ତେ ଵା ଯୁଧି ଦୁରାଧର୍ଷା ଭଵନ୍ତ୍ଵେକସ୍ଯ ସୈନିକାଃ । ଅଯୁଧ୍ଯମାନଃ ସଂଗ୍ରାମେ ନ୍ଯସ୍ତଶସ୍ତ୍ରୋଽହମେକତଃ
ଏହି ଅଜୟ ଯୋଧାମାନେ ଏକ ପକ୍ଷର ସେନା ହେଉନ୍ତୁ; ମୁଁ ଏକା, ଅସ୍ତ୍ର ନ ଧରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶ ନେବି ନାହିଁ।
ଆଭ୍ଯାମନ୍ଯତରଂ ପାର୍ଥ ଯତ୍ତେ ହୃଦ୍ଯତରଂ ମତମ୍। ତଦ୍ଵୃଣୀତାଂ ଭଵାନଗ୍ରେ ପ୍ରଵାର୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଧର୍ମତଃ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ, ପାର୍ଥ, ତୁମ ମନକୁ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ଚୟନ କର; ଧର୍ମରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଚୟନର ଅଧିକାରୀ।
ଏତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା କୌନ୍ତେଯ ଵିଚାର୍ଯ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ । ତାନ୍ଵା ଵରଯ ସାହାଯ୍ଯେ ମାଂ ସାଚିଵ୍ଯେଽଥଵା ପୁନଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ପୁନିପୁନି ଭାବି, ସହଯୋଗ ପାଇଁ ସେମାନେ ବା ମୋତେ ଉପଦେଶକ ଭାବରେ ଚୟନ କର, ଯେପରି ଚାହୁଁ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣେନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରେ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଅଯୁଧ୍ଯମାନଂ ସଂଗ୍ରାମେ ଵରଯାମାସ କେଶଵମ୍
ଏପରି କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶ ନେବା ନଥିବା କେଶବଙ୍କୁ ଚୟନ କଲେ।
ନାରାଯଣମମିଘ୍ନଂ କାମାଜ୍ଜାତମଜଂ ନୃଷୁ । ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ପୁରତୋ ଦେଵଦାନଵଯୋରପି
ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ଅପରାଧହୀନ, ଅଜର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଚୟନ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତୁ ତତ୍ସୈନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାଵରଯତ୍ତଦା । ସହସ୍ରାଣାଂ ମହସ୍ରଂ ତୁ ଯୋଧାନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭାରତ
କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସେ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଚୟନ କଲେ, ଏବଂ ଭାରତ, ଏକ ହଜାର ରେ ହଜାର ଯୋଧା ମିଳିଗଲା।
କୃଷ୍ଣଂ ଚାପହୃତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସଂପ୍ରାପ ପରମାଂ ମୁଦମ୍ । ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତୁ ତତ୍ସୈନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାଦାଯ ପାର୍ଥିଵଃ
କୃଷ୍ଣ ଚୟନ ହୋଇଯିବା ଜାଣି, ଦୁର୍ୟୋଧନ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ନେଲେ।
ତତୋଽଭ୍ଯଯାଦ୍ଭୀମବଲୋ ରୌହିଣେଯଂ ମହାବଲମ୍ । ସର୍ଵଂ ଚାଗମନେ ହେତୁଂ ସ ତସ୍ମୈ ସଂନ୍ଯଵେଦଯତ୍। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତତଃ ଶୌରିର୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରମିଦଂ ଵଚଃ
ତାପରେ ଭୀମସେନ, ସିଂହ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରୋହିଣୀପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆସିବାର ସମସ୍ତ କାରଣ ଖୋଲି କହିଲେ; ତାପରେ ଶୌରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଵିଦିତଂ ତେ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ସର୍ଵଂ ଭଵିତୁମର୍ହତି। ଯନ୍ମଯୋକ୍ତଂ ଵିରାଟସ୍ଯ ପୁରା ଵୈଵାହିକେ ତଦା
ତୁମେ ସବୁ କଥା ଜାଣିଛ, ମନ୍ଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ; ଯାହା ଘଟିବା ଉଚିତ, ସେ ସବୁ। ଯାହା ମୁଁ ପୂର୍ବେ ବିରାଟଙ୍କ ଘରେ ବିବାହ ସମୟରେ କହିଥିଲି, ସେଠି ମଧ୍ୟ।
ନିଗୃହ୍ଯୋକ୍ତୋ ହୃଷୀକେଶସ୍ତ୍ଵଦର୍ଥଂ କୁରୁନନ୍ଦନ। ମଯା ସଂବନ୍ଧକଂ ତୁଲ୍ଯମିତି ରାଜନ୍ପୁନଃପୁନଃ
ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ନିୟମିତ କରି, କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ରାଜା, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସମ୍ପର୍କକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଭାବିଛି।
ନ ଚ ତଦ୍ଵାକ୍ଯମୁକ୍ତଂ ଵୈ କେଶଵଂ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ। ନ ଚାହମୁତ୍ସହେ କୃଷ୍ଣଂ ଵିନା ସ୍ଥାତୁମପି କ୍ଷଣମ୍
କିନ୍ତୁ ସେ କଥା କେଶବ ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ କୃଷ୍ଣ ବିନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିବି ନାହିଁ।
ନାହଂ ସହାଯଃ ପାର୍ଥସ୍ଯ ନାପି ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ ଵୈ । ଇତି ମେ ନିଶ୍ଚିତା ବୁଦ୍ଧିର୍ଵାସୁଦେଵମଵେକ୍ଷ୍ଯ ହ
ମୁଁ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ନୁହେଁ, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହି ମୋର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ, ଭାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭାବି।
ଜାତୋଽସି ଭାରତେ ଵଂଶେ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵପୂଜିତେ । ଗଚ୍ଛ ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଧର୍ମେଣ କ୍ଷାତ୍ରେଣ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ତୁମେ ଭାରତ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇଛ। ଏବେ ଯାଉ, ନିଜ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଯୁଦ୍ଧ କର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ତଦା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ହଲାଯୁଧମ୍। କୃଷ୍ଣଂ ଚାପି ମହାବାହୁମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଭରତର୍ଷଭ
ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସେ ହଳାୟୁଧଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଭାରତ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଚାଲିଗଲା।
ସୋଽଭ୍ଯଯାତ୍କୃତଵର୍ମାଣଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସୁତୋ ନୃପଃ । କୃତଵର୍ମା ଦଦୌ ତସ୍ଯ ସେନାମକ୍ଷୌହିଣୀଂ ତଦା
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା କୃତବର୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲା। ସେ ସମୟରେ କୃତବର୍ମା ତାଙ୍କୁ ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଦେଲେ।
ସ ତେନ ସର୍ଵସୈନ୍ଯେନ ଭୀମେନ କୁରୁନନ୍ଦନଃ । ଵୃତଃ ପରିଯଯୌ ହୃଷ୍ଟଃ ସୁହୃଦଃ ସଂପ୍ରହର୍ଷଯନ୍
ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ କୁରୁନନ୍ଦନ ଭୀମଙ୍କ ସହ ଖୁସି ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତଃ ପୀତାମ୍ବରଧରୋ ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ଜନାର୍ଦନଃ । ଗତେ ଦୁର୍ଯୋଧନେ କୃଷ୍ଣଃ କିରୀଟିନମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସଂସାରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଚାଲିଗଲା ପରେ, କିରୀଟିଧାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଵାନ୍ସମର୍ଥସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିହନ୍ତୁଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ନିହନ୍ତୁମହମଷ୍ଯେକଃ ସମର୍ଥଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏକା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵାଂସ୍ତୁ କୀର୍ତିମାଁଲ୍ଲୋକେ ତଦ୍ଯଶସ୍ତ୍ଵାଂ ଗମିଷ୍ଯତି। ଯଶସାଂ ଚାହମପ୍ଯର୍ଥୀ ତସ୍ମାଦସି ମଯା ଵୃତଃ
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜଗତରେ କୀର୍ତି ଅର୍ଜନ କରିବା, ସେ ଯଶ ତୁମକୁ ମିଳିବ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଯଶ ଚାହେ, ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚୟନ କରିଛି।
ସାରଥ୍ଯଂ ତୁ ତ୍ଵଯା କାର୍ଯମିତି ମେ ମାନସଂ ସଦା। ଚିରରାତ୍ରେପ୍ସିତଂ କାମଂ ତଦ୍ଭଵାନ୍କର୍ତୁମର୍ହତି
ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ସାରଥି ହେବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି, ଏହା ମୋର ଦୀର୍ଘକାଳର ଇଚ୍ଛା। ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ।
ଉପପନ୍ନମିଦଂ ପାର୍ଥ ଯତ୍ସ୍ପର୍ଧସି ମଯା ସହ। ସାରଥ୍ଯଂ ତେ କରିଷ୍ଯାମି କାମଃ ସଂପଦ୍ଯତାଂ ତଵ
ପାର୍ଥ, ତୁମେ ମୋ ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଛ, ଏହା ଯଥାଯଥ। ମୁଁ ତୁମ ସାରଥି ହେବି, ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।
ଏଵଂ ପ୍ରମୁଦିତଃ ପାର୍ଥଃ କୁଷ୍ଣେନ ସହିତସ୍ତଦା। ଵୃତୋ ଦାଶାର୍ହପ୍ରଵରୈଃ ପୁନରାଯାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ଏପରି ଖୁସି ହୋଇ, ପାର୍ଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଦାଶାର୍ହମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟନ ହୋଇ, ପୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଲେ।
ଶଲ୍ଯଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଦୂତାନାଂ ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଵୃତଃ। ଅଭ୍ଯାତ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ରାଜନ୍ସହ ପୁତ୍ରୈର୍ମହାରଥୈଃ
ଶାଲ୍ୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ଖବର ଶୁଣି, ବଡ଼ ସେନା ସହ ଏବଂ ପୁଅମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀମାନେ ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ରାଜା।
ତସ୍ଯ ସେନାନିଵେଶୋଽଭୂଦଧ୍ଵର୍ଧମିଵ ଯୋଜନମ୍ । ତଥା ହି ଵିପୁଲାଂ ସେନାଂ ବିଭର୍ତି ସ ନରର୍ଷଭଃ
ତାଙ୍କ ସେନା ଶିବିର ଅଧ୍ୱର ଅର୍ଧ ଯୋଜନ ଯାଏଁ ଫାଇଲିଥିଲା, କାରଣ ସେ ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ସେନା ରଖିଥିଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀପତୀ ରାଜନ୍ମହାଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମାଃ। ଵିଚିତ୍ରକଵଚାଃ ଶୂରା ଵିଚିତ୍ରଧ୍ଵଜକାର୍ମୁକାଃ
ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ନାୟକମାନେ, ରାଜା, ବଡ଼ ପ୍ରତାପ ଓ ସାହସ ଥିଲେ; ବିଭିନ୍ନ କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶୂରମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ଧ୍ୱଜ ଓ ଧନୁ ଧରିଥିଲେ।
ଵିଚିତ୍ରାଭରଣାଃ ସର୍ଵେ ଵିଚିତ୍ରରଥଵାହନାଃ । ଵିଚିତ୍ରସ୍ରଗ୍ଧରାଃ ସର୍ଵେ ଵିଵିତ୍ରାମ୍ବରଭୂଷଣାଃ
ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ରଥ ଓ ଯାନରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ସ୍ଵଦେଶଵେଷାଭରଣା ଵୀରାଃ ଶତସହସ୍ରଶଃ। ତସ୍ଯ ସେନାପ୍ରଣେତାରୋ ବଭୂଵୁଃ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭାଃ
ନିଜ ଦେଶର ପୋଷାକ ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା ଶତ-ସହସ୍ର ବୀରମାନେ, ତାଙ୍କ ସେନାର ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିଲେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵ୍ଯଥଯନ୍ନିଵ ଭୂତାନି କମ୍ପଯନ୍ନିଵ ମେଦିନୀମ୍ । ଶନୈର୍ଵିଶ୍ରାମଯନ୍ସେନାଂ ସ ଯଯୌ ଯତ୍ର ପାଣ୍ଡଵଃ
ସେ ଭୂତମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ଭଳି ଏବଂ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିବା ଭଳି, ଦୀରେ ଦୀରେ ସେନାକୁ ନେଇ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ ମହାରଥମ୍ । ଉପାଯାନ୍ତମଭିଦ୍ରୁତ୍ଯ ସ୍ଵଯମାନର୍ଚ ଭରତ
ତାପରେ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଶୁଣିଲେ ଯେ, ବଡ଼ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ ଆସୁଛନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଭାରତ।
କାରଯାମାସ ପୂଜାର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ସଭାଃ । ରମଣୀଯେଷୁ ଦେଶେଷୁ ରତ୍ନଚିତ୍ରାଃ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ପାଇଁ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ, ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିବା ସଭା ତିଆରି କରିଲେ।