ତେଜ ଆଦାସ୍ଯସେ ପଶ୍ଯନ୍ବଲଵାଂଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯସି। ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସଦା ସରଵଲୋକାଧିପୋ ଭଵ
ତୁମେ ଦେଖିବା ସହିତ ତେଜ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ। ସଦା ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ହେବ।
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷୀଶ୍ଚାପି ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଗୋପାଯସ୍ଵ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସ୍ବର୍ଗରେ ବ୍ରହ୍ମଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ତଦା ସର୍ଵଲୋକାଧିପୋଽଭଵତ୍। ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସେତେବେଳେ ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ହେଲେ। ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ପାଇଁ, ସ୍ବର୍ଗରେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ଧର୍ମାତ୍ମା ସତତଂ ଭୂତ୍ଵା କାମାତ୍ମା ସମପଦ୍ଯତ। ଦେଵୋଦ୍ଯାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନନ୍ଦନୋପଵନେଷୁ ଚ
ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ, ପରେ କାମରେ ଆସକ୍ତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ନନ୍ଦନ କାନନରେ।
କୈଲାସେ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠେ ମନ୍ଦରେ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତେ। ସହ୍ଯେ ମହେନ୍ଦ୍ରେ ମଲଯେ ସମୁଦ୍ରେଷୁ ସରିତ୍ସୁ ଚ
କୈଳାସ, ହିମବତ ପାହାଡ଼ରେ, ମନ୍ଦର, ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ, ସହ୍ୟ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀମାନେରେ, ସେ ଖେଳିଲେ।
ଅପ୍ସରୋଭିଃ ପରିଵୃତୋ ଦେଵକନ୍ଯାସମାଵୃତଃ । ନହୁଷୋ ଦେଵରାଜୋଽଥ କ୍ରୀଡନ୍ବହୁଵିଧଂ ତଦା
ଅପ୍ସରାମାନେ ଓ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ତେବେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନହୁଷ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖେଳିଲେ।
ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ଦିଵ୍ଯା ବହୁଵିଧାଃ କଥାଃ ଶ୍ରୁତିମନୋହରାଃ । ଵାଦିତ୍ରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଗୀତଂ ଚ ମଧୁରସ୍ଵନମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଗଳ୍ପ ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ନାରଦଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ। ଋତଵଃ ଷଟ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଂ ମୂର୍ତିମନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତାଃ
ବିଶ୍ୱାବସୁ, ନାରଦ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଏବଂ ଛଅ ଋତୁ, ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମାରୁତଃ ସୁରଭିର୍ଵାତି ମନୋଜ୍ଞଃ ସତ୍ଵଶୀତଲଃ । ଏଵଂ ଵିକ୍ରୀଡତସ୍ତସ୍ଯ ନହୁଷସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ, ମନୋହର ଓ ଶିତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା। ଏଭଳି ଭାବେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ନହୁଷ ଖେଳୁଥିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଦର୍ଶନଂ ଦେଵୀ ଶକ୍ରସ୍ଯ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା। ସ ତାଂ ସଂଦୃଶ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ପ୍ରାହ ସର୍ଵାନ୍ସଭାସଦଃ
ଦେବତା ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରାଣୀ ଦେବୀ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ନହୁଷ ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହିଷୀ ଦେଵୀ କସ୍ମାନ୍ମାଂ ନୋପତିଷ୍ଠତି। ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋଽସ୍ମି ଦେଵାନାଂ ଲୋକାନାଂ ଚ ତଥେଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଣୀ ଦେବୀ କାହିଁକି ମୋତେ ସେବା କରୁନାହାନ୍ତି? ମୁଁ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ନାୟକ।
ଆଗଚ୍ଛତୁ ଶଚୀ ମହ୍ଯଂ କ୍ଷିପ୍ରମଦ୍ଯ ନିଵେଶନମ୍ । ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦୁର୍ମନା ଦେଵୀ ବୃହସ୍ପତିମୁଵାଚ ହ
ଶଚୀ ଆଜି ଶୀଘ୍ର ମୋ ଗୃହକୁ ଆସୁନ୍ତୁ। ଏହା ଶୁଣି ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରକ୍ଷ ମାଂ ନହୁଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତ୍ଵାମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତା। ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତ୍ଵଂ ମାଂ ପ୍ରଭାଷସେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ନହୁଷରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଇଛି। ମୋତେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ତୁମେ ଉପଦେଶ ଦେଉଛ।
ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଦଯିତାମତ୍ଯନ୍ତଂ ସୁଖଭାଗିନୀମ୍। ଅଵୈଧଵ୍ଯେନ ଯୁକ୍ତାଂ ଚାପ୍ଯେକପତ୍ନୀଂ ପତିଵ୍ରଦାମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସର୍ବଦା ସୁଖୀ, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଅବିଧବା ଓ ଏକମାତ୍ର ପତିକୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍।
ଉକ୍ତଵାନସି ମାଂ ପୂର୍ଵମୃତାଂ ତାଂ କୁରୁ ଵୈ ଗିରମ୍। ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ଚ ଭଗଵନ୍ମୃଷା ତେ କିଂଚିଦୀଶ୍ଵର
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲ, ଏବେ ସେଇ କଥା ପୂରଣ କର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହାଁ।
ତସ୍ମାଦେତଦ୍ଭଵେତ୍ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ। ବୃହସ୍ପତିରଥୋଵାଚ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଭଯମୋହିତାମ୍
ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେଠି ସତ୍ୟ ହେଉ। ଏପରେ ବୃହସ୍ପତି ଭୟରେ ଅଭିଭୂତ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଦୁକ୍ତାସି ମଯା ଦେଵି ସତ୍ଯଂ ତଦ୍ଭଵିତା ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ଦେଵରାଜଂ ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶୀଘ୍ରମିହାଗତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛି, ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ସତ୍ୟ ହେବ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
ନ ଭେତଵ୍ଯଂ ଚ ନହୁଷାତ୍ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ। ସମାନଯିଷ୍ଯେ ଶକ୍ରେଣ ନଚିରାଦ୍ଭଵତୀମହମ୍
ନହୁଷକୁ ଦେଖି ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି। ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳାଇଦେବି।
ଅଥ ଶୁଶ୍ରାଵ ନହୁଷ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଶରଣୀଂ ଗତାମ୍। ବୃହସ୍ପତେରଙ୍ଗିରସଶ୍ରୁକ୍ରୋଧ ସ ନୃପସ୍ତଦା
ତାପରେ ନହୁଷ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନିକଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି; ଏହା ଜାଣି ରାଜା ତେବେ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ତୁ ନହୁଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵା ଋଷିପୁରୋଗମାଃ। ଅବ୍ରୁଵନ୍ଦେଵରାଜାନଂ ନହୁଷଂ ଘୋରଦର୍ଶନମ୍
ନହୁଷଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନହୁଷଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦେଵରାଜ ଜହି କ୍ରୋଧଂ ତ୍ଵଯି କ୍ରୁଦ୍ଧେ ଜଗଦ୍ଵିଭୋ। ତ୍ରସ୍ତଂ ସାସୁରଗନ୍ଧର୍ଵଂ ସକିଂନରମହୋରଗମ୍
ହେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା, ଆପଣ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ; ଆପଣ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ—ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ମହାନାଗମାନେ ସହିତ—ଭୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇଯାଏ।
ଜହି କ୍ରୋଧମିମଂ ସାଧୋ ନ କୁପ୍ଯନ୍ତି ଭଵଦ୍ଵିଧାଃ । ପରସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସା ଦେଵୀ ପ୍ରସୀଦସ୍ଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ହେ ମହାନ୍ତ; ଆପଣଙ୍କ ପରି ଲୋକେ କେବେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଦେବୀ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ; ଦୟା କରନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନିଵର୍ତଯ ମନଃ ପାପାତ୍ପରଦାରାଭିମର୍ଶନାତ୍। ଦେଵରାଜୋଽସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ପାଲଯ
ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଚାହିବା ପାପରୁ ମନକୁ ଫେରାନ୍ତୁ। ଆପଣ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା—ଆପଣଙ୍କ ଭଲ ହେଉ—ଧର୍ମରେ ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ନ ଜଗ୍ରାହ ତଦ୍ଵଚଃ କାମମୋହିତଃ । ଅଥ ଦେଵାନୁଵାଚେଦମିନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତି ସୁରାଧିପଃ
ଏଭଳି କହାଯିବା ସତ୍ୱେ, ଅତି ଆସକ୍ତିରେ ପଡ଼ି ନହୁଷ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅହଲ୍ଯା ଧର୍ଷିତା ପୂର୍ଵମୃଷିପତ୍ନୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ । ଜୀଵତୋ ଭର୍ତୁରିନ୍ଦ୍ରେଣ ସ ଵଃ କିଂ ନ ନିଵାରିତଃ
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ଋଷିଙ୍କ ଜନାନୀ ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅପମାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ?
ବହୂନି ଚ ନୃଶଂସାନି କୃତାନୀନ୍ଦ୍ରେଣ ଵୈ ପୁରା । ଵୈଧର୍ମ୍ଯାଣ୍ଯୁପଧାଶ୍ଚୈଵ ସ ଵଃ କିଂ ନ ନିଵାରିତଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନେକ ନିର୍ଦୟ ଓ ଅଧର୍ମ କାମ କରିଥିଲେ, ଅନେକ ଚତୁରତା ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ?
ଉପତିଷ୍ଠତୁ ଦେଵୀ ମାମେତଦସ୍ଯା ହିତଂ ପରମ୍। ଯୁଷ୍ମାକଂ ଚ ସଦା ଦେଵାଃ ଶିଵମେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦେବୀ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭଲ ହେବ, ଆଉ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭଲ ହେବ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାନଯିଷ୍ଯାମୋ ଯଥେଚ୍ଛସି ଦିଵସ୍ପତେ। ଜହି କ୍ରୋଧମିମଂ ଵୀର ପ୍ରୀତୋ ଭଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ଦିବସ୍ପତି, ଆପଣ ଯେପରି ଚାହାନ୍ତି, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆଣିଦେବୁ। ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ହେ ବୀର; ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ତଦା ଦେଵା ଋଷିଭିଃ ସହ ଭାରତ। ତଗ୍ମୁର୍ବୃହସ୍ପତିଂ ଵକ୍ତୁମିନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଚାଶୁଭଂ ଵଚଃ
ଏଭଳି କହି ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ହେ ଭାରତ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଅଶୁଭ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ କହିବାକୁ ଗଲେ।
ଜାନୀମଃ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତାମିନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ତଵ ଵେଶ୍ମନି। ଦତ୍ତାଭଯାଂ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଦେଵର୍ଷିସତ୍ତମ
ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ଯେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି; ଆପଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ନିରାପଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଦେବଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।