯ ହଵ୍ଯଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଦେଵାଃ
ଅବିଚାରୀ ଲୋକ ଅନ୍ନ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ; ଚେଷ୍ଟା ହରାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଏ। ଯେଉଁଥିରେ ଭୟରେ ପଡି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦିଏ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ପ୍ରମୀଯତେ ଚାସ୍ଯ ପ୍ରଜା ହ୍ଯକାଲେ ସଦା ଵିଵାସଂ ପିତରୋଽସ୍ଯ କୁର୍ଵତେ। ଭୀତଂ ପ୍ରପନ୍ନଂ ପ୍ରଦଦାତି ଶତ୍ରଵେ ସେନ୍ଦ୍ରା ଦେଵାଃ ପ୍ରହରନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଵଜ୍ରମ୍
ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ସମୟରୁ ପୂର୍ବରୁ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ପିତୃମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦେଶାନ୍ତର କରନ୍ତି। ଯେଉଁଥିରେ ଭୟରେ ପଡି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦିଏ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରନ୍ତି।
ଏତଦେଵଂ ଵିଜାନନ୍ଵୈ ନ ଦାସ୍ଯାମି ଶଚୀମିମାମ୍। ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଵିଶ୍ରୁତାଂ ଲୋକେ ଶକ୍ରସ୍ଯ ମହିଷୀଂ ପ୍ରିଯାଂ
ଏହି ସତ୍ୟ ଜାଣି, ମୁଁ ଏହି ଶଚୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରାଣୀ, ଦେବିନାହିଁ।
ଅସ୍ଯା ହିତଂ ଭଵେଦ୍ଯଚ୍ଚ ମମ ଚାପି ହିତଂ ଭଵେତ୍। କ୍ରିଯତାଂ ତତ୍ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ନହି ଦାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଶଚୀମ୍
ଏହାର ଭଲ ଓ ମୋର ଭଲ ଯାହା ହୁଏ, ତାହା କରାଯାଉ, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବମାନେ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶଚୀଙ୍କୁ ଦେବିନାହିଁ।
ଅଥ ଦେଵାଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଗୁରୁମାହୁରିଦଂ ଵଚଃ। କଥଂ ସୁନୀତଂ ନୁ ଭଵେନ୍ମନ୍ତ୍ରଯସ୍ଵ ବୃହସ୍ପତେ
ତାପରେ ଦେବମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କିପରି ଏହା ଠିକ୍ ଭାବେ କରାଯିବ? ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ଉପାୟ କହ।'
ନହୁଷଂ ଯାଚତାଂ ଦେଵୀ କିଂଚିତ୍କାଲାନ୍ତରଂ ଶୁଭା। ଇନ୍ଦ୍ରାଣି ହିତମେତଦ୍ଧି ତଥାଽସ୍ମାକଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦେବୀ ନହୁଷଙ୍କୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା ଚାହିଁବେ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏବଂ ଏହା ଆମର ମଧ୍ୟ ଭଲ ହେବ।
ବହୁଵିଘ୍ନଃ ସୁରାଃ କାଲଃ କାଲଃ କାଲଂ ନଯିଷ୍ଯତି। ଗର୍ଵିତୋ ବଲଵାଂଶ୍ଚାପି ନହୁଷୋ ଵରସଂଶ୍ରଯାତ୍
ହେ ଦେବମାନେ, ବହୁତ ବାଧା ଆସିବ; ସମୟ ଦ୍ୱାରା ସମୟ କଟିଯିବ। ନହୁଷ, ଗର୍ବିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଦିଆ ବର ଦ୍ୱାରା ଏପରି ହେବ।
ତତସ୍ତେନ ତଥୋକ୍ତେ ତୁ ପ୍ରୀତା ଦେଵାସ୍ତଥାବ୍ରୁଵନ୍। ବ୍ରହ୍ମନ୍ସାଧ୍ଵିଦମୁକ୍ତଂ ତେ ହିତଂ ସର୍ଵଂ ଦିଵୌକସାମ୍
ତାପରେ ସେଉଁଠି ଏପରି କହିବା ପରେ, ଖୁସି ହୋଇ ଦେବମାନେ କହିଲେ, 'ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଭଲ କହିଛ; ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ତାହା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଭଲ।'
ଏଵମେତଦ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଵୀ ଚେଯଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯତାମ୍। ତତଃ ସମସ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଦେଵାଶ୍ଚାଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ
ଏଭଳି ହେଉ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଦେବୀଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତ୍ଵଯା ଜଗଦିଦଂ ସର୍ଵଂ ଧୃତଂ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍। ଏକପତ୍ନ୍ଯସି ସତ୍ଯା ଚ ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ନହୁଷଂ ପ୍ରତି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଛ; ତୁମେ ଏକପତ୍ନୀ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍; ଏବେ ନହୁଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ତ୍ଵାମଭିକାମଶ୍ଚ ଵିନଶିଷ୍ଯତି ପାପକୃତ୍। ନହୁଷୋ ଦେଵି ଶକ୍ରଶ୍ଚ ସୁରୈଶ୍ଵର୍ଯମଵାପ୍ସ୍ଯତି
ହେ ଦେବୀ, ଯିଏ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛି, ସେ ଦୁର୍ଜନ ଶୀଘ୍ର ନଶିଯିବ; ନହୁଷ ଓ ଶକ୍ର ଦେବତାମାନେ ର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇବେ।
ଏଵଂ ଵିନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛତ ସଵ୍ରୀଡା ନହୁଷଂ ଘୋରଦର୍ଶନମ୍
ଏଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନିଜ କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ନହୁଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।