ସଂକ୍ଷୋଭଶ୍ଚାପି ସତ୍ଵାନାମନାଵୃଷ୍ଟିକୃତୋଽଭଵତ୍। ଦେଵାଶ୍ଚାପି ଭୃଶଂ ତ୍ରସ୍ତାସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ମହର୍ଷଯଃ
ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥିର ହେଲେ; ଦେବତାମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ମହାଋଷିମାନେ ଭୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଅରାଜକଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵମଭିଭୂତମୁପଦ୍ରଵୈଃ। ତତୋ ଭୀତାଽଭଵନ୍ଦେଵାଃ କୋ ନୋ ରାଜା ଭଵେଦିତି
ସମସ୍ତ ଜଗତ ରାଜା ବିନା ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲା; ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଇ, 'କିଏ ଆମର ରାଜା ହେବେ?' ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଦିଵି ଦେଵର୍ଷଯଶ୍ଚାପି ଦେଵରାଜଵିନାକୃତାଃ। ନ ସ୍ମ କଶ୍ଚନ ଦେଵାନାଂ ରାଜ୍ଯେ ଵୈ କୁରୁତେ ମତିମ୍
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବ ଋଷିମାନେ ଦେବରାଜା ବିନା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ ତାହା ଚିନ୍ତା କରିଲେ ନାହିଁ।
ଋଷଯୋଽଥାବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ତ୍ରିଦିଵେଶ୍ଵରାଃ। ଅଯଂ ଵୈ ନହୁପଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଦେଵରାଜ୍ଯେଽଭିଷିଚ୍ଯତାମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଓ ତିନି ଭୁବନର ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: 'ଏହି ଶ୍ରୀମାନ୍ ନହୁଷଙ୍କୁ ଦେବରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉ।'
ତେଜସ୍ଵୀ ଚ ଯଶସ୍ଵୀ ଚ ଧାର୍ମିକଶ୍ଚୈଵ ନିତ୍ଯଦା। ତେ ଗତ୍ଵା ତ୍ଵବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ରାଜା ନୋ ଭଵ ପାର୍ଥିଵ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସଦା ଧର୍ମିକ; ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଗିଏ ଏବଂ କହିଲେ, 'ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଆମର ରାଜା ହେଉ।'
ସ ତାନୁଵାଚ ନହୁଷୋ ଦେଵାନୃପିଗଣାଂସ୍ତଥା । ପିତୃଭିଃ ସହିତାନ୍ରାଜନ୍ପରିପ୍ସନ୍ହିତମାତ୍ମନଃ
ନହୁଷ ଦେବତାମାନେ, ରାଜାମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଲାଗି ଉପକୃତି ଚାହିଁ:
ଦୁର୍ବଲୋଽହଂ ନ ମେ ଶକ୍ତିର୍ଭଵତାଂ ପରିପାଲନେ। ବଲଵାଞ୍ଜ୍ଞାଯତାଂ କଶ୍ଚିଦ୍ବଲଂ ଶକ୍ରେ ହି ନିତ୍ଯଦା
'ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ଶକ୍ତି ମୋର ନାହିଁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଏ ନିଯୁକ୍ତ ହେଉ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।'
ତମବ୍ରୁଵନ୍ପୁନଃ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଋଷିପୁରୋଗମାଃ । ଅସ୍ମାକଂ ତପସା ଯୁକ୍ତଃ ପାହି ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଆଗୁଆ ହୋଇ, ପୁନି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆମର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦେଇ, ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।'
ପରସ୍ପରଭଯଂ ଘୋରମସ୍ମାକଂ ହି ନ ସଂଶଯଃ । ଅଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭଵ ରାଜା ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
'ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଭୟ ଅଛି, ଏହାର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅଭିଷେକ ହେଉ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜା ହେଉ।'
ଦେଵଦାନଵଯକ୍ଷାଣାମୃଷୀଣାଂ ରକ୍ଷସାଂ ତଥା। ପିତୃଗନ୍ଧର୍ଵଭୂତାନାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଵିଷଯଵର୍ତିନାମ୍
'ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ଋଷି, ରାକ୍ଷସ, ପିତୃ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଭୂତମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ—'
ତେଜ ଆଦାସ୍ଯସେ ପଶ୍ଯନ୍ବଲଵାଂଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯସି। ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସଦା ସରଵଲୋକାଧିପୋ ଭଵ
ତୁମେ ଦେଖିବା ସହିତ ତେଜ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ। ସଦା ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ହେବ।
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷୀଶ୍ଚାପି ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଗୋପାଯସ୍ଵ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସ୍ବର୍ଗରେ ବ୍ରହ୍ମଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଧର୍ମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ତଦା ସର୍ଵଲୋକାଧିପୋଽଭଵତ୍। ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସେତେବେଳେ ଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ ହେଲେ। ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ପାଇଁ, ସ୍ବର୍ଗରେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ଧର୍ମାତ୍ମା ସତତଂ ଭୂତ୍ଵା କାମାତ୍ମା ସମପଦ୍ଯତ। ଦେଵୋଦ୍ଯାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନନ୍ଦନୋପଵନେଷୁ ଚ
ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ, ପରେ କାମରେ ଆସକ୍ତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ନନ୍ଦନ କାନନରେ।
କୈଲାସେ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠେ ମନ୍ଦରେ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତେ। ସହ୍ଯେ ମହେନ୍ଦ୍ରେ ମଲଯେ ସମୁଦ୍ରେଷୁ ସରିତ୍ସୁ ଚ
କୈଳାସ, ହିମବତ ପାହାଡ଼ରେ, ମନ୍ଦର, ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ, ସହ୍ୟ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀମାନେରେ, ସେ ଖେଳିଲେ।
ଅପ୍ସରୋଭିଃ ପରିଵୃତୋ ଦେଵକନ୍ଯାସମାଵୃତଃ । ନହୁଷୋ ଦେଵରାଜୋଽଥ କ୍ରୀଡନ୍ବହୁଵିଧଂ ତଦା
ଅପ୍ସରାମାନେ ଓ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ତେବେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନହୁଷ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖେଳିଲେ।
ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ଦିଵ୍ଯା ବହୁଵିଧାଃ କଥାଃ ଶ୍ରୁତିମନୋହରାଃ । ଵାଦିତ୍ରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଗୀତଂ ଚ ମଧୁରସ୍ଵନମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଗଳ୍ପ ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ନାରଦଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ। ଋତଵଃ ଷଟ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଂ ମୂର୍ତିମନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତାଃ
ବିଶ୍ୱାବସୁ, ନାରଦ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଏବଂ ଛଅ ଋତୁ, ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମାରୁତଃ ସୁରଭିର୍ଵାତି ମନୋଜ୍ଞଃ ସତ୍ଵଶୀତଲଃ । ଏଵଂ ଵିକ୍ରୀଡତସ୍ତସ୍ଯ ନହୁଷସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ, ମନୋହର ଓ ଶିତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା। ଏଭଳି ଭାବେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ନହୁଷ ଖେଳୁଥିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଦର୍ଶନଂ ଦେଵୀ ଶକ୍ରସ୍ଯ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା। ସ ତାଂ ସଂଦୃଶ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ପ୍ରାହ ସର୍ଵାନ୍ସଭାସଦଃ
ଦେବତା ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରାଣୀ ଦେବୀ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ନହୁଷ ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହିଷୀ ଦେଵୀ କସ୍ମାନ୍ମାଂ ନୋପତିଷ୍ଠତି। ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋଽସ୍ମି ଦେଵାନାଂ ଲୋକାନାଂ ଚ ତଥେଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଣୀ ଦେବୀ କାହିଁକି ମୋତେ ସେବା କରୁନାହାନ୍ତି? ମୁଁ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ନାୟକ।
ଆଗଚ୍ଛତୁ ଶଚୀ ମହ୍ଯଂ କ୍ଷିପ୍ରମଦ୍ଯ ନିଵେଶନମ୍ । ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦୁର୍ମନା ଦେଵୀ ବୃହସ୍ପତିମୁଵାଚ ହ
ଶଚୀ ଆଜି ଶୀଘ୍ର ମୋ ଗୃହକୁ ଆସୁନ୍ତୁ। ଏହା ଶୁଣି ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରକ୍ଷ ମାଂ ନହୁଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତ୍ଵାମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତା। ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତ୍ଵଂ ମାଂ ପ୍ରଭାଷସେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ନହୁଷରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଇଛି। ମୋତେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ତୁମେ ଉପଦେଶ ଦେଉଛ।
ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଦଯିତାମତ୍ଯନ୍ତଂ ସୁଖଭାଗିନୀମ୍। ଅଵୈଧଵ୍ଯେନ ଯୁକ୍ତାଂ ଚାପ୍ଯେକପତ୍ନୀଂ ପତିଵ୍ରଦାମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସର୍ବଦା ସୁଖୀ, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଅବିଧବା ଓ ଏକମାତ୍ର ପତିକୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍।
ଉକ୍ତଵାନସି ମାଂ ପୂର୍ଵମୃତାଂ ତାଂ କୁରୁ ଵୈ ଗିରମ୍। ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ଚ ଭଗଵନ୍ମୃଷା ତେ କିଂଚିଦୀଶ୍ଵର
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲ, ଏବେ ସେଇ କଥା ପୂରଣ କର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହାଁ।
ତସ୍ମାଦେତଦ୍ଭଵେତ୍ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ। ବୃହସ୍ପତିରଥୋଵାଚ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଭଯମୋହିତାମ୍
ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେଠି ସତ୍ୟ ହେଉ। ଏପରେ ବୃହସ୍ପତି ଭୟରେ ଅଭିଭୂତ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଦୁକ୍ତାସି ମଯା ଦେଵି ସତ୍ଯଂ ତଦ୍ଭଵିତା ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ଦେଵରାଜଂ ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶୀଘ୍ରମିହାଗତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛି, ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ସତ୍ୟ ହେବ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
ନ ଭେତଵ୍ଯଂ ଚ ନହୁଷାତ୍ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ। ସମାନଯିଷ୍ଯେ ଶକ୍ରେଣ ନଚିରାଦ୍ଭଵତୀମହମ୍
ନହୁଷକୁ ଦେଖି ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି। ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳାଇଦେବି।
ଅଥ ଶୁଶ୍ରାଵ ନହୁଷ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଶରଣୀଂ ଗତାମ୍। ବୃହସ୍ପତେରଙ୍ଗିରସଶ୍ରୁକ୍ରୋଧ ସ ନୃପସ୍ତଦା
ତାପରେ ନହୁଷ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନିକଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି; ଏହା ଜାଣି ରାଜା ତେବେ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ତୁ ନହୁଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵା ଋଷିପୁରୋଗମାଃ। ଅବ୍ରୁଵନ୍ଦେଵରାଜାନଂ ନହୁଷଂ ଘୋରଦର୍ଶନମ୍
ନହୁଷଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନହୁଷଙ୍କୁ କହିଲେ।