ତଥା ଭୀମାର୍ଜୁନୌ ହୃଷ୍ଟୌ ସ୍ଵସ୍ତ୍ରୀଯୌ ଚ ଯମାଵୁଭୌ । ଦ୍ରୌପଦୀ ଚ ସୁଭଦ୍ରା ଚ ଅଭିମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ଭାରତ
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଖୁସି ହେଲେ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇପୁଅ ଯମ ଓ ନକୁଲ, ଦ୍ରୌପଦୀ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅଭିମନ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସମେତ୍ଯ ଚ ମହାପାହୁଂ ଶଲ୍ଯଂ ପାଣ୍ଡୁସୁତସ୍ତଦା । ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ଗାଂ ଚୈଵ ପ୍ରତିଗ୍ରାହ୍ଯ ପୁରୋଧସା
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ପୁରୋହିତଙ୍କ ହାତରେ ପାଦଧୋଇବା ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଗାଁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କତାଞ୍ଜଲିରଦୀନାତ୍ମା ଧର୍ମାତ୍ମା ଶଲ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍। ସ୍ଵାଗତଂ ତେଽସ୍ତୁ ଵୈ ରାଜନ୍ନେତଦାସନମାସ୍ଯତାମ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହାତ ଜୋଡି, ନିର୍ଭୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ, ଦୟାକରି ଏହି ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।'
ତତୋ ନ୍ଯଷୀଦଚ୍ଛଲ୍ଯଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନେ ପରମାସନେ । ତତ୍ର ପାଦ୍ଯଥାର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ନ୍ଯଵେଦଯତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ତାପରେ ଶାଲ୍ୟ ସୁନାର ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସିଲେ, ଏଠି ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କୁ ପାଦଧୋଇବା ପାଣି ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ।
ଦୁଃଖସ୍ଯୈତସ୍ଯ ମହତୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୃତସ୍ଯ ଵୈ। ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି ଫଲଂ ରାଜନ୍ହତ୍ଵା ଶତ୍ରୂନ୍ପରନ୍ତପ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାର ଫଳ ଆପଣ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି ପାଇବେ, ହେ ରାଜା।
ଵିଦିତଂ ତେ ମହାରାଜ ଲୋକତନ୍ତ୍ରଂ ନରାଧିପ । ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକକୃତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ତଵ ତାତ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଚଳାଚଳ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି, ତେଣୁ ଲୋକେ କଣ କରନ୍ତି, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜଣା ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ।
ନିଵେଦ୍ଯ ଚାର୍ଘ୍ଯଂ ଵିଧିଵନ୍ମଦ୍ରରାଜାଯ ଭାରତ। କୁଶଲଂ ପାଣ୍ଡଵୋଽପୃଚ୍ଛଚ୍ଛଲ୍ଯଂ ସର୍ଵସୁଖାଵହମ୍
ବିଧିମତ ଭାବେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପାଣ୍ଡବ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଅଭିଲାଷା କରି କୁଶଳ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ସ ତୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈର୍ଧର୍ମଚାରିଭିଃ । ଆସନେ ଚୋପଵିଷ୍ଟଃ ସ ଶଲ୍ଯଃ ପାର୍ଥମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଶାଲ୍ୟ ଆସନରେ ବସି ପର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୁଶଲଂ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ସର୍ଵତ୍ର କୁରୁନନ୍ଦନ । ଅରଣ୍ଯଵାସାଦ୍ଦିଷ୍ଟ୍ଯାଽସି ଵିମୁକ୍ତୋ ଜଯତାଂ ଵର
ସବୁଠି ଭଲ ଅଛି, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ଅରଣ୍ୟବାସରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି, ବିଜୟୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦୁଷ୍କରଂ ତେ କୃତଂ ରାଜନ୍ନିର୍ଜନେ ଗହନେ ଵନେ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ କୌନ୍ତେଯ କୃଷ୍ଣାଯା ଚାନଯାଽନଘ
ଅପରିଚିତ, ଘନ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭାଇମାନେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ଯେଉଁ କଷ୍ଟ ଆପଣ ସହିଛନ୍ତି, ଏହା ବଡ଼ କଠିନ କାମ ଥିଲା, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ।
ଅଜ୍ଞାତଵାସଂ ଘୋରଂ ଚ ଵସତା ଦୁଷ୍କରଂ କୃତମ୍ । ଦୁଃଖମେଵ କୁତଃ ସୌଖ୍ଯଂ ରାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ଯ ଭାରତ
ଅଜ୍ଞାତବାସର ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଆପଣ ସହିଛନ୍ତି, ଏହା ବଡ଼ କଠିନ କାମ ଥିଲା; ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ଯିଏ, ସେଠାରେ କେଉଁ ସୁଖ, କେବଳ ଦୁଃଖ ଥିଲା, ହେ ଭାରତ।
ସତ୍ଯେ ତପସି ଦାନେ ଚ ତଵ ବୁଦ୍ଧିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର । କ୍ଷମା ଦମଶ୍ଚାହିଂସା ଚ ସତ୍ଯଂ ଚୈଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତୁମର ମନ ସତ୍ୟ, ତପ, ଦାନରେ ଅଟୁଟ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର; କ୍ଷମା, ନିୟମ, ଅହିଂସା ଓ ସତ୍ୟ ତୁମର ଗୁଣ।
ଅଦ୍ଭୁତଶ୍ଚ ପୁନର୍ଲୋକସ୍ତ୍ଵଯି ରାଜନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ। ମୃଦୁର୍ଵଦାନ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଦାନ୍ତୋ ଧର୍ମପରାଯଣଃ
ପୁନିଥରେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଭିତି ରଖିଛି, ହେ ରାଜା; ମୃଦୁ, ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠ।
ଧର୍ମାସ୍ତେ ଵିଦିତା ରାଜନ୍ବହଵୋ ଲୋକସାକ୍ଷିକାଃ । ସର୍ଵଂ ଜଗଦିଦଂ ତାତ ଵିଦିତଂ ତେ ପରନ୍ତପ
ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମ ଗୁଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଶୁଣା, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦାହ କରୁଥିବା।
ମୁଦିତଶ୍ଚ ପୁନର୍ଲୋକସ୍ତ୍ଵଯି ରାଜନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତେ । ଦିଷ୍ଟ୍ଯା କୃଚ୍ଛ୍ରମିଦଂ ରାଜନ୍ପାରିତଂ ଭରତର୍ଷଭ
ପୁନିଥରେ ଏହି ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି କଠିନ ଅବସ୍ଥା ଅତିକ୍ରମ ହୋଇଛି, ହେ ଭାରତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପଶ୍ଯାମି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ସହାନୁଗମ୍। ନିସ୍ତୀର୍ଣଦୁଷ୍କରଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵାଂ ଧର୍ମନିଚଯଂ ପ୍ରଭୋ
ଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ହେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ, ଆପଣ ନିଜ ସହଚରମାନେ ସହ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଏହି କଠିନ ପରୀକ୍ଷା ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଧର୍ମର ଭଣ୍ଡାର, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତତୋଽସ୍ଯାକଥଯଦ୍ରାଜା ଦୁର୍ଯୋଧନସମାଗମମ୍। ତଚ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷିତଂ ସର୍ଵଂ ଵରଦାନଂ ଚ ଭାରତ
ତାପରେ ରାଜା ସେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସହିତ ତାଙ୍କର ମିଳନ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯାହା କିଛି ଶୁଣିଥିଲେ, ଏବଂ ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଓ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସୁକୃତଂ ତେ କୃତଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା । ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ ଯଦ୍ଵୀର ତ୍ଵଯା ଵାଚା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ମନରୁ ଖୁସି ହୋଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭଲ କାମ କରିଛ।
ଏକଂ ତ୍ଵିଚ୍ଛାମି ଭଦ୍ରଂ ତେ କ୍ରିଯମାଣଂ ମହୀପତେ । ରାଜନ୍ନକର୍ତଵ୍ଯମପି କର୍ତୁମର୍ହସି ସତ୍ତମ
ତଥାପି ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ହେ ଶୁଭ ରାଜା, ତୁମେ ଏକ କାମ କର; ଯଦିଓ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତଥାପି ତୁମେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଉତ୍ତମ।
ମମ ତ୍ଵଵେକ୍ଷଯା ଵୀର ଶୃଣୁ ଵିଜ୍ଞାପଯାମି ତେ। ଭଵାନିହ ମହାରାଜ ଵାସୁଦେଵସମୋ ଯୁଧି
ହେ ବୀର, ମୋ ନିଜ ପାଇଁ କିଛି କହୁଛି, ଶୁଣ; ଏଠାରେ ତୁମେ ମହାରାଜା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ ହେବାକୁ ପଡିବ।
କର୍ଣାର୍ଜୁନାଭ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ଵୈରଥେ ରାଜସତ୍ତମ । କର୍ଣସ୍ଯ ଭଵତା କାର୍ଯଂ ସାରଥ୍ଯଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେତେବେଳେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏକାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମିଳିବେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସେତେବେଳେ ତୁମେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥଚାଳକ ହେବାକୁ ପଡିବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ପାଲ୍ଯୋଽର୍ଜୁନୋ ରାଜନ୍ଯଦି ମତ୍ପ୍ରିଯମିଚ୍ଛସି। ତେଜୋଵଧଶ୍ଚ ତେ କାର୍ଯଃ ସୌତେରସ୍ମଞ୍ଜଯାଵହ୍ନଃ । ଅକର୍ତଵ୍ଯମପି ହ୍ଯେତତ୍କର୍ମୁମର୍ହସି ମାତୁଲ
ସେଠାରେ ଯଦି ମୋ ପ୍ରିୟ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ତୁମେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ଓ ତାଙ୍କ ରଥକୁ ଦହିଦେବା ଦରକାର; ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ମାମା।
ଶ୍ରୃଣୁ ପାଣ୍ଡଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀଷି ମହାତ୍ମନଃ । ତେଜୋଵଧନିମିତ୍ତଂ ମାଂ ସୂତପୁତ୍ରସ୍ଯ ସଙ୍ଗମେ
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯେଉଁ କଥା କହିଛ, ମୁଁ ଶୁଣୁଛି; ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳିବାବେଳେ ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି କମେଇବା ପାଇଁ।
ଅହଂ ତସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯାମି ସଙ୍ଘ୍ରାମେ ସାରଥିର୍ଧ୍ରୁଵମ୍। ଵାସୁଦେଵେନ ହି ସମଂ ନିତ୍ଯଂ ମାଂ ସୋଽଭିମନ୍ଯତୋ
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ରଥଚାଳକ ହେବି; କାରଣ ସେ ସଦା ମୋତେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି।
ତସ୍ଯାହଂ କୁରୁଶାର୍ଦୂଲ ପ୍ରତୀପମହିତଂ ଵଚଃ। ଧ୍ରୁଵଂ ସଂକଥଯିଷ୍ଯାମି ଯୋଦ୍ଧୁକାମସ୍ଯ ସଂଯୁଗେ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହିବେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିକୂଳ କଥା କହିବି।
ଯଥା ସ ହୃତଦର୍ପଶ୍ଚ ହୃତତେଜାଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵ । ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁଖଂ ହନ୍ତୁଂ ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଏଭଳି ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଗର୍ବ ଓ ଶକ୍ତି ହରାଯିବ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସେ ସହଜରେ ମରିବେ; ଏହି କଥା ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ଏଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଯଥା ତାତ ତ୍ଵମାତ୍ଥ ମାମ୍। ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି ଶକ୍ଷ୍ଯାମି ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ତେ ପ୍ରିଯମ୍
ହେ ବାପା, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ମୁଁ ସେଭଳି କରିବି; ଏବଂ ଆଉ ଯେଉଁ କିଛି ପାରିବି, ତୁମ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ ସେମାନେ କରିବି।
ଯଚ୍ଚ ଦୁଃଖଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦ୍ଯୂତେ ଵୈ କୃଷ୍ଣଯା ସହ। ପରୁଷାଣି ଚ ଵାକ୍ଯାନି ସୂତପୁତ୍ରକୃତାନି ଵୈ
ଏବଂ ତୁମେ ଯେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲ, ଦ୍ୟୂତରେ କୃଷ୍ଣା ସହିତ, ଏବଂ ସୂତପୁତ୍ର କହିଥିବା କଠୋର କଥାଗୁଡ଼ିକ, ସେସବୁ ମଧ୍ୟ।
ଜଟାସୁରାତ୍ପରିକ୍ଲେଶଃ କୀଚକାଚ୍ଚ ମହାଦ୍ଯୁତେ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଽଧିଗତଂ ସର୍ଵଂ ଦମଯନ୍ତ୍ଯା ଯଥାଽଶୁଭମ୍
ଯଟାସୁର ଓ କୀଚକ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖ, ଏବଂ ବଡ଼ ଦ୍ୟୂତରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ଦ୍ରୌପଦୀ ଯେପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲେ, ସେଠି ଦମୟନ୍ତୀ ଭଳି ଅସୁଭ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵଂ ଦୁଃଖମିଦଂ ଵୀର ସୁଖୋଦର୍କଂ ଭଵିଷ୍ଯତି। ନାତ୍ର ମନ୍ଯୁସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯୋ ଵିଧିର୍ହି ବଲଵତ୍ତରଃ
ହେ ବୀର, ଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଶେଷରେ ସୁଖ ଆଣିଦେବ; ଏଠିରେ କୌଣସି କ୍ରୋଧ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।