ଯଥୈଵ ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଭଵତୋ ହ୍ଯହମ୍। ଅନୁମାନ୍ଯଂ ଚ ପାଲ୍ଯଂ ଚ ଭକ୍ତଂ ଚ ଭଜ ମାଂ ଵିଭୋ
'ମୁଁ ଯେପରି ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଅଛି, ସେପରି ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ମୋତେ ସ୍ୱୀକାର କର, ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।'
କୃତମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଚ୍ଛଲ୍ଯଃ କିମନ୍ଯତ୍କ୍ରିଯତାମିତି। କୃତମିତ୍ଯେଵ ଗାନ୍ଧାରିଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୁନଃପୁନଃ
'ହୋଇଗଲା,' ବୋଲି ଶଲ୍ୟ କହିଲେ। 'ଅନ୍ୟ କିଛି କରିବାକୁ ଅଛି କି?' ଗାନ୍ଧାରୀ ମଧ୍ୟ ପୁନିପୁନି କହିଲେ—'ହୋଇଗଲା।'
ଗଚ୍ଛ ଦୁର୍ଯୋଧନ ପୁରଂ ସ୍ଵକମେଵ ନରର୍ଷଭ । ଅହଂ ଗମିଷ୍ଯେ ଦ୍ରୁଷ୍ଟୁଂ ଵୈ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମରିଂଦମମ୍
'ଦୁର୍ୟୋଧନ, ତୁମେ ନିଜ ସହରକୁ ଯାଅ, ମହାନ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୁଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବି।'
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ରାଜନ୍କ୍ଷିପ୍ରମେଷ୍ଯେ ନରାଧିପ । ଅଵଶ୍ଯଂ ଚାପି ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡଵଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
'ମୁଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଖି ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସିବି, ନରାଧିପ। ପାଣ୍ଡବ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।'
କ୍ଷିପ୍ରାମାଗମ୍ଯତାଂ ରାଜନ୍ପାଣ୍ଡଵଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ । ତ୍ଵଯ୍ଯଧୀନାଃ ସ୍ମ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵରଦାନଂ ସ୍ମରସ୍ଵ ନଃ
'ରାଜା, ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଖି ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସ, ଭୂପତି। ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଛୁ—ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ମନେ ରଖ।'
କ୍ଷିପ୍ରମେଷ୍ଯାମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ସ୍ଵପୁରଂ ନୃପ। ` ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ରାଜନ୍ନ ମିଥ୍ଯା କର୍ତୁମୁତ୍ସହେ
'ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସିବି—ତୁମର ଭଲ ହେଉ! ରାଜା, ତୁମେ ନିଜ ସହରକୁ ଯାଅ। ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କାମ କରିପାରିବି ନାହିଁ, ରାଜା।'
ପର୍ଯଷ୍ଵଜେତାମନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଶଲ୍ଯଦୁର୍ଯୋଧନାଵୁଭୌ
ତାପରେ ଶଲ୍ୟ ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନ, ଦୁଇଜଣେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସ ତଥା ଶଲ୍ଯମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ପୁରାଯାତ୍ସ୍ଵକଂ ପୁରମ୍। ଶଲ୍ଯୋ ଜଗାମ କୌନ୍ତେଯାନାଖ୍ଯାତୁଂ କର୍ମ ତସ୍ଯ ତତ୍
ଏଭଳି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ନିଜ ସହରକୁ ଚାଲିଗଲେ; ଶଲ୍ୟ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେଙ୍କ ଠାରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କହିବାକୁ ଗଲେ।
ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ସ ଗତ୍ଵା ତୁ ସ୍କନ୍ଧାଵାରଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ। ପାଣ୍ଡଵାନଥ ତାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଶଲ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଦଦର୍ଶ ହ
ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ଯାଇ, ଶାଲ୍ୟ ଶିବିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଦେଖିଲେ।
ଚିରାତ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜାନଂ ମାତୁଲଂ ସମିତିଞ୍ଜଯମ୍। ଆସନେଭ୍ଯଃ ସମୁତ୍ପେତୁଃ ସର୍ଵେ ସହଯୁଧିଷ୍ଠିରାଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ରାଜା, ତାଙ୍କ ମାମା, ସେଉଁଠି ଆସିବାକୁ ଦେଖି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସହ ସମସ୍ତେ ଆସନରୁ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ତଥା ଭୀମାର୍ଜୁନୌ ହୃଷ୍ଟୌ ସ୍ଵସ୍ତ୍ରୀଯୌ ଚ ଯମାଵୁଭୌ । ଦ୍ରୌପଦୀ ଚ ସୁଭଦ୍ରା ଚ ଅଭିମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ଭାରତ
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଖୁସି ହେଲେ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇପୁଅ ଯମ ଓ ନକୁଲ, ଦ୍ରୌପଦୀ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅଭିମନ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସମେତ୍ଯ ଚ ମହାପାହୁଂ ଶଲ୍ଯଂ ପାଣ୍ଡୁସୁତସ୍ତଦା । ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ଗାଂ ଚୈଵ ପ୍ରତିଗ୍ରାହ୍ଯ ପୁରୋଧସା
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ପୁରୋହିତଙ୍କ ହାତରେ ପାଦଧୋଇବା ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଗାଁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କତାଞ୍ଜଲିରଦୀନାତ୍ମା ଧର୍ମାତ୍ମା ଶଲ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍। ସ୍ଵାଗତଂ ତେଽସ୍ତୁ ଵୈ ରାଜନ୍ନେତଦାସନମାସ୍ଯତାମ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହାତ ଜୋଡି, ନିର୍ଭୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ, ଦୟାକରି ଏହି ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।'
ତତୋ ନ୍ଯଷୀଦଚ୍ଛଲ୍ଯଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନେ ପରମାସନେ । ତତ୍ର ପାଦ୍ଯଥାର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ନ୍ଯଵେଦଯତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ତାପରେ ଶାଲ୍ୟ ସୁନାର ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସିଲେ, ଏଠି ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କୁ ପାଦଧୋଇବା ପାଣି ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ।
ଦୁଃଖସ୍ଯୈତସ୍ଯ ମହତୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୃତସ୍ଯ ଵୈ। ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି ଫଲଂ ରାଜନ୍ହତ୍ଵା ଶତ୍ରୂନ୍ପରନ୍ତପ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାର ଫଳ ଆପଣ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି ପାଇବେ, ହେ ରାଜା।
ଵିଦିତଂ ତେ ମହାରାଜ ଲୋକତନ୍ତ୍ରଂ ନରାଧିପ । ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକକୃତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ତଵ ତାତ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଚଳାଚଳ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି, ତେଣୁ ଲୋକେ କଣ କରନ୍ତି, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜଣା ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ।
ନିଵେଦ୍ଯ ଚାର୍ଘ୍ଯଂ ଵିଧିଵନ୍ମଦ୍ରରାଜାଯ ଭାରତ। କୁଶଲଂ ପାଣ୍ଡଵୋଽପୃଚ୍ଛଚ୍ଛଲ୍ଯଂ ସର୍ଵସୁଖାଵହମ୍
ବିଧିମତ ଭାବେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପାଣ୍ଡବ ଶାଲ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଅଭିଲାଷା କରି କୁଶଳ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ସ ତୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈର୍ଧର୍ମଚାରିଭିଃ । ଆସନେ ଚୋପଵିଷ୍ଟଃ ସ ଶଲ୍ଯଃ ପାର୍ଥମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଶାଲ୍ୟ ଆସନରେ ବସି ପର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୁଶଲଂ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ସର୍ଵତ୍ର କୁରୁନନ୍ଦନ । ଅରଣ୍ଯଵାସାଦ୍ଦିଷ୍ଟ୍ଯାଽସି ଵିମୁକ୍ତୋ ଜଯତାଂ ଵର
ସବୁଠି ଭଲ ଅଛି, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ଅରଣ୍ୟବାସରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି, ବିଜୟୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦୁଷ୍କରଂ ତେ କୃତଂ ରାଜନ୍ନିର୍ଜନେ ଗହନେ ଵନେ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ କୌନ୍ତେଯ କୃଷ୍ଣାଯା ଚାନଯାଽନଘ
ଅପରିଚିତ, ଘନ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭାଇମାନେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ଯେଉଁ କଷ୍ଟ ଆପଣ ସହିଛନ୍ତି, ଏହା ବଡ଼ କଠିନ କାମ ଥିଲା, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ।
ଅଜ୍ଞାତଵାସଂ ଘୋରଂ ଚ ଵସତା ଦୁଷ୍କରଂ କୃତମ୍ । ଦୁଃଖମେଵ କୁତଃ ସୌଖ୍ଯଂ ରାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ଯ ଭାରତ
ଅଜ୍ଞାତବାସର ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଆପଣ ସହିଛନ୍ତି, ଏହା ବଡ଼ କଠିନ କାମ ଥିଲା; ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ଯିଏ, ସେଠାରେ କେଉଁ ସୁଖ, କେବଳ ଦୁଃଖ ଥିଲା, ହେ ଭାରତ।
ସତ୍ଯେ ତପସି ଦାନେ ଚ ତଵ ବୁଦ୍ଧିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର । କ୍ଷମା ଦମଶ୍ଚାହିଂସା ଚ ସତ୍ଯଂ ଚୈଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତୁମର ମନ ସତ୍ୟ, ତପ, ଦାନରେ ଅଟୁଟ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର; କ୍ଷମା, ନିୟମ, ଅହିଂସା ଓ ସତ୍ୟ ତୁମର ଗୁଣ।
ଅଦ୍ଭୁତଶ୍ଚ ପୁନର୍ଲୋକସ୍ତ୍ଵଯି ରାଜନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ। ମୃଦୁର୍ଵଦାନ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଦାନ୍ତୋ ଧର୍ମପରାଯଣଃ
ପୁନିଥରେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଭିତି ରଖିଛି, ହେ ରାଜା; ମୃଦୁ, ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠ।
ଧର୍ମାସ୍ତେ ଵିଦିତା ରାଜନ୍ବହଵୋ ଲୋକସାକ୍ଷିକାଃ । ସର୍ଵଂ ଜଗଦିଦଂ ତାତ ଵିଦିତଂ ତେ ପରନ୍ତପ
ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମ ଗୁଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଶୁଣା, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦାହ କରୁଥିବା।
ମୁଦିତଶ୍ଚ ପୁନର୍ଲୋକସ୍ତ୍ଵଯି ରାଜନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତେ । ଦିଷ୍ଟ୍ଯା କୃଚ୍ଛ୍ରମିଦଂ ରାଜନ୍ପାରିତଂ ଭରତର୍ଷଭ
ପୁନିଥରେ ଏହି ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି କଠିନ ଅବସ୍ଥା ଅତିକ୍ରମ ହୋଇଛି, ହେ ଭାରତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପଶ୍ଯାମି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ସହାନୁଗମ୍। ନିସ୍ତୀର୍ଣଦୁଷ୍କରଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵାଂ ଧର୍ମନିଚଯଂ ପ୍ରଭୋ
ଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ହେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ, ଆପଣ ନିଜ ସହଚରମାନେ ସହ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଏହି କଠିନ ପରୀକ୍ଷା ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଧର୍ମର ଭଣ୍ଡାର, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତତୋଽସ୍ଯାକଥଯଦ୍ରାଜା ଦୁର୍ଯୋଧନସମାଗମମ୍। ତଚ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷିତଂ ସର୍ଵଂ ଵରଦାନଂ ଚ ଭାରତ
ତାପରେ ରାଜା ସେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସହିତ ତାଙ୍କର ମିଳନ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯାହା କିଛି ଶୁଣିଥିଲେ, ଏବଂ ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଓ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସୁକୃତଂ ତେ କୃତଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା । ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ ଯଦ୍ଵୀର ତ୍ଵଯା ଵାଚା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ମନରୁ ଖୁସି ହୋଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭଲ କାମ କରିଛ।
ଏକଂ ତ୍ଵିଚ୍ଛାମି ଭଦ୍ରଂ ତେ କ୍ରିଯମାଣଂ ମହୀପତେ । ରାଜନ୍ନକର୍ତଵ୍ଯମପି କର୍ତୁମର୍ହସି ସତ୍ତମ
ତଥାପି ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ହେ ଶୁଭ ରାଜା, ତୁମେ ଏକ କାମ କର; ଯଦିଓ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତଥାପି ତୁମେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଉତ୍ତମ।
ମମ ତ୍ଵଵେକ୍ଷଯା ଵୀର ଶୃଣୁ ଵିଜ୍ଞାପଯାମି ତେ। ଭଵାନିହ ମହାରାଜ ଵାସୁଦେଵସମୋ ଯୁଧି
ହେ ବୀର, ମୋ ନିଜ ପାଇଁ କିଛି କହୁଛି, ଶୁଣ; ଏଠାରେ ତୁମେ ମହାରାଜା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ ହେବାକୁ ପଡିବ।